Vale

ncia

Region

       Region autonomiczny w Hiszpanii. Od wschodu prowincję Walencji oblewa 

Morze Śródziemne. Region Walencji, zwany również Lewantem, rozciąga się 
na południe od delty rzeki Ebro. Stanowi go pasmo wybrzeża 
śródziemnomorskiego. Pomimo niewielkich rozmiarów regionu, jego 
topografia jest urozmaicona: górzysty interior kontrastuje z wybrzeżem, 
które przemysł, rolnictwo i atrakcje turystyczne uczyniły najbogatszym 
obszarem na całym Półwyspie Iberyjskim.Są tu gaje pomarańczowe, 
cytrynowe oraz brzoskwiniowe, a także pola ryżowe, które do tej pory są 
nawadniane systemem irygacyjnym obmyślonym przez Maurów. Nic 
dziwnego zatem, że wyróżnia się zabudowaniami w huerta są domy 
rolniczy, barraca, z charakterystycznym stromymi dachami pokrytymi 
strzechą. W niektórych okolicach regionu mówi się valenciano dialekt 
katalońskiego a ponieważ ostatnio wprowadzono naukę tego języka w 
szkołach, cieszy się on teraz nieco większym prestiżem w stolicy. W całej 
tej prowincji widać ślady długiego pobytu Maurów. Są to zamki, systemy 
nawadniające, rodzaje upraw oraz nazwy miejscowości: Benidorm,Alicante, 
Alcoy wszystkie pochodzą z języka arabskiego. Wspólnota Walencka dzieli 
się na 3 prowincje:
- Walencja
- Alicante
- Castellón

Atrakcje

      Katedra w Walencji– budowana od 1262 roku, wielokrotnie 

modernizowana. Zaczęto ją budować w stylu gotyckim, lecz jej 
różne części są zbudowane również w innych stylach. Jej 3 portale 
prezentują styl romański, gotycki i barokowy. Główna kaplica – 
Capilla Mayor – styl baroku, dwie późniejsze kaplice 
są neoklasycystyczne. Według starej tradycji znajduje się w 
niej Święty Graal, udostępniony do oglądania wiernym. Częścią 
katedry  jest El Micalet – charakterystyczna ośmioboczna 
dzwonnica – symbol miasta. Na szczyt tej ponad 50 metrowej 
wieży prowadzi 207 stopni. 

       Jardí Botánic – ogród botaniczny, założony w XVI wieku.
       Jardins de l'Alameda i Jardins de Monfort – XVIII-wieczne parki.
       La Lonja (Giełda jedwabiu) – została zbudowana pod koniec XV 

wieku, jest to jedna z najpiękniejszych gotyckich budowli świeckich 
w Europie. Słynie z Sali kolumnowej, w której sklepienie podpierają 
spiralne, starannie wykonane kolumny.

 

      Museo Nacional de Cerámica mieszczące się w Palacio del 

Marqués de dos Aguas, znajdują się tu setki różnorodnych płytek 
ceramicznych azulejos.

      La Ciudad de las Artes y las Ciencias – Miasto Sztuki i Nauki – 

„dzielnica przyszłości”, zaprojektowana przez pochodzącego z 
Walencji Santiago Calatravę

      Museo Provincial de Bellas Artes – znajdują się tu obrazy m.in.: El 

Greca, Goi i Velàzqueza, a także zbiór dzieł walencjańskiej 
sztuki XV wieku.

      Las Fallas – 15 marca na ulicach całego miasta wystawia się 

dziesiątki konstrukcji-rzeźb wykonanych z mieszanki papieru i 
wosku, które w nocy z 19 na 20 marca są spalane; w międzyczasie 
na ulicach i w klubach trwa zabawa 24 godziny na dobę (ludzie 
zasypiają na ulicach i w parkach by odpocząć chwilę przed dalszą 
zabawą).

      Serrano i Quart to dwie wieże z czasów, kiedy umocnienia 

obronne były niezbędne.

      El Carmen – stara dzielnica w pobliżu bazyliki słynąca z bardzo 

intensywnego życia nocnego. W piątek i sobotę bary i dyskoteki 
zapełniają się do granic możliwości, tłumy wypełniają też uliczki 
dzielnicy, bardzo utrudniając poruszanie się.

      L'Oceanogràfic- oceanarium

Koniec

Przygotowała  Wiolettta Guzik