Kwasy AHA

Historia peelingów

Historia peelingów sięga czasów starożytnych

i jest niezwykłe ciekawa. Cała historia z peelingami

zaczęła się w starożytnym Egipcie, gdzie królowie

i damy wysoko urodzone kąpały się w kwaśnym

mleku a twarz przecierały plastrami owoców

cytrusowych. Mniej zamożne kobiety przecierały

twarz osadami po winie, nieświadome tego, że

wykorzystują siłę działania kwasów owocowych,

zwanych współcześnie alfahydroksykwasami.

W późniejszych czasach zaczęto stosować okłady

z siarki, gorczycy i wapnia. Metody polegające na

kontrolowanym uszkodzeniu skóry celem poprawy

jej wyglądu rozpowszechniły się na całym świecie

i były strzeżone na równi z tajnikami militarnymi.

Historia peelingów cd.

Europejscy Cyganie, aby złuszczyć stary naskórek

opalali twarz ogniem, Indianki kładły na twarz

papkę będącą mieszaniną moczu i pumeksu.

Medyczne zastosowanie substancji złuszczających

należy przypisać dermatologom niemieckim.

To oni właśnie w 1882 r. opisali swoje

doświadczenia z kwasem salicylowym,

trójchlorooctowym, rezorcyną i fenolem.

Wiedzę tą wykorzystali lekarze francuscy podczas

pierwszej wojny światowej w leczeniu oparzeń

twarzy spowodowanych prochem strzelniczym.

Zauważyli, że leczeniu towarzyszy nieoczekiwany i

niespotykany na tę skalę efekt kosmetyczny.

Definicja peelingu

Peeling

jest to popularny zabieg stosowany

od wielu lat, na całym świecie, jest skuteczny,

regeneruje i odmładza skórę.

Peeling (z ang. złuszczać, zedrzeć, obrać)

to usunięcie defektów kosmetycznych lub zmian

chorobowych w obrębie naskórka lub naskórka

i skóry właściwej. Jego podstawowym celem jest

złuszczanie powierzchownej, rogowej warstwy

naskórka. Zabieg ten poprawia krążenie, ułatwia

oddychanie i przyswajanie substancji czynnych

w kosmetykach stosowanych do pielęgnacji skóry.

Kwasy AHA - historia

Dwaj panowie reprezentujący firmę NeoStrata –

Eugene Van Scott

dr Ruey Yu

jako pierwsi

potwierdzili korzyści płynące z zastosowania

w dermatologii kwasów AHA. Poświęcili oni ponad

30 lat życia, na badania związane z tymi

kwasami, a głównie zajęli się kwasem glikolowym.

Oni to rozpoczęli rewolucję

w kosmetologii wywołaną wprowadzeniem

kwasów AHA do receptury kosmetyków.

Kwasy AHA- występowanie i

rodzaje

Do najbardziej popularnych i najczęściej

stosowanych w kosmetyce kwasów owocowych

należą: kwas glikolowy, winowy, mlekowy,

jabłkowy i cytrynowy. Wbrew nazwie, związki

te występują w stanie naturalnym w przyrodzie

nie tylko w różnych owocach, ale także

w warzywach, trzcinie cukrowej i kwaśnym mleku.

Mogą być one wyodrębniane

z naturalnych źródeł, np. w wyniku ekstrakcji

odpowiednimi rozpuszczalnikami świeżych

owoców, szczególnie kwaśnych i niedojrzałych,

które zawierają ich najwięcej (jabłka, grejpfruty,

winogrona, cytryny) lub przy wykorzystaniu

metod syntetycznych bądź biotechnologicznych.

Najkorzystniejsze działanie w zabiegu złuszczania ma

kwas glikolowy, który występuje w soku trzciny

cukrowej. Kwas ten wnika w skórę najłatwiej

i najgłębiej.

Kwas glikolowy normalizuje proces złuszczania skóry,

przywraca normalną grubość naskórka, nadaje skórze

gładkość i odpowiedni kolor, odbywa się to poprzez

zmiękczenie spoiwa międzykomórkowego oraz

poprzez rozerwanie spójności zrogowaciałych

komórek.

Kwas ten ma zdolność wiązania wody, więc działa jako

środek nawilżający i aktywator procesów

metabolicznych i jako nośnik- ułatwia wnikanie

substancji aktywnych w głąb skóry.

Kwas glikolowy

Efekty działania kwasu glikolowego na skórę:

• Nawilżenie i zmniejszenie warstwy rogowej

• Wzrost spoistości, napięcia i zwartości skóry

• Wygładzenie nawet głębszych zmarszczek

• Zwiększenie uwodnienia i jędrności skóry

• Wspomaganie usuwania toksyn poprzez

stymulowanie mikrocyrkulacji w naczyńkach

krwionośnych

• Rozjaśnienie przebarwień

• Ułatwienie wnikania innych składników

preparatu

Kwas mlekowy

Otrzymywany dzięki fermentacji roztworu cukru

przez bakterie kwasu mlekowego. Kwas mlekowy

normalizuje proces złuszczania się naskórka,

działa w sposób bardzo delikatny doprowadzając

do usunięcia najbardziej zrogowaciałej warstwy

komórek. Dzięki właściwościom zwilżającym,

dobrze nawilża. Używany jest również do

bioliftingu, ponieważ uelastycznia. Oprócz tego

rozjaśnia przebarwienia, zwęża pory, spłyca

zmarszczki, nadaje skórze ładny koloryt.

Kwas winowy

Jest substancją stałą, krystaliczną, rozpuszczalną

w wodzie. Używany jest do zakwaszania płynów

przeciw potowych , płukanek do włosów, soli do

moczenia nóg, proszków pieniących do kąpieli.

Kwas cytrynowy

Jest to substancja stała, krystaliczna, bardzo dobrze

rozpuszczalna w wodzie. Ma właściwości odkażające

i ściągające oraz przywracające pH. Używana jest w

płukankach do włosów, kremach wybielających,

tonikach, szamponach, odżywkach do włosów,

płynach przeciw potowych, płukankach do ust.

Właściwości kwasów AHA

Kwasy AHA należą do rozpuszczalnych w wodzie,

dlatego też w odróżnieniu od kwasów BHA nie mają

zdolności do przenikania przez warstwę sebum czyli

warstwę łoju i wnikania w głąb oraz oczyszczania porów

skóry. Z tego też względu kwasy AHA polecane są dla

skóry suchej, zgrubiałej oraz zniszczonej opalaniem,

ale oczywiście są pomocne także w przypadku cery

trądzikowej, zwłaszcza w wyższych stężeniach. Aby

kwasy mogły skutecznie działać, muszą być

zastosowane w odpowiednim stężeniu oraz przy

odpowiednim pH preparatu. Skutecznie wpływają na

proces złuszczania jeśli są

w stężeniu od 5% do 8% i powyżej, a pH jest

w granicach od 3 do 4.5.

Cechą charakterystyczną kwasów jest także czas ich

działania. Po kilku miesiącach stosowania ( w warunkach

domowych ), przestają one działać tak skutecznie jak na

początku kuracji. Jak już wiemy kwasy pomagają

regulować proces odnowy komórkowej i złuszczają

zrogowaciałe, martwe komórki w zewnętrznej warstwie

naskórka, która uległa zgrubieniu na skutek np. częstego

opalania lub też, dlatego że, u niektórych osób naskórek

rogowacieje szybciej. W momencie kiedy nadmiernie

zrogowaciała warstwa zostanie złuszczona,

kwasy przestają działać, czyli zdolność kwasów

do eksfoliacji obniża się z czasem. Poza tym,

jeśli odstawi się produkty z kwasami, to po pewnym

czasie, podobnie jak to jest w przypadku retinolu,

skóra powoli powraca do stanu wyjściowego.

Dlatego najlepiej jest stosować kwasy regularnie

przez pewien czas, a następnie do nich powracać.

Zastosowanie kwasów

Kwasy AHA mają zastosowanie zarówno w kosmetyce

– zmniejszają suchość, poprawiają stan skóry skłonnej

do powstawania zmarszczek, stosowane są jako

peeling chemiczny – jak również w dermatologii do

leczenia niektórych schorzeń skóry takich jak: rybia

łuska, trądzik, znamiona starcze, rogowacenie

słoneczne, brodawki, przebarwienia.

Kwasy o niskich stężeniach działają tylko na

naskórek, a nie na skórę właściwą. Ich działanie

polega na rozluźnianiu spoistości pomiędzy

komórkami w warstwie rogowej, co powoduje szybsze

ich złuszczanie. Oprócz tego ułatwiają zatrzymywanie

wody w naskórku poprzez stymulację biosyntezy

ceramidów.

Kwasy o wyższym stężeniu działają nie tylko na

naskórek,

ale i na głębiej położone warstwy skóry. Dzięki temu

zwiększają produkcję glikozaminoglikanów (są to

składniki

naturalne znajdujące się w skórze, które są

odpowiedzialne

za wiązanie wilgoci w skórze) oraz włókien kolagenu

i elastyny. Zabiegi z bardzo wysokim stężeniem

kwasów

polecane są zarówno do cer dojrzałych, gdyż

znacznie

poprawiają stan skóry, zmniejszają zmarszczki,

zwiększają

elastyczność skóry, wygładzają naskórek,

rozjaśniają

przebarwienia jak i do cer trądzikowych gdyż

pomagają

usunąć blizny potrądzikowe. Aby przedłużyć efekty

zabiegów zaleca się stosowanie kwasów o niższych

stężeniach w domu.

Zabiegi kosmetyczne z wykorzystaniem

kwasów owocowych

W kosmetyce stosowane są również preparaty zawierające

wyższe zawartości kwasów owocowych. Wysoko

skoncentrowanymi produktami mogą posługiwać się jednak

jedynie wyszkolone kosmetyczki i dermatolodzy. Istnieje

bowiem ryzyko, że zbyt wysokie stężenie lub zbyt niskie pH

preparatu mogą wywołać niepożądane reakcje skórne

(już zawartość kwasów powyżej 10 procent może bowiem

powodować podrażnienia i zaczerwienienia skóry). Wyższe

stężenia AHA są stosowane

w profesjonalnych gabinetach kosmetycznych

do głębokiego złuszczania naskórka, czyli tzw. eksfoliacji.

Głębokie złuszczanie skóry zalecane jest przy

przebarwieniach skórnych różnego pochodzenia, przy cerze

tłustej łojotokowej, przy skórze zmęczonej, suchej, mało

elastycznej, w przypadku trądziku pospolitego oraz zmian

skórnych mu towarzyszących.

Zabieg eksfoliacji w gabinetach kosmetycznych

przeprowadza się najczęściej za pomocą

30-procentowego kwasu glikolowego.

Eksfoliację kwasami owocowymi można wykonać

zarówno na twarzy, na szyi, rękach, jak i w innych

miejscach ciała, które tego wymagają ale należy

pamiętać aby nie nakładać stężonego kwasu glikolowego

na zbyt duże powierzchnie ciała.

Skóra do zabiegu przeprowadzanego w gabinecie

powinna być przygotowana odpowiednią kuracją

domową z zastosowaniem preparatów kosmetycznych,

zawierających niższe stężenia alfahydroksykwasu.

Eksfoliacji nie wykonuje się zazwyczaj jednorazowo, lecz

powinna być ona przeprowadzona w kilku etapach. Ze

względu na to, że po zabiegu skóra jest wyjątkowo

wrażliwa na działanie promieni słonecznych oraz mrozu,

zaleca się wykonywanie złuszczania wiosną lub jesienią.

Bez względu jednak na porę w której wykonujemy

zabieg, skóra po nim powinna być odpowiednio

zabezpieczona przed działaniem czynników

zewnętrznych za pomocą prawidłowo dobranych

preparatów kosmetycznych (kremy, pudry).

Zabiegu tego nie powinno wykonywać się

w przypadku skóry bardzo wrażliwej, skłonnej

do uczuleń, uszkodzonej (skaleczenia, otarcia).

Nie powinno się również stosować zabiegu

głębokiego złuszczania w przypadku niektórych

chorób skóry, takich jak egzema, łuszczyca

trądzik różowaty, opryszczka, grzybica.

Eksfoliacja nie jest również wskazana przy

acne

pustulosa i cystica.

Występowanie zmian naczyniowych nie jest

przeciwwskazaniem do stosowania kuracji

kwasami owocowymi, chyba, że skóra źle reaguje

na kwas glikolowy, wtedy należy spróbować

kwasów BHA lub PHA o łagodniejszym działaniu.

Przeciwwskazania do kuracji kwasami

owocowymi

Należy pamiętać:

• Zbyt duże stężenie niebuforowanych

kwasów owocowych (powyżej 4%)

uszkadza komórki Langerhansa-

odpowiedzialne za immunologię skóry

• Zbyt częste pobudzanie komórek

warstwy twórczej naskórka może

doprowadzić do przedwczesnego starzenia

się skóry

• W czasie kuracji kwasami owocowymi nie

można opalać się na słońcu czy też

w solarium

• Zbyt wiele zabiegów przez wiele tygodni

powoduje na skórze rumień i opuchliznę

Objawami uszkodzenia skóry przez

kwas glikolowy są:

• Nadmierne zrogowacenie skóry

• Nadmierna pigmentacja

• Zablokowanie ujść gruczołów

łojowych

• Nadwrażliwość na światło

• Bardzo silne napięcie skóry

Document Outline