Tylko jeden gatunek. Żywy relikt ery mezozoicznej, 

porastał on ziemie 150 milionów lat temu, długo nim 
pojawiły się rośliny okrytozalążkowe. W wyniku 
zlodowacenia jego aerał został ograniczony do niewielkich 
fragmentów w Chinach. Kultury Dalekiego Wschodu 
uważają od wieków to drzewo za święte dlatego było 
sadzone koło świątyń. Jego nasiona były wielkim 
przysmakiem stąd miłorząb jest cennym drzewem 
owocowym, uprawianym na plantacjach. Stare drzewa 
wytwarzają u nasady pnia i na dolnych konarach twory 
przypominające korzenie powietrzne (tzw. „czi-czi”), 
rosnące w dół i zakorzeniające się po zetknięciu z ziemią . 
Innym ewenementem jest sporadyczne wytwarzanie nasion 
z osnówkach także na liściach.

• Rozmnażanie:

Można go rozmnażać z nasion zebranych późną 
jesienią pod drzewami żeńskimi i stratyfikowanych 
ponad rok. Kiełkują tylko nasiona zapłodnione – 
warunkiem tego jest obecność w niewielkiej 
odległości roślin męskich i żeńskich. Podczas 
kiełkowania liścienie pozostają pod ziemią (inaczej 
niż u większości roślin nagozalążkowych). 
Odmiany i formy męskie rozmnaża się najczęściej 
w szklarni przez szczepienie w szklarni. Rzadziej 
miłorząb rozmnaża się przez sadzonki.

Ginkgo biloba – miłorząb 

dwuklapowy (miłorząb chiński)

• Występowanie:

Chiny; na obszarze około 25km2 na styku prowincji Anhui, 

Guizhou i Zhejiang. Do Europy drzewo sprowadzone w 1730 

roku.

• Wzrost:

Drzewo do 15-20 (30)m wysokości (po 10-15 latach do 4-6m). 

W ojczyźnie dorasta niekiedy do 40m. Wzrost powolny. Drzewo 

długowieczne, żyje do 1000-2000lat.

• Pokrój:

Korona bardzo zmienna – początkowo stożkowata, z wiekiem 

szersza. Konary słabo rozgałęzione, skierowane skośnie.

• Kora:

Szara, podłużnie spękana; pędy zróżnicowane na krótko- i 

długopędy.

• Liście:

Sezonowe, skrętoległe, wachlarzowate i na 

długo pędach wcięte w środku (stąd nazwa 

dwuklapowy). Jesienne zabarwienie złotożółte, ale 

późne; po pierwszych przymrozkach liście szybko 

opadają.

• Kwiaty:

Tylko na krótkopędach; męskie w kotkach, 

żeńskie z dwoma zalążkami. Rośliny dwupienne.

• Nasiona:

Pestkowate z 2(3) żeberkami całkowicie 

okryte złotożółtą, mięsistą osnówką, 

przypominającą mirabelkę, która po dojrzeniu 

cuchnie (kwas masłowy). Zapłodnienie i rozwój 

zarodka następuje dopiero na ziemi po opadnięciu 

„owoców”

• Walory dekoracyjne i zastosowanie:

Rozpoznawalne z daleka pokrój liści (latem i 

jesienią). Jedno z najlepszych drzew do 
stosowania w trudnych warunkach miejskich – 
dobrze rośnie także na ulicach; cenne również do 
parków i ogrodów. Typowe drzewo alejowe i 
soliterowe – bardzo oryginalne i egzotycznie 
wyglądające. Sadzić należy raczej męskie 
egzemplarze, gdyż żeńskie zaśmiecają otoczenie 
cuchnącymi osnówkmi. Różne części rośliny, 
głównie liście i nasiona, wykorzystywane są w 
przemyśle farmakologicznym i kosmetycznym.

‘Princeton Sentry’

Odmiana o wąskim, kolumnowym pokroju i 

wyprostowanych gałęziach. Osiąga 15-20m 
wysokości i 3-4m szerokości. Odmiana męska 
szczególnie przydatna do sadzenia przy wąskich 
ulicach. Podobna o niej jest odmiana ‘Fastigiata’.