RELATYWIZM ETYCZNY

…

Relatywizm etyczny na ogół rozumiany jest

jako przekonanie, że wartości etyczne,

dyrektywy, postępowanie oraz oceny

moralne są jedynie wynikiem postaw

przybieranych w stosunku do przedmiotów

wartościowania etycznego, różnią się zatem i

zmieniają u poszczególnych jednostek lub

grup w zależności od danej epoki społeczno –

historycznej oraz przynależności do

konkretnej klasy społecznej nie istnieje więc

dobro obiektywne – dobrem jest to, co się za

nie przyjmuje w określonym środowisku i

czasie (Encyklopedia Powszechna PWN)

…



Relatywizm etyczny, to pogląd,

według którego wartości

etyczne mają charakter

względny, co oznacza, że jest

zawsze wartością dla kogoś lub

wartością czegoś. W pierwszym

przypadku dobro lub zło zostaje

zrelatywizowane względem

podmiotu, w drugim – względem

przedmiotu

…



Pogląd relatywistyczny wychodzi z

założenia, że zabicie człowieka

czerpie swą kwalifikację moralną z

czynników zewnętrznych, przyjmuje

za postawę zmienne kryteria

moralnej dopuszczalności tego aktu.

Nie widzi też trudności, aby na tej

samej podstawie usprawiedliwić

pozbawienie życia człowieka w

innych jeszcze sytuacjach np.

usunięcie płodu dla ratowania życia

matki .

…



Według etyki relatywistycznej samobójstwo jest

wyjątkowo dopuszczalne w odpowiednio

trudnych sytuacjach życiowych albo dla

wzniosłych celów możliwych do realizowania za

cenę własnego życia. Teoretyczną zasadność tej

tezy etyka relatywistyczna opiera na idei

wolności człowieka i opartym na niej prawie do

stanowienia o końcu swojej egzystencji.

Samobójstwo – w myśl tej etyki – stanowi albo

ostateczny, albo najdoskonalszy akt tej

wolności. Jest świadectwem, że człowiek jest

panem samego siebie i może się wznieść ponad

konieczność rządzącego nim losu.

…



Relatywizm moralny polega na

uznawaniu za dobre moralnie

tych poglądów, przekonań,

czynów, które subiektywnie

uznaje się za takie, które

odpowiadają z różnych

względów człowiekowi, bez

oglądania się na obiektywne

kryteria tej oceny.



Wszystko jest dobre moralnie ,

co człowiek za takie uzna.

…



Relatywizm moralny,

zezwalający człowiekowi na

wszystko , uznający za dobre

moralnie wszelkie poglądy i

czyny, jakie ludziom

odpowiadają jest zaprzeczeniem

prawdy o egzystencjalnej

kondycji człowieka, o jego

ostatecznym przeznaczeniu.

…



Dobro moralne, rozumiane

fałszywie, przybiera tylko

pozory dobra a w rzeczywistości

jest złem. Wolność nie jest

wówczas podporządkowana

prawdzie , nie uwzględnia praw

naturalnych innych osób, a

powinno być odwrotnie.

Ci, którzy czynią zło

moralne, sami ponoszą

największą szkodę.

Zamiast rozwoju, ulegają

degradacji moralnej.

…



Heraklit z Efezu

(ok. 540-480

p.n.e.), filozof grecki, ojciec

dialektyki. .

Przedstawiciel tzw. Jońskiej

filozofii przyrody.



Był przekonany o zmienności i

zjawiskowości w świecie. Twierdził: "panta

rhei" ("wszystko jest płynne"), "nie można

dwa razy wstąpić do tej samej rzeki, jej

wody bowiem się zmieniają, ciągle

płyną".

…

Podstawą relatywistycznego systemu

heraklitańskiego jest:

zmienność rzeczy, gdyż natura jest ciągłą śmiercią i

ciągłymi narodzinami. Nie ma bytu, jest tylko stawanie

się. Owa teoria relatywizmu (powszechnej zmienności)

została nazwana wariabilizmem lub heraklityzmem.

względność rzeczy oznaczająca, że nic, co istnieje, nie

ma własności stałych i bezwzględnych. Wszystkie

własności przechodzą w swoje przeciwieństwa - i to one

stanowią osnowę rzeczy. W teorii Heraklita jedynie

porządek - rozum wszechświata - jest niezmienny,

najdoskonalszy, boski.

…

Sofiści

: ich relatywizm zapoczątkowany przez

Protagorasa (ok. 480 p.n.e., zm. ok. 410 p.n.e.

– grecki filozof, ) miał charakter

antropologiczny w myśl zasady: "wszystkich

rzeczy miarą jest człowiek", którego cechuje

względność poglądów. Konsekwencją tak

rozumianego relatywizmu były praktycyzm i

konwencjonalizm.

Sceptycy

: głosili relatywizm ontologiczny,

poznawczy i etyczny, przybliżający zasady

myślenia filozoficznego do reguł i racji

zdrowego rozsądku.

…



W filozofii nowożytnej

M. de

Montaigne reprezentował

relatywizm odnoszący się do

poznania i oparty na twierdzeniu, że

różne prawdy i prawa są tylko

rzeczą zwyczaju. W filozofii

oświecenia relatywizm był

konsekwencją racjonalizmu i

odwołania się do empiryzmu

genetycznego.

Document Outline