Slajd 1

REGULACJA CZYNNOŚCI SKURCZOWEJ NA
POZIOMIE KOMÓRKI M. SERCOWEGO:

Regulacja homeostazy wapniowej: zmiany stężenia wapnia
wewnątrzkomórkowego, procesy wpływające na obrót
wapnia, czynność białek wiążących jony wapnia.

DEPOLARYZACJA KOMÓRKI → UWOLNIENIE Ca DO SAR-
KOPLAZMY→ ODBLOKOWANIE TROPONINY→ SKURCZ→
FAZA PLETAU→WNIKANIE Ca DO KOMÓRKI→POMPA
WAPNIOWA PRZENOSI Ca Z SARKOPLAZMY DO SIATE-
CZKI SARKOPLAZMATYCZNEJ→ ODŁĄCZENIE Ca OD
TROPONINY→ ROZKURCZ

GLIKOZYDY NASRCOWE

MECHANIZM DZIAŁANIA:

DODATNI EFEKT INOTROPOWY ZWIĄZANY JEST Z HAMO-
WANIEM POMPY SODOWEJ!

Hamowanie Na,K-ATPazy → ↑Na w komórce→ ↓ wypływu
Ca z komórki i uwalnianie Ca z siateczki sarkoplazmaty-
cznej→

↑ Ca w komórce

= ↑ siły skurczu

GLIKOZYDY NASERCOWE

BUDOWA CHEMICZNA

Aglikon= pierścień steroidowy + pierścień
laktonowy -
warunkuje działanie na m.sercowy
Genina- część cukrowa- warunkuje wł.
fizykochemiczne

Stosowane od ponad 200 lat, wyizolowane z
rośliny naparstnicy (Digitalis). Obecnie stosowany
jedynie jest glikozyd naparstnicy wełnistej -

DIGOKSYNA

GLIKOZYDY NASERCOWE

DZIAŁANIE NA M.SERCOWY

DODATNIE DZIAŁANIE INOTROPOWE

działanie bezpośrednie

DODATNIE DZIAŁANIE TONOTROPOWE na kk.m.srecowego

UJEMNE DZIAŁANIE DROMOTROPOWE  działanie bezpośrednie
                                                                      na kk.m.sercowego i
                                                                      pośrednie poprzez ↓na
                                                                      pięcia ukł.adrenergiczn.
                                                                      ↑napięcia n.błędnego

DODATNIE DZIAŁANIE BATMOTROPOWE pobudzenia ektopowe

GLIKOZYDY NASERCOWE

EKG:  spłaszczenie lub odwrócenie załamka T
           obniżenie odcinka ST
           stopniowe wydłużenie odstępu PR
           skracanie odstępu QT

WPŁYW DIGOKSYNY NA UKŁ.SERCOWO NACZYNIOWY U
CHOREGO Z NIEWYDOLNOŚCIĄ SERCA:

 silne↑kurczliwości

 ↑objętości wyrzutowej

 wyrażne ↓ akcji serca

 ↓objętośc póżnorozkurczową

          ↓aktywnośc ukł. adrenergicznego= ↓ napięcia żył i tę-
          tnic co daje zmiejszenie oprów stawianych sercu i ↑
          przepływu krwi przez nerki i ↑diurezy, ↓ obrzęków

GLIKOZYDY NASERCOWE

 DIGITOKSYNA I DIGOKSYNA B.DOBRZE WCHŁANIAJĄ SIĘ
    Z P.POKARMOWEGO: uwaga niewydolnośc zastoinowa
    PK, jednoczesne stosowanie neomycyny, metoclopramidu,
    związków alkalizujących

 SZYBKOŚC DZIAŁANIA GLIKOZYDÓW JEST ODWROTNIE
    PROPORCJONALNA DO WIĄZANIA Z BIAŁKAMI:
    Digitoksyna- 97% wiąże się z albuminami
                      szczyt działania po7-10 h po podaniu per.os
    Digoksyna-  20-40% wiąże się z albuminami
                     szczyt działania po 3-5 h po podaniu per os

 METABOLIZM
    Digitoksyna unieczynniana w wątrobie
    Digoksyna w małym stopniu unieczynniana w wą-
    trobie, większość wydala w formie niezmienionej przez
    nerki

GLIKOZYDY NASERCOWE

OBJAWY ZATRUCIA GLIKOZYDAMI:
UWAGA WĄSKI WSK. TERAPEUTYCZNY

Nudnośći, wymioty, biegunka, bóle brzucha
Bóle głowy
Zmęczenie, sennośc, ogólne rozbicie
Ginekomastia
Zaburzenia widzenia, upośledzenie percepcji kolorów

Zaburzenia rytmu serca; rzadkoskurcz, blok p-k, tachyary-
tmie nadkomorowe i komorowe.

PRZYCZYNA ZATRUCIA:
Przedawkowanie, hipokaliemia, hiperkalcemia, hipomagne-
zemia, niedoczynność tarczycy ( zmiejszenie eliminacji
glikozydów)
Hiperkaliemia może spowodować wywołanie całkowitego
bloku p-k.

GLIKOZYDY NASERCOWE

LECZENIE ZATRUCIA GLIKOZYDAMI

 DDZIAŁ INTENSYWNEJ TERAPII

 NORMALIZACJA POZIOMU K, Ca, Mg

 NIEMAIROWOŚCI KOMOROWE LECZYMY ; FENYTOINĄ, LI-
DOKAINĄ, BETAADRENOLITYKAMI

 BRADYARYTMIE: ATROPINA

 ANTIDOTUM: SWOISTE P/CIAŁA(Digibind, Digitalis-Anidot
BM)

GLIKOZYDY NASERCOWE

WSKAZANIA
Niewydolnośc mięśnia sercowego z towarzyszącymi
tachyarytmiami nadkomorowymi
Są to leki trzeciego rzutu w leczeniu niewydolnośc
m.sercowego.

DAWKOWANIE: dawka nasycająca (dożylnie podawana) na-
stępnie dawki podtrzymujące.

PRZECIWWSKAZANIA
1.Blok p-k
2. Zaburzenia rytmu komorowe
3. Kardiomiopatia przerostowa zaciskająca
4. Planowana kardiowersja elektryczna
5. Niewydolnośc nerek
6. Nadciśnienie tętnicze
7. Zespół chorego węzła zat-przedsionkowego

KATECHOLAMINY

MECHANIZM DZIAŁANIA:

Pobudzenie rec β→↑ cAMP→

↑ uwalniania Ca z reticulum i

↑ wnikania Ca do komórki

= ↑ sły skurczu

KATECHOLAMINY

 DOBUTAMINA

 DOPAMINA

 NOREPINEFRYNA

 EPINEFRYNA

 IZOPRENALINA

Inhibitory fosfodiesterazy

HAMOWANIE FOSFODIESTERAZY→ ↑cAMP w komórkach
m.sercowego→ ↑ Ca w komórkach m.sercowego→ silne
działanie inotropowe dodatnie.
Ponadto:
Silnie zmiejszają opór naczyń żylnych i tętniczych= ↓obciążenie
wstępne i następcze

WSKAZANIA: ciężka ostra niewydolnośc serca, leki osta-
tniego rzutu, nadciśnienie płucne i dysfunkcja PK
osoby oczekujące na przeszczep serca,

DZIAŁANIA NIEPORZĄDANE: trombocytopenia

PODAWANIE : ciągły wlew i.v. nie dłużej jak 48 h

PRZEDSTAWICIELE: Amrinon, milrinon, enoksimon

↓

OBCIĄŻENIE WSTĘPNE I

NASTĘPCZE
LEKI ROZSZERZAJĄCE NACZYNIA

TĘTNICZE I ŻYLNE

INHIBITORY ENZYMU
KONWERTUJĄCEGO
ANGIOTENSYNĘ I

ANTAGONIŚCI RECEPTORA AT

INHIBITORY ENZYMU KONWERTUJĄCEGO ANGIOTENSYNĘ

MECHANIZM DZIAŁANIA

ANGIOTENSYNOGEN
                 ↓    renina
ANGIOTENSYNA I
                 ↓ enzym konwertujący
ANGIOTENSYNA II

( powoduje ↑wnikania Ca do komórki, pobu

↓

dza uwalnianie NA, A z rdzenia nadnerczy

↓

RAA- ↑wydzielania aldosteronu, w OUN w

↓ aminopeptydaza A

area postrema ↑ napięcia

ANGIOTENSYNA III

ukł. Współczulnego)

↓ aminopeptydazy
PEPTYDY NIEAKTYWNE

RENINA → ANGIOTENSYNA II → ALDOSTERON

ROLA: w fizjologicznej regulacji ciśnienia tętniczego, utrzy-
maniu homeostazy wodno-elektrolitowej, procesach zwią-
zanych ze wzrostem i proliferacją komórek

ANGIOTENSYNA II – silnie kurczy m.głakie naczyń żylnych i
                                    tętniczych
                                   - ↑wydzielania aldosteronu- zatrzymanie
                                      Na = ↑objętości płynów krążących
                                   - wywiera działanie ośrodkowe (area po-
                                      sterma, tractus solitarius) powodując ↓
                                      napięcia n.błędnego a ↑ napięcia ukł.
                                      adrenergicznego

MECHANIZM INDUKUJĄCY UWALNIANIE RENINY:
Sygnał pochodzi z:
1. Plamka gęsta w cewce dalszej nefronu aparatu przykłębusz-
kowego
2. Układ barpreceptorów
Sygnałami pobudzającymi wydzielanie są:
1.Ubytek sodu (wymioty, poty, biegunki, brak sodu w diecie)
2. Spadek ciśnienia krwi

SKUTECZNOŚĆ POTWIERDZONA

WSKAZANIA

• NADCIŚNIENIE TĘTNICZE
• ZASTOINOWA NIEWYDOLNOŚĆ KRĄŻENIA
• PRZEROST LEWEJ KOMORY

M.SERCOWEGO

• CHOROBA NIEDOKRWIENNA
• ZAWAŁ MIĘŚNIA SERCOWEGO
• PRZEWLEKŁE NEFROPATIE

PRZEBIEGAJĄCE Z BIAŁKOMOCZEM

WSKAZANIA:

1.NIEWYDOLNOŚĆ M.SERCOWEGO, ZAPOBIEGANIE
ROZWOJOWI NIEWYDOLNOŚCI SERCA ( leki I rzutu,
↓obciążenia wstępnego i następczego, hamuje

remodelling

m.sercowego, działanie

cytoprotekcyjne,kardioprotekcyjne,

zmniejszają przerost m.sercowego- zmniejszają sylwetkę

serca)

2. NADCIŚNIENIE TĘTNICZE
3. GLOMERULOPATIA CUKRZYCOWA ( Wpływają

korzystnie

na metabolizm kłebuszków, zmniejszają ciśnienie

wewnątrz-

kłębuszkowe, obniżają białkomocz, hamują postęp zmian
nefropatycznych)
4. ZAPOBIEGANIE ZAWAŁU SERCA

(przeciwniedokrwienie,

profibrynolitycznie, kardio i cytoprotekcyjnie)
5. WPŁYWAJĄ KORZYSTNIE NA FRAKCJE

LIPIDOWE

UWAGA Wpływają korzystnie na profil lipidowy w
przeciwień-
                stwie do leków moczopędnych i beta-
adrenolityków
                niekardioselektywnych

PRZEDSTAWICIELE:

KAPTOPRIL – działa szybko, po ok.. 20 min po podaniu
                     sub.ling. i krótko,metabolizowany w wątrobie
ENALAPRIL – działa póżniej ale działanie utrzymuje się 11 h,
                     metabolizowany w wątrobie do aktywnego
                     metabolitu enalaprilat
LISINOPRIL – analog enalaprilatu, działanie utrzymuje się
                     12 h, nie metabolizowany w wątrobie
BENAZEPRIL – działa za pośrednictwem metabolitu;benaze-
                      prilatu, długotrwale ok..12 h
CILAZAPRIL
PERINDOPRIL
KWINAZAPRIL – najsilniejsze działanie, ale krótki czas dzia-
                      łania
MOEKSIPRIL

DZIAŁANIA NIEPORZĄDANE:

2. Objawy nadwrażliwości
3. Zaostrzenie chorób o podłożu

autoimmunologicznym

4. Mogą nasilać działanie leków

immunosupresyjnych

5. Ortostatyczne spadki ciśnienia (efekt I

dawki)

Suchy uporczywy kaszel

PRZECIWWSKAZANIA:

1. brak jednej nerki, stan po przeszczepie

nerki

2. obustronna stenoza tętnic nerkowych
3. ostrożnie w niewydolności nerek –

hiperkalie-

mia bo ↓ aldosteronu

ANTAGONIŚCI RECEPTORA AT1

MECHANIZM DZIAŁANIA:

Drogi alternatywne powstawania angiotensyny II szczególnie
jako wyraz reakcji kompensacyjnejpo podaniu inhibitorów
konwertazy angiotensyny:
             chymaza – serce80% produkcji, naczynia krwoinośne
                                60% produkcji
             katepsyna D i G
             kalikreina
             tonina

Receptor AT2 w sercu – pobudzenie go przez angiotensynę II
daje kardioprotekcyjne i antymitogenne działanie na
kk. m.sercowego

UWAGA! Ostatnie badania dowodzą o

lokalnym prozapalnym działaniu za pośrednictwem rec AT2
i uszkadzaniu nerek

WSKAZANIA :
1.Nadciśnienie tętnicze
2. Niewydolność m.sercowego
3. Profilaktyka zawału m.sercowego ( działanie cytoprote
kcyjne, zmniejszają remodelling, przerost m.lewej komory)
4. Nefroprotekcja u chorych z cukrzycą
DZIAŁANIA NIEPORZĄDANE:
1.Nadwrażliwość na lek
2. Hipotonia ortostatyczna
PRZEDSTAWICIELE: odwracalne inhibitory

LOSARTAN

– KOMPETYTYWNY ANTAGONISTA AT1,

     metabolizowany w wątrobie do aktywnego metabolitu,
     wykazuje silny efekt I przejścia, nasila wydalanie kw.
     moczowego

WALSARTAN       niekopeytywni antagoniści, nieodwracalnie
IRBESARTAN      wiążą się z rec., pominięcie dawki leku nie
KANDESARTAN  odblokuje receptora
TELMISARTAN

ANTAGONIŚCI ALDOSTERONU

Zapobiegają łączeniu się aldosteronu z receptorem

mineralokortykoidowym

• SPIRONOLAKTON
• EPLERENON –wysoce selektywny
antagonista receptora dla

aldosteronu

ROLA ALDOSTERONU

• Stymuluje wytwarzanie wolnych rodników
• Stymuluje rozwój stanu zapalnego
• Stymuluje marwicę i włóknienie

m.sercowego

• Stymuluje przerost kardiomiocytów
• Zwiększa liczbę rec. AT1
• Zwiększa aktywność konwertazy

angiotensyny

• Reabsorbcja wody i sodu, usuwanie potasu

LEKI MODYFIKUJĄCE TRANSPORT KANALIKOWY:

O miernej efektywności ( <5% )

A. Oszczędzające potas:

SPIRONOLAKTON

, AMILORYD,

TRIAMTEREN
B. Inhibitory anhydrazy węglanowej: ACETAZOLAMID

INNE LEKI MOCZOPĘDNE:
1.Diuretyki osmotyczne: MANNITOL
2.Środki pochodzenia roślinnego

Diuretyki oszczędzające potas

MECHANIZM DZIAŁANIA

Hamują w kanaliku dalszym proces wymiany jonu

sodu na potasu

, a także wydalanie jonu

wodorowego

Spironolakton (Spironolactonum

Jest syntetycznym steroidem, który jako konkurencyjny

antagonista ALDOSTERONU w kanaliku dalszym
umiarkowanie zwiększa ilość wydalanego moczu,
wyraźnie zmniejszając wydalanie potasu

Podobnie jak inne steroidy, indukuje enzymy

mikrosomalne wątroby.
Wykazuje właściwości antyandrogenne.

W s k a z a n i a

 hiperaldosteronizm pierwotny i wtórny

 zaawansowana niewydolność mięśnia sercowego
(U chorych leczonych inhibitorem konwertazy
angiotensyny i diuretykiem pętlowym w niewydolności
krążenia III lub IV stopnia według NYHA dodanie
spironolaktonu zmniejsza ryzyko śmierci sercowej o 31% i
konieczność hospitalizacji o 30% w porównaniu z placebo)

nadciśnienie tętnicze

Działania niepożądane

hiperkaliemia (antagoniścii konwertazy angiotensyny
,niewydolnoć nerek)

u mężczyzn ginekomastia i zaburzenia erekcji

 u kobiet przerost i bolesność gruczołu sutkowego oraz
zaburzenia miesiączkowania

w okresie pomenopauzalnym krwawienia miesiączkowe

 nieprawidłowe nadmierne owłosienie ciała i twarzy
(hirsutyzm).

agranulocytoza lub inne zaburzenia hematologiczne

bóle głowy, senność

 zaburzenia czynności ruchowych (ataksja)

zaburzeń żołądkowo-jelitowych (krwawienia, owrzodzenia
żołądka)

 nadmierne spadki ciśnienia

 pogorszenie kontroli glikemii w cukrzycy

wysypki plamkowo-grudkowe lub rumieniowe, pokrzywki,
zespół toczniopodobny, liszaj płaski, wypadanie włosów

osteoporoza

LEKI HAMUJĄCE UKŁAD RAA

• ZMNIEJSZAJĄ PRZEROST MIĘŚNIA SERCOWEGO
• ZMNIEJSZAJĄ PRZEBUDOWĘ NACZYŃ
• OGRANICZAJĄ STREFĘ MARTWICY M.SERCOWEGO
• ZAPOBIEGAJĄ PRZEBUDOWIE I USZKODZENIOM

REPERFUZYJNYM W OSTRYM ZAWALE M.SERCOWEGO

• ZMNIEJSZAJĄ OBCIĄŻENIE WSTĘPNE I NASTĘPCZE W

ZASTOINOWEJ NIEWYDOLNOŚCI KRĄŻENIA PROWADZĄC DO

WZROSTU FRAKCJI WYRZUTOWEJ I POPRAWY WYDOLNOŚCI

KRĄŻENIA

• UDOWODNIONO ZMNIEJSZENIE ŚMIERTLELNOŚCI W GRUPIE

CHORYCH Z CUKRZYCĄ PRZYJMUJĄCYCH IKA Z POWODU

POWIKŁAŃ SERCOWO-NACZYNIOWYCH

• NIE WYKAZANO RÓŻNICY MIĘDZY IKA A

BETAADRENOLITYKAMI W CZĘSTOŚCI WYSTĘPOWANIA

POWAŻNYCH POWIKŁAŃ SERCOWO- NACZYNIOWYCH I

ZGONÓW WYNIKAJĄCYCH Z OBECNOŚCI CUKRZYCY (UKPDS)

• W GRUPIE OSÓB Z CUKRZYCĄ LOSARTAN REDUKOWAŁ O

24,5% RYZYKO ZŁOŻONYCH POWIKŁAŃ SERCOWO-

NACZYNIOWYCH I O 38,7% RYZYKO ZGONÓW W

PORÓWNANIU DO ATENOLOLU (life)

LEKI HAMUJĄCE UKŁAD RAA

• IKA

• Zmniejszają ryzyko śmierci u osób z dysfunkcją LK, oraz u chorych z

klinicznie jawną niewydolnością krążenia (CONSENSUS)

• Kardioprotekcyjne działanie u chorych z ostrym zawałem m.sercowego

i obciążonych dużym ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych (HOPE)

• Perindopryl zmniejsza ryzyko śmierci u chorych ze stabilną ch.

wieńcową (EUROPA 2005)

• Spowalniają progresję przewlekłej niewydolności nerek u chorych z i

bez cukrzycy

• ARA

• Nie różnią się od IKA w aspekcie działań kardioprotekcyjnych (ELITE II,

OPTIMAAL, TRANSCEND- telmisartan – badanie w toku)

• Stosowane w przypadku nietolerancji IKA

• Nie różnią się od IKA w aspekcie oddziaływania na zmniejszenie

białkomoczu

• Spowalniają progresję przewlekłej niewydolności nerek u chorych z

cukrzycą

• ANTAGONIŚCI ALDOSTERONU

• Dodanie niewielkiej dawki spironolaktonu do IKA i diuretyków

pętlowych przynosi znaczną poprawę wskażników śmiertelności u

chorych z niewydolnością krążenia III- IV klasy czynnościowej NYHA

( RALES)

SĄ TO ORGANICZNE ESTRY KW.AZOTOWEGO I AZOTAWEGO
MECHANIZM DZIAŁANIA:
Azotany i azotyny są donorami NO. Tlenek azotu silnie
rozszerza naczynia krwionośne oraz działa antyagregacyjnie
na PLT.
Znoszą bóle wieńcowe- silnie rozkurczają naczynia wieńcowe
a jeszcze silniej naczynia żylne obwodowe - zmniejszenie
powrotu żylnego; zmniejszenie póznorozkurczowego ciśnienia
w komorach serca co powoduje zmniejszenie obciążenia
wstępnego.
Zmniejszając obciążenie mechaniczne m.sercowego zmniejsza-
ją zapotrzebowanie na tlen.
Rozszerzają mm.gładkie oskrzeli, dróg żółciowych i moczowych
Wszystkie zwieracze, jelita, macicę ( NO aktywuje cyklazę gua-
nylową; ↑cGMP, który powoduje defosforylację miozyny i za-
Hamowanie skurczu
Nitrogliceryna zmniejsza strefę martwicy m.sercowego,działa
słabo inotropowo dodatnio, przeciwarytmicznie.

DZIALANIE NIEPORZĄDANE:
Nagłe zaczerwienienie skóry twarzy i szyi, uczucie gorąca
Bóle głowy
Omdlenia
Gwałtowne spadki RR

INTERAKCJE:
UWAGA VIAGRA (Sildenafil) działanie synergistyczne=
gwałtowny spadek RR= ostre niedokrwienie m.sercowego

ZASTOSOWANIE:
1.Leki z wyboru w napadzie dławicy piersiowej ( preparaty
    krótko działające, pod język, nitrogliceryna, diazotan izo-
    sorbidu)
2. Dławica Prinzmetala
3. Zapobieganie dławicy piersiowej( preparaty długo działa-
   jące Sustac forte i mite-nitrogliceryna
4. Zawał m.sercowego, niestabilna dławica piersiowa
5. Niewydolność lewokomorowa; obrzęk płuc

Doustnie stosowane są preparaty azotanów i azotynów o
przedłużonym działaniu. Pozostałe preparaty są rozkładane w
żołądku.

Nitrogliceryna wchłania się po podaniu sub.ling. Po 1-2 min i
działa przez ok.. 15 min. Stosowana również we wlewie.

Azotany i azotyny ulegają silnemu efektowi I przejścia.

Po dłuższym stosowaniu azotanów i azotynów występuje zjawi-
sko telerancji. Dlatego nie wolno nagle przerywać leczenia nimi
Zachowanie przerwy nocnej w ich stosowaniu zapobiega
powstaniu tolerancji.

PRZEDSTAWICIELE:

Triazotanglicerolu; nitrogliceryna

Diazotan izosorbidu – stosowany pod język, tabl o prze-
dłużonym działaniu, aerozol, maść na skórę
mostka, plastry, wlew dożylny

Monoazotan izosorbidu – metabolit diazotanu izosorbidu

Molsidomina- dodatkowo blokuje kanały wapniowe

1.SWOISTE

Pochodne fenyloalkiloaminy:

I generacja: werapamil

II generacja: gallopamil, tiapamil, anipamil,

amopamil

Pochodne Dihydropirydyny:

I generacja: nifedypina

II generacja: nitrendypina, amlodypina, felodypina,

isradypina

nikardypina, nimodypina, nisoldipina

Pochodne benzotiazepiny

I generacja : diltiazem

II generacja: klentiazem

2. NIESWOISTE : cinnarizina, flunarizina,

fendilina,bepridil

MECHANIZM DZIAŁANIA

ZMNIEJSZAJĄ STĘŻENIE WOLNEGO Ca W CYTOZOLU;
HAMUJĄ SKURCZ M.GŁADKICH TĘTNIC I ↓ CIŚNIENIE
PÓŻNOROZKURCZOWE I OBCIĄŻENIE NASTĘPCZE.

POPRZEZ ↓STĘŻENIA WOLNEGO Ca W CYTOZOLU ↓SIŁĘ
SKURCZU M.SERCOWEGO

WERAPAMIL I DILTIAZEM HAMUJĄ PONOWNE OTWARCIE
KANAŁÓW WAPNIOWYCH W WYNIKU CZEGO ↓ AKCJĘ
SERCA

DZIAŁANIE ANTYAGREGACYLNE PLT, ANYARYTMICZNE
↓ ODKŁADANIE CHOLESTEROLU I Ca W NACZYNIACH

WSKAZANIA

NADCIŚNIENIE TĘTNICZE (werapamil, nifedypina,
diltiazem)

CHOROBA NIEDOKRWIENNA SERCA (werapamil,
nifedypina,diltiazem)

NIEMIAROWOŚCI NADKOMOROWE ( werapamil,
diltiazem)

NIEWYDOLNOŚĆ M.SERCOWEGO ( nifedypina,
diltiazem)

KARDIOMIOPATIE (werapamil)

DŁAWICA PRINZMETALA ( nifedypina)

STANY NIEDOKRWIENIA MÓZGU ( nieswoiste)

ZAPOBIEGANIE MIGRENOM (nieswoiste, nifedypina)

NADCIŚNIENIE PŁUCNE (nifedypina)

OBJAW RAYNAUDA ( werapamil, nifedypina, diltiazem)

NIEDOKRWIENIE KOŃCZYN ( nieswoiste)

DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

POCHODNEDIHYDROPIRYDYNY (nifedypina i II gen.):
1.Nadmierne rozszerzenie naczyń: obniżenie RR,
uczucie gorąca twarzy, bóle i zawroty głowy, obrzę-
ki kończyn, rzadko obrzęk płuc.
2. Aktywacja ukł. Adrenergicznego
3. Zaparcia
POCHODNEFENYLOALKILOAMINY (werapamil ) i BEN-
ZOTIAZEPINY (diltiazem)
1.Blok p-k, bradykardia
2. Niewydolnośc m.sercowego
NIE STOSOWAĆ TYCH LEKÓW Z BETAADRENOLITY-
KAMI I GLIKOZYDAMI NASERCOWYMI ( synergizm
działania ujemnego dromotropowego)

POCHODNE DIHYDROPIRYDYNY

NIFEDYPINA -  dawki wywołujące spadek RR powodują odru-
             chowe pobudzenie ukł. Adrenergicznego= ↑HR = ↑
             zapotrzebowania na tlen. W tym mechanizmie opisa-
             no wiele przypadków nagłej śmierci sercowej. Obe-
            cnie nie stosowana.

II GENERACJA

WYPARŁY NIFEDYPINĘ
LEPIEJ TOLEROWANE
DŁUGI OKRES PÓŁTRWANIA
DOSTĘPNOŚĆ BIOLOGICZNA OK. 70 %
NIE POWODUJĄ NAGŁYCH SPADKÓW RR

PRZEDSTAWICIELE

AMLODYPINA – wł. antyokydacyjne
               działanie leku utrzymuje się 24h; stosowana 1X dz
               nie wpływa na HR i siłę skurczu m.sercowego
               najbardziej wybiórcza wzg. naczyń

NIMODYPINA –
najsilniej rozszerza naczynia mózgowe spośród
znanych do dzisiaj leków

NIKARDYPINA
FELODYPINA
ISRADYPINA

WSKAZANIA DO STOSOWANIA
BETAADRENOLITYKÓW
W NIEWYDOLNOŚCI
M.SERCOWEGO

KOMBINACJE LEKOWE W LECZENIU NIEWYDOLNOŚCI

LK:

ACE inhibitor + betaadrenolityk (najczęściej)
ACE inhibitor + antagonista AT1 (jeśli chory nie

toleruje beta-

adrenolityku)
Betaadrenolityk + inhibitor AT1 ( jeśli chory nie

toleruje ACE

inhibitorów)
DIGOXYNA JEŚLI WYSTĘPUJĄ TACHARYTMIE

NADKOMO-

ROWE.

BETAADRENOLITYKI STOSOWANE W B.MAŁYCH

DAWKACH POPRAWIAJĄ EF , ZMNIEJSZAJĄ
ZAPOTRZEBOWANIE M.SERCOWEGO NA TLEN,
ORAZ POPRAWIAJĄ JAKOŚC ŻYCIA. STOSOWANE SĄ
W POSTACI O PRZEDŁUŻONYM DZIAŁANIU.

BETAADRENOLITYKI STOSOWANE W B.MAŁYCH
DAWKACH, W POSTACI O PRZEDŁUŻONYM
DZIAŁANIU.

1. WZROST EF ( EF 15 % PO LECZENIU EF 27%
brak wskazań do przeszczepu serca)
2. ZMNIEJSZENIE ŚMIERTELNOŚCI I KONIECZNOŚCI
PRZESZCZEPU SERCA
3. ZMNIEJSZENIE HOSPITALIZACJI Z POWODU
ZAOSTRZEŃ NIEWYDOLNOŚCI SERCA
4. ZMNIEJSZAJĄ STĘŻENIE KATECHOLAMIN
( SPADA AKTYWACJA UKŁ.RAA, MNIEJSZE
ZAPOTRZEBOWANIE
M.SERCOWEGO NA TLEN, SPADA POZIOM
ENDOTELINY,
BRAK DOUWN REGULATION REC BETA1, SPADA
ILOŚĆ POWIKŁAŃ- ZABURZENIA RYTMU)
5. POPRAWIAJĄ JAKOŚC ŻYCIA

BETA 1 ADRENOLITYKI ZAREJESTROWANE W
NIEWYDOLNOŚCI M.SERCOWEGO

BISOPROLOL

bez ISA, dawki 1,25 mg / dobę

METOPROLOL

bez ISA, dawki 12,5 mg/ dobę

BETAADRENOLITYK ZE ZDOLNOŚCIĄ BLOKOWANIA
RECEPTORA ALFA 1 ZAREJESTROWANy W NIEWY
DOLNOŚCI M.SERCOWEGO – rozkurcz m.gładkich
naczyń

KARWEDILOL

- beta1,2, alfa1antagonista

posiada właściwości anty-

oksydacyjne i przeciwzapalne, zmniejszania ekspresji mRNA dla cytokin zapalnych
np. IL-1 oraz zmniejszania transkrypcji czynników regulujqcych procesy zapalne

zapobiega remodelingowi LK po zawale serca ( wzrost EF) CHRISTMAS

hamuje

proliferację komórek mięśniówki gladkiej naczyh wieñcowych i uwalnianie
endolteliny-1

KOMBINACJE LEKOWE W LECZENIU NIEWYDOLNOŚCI
PK:

blokery kanałów wapniowych + azotany + leki
moczopędne

OSTRA NIEWYDOLNOŚĆ LEWEJ KOMORY – OBRZĘK
PŁUC:

Azotany + diuretyki pętlowe + jeśli koniczne
katecholaminy (dopamina,dobutamina)

LEKI MODYFIKUJĄCE TRANSPORT KANALIKOWY:

1.O wysokiej efektywności( do 25%-30%)-pętlowe diuretyki
    A. Pochodne sulfonamidowe: FUROSEMID,TORASEMID
         BUMETANID,PIRETANID
    B. pochodne kw.fenoksyoctowego: KW.ETAKRYNOWY
2. O umiarkowanej efrktywności( do15% )
    A. Tiazydy : CHLOROTIAZYD, HYDROCHLOROTIAZYD
    B. tiazydopodobne: CHLORTALIDON, INDAPAMID, KLOPA
         MID
3. O miernej efektywności ( <5% )
    A. Oszczędzające potas: SPIRONOLAKTON, AMILORYD,
         TRIAMTEREN
    B. Inhibitory anhydrazy węglanowej: ACETAZOLAMID

INNE LEKI MOCZOPĘDNE:
1.Diuretyki osmotyczne: MANNITOL
2.Środki pochodzenia roślinnego

DIURETYKI PĘTLOWE

MECHANIZM DZIAŁANIA :

Hamują resorbcję zwrotną jonu chlorkowego we wstępu-
jącym odcinku pętli nefronu i wchłanianie sodu. Przejście
dużej ilości sodu do kanalika dalszego nasila wydalanie
potasu.

Działanie pozanerkowe

Zwiększa pojemność żylną czyli zmniejsza pwrót żylny,
prowadząc w obrzęku płuc do szybkiej poprawy jeszcze
przed wystąpieniem działania moczopędnego.

WSKAZANIA:

NAGŁE STANY:

 OSTRA NIEWYDOLNOŚC LEWO-KOMOROWA – OBRZĘK
PŁUC

 ZDEKOMPENSOWANA NIEWYDOLNOŚC PRAWOKOMORO-
WA Z OBRZĘKAMI

 PRZEWLEKŁA NIEWYDOLNOŚĆ SERCA

 NIEWYDOLNOŚC NEREK Z OLOGURIĄ

 DIUREZA FORSOWANA (zatrucia, hiperkalcemia, hiperkaliemia)

DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE:

HIPONATREMIA, HIPOKALIEMIA, HIPOKALCEMIA,
HIPOMAGNEZEMIA, HIPERURYKEMIA, HIPOWOLEMIA
ZABURZENIA SŁUCHU( +aminoglikozydy)

AMIODARON

• Budowa chemiczna podobna do tyroksyny,

zawiera jod

• Rzadko wywołuje proarytmie
• Zmniejsza wyraznie śmiertelność chorych z

zawałem powikłanym niemiarowościami

• Skuteczny w niemiarowościach nadkomorowych i

komorowych (stosowany w migotaniu komór)

• Jedyny lek antyarytmiczny mogący być stosowany

w ciężkiej niewydolności mięśnia sercowego

• Zmniejsza zapotrzebowanie serca na tlen,

zapobiega napadom dławicy piersiowej

• Ulega znacznej kumulacji w organizmie, ponieważ

bardzo wolno się wydala, T1/2= 30 dni

• Działanie przeciwarytmiczne utrzymuje się do

150 dni po odstawieniu leku

AMIODARON

• DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

• 2-4% chorych zaburzenia funkcjonowania

tarczycy

• 2-7% chorych śródmiąższowe włóknienie płuc

Document Outline