Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego z perlakiem

Przewlekłe ropne

zapalenie ucha

środkowego z perlakiem

Artur Niedzielski

Katedra i Klinika Otolaryngologii

Dziecięcej, Foniatrii i Audiologii AM

w Lublinie



Klinicznie jest to postać postępująca , z

możliwością wystąpienia wielu ,

różnych powikłań. Toczący się w

przestrzeniach ucha środkowego proces

zapalny związany jest ze specjalnym

rodzajem zmian chorobowych

określanym mianem perlaka. perlak

lub guz perlisty (cholesteatoma)

pochodzi od szaroperlistej barwy

tworu , jak również zawartych w nim

kryształków cholesteryny.



Guzy perliste , stwierdzane w organiźmie

ludzkim mogą być : wrodzone lub

nabyte. Wrodzony guz perlisty zwany

niekiedy perlakiem prawdziwym , jest

nowotworem związanym rozwojowo z

przetrwałą tkanką embrionalną

.Umiejscowiony może być w różnych

narządach , a także w kościach czaszki.



Ze względu na różne przyczyny

powstania perkali nabyte dzielimy na



pierwotne ;



wtórne .



Termin – pierwotny- przeznaczony jest dla

zmian chorobowych ograniczonych do

zachyłka nadbębenkowego ( recessus

epitympanicus s.atticus ) , natomiast wtórny

– dla następstw po przebytym ostrym

nekrotycznym zapaleniu ucha środkowego ,

w wyniku którego ulega zniszczeniu brzeżna

część błony bębenkowej oraz

mucoperiosteum jamy bębenkowej,

zachyłka nadbębenkowego i jamy sutkowej.



Perlak uszny zarówno pierwotny jak i

wtórny jest tworem powstałym w

wyniku procesu zapalnego , a składa

się z ułożonych koncentrycznie ,

jeden na drugim, łuskowatych

płatków naskórka, pomiędzy którymi

znajdują się kryształy cholesteryny.

Teorie powstania perlaka

pierwotnego



w wyniku stanu zapalnego nabłonek

epitympanalny ulega metaplazji w

drobne łuseczki naskórkowe

(

Tumarkin, Begley, Mc Donald

,Williams ).

Teorie powstania perlaka

pierwotnego



wrodzone resztki naskórkowe w

zachyłku nadbębenkowym poczynają

się z czasem zbijać w kuleczki ,

tworząc perełki perlakowe

( Mc

Kenzie, Diament , Tweed).

Teorie powstania perlaka

pierwotnego



-długotrwała niedrożność trąbki

słuchowej powoduje wciągnięcie błony

wiotkiej ; w następstwie dochodzi do

zrostów w zachyłku nadbębenkowym , a

dalej gromadzenia się w tej zamkniętej

przestrzeni lusek rogowych (

Bezold ).

Teorie powstania perlaka

pierwotnego



- w wyniku ujemnego ciśnienia w

zachyłku nadbębenkowym dochodzi

do inwaginacji części wiotkiej błony

bębenkowej. Powstaje woreczek ,

którego szyjka zostaje z czasem tak

ściśnięta , że może przez nią wydalić

się złuszczony naskórek.Ten

zalegający naskórek jest zalążkiem

tworzącego się perlaka

(Wittmaack).



Perlak nabyty wtórny jest najczęściej

następstwem przebytego ostrego

nekrotycznego zapalenia ucha

środkowego .Ten dynamiczny , ostro i

burzliwie przebiegający proces zapalny

niszczy nie tylko mucoperiosteum całej

jamy bębenkowej wraz z jej

zachyłkami , ale również pierścień

włóknisty błony bębenkowej.



W wyniku tego procesu powstaje ubytek

czy to w wiotkiej czy też w napiętej części

błony bębenkowej. Ubytek ten nie ulega

samoistnemu zabliźnieniu wobec

toczącego się procesu zapalnego , brzegi

ubytku błony bębenkowej ulegają

zgrubieniu. Od wewnętrznej strony błony

bębenkowej lub przybębenkowej skóry

przewodu słuchowego zewnętrznego

wrastają poprzez brzegi ubytku do wnętrza

jamy bębenkowej lub zachyłka

nadbębenkowego łuski naskórka.



To wrastanie naskórka, postępując

bez przerwy jego stałe narastanie.

Warstwą produkującą coraz to nowe

płytki naskórka jest zewnętrzna

warstwa guza perlistego , zwana

macierzą perlaka ( matrix

cholesteatomatis ).



Leczenie wyłącznie operacyjne. Polega

na usunięciu perlaka wraz otoczką.

Zakres zabiegu uzależniony jest od

rozległości zmian. Dojście do

przestrzeniu ucha środkowego poprzez

cięcie skóry za małżowiną uszną

.Następnie przy użyciu frezy zdejmuje

się warstwę korowa kości skroniowej i

otwiera antrum i usuwa się zmiany

perlakowe.

Document Outline