background image

Pod pojęciem „system” należy 

rozumieć: skoordynowany 

wewnętrznie i wykazujący określoną 

strukturę układ elementów; od 

zewnątrz rozpatrywany jako całość, 

a od wewnątrz jako zbiór zależnych 

od siebie wzajemnie elementów. 
Ogół elementów danego systemu 

nazywa się jego składem, a ogół 

relacji (związków) między 

elementami systemu- jego strukturą.

background image

Systemy można podzielić na:
a) 

systemy naturalne

 – są to systemy kształtujące się 

bez ingerencji człowieka, często siłami samej natury 
(np. układ słoneczny czy żywy organizm, ekosystem 
leśny);

b) 

systemy sztuczne

 – powstają jako rezultat działania 

człowieka najczęściej zaplanowany i nastawiony na 
osiągnięcie określonego celu (np. urządzenia 
techniczne);

c) 

systemy realne

 – elementami tych systemów są 

realne (materialne) obiekty (np. samochód, składający 
się z elementów, z których każdy jest materialnie 
istniejącym przedmiotem, innymi przykładami są: 
rower, mikser czy komputer);

d) 

systemy nominalne

 – składają si e z takich 

elementów jak wartości, normy, oceny, etyka.

background image

System prawa

 pozytywnego  jest 

systemem sztucznym i zarazem 
nominalnym. Na system ten 
składa się całokształt 
obowiązujących w danym 
państwie norm prawnych.

background image

Związki treściowe

 polegają na przede 

wszystkim na istnieniu związków logicznych 
(zgodność treści norm prawnych) oraz 
aksjologicznych (wspólne wartości) między 
normami prawnymi oraz jedności pojęć języka 
prawnego. 

Związki formalne

 między normami prawnymi 

polegają na tym, że tworzenie norm prawnych 
odbywa się w ramach określonych przez 
prawo kompetencji i procedur.

 

background image

Związki hierarchiczne

 norm prawnych i 

wyrażają się w tym, że stanowione normy 
prawne wyższego rzędu mają wyższą moc 
obowiązywania jak normy prawne niższego 
rzędu. 

Normy prane niższego rzędu wydawane są na 
podstawie upoważnienia zawartego w 
normach prawnych wyższego rzędu, normy 
prawne wyższego rzędu są podstawą 
tworzenia norm prawnych rzędu niższego i nie 
mogą być sprzeczne z normami prawnymi 
rzędu wyższego.

System prawa składa się z norm prawnych 
uporządkowanych i powiązanych ze sobą w 
oparciu o zasadę hierarchiczności, zupełności i 
niesprzeczności.

 

background image

Hierarchiczność systemu prawa

 

oznacza, że:
normy prawne są uporządkowane w systemie 
prawa według określonej hierarchii 
adekwatnej do hierarchii aktów prawnych.

 

background image

Biorąc pod uwagę związki formalne oraz 
związki hierarchiczne między normami 
prawnymi można wyodrębnić 

pionowe ujecie 

systemu prawa.

Biorąc od uwagę związki treściowe między 
normami prawnymi można natomiast 
wyodrębnić różne dyscypliny i gałęzie prawa 
oraz podstawowe zasady tych gałęzi. Takie 
wyodrębnienia pozwala na spojrzenie na 

system prawa u ujęciu poziomym.

background image

Pierwotnie prawo dzieliło się na 

publiczne i 

prywatne.

Podział taki wywodzi się z czasów rzymskich, 
a jego twórcą był żyjący w II wieku (170-228) 
prawnik rzymski D. Ulpianus
.

background image

Przez prawo publiczne

 należy rozumieć ogół 

przepisów, które obowiązują w interesie 
wszystkich, czyli w interesie państwa. 

Prawo publiczne reguluje stosunki prawne 
między organami państwa oraz między tymi 
organami a obywatelami

background image

Cechy stosunków prawnych regulowanych normami prawa 
publicznego:

- stosunki prawne przebiegają między państwem a jednostką i 
ich cechą jest nierównorzędność stron,

- normy prawne regulujące te stosunki zaliczamy do norm ius 
cogens (normy bezwzględnie obowiązujące),

- brak autonomii woli stron tych stosunków,

- stosunki prawne regulowane są metodą administracyjną lub 
penalną,

- ochrona prawna stosunków prawnych następuje z urzędu 
(czynności podejmowane są z urzędu przez właściwy organ 
administracji lub sąd),

- sankcjami za naruszenie treści tych stosunków są sankcja 
administracyjnoprawna lub karna.

background image

Do prawa publicznego zalicza się:

Prawo konstytucyjne,
Prawo administracyjne
Prawo gospodarcze publiczne
Prawo karne
Prawo finansowe i bankowe
Prawo postępowania administracyjnego
Prawo  postępowania karnego
Prawo postępowania cywilnego
Prawo międzynarodowe publiczne

background image

Prawo prywatne

 – ma na celu ochronę interesów 

indywidualnych jednostek (i ich organizacji).

Cechy stosunków prawnych regulowanych normami prawa 
prywatnego.

- stosunki prawne regulowane są normami prawnymi 
mającymi charakter norm ius dispositivum
 (normy o 
obowiązywaniu względnym),

- stosunki prawne przebiegają pomiędzy obywatelami i nich 
cechą jest równorzędność stron,

- autonomia woli stron stosunków prawnych,

- stosunki prawne regulowane są metodą cywilnoprawną,

- ochrona prawna stosunków prawnych następuje i inicjatywy 
stron, które występuje na drogę sądową,

- sankcją za naruszenie treści tych stosunków jest sankcja 
cywilnoprawna (nieważności czynności prawnej lub 
restrykcyjna)

background image

Do prawa prywatnego zalicza się:

Prawo cywilne materialne 
Prawo cywilne gospodarcze
Prawo rodzinne i opiekuńcze
Prawo międzynarodowe prywatne
Do gałęzi prawa mających cechy prawa 
publicznego i prywatnego (mieszanych) 
należą:
Prawo pracy
Prawo morskie
Prawo rolne
Prawo ochrony środowiska

background image

Współcześnie podział prawa na publiczne i 
prywatne jest niewystarczający, dlatego też w 
ramach prawa publicznego jak i prywatnego 
przeprowadzane są dalsze podziały. 

Podstawowym podziałem jest podział prawa 
na 

gałęzie prawa.

 

background image

Podział ten dokonywany jest 
ze względu na rodzaj 
stosunków prawnych, jakie 
dana 

gałąź prawa

 reguluje. 

background image

Prawo dzieli się na prawo materialne, prawo 
ustrojowe i prawo postępowania (formalne).

Istotę systemu prawa stanowi prawo 
materialne.

Prawo materialne

 to ogół norm regulujących 

merytoryczną treść stosunków społecznych. 
Normy prawa materialnego określają kto, w 
jakich okolicznościach jak ma się zachować 
oraz jakie sankcje spotkają go w razie 
nieprzestrzegania prawa. 
Normy te skierowane są zarówno do osób 
fizycznych jak osób prawnych, regulują ich 
prywatno i publicznoprawne obowiązki i 
uprawnienia.

background image

Prawo ustrojowe

 – prawo to określa 

organizację organów władzy publicznej, ich 
kompetencje i prawne formy realizacji tychże 
kompetencji.

Prawo postępowania

 – reguluje tryb 

postępowania przez organami władzy 
publicznej w stosunkach z zakresu prawa 
materialnego.

Prawo ustrojowe i prawo postępowania 
zwane są 

prawem formalnym

.

Prawo materialne ma charakter pierwotny w 
stosunku do prawa formalnego (jest ono 
wtórne w stosunku do prawa materialnego).

background image

Document Outline