background image

 

 

Seria: Informatyka
Metody niezawodności i 
eksploatacji
Wykład 3
Obiekty proste odnawialne 
z zerowym czasem odnowy

dr hab. inż. Tadeusz Nowicki prof. 

nadzw. WAT

e-mail:nowicki@isi.wat.edu.pl, tel. 6-

837118

background image

Model niezawodnościowy

Jedynymi  istotnymi  zdarzeniami  w  eksploatacji 

obiektu  prostego  odnawialnego  z  zerowa  odnową  są 

chwile  uszkodzeń,  które  przy  zerowej  odnowie,  są 

jednocześnie chwilami odnów.

Ciąg  zmiennych  losowych  T

1

,  T

2

,  T

3

,  ...  stanowiący 

strumień  odnów  jest  modelem  niezawodnościowym 

obiektu  prostego  odnawialnego  z  zerowym  czasem 

odnowy.  Zmienne  T

i

  są 

ciągłymi  i

 

dodatnimi 

zmiennymi  losowymi  oznaczającymi  czasy  pomiędzy 

kolejnymi  uszkodzeniami  (jednocześnie  odnowami) 

obiektu, 

zatem 

czas 

do 

jego 

uszkodzenia. 

Charakterystyki  tych  zmiennych  losowych  są  zatem 

miarami niezawodnościowymi

 obiektu.

T

1

t

T

2

T

3

T

4

T

5

background image

Strumienie odnów

Strumienie odnów dzielimy na:

Proste:

  wszystkie  zmienne  losowe  T

1

,  T

2

,  T

3

,  ... 

mają 

identyczne

  rozkłady  określone  dystrybuantą 

F(t),  gęstością  f(t),  transformatą  Laplace’a  f*(s), 
wartością 

oczekiwaną 

 

oraz 

odchyleniem 

standardowym .

Ogólne:

  wszystkie  zmienne  losowe  T

2

,  T

3

,  T

4

,  ... 

mają  identyczne  rozkłady  określone  dystrybuantą 
F(t),  gęstością  f(t),  transformatą  Laplace’a  f*(s), 
wartością 

oczekiwaną 

 

oraz 

odchyleniem 

standardowym  ,  natomiast  dopuszczamy,  że 

pierwsza  zmienna  losowa  T

1

 

ma  inny  rozkład

 

określony  dystrybuantą  F

1

(t),  gęstością  f

1

(t), 

transformatą 

Laplace’a 

f

1

*(s), 

wartością 

oczekiwaną 

1

 oraz odchyleniem standardowym 

1

.

background image

Miary niezawodności

1.

Czas S

r

 do r-tej odnowy (uszkodzenia) – zmienna 

losowa spełniająca:

Jej dystrybuanta wyznaczana jest na podstawie

a gęstość

gdzie dla strumienia prostego

r

3

2

1

r

T

...

T

T

T

S

)

s

(

K

L

)

t

(

K

r

1

r

)

s

(

K

r

- transformata 
Laplace’a 
dystrybuanty

)

s

(

k

L

)

t

(

k

r

1

r

)

s

(

k

r

- transformata 
Laplace’a gęstości

 

)

s

(

f

)

s

(

k

r

r

   

)

s

(

f

s

1

)

s

(

k

s

1

)

s

(

K

r

r

r

Uwaga: transformata Laplace’a 
funkcji g(x):

dx

e

)

x

(

g

)

s

(

g

sx

background image

Miary niezawodności

a dla strumienia ogólnego:

dla czasów odpowiednio dużych (t ) zmienna 

losowa S

r

 dąży do rozkładu normalnego

 

)

s

(

f

)

s

(

f

)

s

(

k

1

r

1

r

   

)

s

(

f

)

s

(

f

s

1

)

s

(

k

s

1

)

s

(

K

1

r

1

r

r

 

r

 ,

r

N

background image

Miary niezawodności

2.

Proces  stochastyczny  N(t)  –  liczba  odnowień do 
chwili 

t

Można pokazać, że

i po elementarnych przekształceniach

       gdzie

Można  pokazać,  że  dla  dużych  t  (odpowiednio 
duża liczba odnowień) proces N(t) dąży do

 

 

t

S

 

r

t

N

r

 

)

t

(

K

)

t

(

K

 

r

t

N

P

1

r

r

1

)

t

(

K

0

 

t

 

,

t

N

2

3





background image

Miary niezawodności

3.

Funkcja  odnowy  H(t)  –  oczekiwana  liczba 

odnowień do chwili t

oraz

ale

gdzie

- splot funkcji K

r

(t) i f(t)

 

 

t

N

E

)

t

(

H 

 

2

r

r

1

1

r

r

0

r

)

t

(

K

)

t

(

F

)

t

(

K

 

r

t

N

P

r

)

t

(

H

1

r

1

r

1

)

t

(

K

)

t

(

F

t

0

r

r

1

r

)

t

(

f

K

d

)

(

f

)

t

(

K

)

t

(

K

)

t

(

f

K

r

background image

Miary niezawodności

Zatem

Z twierdzenia o splocie funkcji otrzymujemy:

równanie odnowy

Stąd otrzymujemy

 

dla strumienia ogólnego

 dla strumienia prostego

)

s

(

f

)

s

(

H

 

(s)

F

)

s

(

H

1

)

t

(

f

)

t

(

H

)

t

(

F

)

t

(

f

)

t

(

K

)

t

(

F

)

t

(

H

1

1

r

r

1

)

s

(

f

1

(s)

f

s

1

)

s

(

f

1

(s)

F

)

s

(

H

1

1

)

s

(

f

1

(s)

f

s

1

)

s

(

f

1

(s)

F

)

s

(

H

background image

Miary niezawodności

oraz dalej

4.

Gęstość odnowy h(t) 

Można pokazać, że

dla strumienia ogólnego

dla strumienia prostego

 

t

H

dt

d

)

t

(

h

)

s

(

f

1

(s)

f

)

s

(

h

1

)

s

(

f

1

(s)

f

)

s

(

h

)

s

(

H

L

)

t

(

H

1

background image

Miary niezawodności

Można pokazać, że dla dużych t zachodzą twierdzenia

     zatem dla dużych t

Tw. Blackwella

dla  dużych  t  oczekiwana  liczba  odnów  w  przedziale 

(t,t+) nie zależy od t. 
Tw. Smitha
Gdy  g(x)  jest  nierosnącą  funkcją  monotoniczną  i 

całkowalną w przedziale (0,), to

węzłowe 

twierdzenie
odnowy

1

t

)

t

(

H

lim

t

t

)

t

(

H

)

t

(

H

)

t

(

H

lim

t

0

t

0

t

du

)

u

(

g

1

dx

)

x

(

h

)

x

t

(

g

lim

background image

Miary niezawodności

5.

P(t,t+)  –  prawdopodobieństwo  tego,  że  w 

przedziale (t,t+) nie będzie uszkodzenia

a  dla  dużych  t  (korzystając  z  tw.  Smitha) 
otrzymujemy charakterystykę graniczną

t

0

1

dx

)

x

(

h

)

x

t

(

F

1

)

t

(

F

1

)

t

,

t

(

P

dy

)

y

(

F

1

1

)

t

,

t

(

P

lim

)

(

P

t

background image

Miary niezawodności

6.

Pozostały czas zdatności 

t

 – jeśli od ostatniej odnowy 

(r-tej)  minął  czas  t,  to  ta  zmienna  losowa  jest 
resztowym czasem do kolejnej odnowy (r+1-szej)

Można pokazać, że

a jej dystrybuanta

Przy 

dużych 

mamy

 

wartość 

oczekiwana

t

S

1

r

t

 

t

,

t

P

P

t

t

0

1

dx

)

x

(

h

)

x

t

(

F

1

)

t

(

F

t

,

t

P

)

(

F

t

0

dy

)

y

(

R

1

)

(

F

2

2

d

)

(

P

)

(

E

2

0


Document Outline