background image

 

 

Układ oddechowy

background image

 

 

Układ 
oddechowy 

Górne drogi oddechowe:

jama nosowa

 

jama ustna

 

gardło

 

Dolne drogi oddechowe:

krtań

 

tchawica

 

oskrzela

 i oskrzeliki 

Narząd wymiany gazowej:

płuca

 

background image

 

 

Krtań

 (łac. larynx) to część 
układu oddechowego 
umieszczona miedzy IV 
a VII kręgiem szyjnym. 
Rozpoczyna się 
wejściem do krtani.

background image

 

 

Szkielet krtani

Szkielet krtani składa się z chrząstek 
połączonych ze sobą stawami, mięśniami i 
więzadłami.

Chrząstki 

parzyste

Chrząstki 

nieparzyste

nalewkowate

pierścieniowata

różkowate

tarczowata

klinowe

nagłośniowa

background image

 

 

Mięśnie krtani

Miano mięśnia

Czynność

Unerwienie

M. pierścienno tarczowy

napina fałdy 

głosowe

gałąź zewnętrzna

nerwu 
krtaniowego 

górnego

M. pierścienno-nalewkowy 

tylny

rozszerza 

szparę 

głośni

nerw krtaniowy 

dolny

M. pierścienno-

nalewkowaty boczny

zwęża szparę 

głośni

M. tarczowo-nalewkowy
M. nalewkowy-poprzeczny 

(nieparzysty)

M. nalewkowy skośny
M. nalewkowo-nagłośniowy

zamyka 

wejście do 
krtani

M. tarczowo-nagłośniowy

M. głosowy

napina fałdy 

głosowe

background image

 

 

Jama krtani

Wyróżniamy trzy piętra krtani: 

górne, 

środkowe i dolne

. Piętro górne 

stanowi 

przedsionek krtani

Ograniczony on jest przez fałd 

międzynalewkowy od tyłu, od przodu 

przez nagłośnię, od boku przez fałdy 

nalewkowo-nagłośniowe. Kończy się 

na poziomie fałdów głosowych

Piętro środkowe stanowi 

jamę 

pośrodkowa krtani

. Zajmuje 

przestrzeń od fałdów głosowych do 

przedsionkowych

Piętro dolne stanowi 

jamę 

podgłośniową.

Szpara głośni

     to szczelina znajdująca się miedzy 

fałdami glosowymi,łączy jamę 

pośrednia z dolną.

Głośnia

    To największa część jamy krtani. Od 

góry ograniczają ją fałdy kieszonki 

krtaniowej. Poniżej przebiegają fałdy 

głosowe.

background image

 

 

Tchawica

Tchawica (

łac.

 trachea) – 

Rozpoczyna się na wysokości kręgu 

szyjnego 

C

7, a kończy na wysokości 

kręgu piersiowego Th5. Na tej 

wysokości dzieli się pod kątem 55-

65° (u dzieci 70-80°) na oskrzela 

główne prawe i lewe (bronchus 

principalis dexter et sinister), 

tworząc rozdwojenie tchawicy. W 

miejscu podziału znajduje się 

ostroga tchawicy (carina tracheae

rozdzielająca powietrze do płuc.

Tchawica dzieli się na:

część szyjną 

część piersiową 

Długość tchawicy wynosi 10-12 cm. 

Tchawica zbudowana jest z 

16-20

 

szklistych chrząstek tchawiczych o 

podkowiastym kształcie połączonych 

więzadłami pierścieniowatymi

 lub 

tchawicznymi. Jej tylna ściana - 

ściana błoniasta - zawiera głównie 

mięśnie gładkie.

background image

 

 

Oskrzela i oskrzeliki

U dołu tchawica rozdwaja się na 

dwa 

oskrzela główne, prawe i lewe,

 

doprowadzające powietrze do 

płuca prawego i lewego. Oskrzela 

główne zbudowane są jak 

tchawica. Oskrzela główne 

rozgałęziają się wewnątrz płuca na 

coraz mniejsze gałęzie, tworząc 

tzw. 

drzewo oskrzelowe

. Oskrzela 

główne dzielą się na 

oskrzela 

płatowe, prawe na 3 (górne, 

środkowe i dolne), lewe na 2 

(górne i dolne).

 Oskrzela płatowe 

dzielą się na 

oskrzela segmentowe. 

podsegmentowe, zrazikowe i 

oskrzeliki, kończące się gronkiem 

płucnym,

 w którym są 

pęcherzyki 

płucne

. Pęcherzyki płucne oplata 

sieć naczyń włosowatych, 

biorących udział w wymianie 

gazowej płuc.  

background image

 

 

Płuca

Płuco ma kształt stożka z wydrążoną 
podstawą ściętego od strony 
przyśrodkowej.Największa wysokość na 
powierzchni żebrowej 25 cm 
największy wymiar strzałkowy 16 cm 
największy wymiar poprzeczny Pp 7 cm,Lp 
10 cm.
Ciężar Pp 625 g,Lp 565 g.
W każdym płucu wyróżniamy: 

podstawę płuca (basis pulmonis
szczyt płuca (apex
wypukłą powierzchnię żebrową (facies 
costalis
) i 
wklęsłą śródpiersiową (facies 
mediastinalis
)

 

<brzegi – 

przedni ostry (margo anterior seu 
acutus

 tylny tępy (margo posterior seu 
obtusus

dolny

 (margo inferior

Ponadto wyróżniamy 

szczeliny 

międzypłatowe

 (fissurae interlobares),

oddzielające od siebie poszczególne płaty 
płuca. 

background image

 

 

Płuca

W płucu lewym wyróżniamy 

płaty: 

     - górny (lobus superior) i dolny (lobus 

inferior)

 oddzielone od siebie 

szczeliną 

międzypłatową skośną (fissura 

obliqua).

W płucu prawym jest płat: 

     

- górny, środkowy (lobus medius) i 

dolny

.

Płat górny 

jest oddzielony od środkowego 

szczeliną 

poziomą (fissura horizontalis),

a płat 

górny i środkowy od dolnego są 

oddzielone 

szczeliną skośną.

Odpowiednikiem płata środkowego jest 

w płucu lewym 

języczek płuca lingua 

pulmonis),należy do płata górnego.

Na powierzchni śródpiersiowej w 

połowie odległości między podstawą a 

szczytem 

płuca leży 

wnęka płuca (hilus 

pulmonis

).We wnęce leżą twory 

wchodzące i 

wychodzące z płuc czyli 

tzw.korzeń 

płuca (radix pulmonis)

 (o kształcie 

rozgałeziającego się drzewa).Wnęka ma 

ksztalt odwróconej kropli (dł.5 cm,szer.4

cm,gł.2 cm).

background image

 

 

Wnęki płucne

Do płuca wchodzą: -

   

⇒ tt.płucne (aa.pulmonalis

⇒ oskrzele główne (bronchus   

principalis

 tt.oskrzelowe (aa.bronchiales

 sploty płucne przedni i tylny 

Z płuca wychodzą: -

⇒ żż.płucne (venae pulmonales

⇒ żż.oskrzelowe (venae bronchiales

⇒ naczynia chłonne 


Document Outline