Kinezjologia

mgr Dorota Amanowicz

Ćwiczenia kończyna górna

 

 

Kończyna górna jest połączona z 

tułowiem ruchomą obręczą kończyny 

górnej (obręczą barkową). 

Na obręcz kończyny górnej, czyli 

obręcz barkową składają się dwie 

parzyste kości: obojczyk i łopatka. 

 

 

Obojczyk jest kością esowato 

wygiętą, której trzon 

przyśrodkowo przechodzi w 

zgrubiały koniec mostkowy 

bocznie w spłaszczony koniec 

barkowy

.

 

 

Obojczyk (I — widok z góry, II — widok z przodu)

1 — koniec mostkowy, 2 — koniec barkowy.

 

 

Łopatka jest kością płaską, kształtu 

trójkątnego, o dwu powierzchniach, 

trzech brzegach oraz kątach. 

 

 

1 — grzebień łopatki, 2 — wyrostek barkowy, 2a — 

powierzchnia stawowa wyrostka barkowego, 3 — 

wyrostek kruczy, 4 — wydrążenie stawowe, 5 — 

brzeg przyśrodkowy, 6 — brzeg boczny,7— kąt górny, 

8 — kąt dolny.

 

 

W obrębie obręczy kończyny górnej 

znajdują się po każdej stronie dwa 

stawy: 

mostkowo-obojczykowy (przyśrodkowy) 

i barkowo-obojczykowy (boczny).

 

 

Staw mostkowo-obojczykowy 

tworzy: 

•powierzchnia stawowa wcięcia 
obojczykowego rękojeści mostka

•powierzchnia stawowa końca 
mostkowego obojczyka. 

Staw ten łączy obojczyk z klatką 

piersiową.

 

 

 Staw mostkowo-obojczykowy

1 —    więzadło międzyobojczykowe,    2   —   

więzadło   mostkowo-obojczykowe   przednie, 3 — 

chrząstka śródstawowa, 4 — więzadło żebrowo-

obojczykowe, 

5 — więzadło mostkowo-żebrowe promieniste.

 

 

Staw barkowo – obojczykowy

Łączy obojczyk z łopatką

Utworzony przez powierzchnie 

stawowe na końcu barkowym 

obojczyka i na brzegu przyśrodkowym 

wyrostka barkowego łopatki

Luźną torebkę wzmacniają więzadła: 

•barkowo-obojczykowe – wzmacnia 
powierzchnię górną torebki stawowej

•kruczo-obojczykowe – z dwóch pasm, 
między nimi kaletka

 

 

Mięśnie działające na obręcz kończyny górnej

1. M. czworoboczny grzbietu

Początek: guzowatość potyliczna zewnętrzna, więzadło karkowe i 

nad-kclcowe, wyrostki kolczyste wszystkich kręgów 
piersiowych.

Przyczep: koniec barkowy obojczyka, wyrostek 

barkowy 

łopatki, grze bień łopatki.

2.  M. równoległoboczny 

Początek: wyrostki kolczyste 6—7 kręgu szyjnego, 1—4 kręgu 
piersiowego, więzadło karkowe.

Przyczep: brzeg przyśrodkowy łopatki.

3.  M. dźwigacz łopatki 

Początek: wyrostki poprzeczne 1—4 kręgu szyjnego.

Przyczep: kąt górny łopatki.

 

 

 4.

M. zębaty przedni

Początek: 1—9 żebro, powierzchnia zewnętrzna. 

Przyczep: brzeg przyśrodkowy łopatki.

5.  M. piersiowy mniejszy 

Początek: 3-5 żebro. 

Przyczep: wyrostek kruczy łopatki.

6.  M. podobojczykowy

Początek: 1 żebro na granicy kostnochrzęstnej. 

Przyczep: dolna powierzchnia barkowego końca obojczyka. 

 

 

Mięśnie obręczy kończyny 

górnej

I — m. czworoboczny 

grzbietu 

(1 — część zstępująca, 

2 — część poprzeczna, 

3 — część wstępująca) 

II   —   m.   dźwigacz   

łopatki

III – m. równoległoboczny.

 

 

Mięśnie obręczy 

kończyny górnej 

1 —   m.   zębaty   

przedni   

(a   —   część   górna, 

b —   część   środkowa,

 c — część dolna),

2 — m. piersiowy 

mniejszy

 

 

Zestawienie ruchów oraz  

wykonujących je mięśni w stawach  

obręczy kończyny górnej:

Unoszenie

m. czworoboczny grzbietu, część 
zstępująca,
m. równoległoboczny,
m. dźwigacz łopatki,
m. zębaty przedni, część górna.

 

 

Obniżanie

m. czworoboczny grzbietu, część 
wstępująca, 
m. piersiowy mniejszy, 
m. podobojczykowy,
m. zębaty przedni, część dolna,

 

 

Wysuwanie do przodu

m. zębaty przedni,
m. piersiowy mniejszy,
m. podobojczykowy.
m. piersiowy większy

 

 

Cofanie

m. czworoboczny grzbietu, część 
poprzeczna,
m. równoległoboczny,
m. najszerszy grzbietu

 

 

Staw ramienny

Staw ramienny utworzony jest przez 

głowę kości ramiennej i wydrążenie 

stawowe łopatki.

 

 

 

Kość ramienna
(I — widok z przodu; 
II — widok od tylu; 
III — widok z boku)
1 — głowa k. ramiennej, 
2 — szyjka anatomiczna, 
3 — guzek większy, 
4 — guzek mniejszy, 
5 — bruzda międzyguzkowa, 
6 — szyjka chirurgiczna, 
7 — guzowatość 
naramienna, 
8 — dól dziobiasty, 
9 — dół łokciowy, 
10 — nadkłykieć 
przyśrodkowy, 
11 — nadkłykieć boczny, 
12 — bloczek k. ramiennej.

 

 

Staw ramienny
1 — ścięgno głowy 
długiej m. 
dwugłowego 
ramienia, 
2 — torebka
stawowa, 
3 — więzadło 
poprzeczne łopatki,
4 — powierzchnie 
stawowe główki i 
panewki, 
5 — obrąbek 
stawowy.

 

 

Mięśnie działające na staw ramienny

1. M. Naramienny

Początek: boczna 1/3 obojczyka, wyrostek barkowy 

łopatki,

grzebień łopatki.

Przyczep: guzowatość naramienna kości ramiennej. 

2. M. piersiowy większy

Początek: 
część obojczykowa: przyśrodkową połowa obojczyka,
część mostkowo-żebrowa: mostek, 2—7/6 żebro, 
część brzuszna: blaszka przednia pochewki m. prostego 

brzucha.

Przyczep: grzebień guzka większego kości ramiennej.

 

 

3.  M. najszerszy grzbietu

Początek: wyrostki kolczyste 7—12 kręgu piersiowego, powięź 
piersiowo-Iędźwiowa, grzebień biodrowy, 10—12 żebro, nie 

stale:

dolny kąt łopatki.

Przyczep: grzebień guzka mniejszego kości ramiennej.

4. M. Obły  większy 

Początek:   dolny  kąt  łopatki.

Przyczep: grzebień guzka mniejszego kości ramiennej.

5. M. podłopatkowy 

Początek: powierzchnia żebrowa łopatki.

Przyczep: guzek mniejszy kości ramiennej.

 

 

6. M. Nadgrzebieniowy
 Początek: dół nadgrzebieniowy łopatki.

Przyczep: guzek większy kości ramiennej.

7. M. podgrzebieniowy 
Początek: dół podgrzebieniowy łopatki.

Przyczep: guzek większy kości ramiennej.

8. M. obły mniejszy 
Początek: brzeg boczny łopatki.

Przyczep: guzek większy kości ramiennej.

9. M. kruczo-ramienny 
Początek: wyrostek kruczy łopatki.

Przyczep: trzon kości ramiennej przyśrodkowo od m. 

naramiennego.

 

 

10.M. dwugłowy ramienia

Początek: 
głowa długa: guzek nadpanewkowy łopatki, 
głowa krótka: wyrostek kruczy łopatki.

Przyczep: guzowatość kości promieniowej, powięź 

przedramienia.

11. M. trójgłowy ramienia 

Początek: 
głowa długa: guzek podpanewkowy łopatki; 
głowa przyśrodkową: tylna powierzchnia kości ramiennej 

poniżej bruzdy n. promieniowego, przegroda 
międzymięśniowa przyśrodkowa;

głowa boczna: tylna powierzchnia kości ramiennej powyżej 

bruzdy 

n.promieniowego.

Przyczep: wyrostek łokciowy kości łokciowej.

 

 

Mięśnie stawu 
ramiennego
1 — m.  naramienny  
(a — część 
obojczykowa,  
b — część barkowa, 
c — część 
grzebieniowa)

 

 

Mięśnie stawu ramiennego 
m. piersiowy większy 
(a — część obojczykowa, 
b — część mostkowo-żebrowa, 
c — część brzuszna)

 

 

Mięśnie stawu ramiennego 

1 — in. najszerszy grzbietu, 

1a — powięź piersiowo-
Iędźwiowa

 

 

Mięśnie stawu 

ramiennego 

m.podlopatkowy   

1 —   guzek   większy   

k.   ramiennej, 

2 — guzek mniejszy, 

3 — kaletka m. 

Podłopatkowego

 

 

 

Mięśnie stawu 
ramiennego
1 — m. 
nadgrzebieniowy,   
2   — m.  
podgrzebieniowy,
3 — wyrostek  barkowy 
łopatki,  
4 — guzek większy k. 
ramiennej, 
5 — kaletka maziowa

 

 

Mięśnie stawu ramiennego
1 — m.   obły  mniejszy,  
2 — m.  obły większy,  
3 — ścięgno głowy  długiej  m. trójgłowego 
ramienia, 
4 — guzek  większy k. ramiennej

 

 

Zestawienie ruchów oraz 

wykonujących je mięśni w stawie 

ramiennym

Zginanie 
m. naramienny, część obojczykowa,
m. dwugłowy ramienia 
m. kruczo-ramienny.

Prostowanie
m. naramienny, część grzbietowa,
m. najszerszy grzbietu, 
m. obły większy, 
m. trójgłowy, głowa długa.

 

 

Odwodzenie

m. naramienny, część barkowa, 
m. nadgrzebieniowy, 
m. dwugłowy, głowa długa.

 

 

Przywodzenie
 
m. piersiowy większy, 
m. najszerszy grzbietu,
m. obły większy,
m. podgrzebieniowy
m. trójgłowy, głowa długa, 
m. dwugłowy, głowa krotka, 
m. kruczo-ramienny
m. naramienny, część obojczykowa i 
grzebieniowa

 

 

Rotacja wewnętrzna

m. naramienny, część obojczykowa,
m. podłopatkowy,
m. najszerszy grzbietu,
m. piersiowy większy,
m. obły większy,
m. kruczo-ramienny.

 

 

Rotacja zewnętrzna

m. naramienny, część 
grzebieniowa, 
m. podgrzebieniowy, 
m. obły mniejszy,
m. nadgrzebieniowy

 

 

Mięsień:

Funkcja:

MIĘŚNIE DZIAŁAJĄCE NA STAW RAMIENNY:

M naramienny:
Cz. przednia:

Zgina st. ramienny

Cz. środkowa:

Odwodzenie w st. ramiennym.

Cz. tylna:

Odwodzenie horyzontalne w st. ramiennym.

M. kruczo-ramienny:

Zginacz ramienia.

M. nadgrzebieniowy:

Odwodzenie w st. ramiennym.

M. czworoboczny:
  Cz. górna (zstępująca):

Unosi bark do góry

  Cz. środkowa (poprzeczna):

Zbliża łopatki do kręgosłupa

  Cz. dolna (wstępująca):

Zbliża łopatki do klatki piersiowej

M. dźwigacz łopatki:

Unoszenie barków.

Mm. równoległoboczny większy i 
mniejszy:

Ściąganie łopatek.

M. zębaty przedni:

Wypychanie obręczy k. górnej do przodu.

M. najszerszy grzbietu:

Prostuje st. ramienny, ruch przywodzenia, 
prostowanie się ramion do kręgosłupa

M. piersiowy większy:

Przywodziciel horyzontalny.

M. podgrzebieniowy:

Rotator zewnętrzny st. ramiennego.

M. podłopatkowy:

Rotator wewnętrzny k. górnej ramienia.

 

 

Metoda SFTR  została opublikowana przez 

International Standard Ortophedic 

Measurements .

Ruchy we wszystkich stawach są mierzone 

z p.w. neutralnego zera .Tak ustawione 

stawy ma człowiek w pozycji stojącej , 

którego kończyny zwisają swobodnie wzdłuż 

tułowia , a dłonie w supinacji są skierowane 

do przodu.  

skrót SFTR :
S – sagital-płaszczyzna strzałkowa 
F – frontal – płaszczyzna czołowa 
T – transverse –płaszczyzna poprzeczna 
R – rotation –ruchy rotacyjne 

 

 

Mierzymy zawsze zakres ruchu czynny i 

bierny. Zakres ruchu czynny wykonuje 

pacjent siłą mięśni, a zakres ruchu bierny - 

terapeuta z pokonaniem siły pasywnej 

mięśni badanego. 

Według Degi badanie takie ma wykazać 

jakim zakresem ruchu dysponuje pacjent 

(ruch bierny) 

oraz jakim potrafi się posłużyć (ruch 

czynny).

Dokonując pomiarów należy zawsze zwracać 

uwagę na prawidłowe umieszczenie 

goniometru, jego ramienia nieruchomego i 

ruchomego w osi obrotu w danym stawie. 

Zakresy ruchu można podawać w przyjętym 

systemie SFTR.

 

 

 

Stawy kończyny górnej

 

Obręcz barkowa 

staw mostkowo-obojczykowy, 

barkowo-obojczykowy i ramienny

W obręczy barkowej mierzymy 

zakres zgięcia (wznos kończyny 

górnej przodem), wyprost, 

odwodzenie, (wznos kończyny 

górnej bokiem), przywodzenie, 

zgięcie poziome, wyprost poziomy, 

rotację zewnętrzną i wewnętrzną.

 

 

Zgięcie do przodu (od 0° do 180°), uniesienie 

ramienia w płaszczyźnie strzałkowej.

Pw: siad z tułowiem wyprostowanym. 

Ramię strony badanej swobodnie opuszczone. 

Stabilizacja tułowia przez podparcie możliwie 

jak największej powierzchni pleców. 

Skala kątomierza skierowana w przód, Oba 

ramiona ułożone wzdłuż osi długiej ramienia, 

oś obrotu - nieco poniżej wyrostka barkowego 

łopatki.

Ramię ruchome goniometru w trakcie badania 

podąża wzdłuż osi długiej kończyny górnej, 

ramię nieruchome pozostaje w pozycji 

wyjściowej. 

 

 

 

Pomiar zakresu zgięcia do przodu (wznos 

kończyny górnej) a - pozycja wyjściowa, b - 

pozycja końcowa

 

 

 

Chcąc zbadać zakres zgięcia w stawie 

ramiennym należy ustabilizować bark w 

analogicznej pozycji wyjściowej. Zakres tego 

ruchu wynosi od 0° do 90°.

 

 

 

Odwodzenie (od 0° do 180°), wznos 

bokiem 

w płaszczyźnie czołowej 

Pw: siad z tułowiem wyprostowanym, 

stabilizacja przez podparcie boku nie 

badanego. Oba ramiona goniometru 

ułożone wzdłuż osi długiej 

badanej kończyn górnej, oś obrotu

 - nieco poniżej wyrostka barkowego 

łopatki.

Ramię  ruchome   goniometru   

przesuwa   się   za   osią  długą  

kończyny badanej, ramię nieruchome 

pozostaje w trakcie badania w pozycji 

wyjściowej.

 

 

 

 

Aby zbadać zakres odwodzenia w stawie 

ramiennym należy ustabilizować bark strony 

badanej w analogicznej pozycji wyjściowej. 

Zakres tego ruchu wynosi od 0° do 90°.

 

 

Przywodzenie (0°), ruch odbywa się w 

płaszczyźnie czołowej.

Zbliżanie kończyny górnej do tułowia.

Pomiaru dokonujemy podobnie jak 

przy odwodzeniu. Jeżeli w pozycji 

siedzącej z tułowiem ustabilizowanym 

po stronie nie badanej swobodnie 

zwisająca kończyna przylega do 

tułowia, to oznacza, że zakres ruchu 

jest w normie i wynosi 0°.

 

 

Zgięcie   poziome   w   stawie   ramiennym 

(od 0° do 120) ruch odbywa się 

w płaszczyźnie horyzontalnej.

Pw: leżenie tyłem, kończyna badana 

odwiedziona pod kątem 90°,oparta o 

podłoże. Stabilizacja obręczy barkowej. 

Oba ramiona ułożone wzdłuż osi długiej  

kończyny, oś obrotu - wyrostek barkowy 

łopatki. 

Ramię ruchome goniometru  podąża za 

osią długą kończyny, ramię nieruchome 

pozostaje w osi obrotu w stawie.

 

 

 

 

Wyprost poziomy (od 0° do 35°), ruch 

cofnięcia ramienia w płaszczyźnie 

horyzontalnej.

Pw: Leżenie przodem, badana kończyna 

górna odwiedziona pod kątem 90°, 

oparta o podłoże i zwieszona poza 

leżankę, oś obrotu - wyrostek barkowy 

łopatki. 

Ramię ruchome goniometru podąża w 

trakcie ruchu za osią długą ramienia, 

ramię nieruchome pozostaje w pozycji 

wyjściowej.

 

 

 

 

Wyprost (od 0° do 65°), ruch odbywa 

się w płaszczyźnie strzałkowej w 

stawie ramiennym.

Pw: leżenie przodem, ramię po stronie 

badanej oparte o podłoże, stabilizacja 

obręczy barkowej. Oba ramiona 

goniometru ułożone wzdłuż osi długiej 

rai oś obrotu - nieco poniżej wyrostka 

barkowego łopatki. 

Ramię ruchome goniometru  podąża za 

osią długą ramienia, ramię nieruchome 

pozostaje w pozycji wyjściowej.

 

 

 

 

Rotacja zewnętrzna (od 0° do 90"), ruch 
odbywa się w płaszczyźnie poprzecznej.

Pw: leżenie przodem, ramię po stronie 

badanej odwiedzione do 90°, oparte o 

podłoże, przedramię swobodnie zwieszone 

poza leżankę, oś obrotu - wyrostek 

łokciowy kości łokciowej. 

Oba ramiona goniometru wzdłuż osi 

długiej przedramienia. Badany wykonuje 

ruch przedramieniem ku górze, przy 

zgiętym stawie łokciowym. 

Ramię ruchome goniometru podąża za 

ruchem wzdłuż osi długiej przedramienia, 

ramię nieruchome pozostaje w pozycji 

wyjściowej, prostopadle do podłoża.

 

 

 

 

Rotacja wewnętrzna (od 0° do 75°), ruch 

odbywa się w płaszczyźnie poprzecznej.

Pw: taka sama jak przy badaniu rotacji 

zewnętrznej. 

Goniometr ustawiony podobnie. 

W czasie pomiaru badany wykonuje 

przedramieniem ruch do tyłu i wtedy 

przesuwa się ruchome ramię goniometru.

 

 

Zespół funkcjonalny stawu 

łokciowego

Staw łokciowy jest stawem złożonym. 

W jego obrębie połączone są ze sobą 

trzy kości: 

ramienna, łokciowa i promieniowa.

Staw łokciowy składa się z trzech 

połączeń objętych wspólną torebką: 

•stawu ramienno-łokciowego, 
•stawu ramienno-promieniowego 
•stawu promieniowo-łokciowego 
bliższego.

 

 

Kości przedramienia 
(I — widok z przodu, 
II — widok od tylu, 
III — widok z boku)
1 — wyrostek 
łokciowy, 2 — 
wyrostek dziabiasty, 
3 — głowa k. 
łokciowej,  4 — 
wyrostek  rylcowaty 
k. łokciowej, 
5 — obwód stawowy 
głowy k. 
promieniowej, 5b -  
szyjka k. 
promieniowej, 
6 — guzowatość 
promieniowa, 7 — 
wyrostek rylcowaty 
k. promieniowej.

 

 

Staw łokciowy
1 — staw ramienno-promieniowy, 2 
— więzadło poboczne 
promieniowe, 3 — więzadło 
obrączkowe, 4 — zachyłek 
workowaty torebki stawowej, 5 — 
kaletka ramienno-promieniowa, 6 
— ścięgno końcowe m. 
dwugłowego ramienia, 7 — linia 
przyczepu torebki stawowej, 8 —
staw ramienno-łokciowy, 9 — 
więzadło poboczne łokciowe, 
10 — staw promieniowo-łokciowy 
bliższy.

 

 

Mięśnie działające na staw łokciowy

1.M. dwugłowy ramienia 

Początek: głowa długa: guzek nadpanewkowy łopatki, 

głowa krótka: wyrostek kruczy łopatki.

Przyczep: guzowatość kości promieniowej, powięź 

przedramienia.

2. M. ramienny

Początek: dolna połowa przedniej powierzchni trzonu 

kości ramiennej, przegrody międzymięśniowe 
przyśrodkową i boczna.

Przyczep: guzowatość kości łokciowej.

 

 

3.M. ramienno-promieniowy 

Początek: brzeg boczny kości ramiennej, przegroda 

międzymięśr boczna.

Przyczep: wyrostek rylcowa ty kości promieniowej. 

4.M. trójgłowy ramienia

Początek: głowa długa: guzek podpanewkowy łopatki; 

głowa przyśrod kową: tylna powierzchnia kości 
ramiennej poniżej bruzdy n. promienio wego, 
przegroda międzymięśniowa przyśrodkową; głowa 
boczna: tylna po wierzchnia kości ramiennej 
powyżej bruzdy n. promieniowego.

Przyczep: wyrostek łokciowy kości łokciowej.

 

 

5. M. łokciowy 

Początek: nadkłykieć boczny kości ramiennej. 

Przyczep: wyrostek łokciowy kości łokciowej.

 

 

Mięśnie zginające staw łokciowy
1 — m.  dwugłowy ramienia,  
2 — m. ramienny,  
3 — m.  ramienno-promieniowy

 

 

Mięśnie prostujące staw 

łokciowy

m.trójgłowy   ramienia   
1   —   głowa    długa,
2 — głowa przyśrodkowa, 
3 — głowa boczna),
4 — wyrostek łokciowy, 
5 — m. łokciowy.

 

 

 Zestawienie ruchów oraz 

wykonujących je mięśni w 

stawie łokciowym

Zginanie:
m. dwugłowy ramienia, 
m. ramienny,
m. ramienno-promieniowy. 

Prostowanie:
m. trój głowy ramienia, 
m. łokciowy.

 

 

Staw łokciowy

W stawie łokciowym wykonuje się pomiary 

zakresu ruchu zgięcia i wyprostu. 

 

 

Zgięcie   w   stawie   łokciowym (od 0° do 

150°), 

ruch odbywa się w płaszczyźnie 

strzałkowej.

Pw: leżenie tyłem, badana kończyna 

górna wyprostowana w stawie łokciowym 

wzdłuż tułowia, w supinacji, oparta o 

podłoże, oś obrotu – nadkłykieć boczny 

kości ramiennej. Ramię ruchome 

goniometru skierowane na wyrostek 

rylcowaty kości promieniowej, ramię 

nieruchome wzdłuż osi długiej ramienia 

celuje na guzek większy kości ramiennej. 

W trakcie badania ramię ruchome 

goniometru podąża za osią długą 

przedramienia, ramię nieruchome 

pozostaje w pozycji wyjściowej.

 

 

 

 

Wyprost w stawie łokciowym (0°), ruch 

odbywa się w płaszczyźnie strzałkowej.

Pw: leżenie przodem. Badana kończyna górna 

odwiedziona w stawie ramiennym pod kątem 

90°. Ramię oparte o podłoże, staw łokciowy 

zgięty pod kątem prostym, przedramię 

swobodnie zwieszone poza leżankę, oś obrotu 

- nadkłykieć boczny kości ramiennej. 

Ramię ruchome goniometru wzdłuż osi długiej 

przedramienia celuje na powierzchnię 

grzbietową III palca, a ramię nieruchome na 

wyrostek barkowy łopatki. Ramię ruchome 

goniometru porusza się razem z 

przedramieniem aż do pełnego wyprostu w 

stawie łokciowym.

 

 

 

 

MIĘŚNIE DZIAŁAJĄCE NA STAW ŁOKCIOWY ORAZ 

PROMIENNO-ŁOKCIOWY BLIŻSZY I DALSZY

M. dwugłowy 
ramienia:

Najsilniejszy supinator 
przedramienia supinator zginacz st. 
łokciowego

M. ramienno-

promieniowy:

Zginacz przedramienia w pozycji 

pośredniej.

M. ramienny:

Zgięcie przedramienia w pozycji 

probacji.

M. trójgłowy ramienia: Zginacz przedramienia, wyprost w 

st. łokciowym.

M. odwracacz:

Supinacja

M. nawrotny obły:

Pronacja

M. nawrotny 
czworoboczny:

Pronacja