KANALIZACJA 

KANALIZACJA 

 

 

DESZCZOWA

DESZCZOWA

 

 

 

 

Kanalizację deszczową należy stosować 
wówczas, gdy nie możliwości odprowadzenia 
wody deszczowej za pomocą urządzeń 
powierzchniowych lub wymagają tego względy 
środowiska 

W skład kanalizacji wchodzą:

-studzienki ściekowe: z osadnikami lub bez 
osadników

-studzienki rewizyjne

-kolektory o średnicach 0,4- 1,50 m

-wyloty kolektorów

-studzienki „ślepe” dla połączeń studzienek 
ściekowych z        kolektorem

 

 

 

 

Przy lokalizacji kanalizacji deszczowej w pasie 
drogowym należy uwzględniać usytuowanie 
innych urządzeń podziemnych i nadziemnych o 
głębokich fundamentach (obiekty mostowe, 
słupy oświetleniowe, kable, rurociągi wodne, 
gazowe)

 

 

 

 

Studzienki ściekowe stosuje się do wprowadzenia 
wody płynącej rowem lub ściekiem do kanalizacji 
ulicznej (deszczowej).

Studzienka ściekowa składa się z:

-części dolnej z kręgów betonowych o średnicy co 
najmniej 50,0 cm, wraz z pokrywą, odprowadzeniem 
oraz szczelnym zamknięciem dolnym

-części górnej (tj. wpustu deszczowego) z kratą 
wpustową wraz z korpusem.

 

 

 

 

Studzienki ściekowe lokalizuje się uwzględniając 
przekrój podłużny drogi:

-w najniższych punktach ścieku

-przed skrzyżowaniami

-przed przejściami dla pieszych

W przekroju poprzecznym studzienki ściekowe 
lokalizuje się poza pasami ruchu, zwykle w  
poboczu, w pasie dzielącym oraz w chodniku. Ich 
rozstaw zależy od warunków klimatycznych, 
powierzchni spływu oraz pochyleń niwelety ścieku i 
jego typu

 

 

 

 

Odprowadzenie wody powinno znajdować się co 
najmniej 80cm ponad dnem studzienki oraz co 
najmniej 150 cm od powierzchni terenu.

Obliczeniowa ilość wody nie powinna tworzyć przy 
kracie wpustowej strugi o szerokości większej niż 
50 cm.

Wielkość otworów w kracie wpustowej dobiera się 
tak, by obliczeniowa ilość dopływającej wody nie 
przekraczała 80% zdolności przepustowej kraty

 

 

 

 

Przy odbiorze technicznym nowo budowanych 
studzienek ściekowych sprawdza się:

-liczbę kręgów, ich wysokość i średnicę

-prawidłowość wykonania wylotu

-prawidłowość obsypania

-prawidłowość osadzenia kraty wraz z korpusem
-prawidłowość położenia wierzchu kraty względem 
nawierzchni drogowej; dopuszczalna różnica 
wysokości wynosi 0,5 cm

-W czasie użytkowania należy okresowo  czyścić 
dno studzienki z osadów, grubość osadu nie 
powinna być większa niż 40 cm 

 

 

 

 

Studzienki rewizyjne służą do inspekcji i 
czyszczenia kolektora oraz do wprowadzenia wody 
przykanalikiem ze studzienek ściekowych do 
kolektora. Projektuje się je, gdy kolektor zmienia 
kierunek, rozgałęzia się lub zmienia średnicę lub 
pochylenie podłużne. Studzienką rewizyjną jest 
także każda studzienka połączeniowa. 

 

 

 

 

Kanały stosuje się w celu podziemnego  
odprowadzenia wód z wpustów ulicznych do 
odbiorników.

Kanały powinny być układane w linii prostej. 
Zmiana kierunku kanału nieprzełazowego (o wys. 
mniejszej niż 100 cm) odbywa się w studzience 
połączeniowej, a kanałów przełazowych- łukami o 
promieniu od 7,5 do 15 m wraz z komorą 
połączeniową.

Maksymalny spadek powinien być tak dobrany, żeby 
największe prędkości przepływu nie przekraczały 7 
m/s.

Kanały deszczowe pod jezdniami dróg powinny mieć 
konstrukcję o nośności zapewniającej bezpieczny 
przejazd pojazdów ciężkich.Kanały deszczowe 
projektuje się jako w pełni napełnione przy 
obliczeniowym natężeniu przepływu

 

 

 

 

Lokalizacja kolektora:

Zaleca się umieszczanie kolektora w pasie 
dzielącym drogi dwujezdniowej. Możliwa jest 
również inna lokalizacja, lecz poza jezdnią. Na 
drodze jednojezdniowej zaleca się lokalizowanie 
kolektora:

-pod poboczem

-pod chodnikiem

-pod pasem zieleni

-wyjątkowo pod jezdnią (np.. Przy zwartej 
zabudowie)

Strop kolektora powinien być zagłębiony poniżej 
granicy przemarzania gruntu. W przypadkach 
szczególnych, gdy uzyskanie wymaganego 
zagłębienia kolektora jest niemożliwe, należy 
projektować jego ocieplenie.

 

 

 

 

Średnicę kolektora należy obliczać, biorąc pod 
uwagę powierzchnię, zagospodarowanie, długość 
zlewni drogowej oraz jego lokalizację.

Dopuszcza się wybór średnicy kolektora bez 
obliczeń, gdy ilość wody prowadzonej przez kolektor 
 jednoznacznie uprawnia nas do takich obliczeń 
(krótkie odcinki o niewielkich zlewniach).

Średnicę kolektora ustala się przyjmując:

-prawdopodobieństwo wystąpienia opadów p=20% 
dla dróg klasy GP i p=50% dla dróg klas G i Z

-najmniejszą pedkość przepływu 0,3 m/s

-największą prędkość przepływu 3 m/s w rurach 
betonowych i 7 m/s w rurach żelbetowych

-największe pochylenia w kanałach 3% dla średnicy 
0,4m i 1% dla 1m i więcej

 

 

 

 

Odprowadzenie wody z kolektora do odbiornika ( w 
grunt, retencjonowanie, wprowadzanie do rzeki, 
strumienia lub rowu), w zależności od 
przewidywanego zanieczyszczenia tych wód, należy 
zaopatrywać w odpowiednie urządzenia 
zabezpieczające, oczyszczające lub podczyszczające, 
takie jak: rowy trawiaste, rowy infiltracyjne, warstwy 
filtracyjne, warstwy chłonne, studnie chłonne, 
zbiorniki odparowujące, retencyjne, oczyszczalnie 
ścieków deszczowych (osadniki komorowe) oraz 
oczyszczalnie mechaniczne lub mechaniczno- 
chemiczne

 

 

 

 

Na obszarach szczególnej ochrony wód 
powierzchniowych nie należy lokalizować 
zbiorników retencyjnych, odparowujących i 
infiltracyjnych, warstw i studni chłonnych oraz 
nasypów filtracyjnych.

W celu uniknięcia przenikania ścieków 
deszczowych w głąb podłoża gruntowego należy 
stosować uszczelnienia w postaci geomembran lub 
ekranów iłowych itp..