ROZWODY W KOŚCIELE 

KATOLICKIM

    Sens katolickiego małżeństwa wypływa z nauki 

Pisma Świętego: "(...) mężczyzna opuszcza ojca 

swego i matkę swoją i łączy się ze swą żoną tak 

ściśle, że stają się jednym ciałem" (Rdz 2, 24). 

Słowa te są jednocześnie ostrzeżeniem, by tego 

"co Bóg złączył, człowiek nie rozdzielał" (Mt 19, 

6).

   Mężczyzna i kobieta, nie mogą rozdzielać związku, 

który stał się "jednym ciałem", a który Bóg 

złączył, przez zaślubiny. Sakrament małżeństwa 

nie jest bowiem jedynie umową między ludźmi, 

ale jest również przymierzem zawieranym z 

Bogiem, do przyjęcia Jego wizji małżeństwa. 

Dlatego też Kościół katolicki nie uznaje rozwodu, 

ponieważ narusza on zasadę nierozerwalności 

małżeństwa, pochodzącą z prawa Bożego. 

   

Rozwód w kościele katolickim nie jest 

możliwy. Zabrania tego VI przykazanie 

Dekalogu, które stoi na straży jedności 

jaką człowiek powinien budować w 

Sakramencie Małżeństwa. Można się 

starać o uznanie związku za nieważny 

od samego początku.

 

Powód dla którego można 
uznać małżeństwo za 
nieważnie zawarte musiał 
istnieć przed zawarciem 
małżeństwa 
(choć ujawniony mógł 
zostać później).

Przeszkody, które powodują 

nieważność Sakramentu 

Małżeństwa:

•Impotencja
•Pozostawanie w związku 

małżeńskim

•Bliskie spokrewnienie

    Może zdarzyć się sytuacja, w której jedno 

z małżonków podczas zawierania 
małżeństwa, odrzucił któryś z istotnych 
elementów bądź celów małżeństwa, albo 
nie jest obiektywnie zdolny do podjęcia 
któregoś z nich. W takim przypadku 
zawiera małżeństwo nieważnie, czyli nie 
zawiera go w ogóle. 

   Zadaniem Sądu Duchownego jest 

zbadanie czy taka okoliczność w czasie 
zawierania małżeństwa zaszła. Jeśli tak, 
sąd stwierdza nieważność małżeństwa, 
czyli to, że w ogóle go nie było. 

Jan Paweł II w Familiaris Consortio wymienia trzy 

grupy osób rozwiedzionych: 

1)

ci, którzy usiłowali uratować swoje małżeństwo 

i zostali niesprawiedliwie porzuceni

2)

ci, którzy z własnej winy zniszczyli ważne 

małżeństwo

3)

ci, którzy zawarli nowy związek, ze względu na 

wychowanie dzieci, mając niekiedy 

przekonanie, że ich poprzednie małżeństwo nie 

było ważne. 

    
      W tym ostatnim przypadku istnieje możliwość 

wystąpienia do sądu kościelnego z wnioskiem o 

orzeczenie nieważności małżeństwa. 

   W celu przeprowadzenia sprawy 

należy zgłosić się do sądu 
biskupiego (kurii) tej diecezji, na 
terenie której zawarto 
małżeństwo lub na terenie której 
mieszka strona, którą się 
pozywa. 

   Jest to proces mozolny i wymaga od stron 

dużo cierpliwości, ale pozwala byłym już 
małżonkom na nowe, szczęśliwe życie 
zgodne z naukami bożymi. Cała procedura 
rozwodowa w obliczu Kościoła jest zawiła, 
dlatego potrzebna tu jest konsultacja z 
adwokatami kościelnymi, którzy służą 
wszelką pomocą w swoich kancelariach 
kanonicznych. Adwokat pomaga w napisaniu 
skargi powodowej, zbiera wszelkie 
niezbędne do rozpoczęcia unieważnienia 
małżeństwa dokumenty. Ważnym aspektem 
jest również fakt, że rozwód kościelny może 
być tylko ogłoszony przez Sąd Biskupi. 

   

   Sąd Duchowny zatem nie unieważnia 

małżeństwa, ponieważ oznaczałoby 
to, że małżeństwo przez jakiś czas od 
jego zawarcia było jeszcze ważne, a 
potem straciło swoją ważność. 
Stwierdza on, że takie małżeństwo 
nigdy nie było ważne, tzn. nigdy go 
nie było. 

   Dlatego tak bardzo ważne jest zawsze 

odpowiednie przygotowanie do 

sakramentu małżeństwa, pytania i 

rozmowy, które narzeczeni odbywają 

ze swoimi duszpasterzami, jak również 

szczera spowiedź przedślubna. 

   Zadbajmy więc o to, aby nasze plany 

życiowe zawsze były mądrze i 

roztropnie podejmowane, a przede 

wszystkim skonsultowane z Panem 

Bogiem na modlitwie.