Róża

Róża

●

Róża

(erysipelas) jest chorobą bakteryjną skóry,

powodowaną przez paciorkowce



-hemolizujące

z grupy A.

●

Zakażenie dotyczy powierzchniowych warstw

skóry i tkanki podskórnej, zajęte też są naczynia

limfatyczne objętego chorobą obszaru.

●

Najczęściej zmiany występują na skórze podudzi,

twarzy (często obustronnie) i ramion. Zmiany są

czerwone, lśniące, dobrze odgraniczone, mają

charakter obrzękowy. Są bolesne. Okoliczne

węzły chłonne są powiększone. Objawom

skórnym towarzyszą objawy ogólne takie jak:

wysoka gorączka, dreszcze, złe (lub bardzo złe)

samopoczucie, poczucie „rozbicia”.

Róża

●

Rozpoznanie

najczęściej jest stawiane na

podstawie charakterystycznego obrazu choroby.

Posiewy ze zmian skórnych nie zawsze wykazują

obecność paciorkowców,

●

W leczeniu wykorzystuje się antybiotyki – penicyliny,

antybiotyki makrolidowe, cefalosporyny. Komfort

pacjenta poprawiają leki z grupy niesterydowych

przeciwzapalnych - obniżają gorączkę i działają

przeciwbólowo.

●

Źródłem zakażenia mogą być zmiany grzybicze stóp

(„torujące” drogę paciorkowcom). W takich

przypadkach kontynuuje się leczenie

przeciwgrzybicze jednym z leków

przeciwgrzybiczych.

●

Często róża ma charakter nawrotowy. Dolegliwości

mogą się pojawiać nawet wielokrotnie, nawet po

szybkim wyleczeniu pierwotnej infekcji.

Czyrak

●

Czyraki

(czyraczność, czyrak gromadny) - choroba

skóry wywoływana przez gronkowce lub paciorkowce.

●

Typowy czyrak - bardzo bolesny guzek o podstawie

zapalnej, powstający wokół mieszka włosowego na

twarzy, szyi, klatce piersiowej, pośladkach.

Szczególnie bolesne - czyraki umiejscowione w okolicy

o małej ilości tkanki podskórnej - np. na nosie czy

małżowinie usznej.

●

Początkowo czerwony, napięty guzek przekształca się

w „krostę” - na nacieczonej, czerwonej, obrzękłej

podstawie wykształca się czop ropny zawierający

martwiczo zmienione tkanki i ropnokrwistą

wydzielinę. Wielkość zmiany może być dość znaczna -

nawet do 3 cm średnicy! Nieleczony czyrak ewakuuje

się samoistnie (czyli pęka z wydzieleniem zawartości).

W przypadku pojedyńczych zmian stosuje się leczenie

miejscowe, nacięcie i drenaż ropnia.

Czyrak

●

W przypadku zmian mnogich (czyrak gromadny), u

pacjentów z obniżoną (np. w przypadku przyjmowania

leków lub z powodu choroby) odpornością oraz wtedy,

gdy czyrak umiejscowił się w obrębie nosa i środkowej

części twarzy, stosuje się antybiotyki (ogólnie).

●

Najczęściej stosowane antybiotyki należą do grupy

opornych na pelicylinazy pelicylin oraz do

cefalosporyn.

●

Czyraki mogą nawracać

. Powtarzające się zakażenia

są wskazaniem do zastosowania antybiotykoterapii,

kontynuowanej nieraz nawet ponad miesiąc.

Szczególnie narażeni na nawroty choroby są chorzy

na cukrzycę, osoby otyłe, pracujące (lub żyjące) w

złych warunkach higienicznych.

Zanokcica (paronychia)

●

Zanokcica należy do zakażeń tkanek

budujących osadzenie paznokcia i rozwija

się tuż przy jego podstawie. Początkowo

obejmuje okolicę pod obrąbkiem

naskórkowym lub też między macierzą

paznokcia, a samym paznokciem. W

cięższych przypadkach zakażenie

umiejscawia się między macierzą a

paliczkiem.

Zanokcica

●

Objawy, postępowanie

Początkowo pojawia się tylko niewielkie

zaczerwienienie i wrażliwość na dotyk.

●

Przy ropniu rozprzestrzeniającym się poniżej

podstawy paznokcia dochodzi do szybkiego

narastania ciśnienia tkankowego, co powoduje

znaczną bolesność zajętego paliczka. Wymaga to

drenażu przestrzeni podpaznokciowej.

●

Postępowanie: częściowe usunięcie paznokcia,

niekiedy z wycięciem zwłókniałego fałdu

okołopaznokciowego połączone z usunięciem

podstawy paznokcia.

●

Miejscowo – środki przeciwbakteryjne.

Ogólnoustrojowe podawanie antybiotyków jest

zarezerwowane dla pacjentów o wzmożonym ryzyku

zakażenia.

Document Outline