1

Historia chemii 
analitycznej

R.  Fresenius

  (1818-1897)  opracował 

schemat rozdziału kationów (do dziś, 
ze zmianami, stosowany).

J. 

Liebig

 

(1803-1873) 

stworzył 

podstawy 

analizy 

organicznej, 

opartej na spalaniu próbki.

W.  Ostwald

  (1853-1932),  twórca 

chemii 

fizycznej, 

dał 

podstawy 

teoretyczne chemii analitycznej.

 

2

Historia chemii 
analitycznej

M.  S.  Cwiet

  opublikował  (w  1904  r.)  pracę  o 

rozdziale 

barwników 

organicznych 

na 

kolumnie  z  węglanem  wapnia  -  początki 

chromatografii.

M.  A.  Iliński

  (1885  r.)  -  praca  o  reakcji  barwnej 

jonów  Co2+  z  -nitrozo--naftolem:  początki 

kolorymetrii. 

Tutaj 

także 

praca 

L. 

A. 

Czugajewa

  (1905)  o  reakcji  jonów  Ni2+  z 

dwumetyloglioksymem.

J.  H.  Lambert

  (1760)  i 

A.  Beer

  (1852)  dali 

podstawy  kolorymetrii  i  spektrofotometrii 

absorpcyjnej.  Dalszy  rozwój  to  badania 

R. 

Bunsena

  (1811-1899)  i 

G.  Kirchhoffa

  (1824-

1887):  stworzenie  kolorymetrii  i  spektrografii 

emisyjnej.

 

3

Historia chemii 
analitycznej

R.  Behrend

  (1893)  -  miareczkowanie 

potencjometryczne.

W.  Röntgen

  (1845-1923)  -  metody 

rentgenowskie.

J.  Heyrowsky

  (1922)  -  podstawy 

polarografii.

Irena  i  Fryderyk  Joliot-Curie

  (1935)  - 

sztuczne izotopy promieniotwórcze: 
podstawa metod radiometrycznych.