Salmonellozy

Dur brzuszny -   typhus abdominalis
Chorobę wywołuje Gram ujemna pałeczka duru brzusznego 
Salmonella typhi, rezerwuarem i źródłem zakażenia jest 
człowiek  lub chory nosiciel. 
Materiał zakaźny stanowi kał rzadziej mocz.
Główna rola w szerzeniu się duru odgrywa:
-  Woda
-  Żywność i mleko
-  Owady  -  muchy
-  Kontakt bezpośredni z chorym lub nosicielem
Patogeneza - pałeczki duru brzusznego po dostaniu się do 
przewodu pokarmowego w dolnym odcinku  jelita cienkiego 
wnikają do układu chłonnego i z prądem limfy do węzłów 
chłonnych i do krwi – dochodzi do bakteriemii  i zaczynają 
się objawy chorobowe – odczyn z układu siateczkowo – 
śróbłonkowego – powiększenie wątroby i śledziony, 
namnażanie w wątrobie i drogach źółciowych .
Krążąca we krwi endotoksyna uszkadza narządy miąższowe, 
mięsień sercowy,OUN,  szpik, układ autonomiczny.

 

 

Obraz kliniczny 

okres wylęgania 10 – 14 dni podstępne, objawy 
pseudogrypowe
okres narastania objawów 
okres pełnego rozwoju choroby – tu często luźne stolce
okres zdrowienia

Rozpoznanie -  wywiad epidemiologiczny

Posiew krwi i kału

Odczyn Widala aglutynacyjny dla antygenu rzęskowego H i 
somatycznego O

Leczenie z wyboru chloramphenicol, rzadziej 
amoksycylina, ciprobay, biseptol

Zapobieganie – przestrzeganie higieny, szczepienia tylko w 
razie zagrożenia epidemią. Leczenie nosicielstwa trudne.

 

 

 

Dury rzekome paratyphi

 

Etiologia – pałeczki Salmonella paratyphi A, 
Salmonella paratyphi B, Salmonnella paratyphi C.

W Polsce prawie wyłączne dur rzekomy B, kilka 
przypadków rocznie. 

Zakażenia drogą pokarmową – częściej zdarzają się 
masowe epidemie na sposób podobny do zatruć 
pokarmowych. Przebieg choroby lżejszy.

Rozpoznanie i leczenie jak duru brzusznego

 

 

.

 

 

 

Inne salmonellozy

Etiologia – w Polsce najczęściej Salmonella enterica, 
Salmonella enteritidis, Salmonella typhimurium. W 
związku z importem żywności  pojawiają się i inne 
szczepy.

Obraz kliniczny wieloobrazowy

Postać żołądkowo – jelitowa najczęstsza
Postać septyczna i durowa
Postać ogniskowa lub narządowa

Rozpoznanie izolacja bakterii z krwi, stolca,

Leczenie  antybiotyki,  uzupełnianie niedoborów wodno 
– elektrolitowych

 

 

Czerwonka bakteryjna

Choroba zakaźna i zaraźliwa wywołana przez różne grupy 
pałeczek Shigella. Podobne objawy mogą wywołać i inne 
drobnoustroje: Proteus vulgaris, Escherichia coli, 
Pseudomonas aeruginosa, niektóre Salmonella – dlatego 
tę jednostkę chorobowa często określa się mianem 
zespołu czerwonkowego. Objawy tego zespołu to 
kurczowe bóle brzucha, częste wypróżnienia z domieszką 
śluzu, krwi i ropy, parciem na stolec, gorączką oraz 
objawami zatrucia i odwodnienia organizmu.

Objawy kliniczne w czerwonce bakteryjnej sa 
spowodowane działaniem endotoksyny.

Rozpoznanie – obraz kliniczny, rektoskopia, posiewy kału.

Leczenie – uzupełnienie strat wodno – elektrolitowych, 
loperamid, biseptol, ciprobay, nifuroksazyd,

 

 

Jersiniozy  - Yersinia species infectiones

Wywołane przez pałeczki Yersinia enterocolica i Yersinia 
pseudotuberculosis. Obie wytwarzają endotoksynę , a  
Yersinia enterocolica enterotoksynę powodującą zatrucia 
pokarmowe.

Rezerwuarem pałeczek są zwierzęta. Człowiek zakaża się 
spożywając zakażone produkty pochodzenia zwierzęcego – 
mleko, mięso a także przez zanieczyszczoną wodę.

Objawy enteritis lub enterocolitis z domieszką krwi w 
stolcu, obecne częste bóle brzucha, czasami  może się  
wykształcić obraz ciężkiej posocznicy.

Rozpoznanie – na podstawie badania bakteriologicznego. 

Leczenie – uzupełnianie płynów i elektrolitów, czasami 
ampicillinę

Zapobieganie – przestrzeganie zasad higieny.