LEKI STOSOWANE W NIEDOKRWISTOŚCI

ANEMIA – czym jest?



to stan niedoboru

krwinek czerwonych i

hemoglobiny

Wartości

prawidłowe

Hemoglobina

Hematokryt

Erytrocyty

Mężczyźni

13,5 g/dl

40 %

4,3 mln w mm ³

Kobiety

12,0 g/dl

37 %

3,9 mln w mm ³

Rozpoznanie przyczyn niedokrwistości wymaga
najczęściej badań diagnostycznych (morfologia krwi
obwodowej).

OBJAWY

NIEDOKRWISTOŚCI



Bladość skóry i błon śluzowych



Tachykardia pojawiająca się w trakcie
wysiłku fizycznego



Łatwe męczenie się



Uczucie znużenia



Niskie ciśnienie krwi



Utrata przytomności



Bóle zamostkowe



Senność



Szum w uszach

PRZYCZYNA

NIEDOKRWISTOŚCI



Zaburzona erytropoeza

- produkcja krwinek

czerwonych,

która jest regulowana

erytropoetyną

- hormonem produkowanym

przez nerki

RODZAJE

NIEDOKRWISTOŚCI



Niedokrwistość aplastyczna



Niedokrwistość hemolityczna



Niedokrwistość megaloblastyczna



Niedokrwistość z niedoboru żelaza



Niedokrwistość pokrwotoczna



Niedokrwistość nadbarwliwa



Niedokrwistość ciężarnych

( rzekoma , fizjologiczna)

PRZYCZYNY

NIEDOKRWISTOŚCI



Aplastyczna- uszkodzenie szpiku

kostnego promieniowaniem lub
czynnikami chemicznymi.



Hemolityczna- nadmierny rozpad

krwinek czerwonych w wyniku czego
uwalnia się hemoglobina

( wzrasta poziom bilirubiny i

pojawia się żółtaczka hemolityczna)



Megaloblastyczna- niedobór witamin B12 i B6

B12 i B6

- pojawiają się megalocyty we krwi oraz megaloblasty w szpiku.



Z niedoboru żelaza- niedostateczna ilość żelaza.



Pokrwotoczna- utrata krwi-

utrata krwi-

krwawienia miesięczne,

krwotoki.



Nadbarwliwa- niedobór witaminy B12

B12

niedobór krwinek czerwonych jest większy niż hemoglobiny.



Niedobarwliwa-niedobór żelaza

- niedobór hemoglobiny jest większy niż krwinek czerwonych



Ciężarnych- zwiększona objętość krwi w czasie ciąży.

NIEDOKRWISTOŚĆ Z

NIEDOBORU

ŻELAZA



Podstawowymi lekami w

niedokrwistości z niedoboru

żelaza są prep. żelaza podawane:

żelaza są prep. żelaza podawane:
· doustnie
· pozajelitowo – w przypadku
utrudnionego wchłaniania na
skutek chorób przewodu
pokarmowego lub nietolerancji
doustnych preparatów

Preparaty

doustne

Farmakokinetyka



Jony Fe²+ ulegają resorpcji w komórkach nabłonka

dwunastnicy i jelita cienkiego, utleniają się z udziałem
ceruloplazminy do Fe³+ i są odkładane w postaci
kompleksu z białkiem jako ferrytyna lub wiązane z
białkiem transportującym – transferrytyną.

Unika się w ten sposób toksycznego działania wolnych

jonów żelaza. Zasadniczą rolę w metabolizmie żelaza
odgrywa

transferrytyna

, ma ona zdolność

przemieszczania żelaza z prądem krwi do miejsc,
gdzie jest ono wykorzystywane.

W celu uwolnienia potrzebnego żelaza

(z transferrytyny lub z ferrytyny) następuje

jego redukcja (Fe³+ na Fe²+) pod wpływem czynnika
redukującego, czyli kwasu askorbowego (wit. C).



Działania niepożądane



nudności, wymioty, zaparcia, smoliste stolce.

Przedawkowanie:



objawy zatrucia

: kwasica metaboliczna,

drgawki, śpiączka, śmierć.



Interakcje:

Interakcje:
· Utrudniają wchłanianie żelaza

Utrudniają wchłanianie żelaza

: szczawiany,

fosforany, białko jaj.
· Ułatwiają wchłanianie żelaza

Ułatwiają wchłanianie żelaza

: wit. C, fruktoza.



Zasady stosowania

· Podawać między posiłkami lub na czczo

· Stosować odpowiednią dietę

(zmniejszona ilość mleka i mąki, oraz ich

przetworów, zwiększona ilość produktów
mięsnych, ryb i zielonych roślin).



Inne

Inne: Drogą doustną podaje się
zazwyczaj preparaty żelaza

żelaza

dwuwartościowego,

ze względu na

lepsza wchłanialność z przewodu
pokarmowego niż żelaza
trójwartościowego.

Preparaty mają różną zawartość

żelaza(II), są jednak zazwyczaj

skuteczne i na ogół dobrze tolerowane



Preparaty pozajelitowe

Przy podawaniu drogą pozajelitową preparatów żelaza istnieje
niebezpieczeństwo przedawkowania z powodu odkładania się w
tkankach – w momencie, kiedy transferryna nie może związać
w pełni jonów żelaza, wolne jony tego metalu mogą wywołać

działanie toksyczne

Zastosowanie kompleksów Fe³+ umożliwia

bezpośrednie

przekazywanie jonów żelaza na transferrynę oraz ułatwia jego

lepsze magazynowanie.

Dlatego też preparaty podawane tą drogą stosowane są w

postaci takich związków jak:

· Kompleks Fe³+ z polimaltozą,

prep. Ferrum-Lek

· Kompleks Fe³+ z sorbitolem,

prep. Jectofer

· Kompleks Fe³+ z sacharozą,

prep.

Venofer



Działania niepożądane

Działania niepożądane: silne bóle głowy, objawy
ze strony przewodu pokarmowego, hipotensja,
zaburzenia oddychania, niemiarowość pracy serca.

Zasady stosowania

Zasady stosowania:
· W celu uniknięcia działań niepożądanych na
początku leczenia (po wykonaniu próby
uczuleniowej) stosować niepełne dawki, stopniowo
je zwiększając
· Wstrzyknięcia powinny być powolne (w celu
uniknięcia zakrzepów żylnych)
· Przy podaniu i. m. uważać, by nie wstrzyknąć leku
do podskórnej warstwy tłuszczu – powoduje to ból,
brązowe przebarwienie skóry w miejscu podania,
stwardnienie.

Inne:

Inne: Preparaty zawierają zazwyczaj żelazo(III),
znacznie bardziej toksyczne od preparatów
doustnych.

Document Outline