Slajd 1

Umocowanie traktatowe

Art. 149 Traktatu o Unii Europejskiej
i Traktatu ustanawiającego
Wspólnotę Europejską

stwierdza, iż Wspólnota przyczynia się
do rozwoju edukacji o wysokiej jakości, poprzez
zachęcanie do współpracy między państwami członkowskimi
oraz, jeśli jest to niezbędne, poprzez wspieranie i
uzupełnianie ich działalności,
w pełni szanując odpowiedzialność państw członkowskich
za treść nauczania i organizację systemów edukacyjnych,
jak również ich różnorodność kulturową i językową.

Działania UE w dziedzinie edukacji

wg Artykułu 149

• dążenie do rozwoju wymiaru europejskiego w edukacji,

zwłaszcza

przez nauczanie i upowszechnianie języków państw

członkowskich,

• sprzyjanie mobilności studentów i nauczycieli, między

innymi poprzez zachęcanie do akademickiego uznawania

dyplomów i okresów studiów,

• promowanie współpracy między instytucjami

edukacyjnymi,

• rozwoju wymiany informacji i doświadczeń w kwestiach

wspólnych dla systemów edukacyjnych państw

Członkowskich,

• sprzyjanie rozwojowi wymiany młodzieży i wymiany

instruktorów społeczno‑oświatowych,

• popieranie rozwoju kształcenia na odległość

Strategia „Edukacja i szkolenie 2020”
jako kontynuacja strategii
„Edukacja i szkolenie 2010”



4 główne cele strategiczne polityki Unii Europejskiej na

lata 2010-2020:



1)Realizacja koncepcji uczenia się przez całe życie i
mobilności



2)poprawa skuteczności i jakości kształcenia i szkolenia



3)Promowanie równości, spójności społecznej i
aktywności obywatelskiej



4)Zwiększanie kreatywności i innowacyjności, w tym
przedsiębiorczości, na wszystkich poziomach
kształcenia i szkolenia

Ramy instytucjonalne polityki
edukacyjnej na poziomie
wspólnotowym



Dyrekcja Generalna ds. Edukacji i Kultury (6
dyrektoriatów). Dyrektorem DG polak, Jan Truszczyński.



Agencja  Wykonawcza  ds.  Edukacji,  Kultury  i
Sektora Audiowizualnego (EACEA). Głównym celem
wdrażanie  programu  pomocowego  „Uczenie  się  przez
całe  życie”.  Część  kompetencji  powierza  się  agencjom
narodowym.  W  Polsce  –  Fundacja  Rozwoju  Edukacji  z
siedzibą w Warszawie.



Europejskie

Centrum

Rozwoju

Kształcenia

Zawodowego (Cedefop) z siedzibą w Salonikach.
Zadaniem głównym jest wspieranie Komisji Europejskiej
w promocji i rozwoju szkoleń zawodowych oraz staży.

Ramy instytucjonalne polityki
edukacyjnej na poziomie
wspólnotowym



Europejska Fundacja Kształcenia (ETF) z siedzibą
w Turynie. Do głównych zadań należą:



- ocena postępów we wdrażaniu reform w zakresie



kształcenia i szkolenia zawodowego oraz ich powiązań



z rozwojem społeczno‑gospodarczym,



-zapewnienie wsparcia merytorycznego przy
wprowadzaniu



reform systemów kształcenia i szkolenia zawodowego



-rozwijanie sieci międzynarodowych, krajowych i
lokalnych



ułatwiających dialog w zakresie modernizacji



systemów kształcenia i szkolenia zawodowego.

Ramy instytucjonalne polityki
edukacyjnej na poziomie
wspólnotowym

Europejski Instytut Innowacji i Technologii (EIT) z

siedzibą w Budapeszcie. Głównym zadaniem jest EIT jest
przyczynienie się do zrównoważonego wzrostu
gospodarczego w Europie oraz zwiększenia
konkurencyjności, przez wzmocnienie potencjału
innowacyjnego państw członkowskich i Wspólnoty.

W tym celu EIT rozwija:



Współpracę między szkołami wyższymi, instytucjami
badawczymi i przedsiębiorcami.



Prowadzi działalność edukacyjną, szkoleniową na poziomie
magisterskim i doktoranckim w dyscyplinach kluczowych
dla zaspokojenia przyszłych potrzeb społeczno -
gospodarczych

Kompetencje kluczowe

definiowane jako

połączenie wiedzy, umiejętności i postaw

odpowiednich do sytuacji. Są to:



1) porozumiewanie się w języku ojczystym,



2) porozumiewanie się w językach obcych,



3) kompetencje matematyczne i kompetencje

naukowo‑techniczne,



4) kompetencje informatyczne,



5) umiejętność uczenia się,



6) kompetencje społeczne i obywatelskie,



7) inicjatywność i przedsiębiorczość,



8) świadomość i ekspresja kulturalna

Promowanie

wielojęzyczności



Wspólnotowa polityka

wielojęzyczności stawia

sobie trzy cele:



1)zachęcanie do nauki

języków obcych i

promowania różnorodności

językowej w społeczeństwie;



2)promowanie zdrowej

wielojęzycznej gospodarki



3)zapewnienie dostępu

obywatelom do

prawodawstwa, procedur

oraz informacji dotyczących

Unii Europejskiej w ich

własnym języku.

Polityka edukacyjna wobec dzieci
imigrantów

Ze względu na dużą liczbę dzieci ze środowisk

migracyjnych, które mogą mieć problemy w związku z
przerwaniem dotychczasowego toku nauczania, a
także z powodu różnic kulturowych i językowych UE
podejmuje następujące działania:



Czynności umożliwiające asymilację dzieci w nowym
środowisku,



Wyrównywanie

poziomu

wiedzy

intensywne

nauczanie języka krajowego,



Stwarzanie i stosowanie nowych, dostosowanych do
sytuacji metod dydaktycznych



Opracowanie

wdrażanie

nowych

sposobów

budowania relacji z rodzinami i społecznościami
imigracyjnymi

Promowanie mobilności
edukacyjnej



8 lipca 2009 „Promowanie mobilności

edukacyjnej młodych ludzi”



każdy uczeń kształcący się w profilu

ogólnym lub zawodowym lub

odbywający szkolenie powinien mieć

w trakcie nauki w szkole możliwość

udziału w programie mobilności;



każdy student wyższych uczelni

powinien mieć możliwość odbycia

części studiów, szkolenia lub stażu

zawodowego za granicą.



Wyższe uczelnie powinny być

zachęcane do tego, by uczynić z

okresów mobilności część własnego

programu nauczania, w pierwszym

lub drugim cyklu studiów;

Uznawanie kształcenia



Deklaracja Bolońska 19 czerwca

1999 – podpisana przez ministrów ds.
szkolnictwa z 29 krajów europejskich



Cel: Stworzenie do 2010 r.

Europejskiego Obszaru Szkolnictwa
Wyższego.

Europejski Obszar Szkolnictwa
Wyższego



wprowadzanie przejrzystych i porównywalnych

systemów stopni oraz wdrożenie suplementu do

dyplomu,



przyjęcie systemu kształcenia opartego na dwóch

głównych poziomach: licencjackim i magisterskim;



powszechne stosowanie systemu punktów

kredytowych ECTS (Europejski System Transferu i

Akumulacji Punktów);



promocję mobilności studentów, nauczycieli

akademickich, naukowców oraz personelu

administracyjnego;



promocję współpracy europejskiej w zakresie

zwiększenia poziomu jakości szkolnictwa

wyższego

ECTS



European Credit Transfer

System - zbiór procedur,

gwarantujących zaliczanie

studiów krajowych i

zagranicznych do programu

realizowanego przez studenta

w macierzystej uczelni.



Punkty ECTS - są

wartościami liczbowymi

odpowiadającymi wkładowi

pracy, którą winien wykonać

student, aby otrzymać

zaliczenie poszczególnych

przedmiotów. Każda wartość

odzwierciedla ilość pracy

koniecznej do zaliczenia

pojedynczego przedmiotu.



W bolońskim modelu studiów przypisano następujący

zakres punktów ECTS:



studia I stopnia 180 – 240 pkt



studia II stopnia 90 – 120 pkt



jednolite st. magisterskie 300 – 360 pkt

30 pkt = 1 semestr
60 pkt = 1 rok (ok. 1500 -1800 godz. śr. nakład

pracy studenta studiów stacjonarnych dla

uzyskania założonych w programie efektów

kształcenia / uczenia się)

1pkt odpowiada 25 – 30 godz.

Poświadczenie 180 pkt uprawnia do wydania suplementu

do dyplomu

NEGATYWNIE:



Narzucony został przez Unię

Europejską aby zniszczyć krajowe

struktury kształcenia, często

dużo lepsze



Ma ułatwić wprowadzenie

studiów odpłatnych



Zamyka drogę do dalszego

wykształcenia części studentów,

którzy zakończą studia

licencjackie.



Obniża poziom kształcenia

POZYTYWNIE:

• Można bez problemu
studiować co się chce.

• Możliwe są przeskoki z
najbardziej odległych
dyscyplin naukowych do
innych

• Bez wysiłku można
studiować w całej Europie

„Uczenie się przez całe
życie”

•

Decyzja Parlamentu i Rady z dnia 15 listopada

2006 r.

•

Realizacja programu w latach 2007–2013

•

Budżet – ok. 7 mld euro

•

4 programy

sektorowe

•

Program międzysektorowy - upowszechnianie

dobrych praktyk i współpraca w dziedzinie uczenia

się przez całe życie

•

Program Jean Monnet

Kraje programu



27 krajów członkowskich Unii Europejskiej



EFTA/EOG (Islandia, Lichtenstein i

Norwegia)



kraj kandydujący – Turcja



Szwajcaria



Chorwacja

Już ponad 2 miliony młodych

ludzi skorzystały z możliwości

kształcenia w innym kraju UE.
Było to możliwe dzięki unijnym

programom:



Comenius: szkoły

podstawowe i średnie



Erasmus: kształcenie

wyższe



Leonardo da Vinci:

kształcenie zawodowe



Grundtvig: kształcenie

dorosłych

Cele:



Comenius should involve at least 3 million pupils

in joint educational activities



Erasmus should reach a total of 3 million

individual participants in student mobility actions



Leonardo da Vinci should increase placements in

enterprises to 80 000 a year by the end of the
programme;



Grundtvig should support the mobility of 7 000

individuals involved in adult education a year by
2013.

Program Jean Monnet

•

CEL: upowszechnianie idei integracji
europejskiej na szczeblu uniwersyteckim
poprzez:

Akcje Jean Monnet

Dotacje dla instytucji zajmujących się

problematyką integracji europejskiej

Dotacje dla innych instytucji i stowarzyszeń

europejskich działających w obszarze edukacji i
szkoleń.

Kto może uczestniczyć
w programie JEAN
MONNET?

• Studenci, nauczyciele i badacze w dziedzinie

integracji europejskiej we wszystkich

rodzajach szkół z UE i z poza

• Stowarzyszenia i przedstawiciele osób

związanych z edukacją oraz szkoleniami w

UE i poza nią

• Podmioty publiczne i prywatne

odpowiedzialne za organizację i realizację

edukacji i szkoleń na poziomie lokalnym,

regionalnym i krajowym

• Ośrodki badawcze i podmioty zajmujące się

kwestiami integracji europejskiej w UE i poza

nią

Młodzież w działaniu

CEL: rozwój współpracy młodzieży w UE.
Budżet Programu na lata 2007-2013 wynosi 885 mln euro
Program realizowany jest poprzez:



„Młodzież dla Europy”



„Wolontariat europejski”



„Młodzież w świecie”



„Systemy wsparcia młodzieży”



„Wsparcie europejskiej współpracy w dziedzinie

młodzieży”

Programy współpracy
zewnętrznej



Erasmus Mundus



Cel: wspieranie rozwoju

europejskiego systemu
szkolnictwa wyższego
opartego na współpracy
z krajami trzecimi oraz
w celu wspierania
rozwoju szkolnictwa
wyższego w krajach
trzecich

Erasmus
Mundus



Trzy rodzaje działań:

Realizacja studiów magisterskich i doktoranckich

obejmująca stypendia dla uczestników

Programy współpracy między instytucjami

szkolnictwa wyższego w Europie i w krajach trzecich

Promocja europejskiego szkolnictwa i samej Europy

Fundacja Rozwoju Systemu

Edukacji



Fundacja Rozwoju Systemu

Edukacji jest fundacją Skarbu
Państwa.



Głównym celem Fundacji jest

szeroko pojmowane
wspieranie działań na rzecz
rozwoju edukacji w Polsce.



FRSE realizuje swój cel

poprzez koordynację
programów edukacyjnych Unii
Europejskiej.

Document Outline