Ekologiczne podstawy 

kształtowania doborów 

roślinnych

W procesie kształtowania zieleni bardzo ważnym zagadnieniem 
jest  opracowanie  optymalnego  doboru  drzew,  krzewów  i  roślin 
zielnych. Dobory roślin z praktycznego punktu widzenia można 
podzielić  na  dotyczące  roślin  rodzimych  oraz  roślin  obcego 
pochodzenia.

Wśród architektów krajobrazu rozpowszechniony jest pogląd, że 
rośliny  rodzime  powinny  stanowić  podstawę  kształtowanych 
powierzchni  zieleni.  Pogląd  ten  wynika  z  potrzeby  dbałości  o 
charakter  krajobrazu,  aczkolwiek  wynika  również  z  czysto 
estetycznych  pobudek.  Rośliny  rodzime,  posadzone  na 
odpowiednim  stanowisku,  najlepiej  znoszą  niekorzystne 
warunki i odznaczają się optymalnym wzrostem.

Wychodząc  z  takiego  założenia,  można  stwierdzić,  że 
najlepszym  wzorem  do  tworzenia  zieleni  jest  roślinność 
kształtująca się spontanicznie w warunkach naturalnych.

Podstawą 

doboru 

roślin 

jest 

rozpoznanie 

warunków 

siedliskowych,  które  wyrażone  są  typem 

roślinności 

roślinności 

potencjalnej

potencjalnej

,  a  więc  roślinnością,  jaka  wykształciłaby  się  w 

danym  miejscu  w  krótkim  czasie,  gdyby  nie  przeciwdziałał 
temu człowiek i czynniki losowe.

Dla  większych  założeń  terenów  zieleni  wykonywane  są  mapy 

mapy 

roślinności potencjalnej

roślinności potencjalnej

, które służą m.in.  do kształtowania 

doborów roślinnych dla konkretnych powierzchni.

Specjalne  dobory  ułatwiające 
wybór  drzew  i  krzewów  o 
określonych 

walorach 

plastycznych  są  zamieszczane 
w  podręcznikach  dendrologii. 
Rośliny 

narażone 

na 

niekorzystne  warunki  klimatu 
lokalnego  w  terenie  otwartym, 
zestawiane  są  w  doborach  przy 
projektowaniu  alei,  szpalerów 
itp.

Specyfika  roślin  proponowanych 
do  obsadzania  ulic  w  mieście 
wymaga  uwzględnienia  wielu 
czynników oddziałujących na nie 
w  tym  środowisku.  Podobnym 
oddziaływaniom 

podlega 

roślinność 

w 

strefie 

zanieczyszczonego 

powietrza, 

wody  i  gleby  i  musi  w 
konsekwencji 

cechować 

się 

odpornością na te czynniki.