Zwiększanie aktywności
fizycznej w okresie
szpitalnej rehabilitacji
kardiologicznej
Oddział Kardiochirurgii Szpital im J Strusia,
Poznań
Kierownik: Prof. dr hab. Ryszard Kalawski
Katedra i Zakład Chorób Serca
Kierownik: Prof. dr hab. Tomasz Siminiak
Dr Krzysztof Greberski
Uwagi wstępne
kontrolowane zwiększanie aktywności fizycznej tj.
wykonywanie ćwiczeń fizycznych i stopniowe
podejmowanie czynności życia codziennego jest rutynowym
składnikiem postępowania z chorymi z ch. ukł. krążenia,
których bądź to z powodu zaostrzenia choroby bądź
prowadzonego leczenia hospitalizowano i unieruchomiono
aktywność fizyczną można podjąć po opanowaniu ostrych
objawów choroby i względnej stabilizacji stanu
nie występowanie bólów dławicowych przez poprzedzające 24h
nie występowanie objawów ostrej n. serca lub nowych lub
nasilających się objawów przewl. n. serca
nie występowanie znaczących brady- tachykardii/ zaburzeń rytmu
w przypadku zawału obniżanie się stężeń markerów uszkodzenia
serca
Cele zwiększania aktywności
fizycznej w szpitalu
zapobieganie skutkom unieruchomienia
osiągnięcie przez pacjenta wydolności na
poziomie 3-4 MET oraz przygotowanie do
samodzielnego życia po wypisaniu ze szpitala
fizyczne i psychiczne przygotowanie pacjenta
do nowej sytuacji życiowej
nauczenie pacjenta kontrolowania swojego
stanu w czasie wykonywania ćwiczeń
fizycznych
przygotowanie pacjenta do kontynuowania
rehabilitacji po wypisaniu ze szpitala
Przyczyny z powodu których konieczne
jest stopniowe zwiększanie aktwyności
fizycznej w szpitalnym okresie
rehabilitacji kardiologicznej
szybka utrata sprawności fizycznej w okresie
unieruchomienia
negatywne ogólnoustrojowe skutki
unieruchomienia
mała wyjściowa wydolność fizyczna u osób z
ch. ukł. krążenia, której dalszy spadek
doprowadza do niepełnosprawności w
podejmowaniu czynności życia codziennego
konieczność podjęcia czynności życia
codziennego po opuszczeniu szpitala
Składowe zwiększania aktywności w
fazie szpitalnej rehabilit. kardiolog.
wykonywanie ćwiczeń i zmian pozycji
zapobiegające skutkom bezruchu
doporowadzenie do szybkiej pionizacji i
uruchomienia chorego
stopniowe zwiększanie aktywności ruchowej
wykonywanie czynności życia codziennego
ze stopniowo mniejszą pomocą
obserwowanie reakcji ukł. krążenia na
obciążanie wysiłkiem fizycznym
Ćwiczenia fizyczne w okresie
szpitalnej rehabilitacji kardiologicznej
w oddziale/sali intensywnej opieki kiedy
jeszcze chory znajduje się w pozycji leżącej –
ćwiczenia czynne zakresu ruchów ograniczone
do stawów dystalnych
u chorych b. osłabionych ćwiczenia czynne
wspomagane lub nawet bierne
ćwiczenia czynne zakresu ruchów dużych
stawów i kręgosłupa - po stabilizacji i pionizacji
chorego (3 doba Mi, 2 doba CABG);
początkowo w pozycji siedzącej, potem stojącej
ćwiczenia czynne nieoporowe są na ogół dobrze
tolerowane (uwaga sternotomia)
ograniczone ćwiczenia z zakresu barków powinny być
wykonywane u chorych po CABG
podstawowym ćwiczeniem po uruchomieniu jest marsz,
a pod koniec rehabilitacji szpitalnej także chodzenie po
schodach
po 2-3 tyg od ostrego epizodu choroby w dobrym stanie
chory może podjąć ćwiczenia z bardzo małym oporem
ćwiczenia powinny być krótkotrwałe 5-15min.,
wykonywane 2x dziennie
Aktywizacja ruchowa w szpitalnym
okresie rehabilitacji kardiologicznej
polega na zwiększaniu zdolności chorego do
podejmowania coraz większych wysiłków
związanych z przemieszczaniem,
podejmowaniem czynności życia codziennego
oraz wydłużaniu okresu czasu poświęcanego
przez chorego na ćwiczenia fizyczne
przy dobrym stanie pacjenta możliwe jest
realizowanie 2 etapów dziennie, a cały okres
szpitalnej rehabilitacji może wynosić od 3-4
dni do kilkudziesięciu dni
Postęp zdolności
przemieszczania się
zmiana pozycji w łóżku
siadanie
pionizacja
chodzenie przy łóżku
chodzenie po oddziale
chodzenie po schodach w dół
chodzenie po schodach w górę
postęp w podejmowaniu
czynności samoobsługi
samodzielne jedzenie i mycie zębów w
łóżku
mycie w pozycji siedzącej (początkowo z
pomocą)
ubieranie się (początkowo z pomocą)
branie natrysku w pozycji siedzącej
branie natrysku w pozycji stojącej
kąpanie się w wannie
Warunki zmuszające do przerwania przerwania
aktywności fizycznej i ew. rozważenia
spowolnienia programu aktywizacji fizycznej w
szpitalu
destabilizacja stanu
wzrost RR pow. granicy uznanej dla chorego za bezpieczną
wzrost RR rozk. pow. 110mmHg
spadek RR sk. w trakcie wys. fiz. o pow. 10mmHg
wzrost HR ponad 130/min. lub o więcej niż 30/min. pow. spoczynku
lub wyznaczonego limitu HR
nagłe zwolnienie HR
nowe lub nasilające się zab. rytmu
obniżenia ST w EKG
wystąpienie bloku A-V lub bloków odnóg
nowe zmiany w EKG
objawy nietolerancji wys. fiz. (duszność, bóle dławicowe, znaczne
zmęczenie, objawy ze strony OUN, kurcze mięśniowe)
Dziękuję