ZABURZENIA PSYCHICZNE
ZABURZENIA WIEKU
ROZWOJOWEGO
SEM. 3
(Imię i nazwisko prowadzącego)
ZABURZENIA PSYCHICZNE
ZABURZENIA WIEKU
ROZWOJOWEGO
SEM. 3
(Imię i nazwisko prowadzącego)
Wprowadzenie- rozpowszechnienie chorób
psychicznych na świecie
Ilu jest chorych psychicznie na
świecie?
Statystyka wskazuje, że w krajach
cywilizowanych blisko
co dziesiąty człowiek
cierpi na cięższe zaburzenia lękowe, a
jeden
na stu
jest chory psychicznie
3
Procentowy udział poszczególnych
chorób jako przyczyny utraty lat
życia
w Unii Europejskiej - wskaźnik lat życia utraconych przez
niepełnoprawność (DALY - Disease Adjusted Life Years 2005r.)
uwzględnia zarówno zły stan zdrowia, jak i przedwczesny zgon
4
5
Zaburzenia psychiczne w
statystykach – Świat
Zaburzenia psychiczne stanowią 14 %
chorób najbardziej obciążających
światową populację ludzi (wg WHO)
6
Zaburzenia psychiczne w
statystykach – Polska
Około
1,4 mln.
osób w ciągu roku trafia do
szpitali psychiatrycznych (wzrost o około 900
tys. od 1990 r. do 2004).
W 2007 roku około
206 697 tys
. osób
przebywało w polskich szpitalach
psychiatrycznych i poradniach z najcięższymi
schorzeniami psychotycznymi.
7
Zaburzenia psychotyczne vs
niepsychotyczne w
statystykach
W 1990 roku wskaźnik zaburzeń
niepsychotycznych był o 76% wyższy niż
psychotycznych.
W 2000r. o 9%.
W 2007 zaledwie o 1%.
8
Oznacza to, że w opiece stacjonarnej we
wszystkich analizowanych latach leczono
znacznie więcej pacjentów psychotycznych niż
niepsychotycznych i różnice te pogłębiają się.
Z roku na rok powiększa się liczba
hospitalizowanych pacjentów z psychozami,
przy prawie niezmiennej liczbie pacjentów z
zaburzeniami niepsychotycznymi.
9
Opieka ambulatoryjna.
Leczeni z powodu
zaburzeń psychicznych w latach 1990-2007,
wskaźnik na 100tys.
10
Narodowy Program Ochrony Zdrowia Psychicznego,
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2010
r.Warszawa 2011
Opieka stacjonarna-łóżka w szpitalach
psychiatrycznych oraz innych zakładach w latach
1990-2007.
11
Narodowy Program Ochrony Zdrowia Psychicznego,
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2010
r.Warszawa 2011
Zaburzenia psychiczne
informacje podstawowe
http://forum-kulturystyczne.pl/viewtopic.php?f=9&t=5602
Choroba psychiczna-
ogólnie.
Choroba psychiczna jest zaburzeniem, które oddziałuje nie
tylko na nasz stan somatyczny, ale także na uczucia oraz
zachowanie.
Niewielu chorobom psychicznym można zapobiec, prawie
wszystkie można skutecznie opanować oraz leczyć.
Osoby z problemami psychicznymi mają kłopoty z
radzeniem sobie z presją życia codziennego ( mogą stracić
z tych powodów pracę, ich dochody, prawa rodzicielskie
oraz ich podstawowe prawa człowieka).
Klasyczny podział zaburzeń
psychicznych
Psychozy:
Podstawowy podział
endogenne
(uwarunkowane czynnikami genetycznymi, biologicznymi)
egzogenne
(w wyniku chorób infekcyjnych ogól nych i
wewnątrzczaszkowych, urazów mechanicznych czaszki, zatruć chemikaliami,
grzybami)
somatogenne
(powstają na bazie chorób somatycznych, np.
niedoczynności tarczycy, w przebiegu ciężkich chorób somatycznych np. faza
terminalna białaczki)
psychozy reaktywne
(powstają w wyniku silnego stresu psychicznego)
Podział zaburzeń
psychicznych
Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji
Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10
(ang. International Statistical Classification of
Diseases and Related Health Problems)
Klasyfikacja zaburzeń
psychicznych
Międzynarodowa
Statystyczna
Klasyfikacja Chorób i
Problemów
Zdrowotnych ICD-10
(ang.
International Statistical Classification of
Diseases and Related Health Problems)
opracowana przez Światowa
Organizację Zdrowia,WHO
wersja 10 (ICD-10) 1992r., w
Polsce 1997-druk
Klasyfikacja
Amerykańskiego
Towarzystwa
Psychiatrycznego
(ang.
Diagnostic and Statistical Manual of
Mental Disorders)
opracowana przez
Amerykańskie
Towarzystwo
Psychiatryczne
ICD-10
DSM-IV
Pytanie?
Jakie są przyczyny chorób psychicznych?
http://www.witaminy-mineraly.pl/strona-
glowna/artykuly
Przyczyny zaburzeń
psychicznych
Przyczyny chorób
psychicznych
1.
Czynniki genetyczne
2.
Czynniki środowiskowe
3.
Czynniki biologiczne
4.
Stres jako czynnik sprzyjający rozwojowi
choroby
Czynniki genetyczne i
biologiczne
Nie dysponujemy wyczerpującą wiedza
na temat genetyki wszystkich chorób
psychicznych.
obejmują wrodzone odmienności w budowie lub
funkcjonowaniu mózgu osób chorych
zaburzenia w funkcjonowaniu mózgu wywołane przez
wirusy
nieprawidłowa budowa anatomiczna mózgu, lub
zaburzenia biochemiczne – nieprawidłowym
przekazywaniu sygnałów pomiędzy komórkami mózgu
Czynniki psychospołeczne/
środowiskowe-
obejmują całość oddziaływań
na człowieka ze strony środowiska, w którym żyje
Stres a choroba psychiczna
stres może odgrywać pewną rolę w
powstawaniu choroby psychicznej:
psychozy reaktywne
stres jako czynnik sprzyjający ujawnieniu
się choroby psychicznej
w schizofrenii stres uznawany jest za jeden
z czynników, który np. u osoby obciążonej
rodzinnie tą chorobą, może spowodować
wystąpienie objawów psychozy
Psychopatologia
przejawy objawów psychopatologicznych w funkcjonowaniu
człowieka
Pytanie?
Co to są procesy
psychiczne?
Jak możemy je
podzielić?
http://www.witaminy-mineraly.pl/strona-
glowna/artykuly
Procesy psychiczne
regulują stosunki z otoczeniem dążą do utrzymania
stanu homeostazy
Objawy zaburzeń procesów
poznawczych w niektórych
zaburzeniach psychicznych
http://www.depresja.info.pl/
1. przymglenie świadomości - z
zachowanym kontaktem słownym
i możliwością uzyskania prostych
odpowiedzi, niepełną orientacją w
czasie, niemożnością
spostrzegania złożonych
związków, lekką inkoherencją
myślenia.
2. senność - znacznie utrudniony
kontakt słowny, odpowiedzi po
wielokrotnym pytaniu z wyraźną
inkoherencją myślenia.
3. półśpiączka - brak reakcji na
słowa, zachowana reakcja na ból.
4. śpiączka - brak reakcji na
bodźce słowne i bólowe ze
stopniowym zanikaniem odruchów
1. zespół majaczeniowy (deliryjny)-
Zespół ten występuje w przebiegu
działania środków toksycznych
zewnątrzpochodnych (np. alkohol) lub
wewnątrzpochodnych (np. bakteryjnych
powodujących wysoką temperaturę).
2. zespół snopodobny
(onejroidalny)- Przyczyny
występowania tego zespołu są podobne,
jak w przypadku zespołu
majaczeniowego.
3. zespół zamroczeniowy
(obnubilacyjny)- Najczęściej występuje
w przebiegu padaczki, przed lub po
napadzie. Czynnikiem prowokującym
wystąpienie tego zespołu może być
alkohol lub inny środek toksyczny.
4. zespół splątaniowy (amentywny)-
towarzyszący ciężkim stanom
somatycznym w przebiegu chorób
wewnętrznych lub organicznego
uszkodzenia mózgu.
Ilościowe zaburzenia
świadomości
Jakościowe zmiany
świadomości
Wrażenia i
spostrzeganie-
sensopatie
1. Nadwrażliwość (Hiperestezja) - nadmierna
reaktywność na wszystkie, nawet słabe bodźce, (zespół
neurasteniczny, zatrucia, początkowe stadia psychoz).
2. Zmniejszenie wrażliwości (Hipoestezje) -
zmniejszenie intensywności odbieranych bodźców.
Objaw ten spotykamy w zespołach depresyjnych i
otępiennych.
3. Cenestopatie - doznania płynące ze skóry lub
narządów wewnętrznych, o zmiennej lokalizacji pod
postacią: np. mrowień, pieczenia, kłucia, drętwienia lub
ucisków, (zespoły depresyjne (depresji
hipochondrycznej), schizofrenia, zespół neurasteniczny).
Spostrzeganie
1. Złudzenia - iluzje
2. Omamy - halucynacje
3. Zaburzenia psychosensoryczne
Złudzenia np. paranoidalne
Ad. 3. Zaburzenia
psychosensoryczne-
zaburzenia
syntezy zmysłowej
Uszkodze
nia płatów
skroniowy
ch
poczucie czasu- dyschronognozji,
zwolnienie lub przyspieszenie upływu
czasu
przestrzeni- objaw ten polega na
zmianie odległości, wielkości, kształtu
i perspektywy przedmiotów i
otaczającej ich przestrzeni
schematu ciała- spostrzeganiu
zniekształcenia, zmiany wielkości lub
proporcji ciała
Pamięć
Salomon Szereszewski-
„Umysł mnemonisty: Mała książka o
wielkiej pamięci”
Rosjanin dysponował
całkiem przeciętnym
intelektem. Nim błysnął
swym talentem
„niezapominania”, ten
pochodzący z wielodzietnej
rodziny niedoszły skrzypek
pracował jako reporter w
jednej z moskiewskich
gazet.
Już podczas pierwszej
wizyty u psychologa okazało
się, że mężczyzna jest w
stanie zapamiętać
trzydziestoelementowy
zbiór słów, przeczytawszy
go zaledwie raz. Po
kilkunastu latach okazało
się, że w ogóle go nie
zapomniał.
Uwaga
Nadmierna trwałość uwagi - lepkość,
występująca w padaczce lub uszkodzeniach o.u.n.
Zmniejszenie zakresu uwagi - występuje w
uszkodzeniach o.u.n., zespołach otępiennych,
depresyjnych
Nadmierna przerzutność uwagi - spotyka się
w zespole maniakalnym
Obniżenie trwałości uwagi - występuje w
zespołach otępiennych, niedorozwojach
umysłowych dzieci z deficytem uwagi w zespole
neurastenicznym
Myślenie
Podział urojeń według
treści:
Urojenia wielkościowe - wyrażają
przekonanie chorego o jego niezwykłych
ponadprzeciętnych możliwościach, znaczeniu,
stanowisku, bogactwie i wiedzy np. chory
myśli że jest synem królowej angielskiej albo
Jezusem Chrystusem
Chorzy są przekonani o wielkiej sile fizycznej,
zdrowiu, zdolności wpływania na znaczące
wydarzenia.
w zespole maniakalnym, rzadziej w paranoi lub
schizofrenii.
Urojenia depresyjne
Wyrażają negatywny stosunek chorego do samego
siebie z jednoznacznym przypisywaniem sobie winy:
a. urojenia winy, grzeszności,
małowartościowości, kary
b. urojenia utraty wartości materialnej, ruiny,
ubóstwa, nędzy, niedostatku lub czekającej
katastrofy
c. urojenia hipochondryczne związane z
poczuciem utraty zdrowia, nieuleczalnej choroby
np. pacjent myśli że ma guza albo jego wątroba
gnije
Urojenia prześladowcze
wyrażają przekonanie chorego o zagrożeniu ze
strony otoczenia, które w różny sposób działają
na jego szkodę
w urojeniach tych chory jest ofiarą, a winni są
inni np. sąsiad chce go okraść i podpalić jego
mieszkanie, śledzi go FBI
należą do najczęściej spotykanych
mogą być powodem czynnego występowania
przeciwko prześladowcom i prowadzić do
konfliktów z prawem
Urojenia oddziaływania
ktoś z zewnątrz lub jakieś zjawisko
wpływa na myśli, podsuwa je, kieruje
działaniem
urojenia owładnięcia
cały organizm jest opanowany przez
jakąś siłę lub innego człowieka
Intelekt
mogą być uwarunkowane genetycznie
(np. zespół Downa) lub powstawać w
wyniku uszkodzeń w okresie
zarodkowym, płodowym i
okołoporodowym
Zaburzenia procesów
motywacyjnych
stany wzmożenia
aktywności ruchowej
pobudzenie katatoniczne (opisane
poniżej)
pobudzenie maniakalne -
uwarunkowane wzmożonym i
ekspansywnym nastrojem
pobudzenie melancholiczne
(agitacja) - niepokój ruchowy w okresie
depresji, uwarunkowany poczuciem
nasilonego lęku i niepokoju wewnętrznego
jaktacje - niepokój w obrębie łóżka, w
stanach głębokich jakościowych zaburzeń
świadomości
akatyzja - niemożność siedzenia lub
stania w jednym miejscu, z
towarzyszącym niepokojem wewnętrznym
stany osłabienia aktywności
ruchowej
zahamowanie katatoniczne
zahamowanie depresyjne - stan
zahamowania psychoruchowego i osłabienia
motywacji do działania najbardziej wyrażony
w depresji
abulia (hipobulia) - stan zahamowania
psychoruchowego i braku motywacji do
działania związany z organicznym
uszkodzeniem OUN
deficyt aktywności i motywacji (awolicja,
osłabienie aktywności społecznej) związany z
objawami ubytkowymi schizofrenii
zahamowanie psychogenne -
uwarunkowane sytuacją stresową o
ekstremalnym nasileniu (np. wypadki, klęski
żywiołowe)
Zaburzenia biologicznej
aktywności popędowej
Popędu pokarmowego:
1) wzmożenie - żarłoczność , wilczy
głód (bulimia)
2) osłabienie (jadłowstręt (anorexia)
3) spaczenie - spożywanie rzeczy
niejadalnych (np. koprofagia)
Popędu
samozachowawczego:
1) wzmożenie - nadmierna obawa o
własne zdrowie (hipochondria)
2) osłabienie - zachowania
autoagresywne (samobójcze,
samouszkodzenia)
Popędu płciowego:
1) wzmożenie - nimfomania (u kobiet), satyriasis
(u mężczyzn)
2) osłabienie popędu płciowego, niekiedy z
towarzyszącą impotencją
3) spaczenie - zaburzenia czynności
seksualnych dotyczące:
a) ukierunkowania popędu (np. pedofilia,
nekrofilia)
b) sposobu jego zaspokajania (np.
sadomasochizm)
Omówienie wybranych chorób i
zaburzeń psychicznych
http://www.psychologia.edu.pl/czytelnia/125-depresja/1405-jesienny-
smutek-czym-jest-depresja-sezonowa-agnieszka-sieczka.html
Schizofrenia
Na
schizofreni
ę choruje
co 100
człowiek
1%
populacji
Typowy wiek zachorowania u mężczyzn 20-25
lat, u kobiet 25-35 lat
Schizofrenia jest schorzeniem,
zaburzającym czynność mózgu
Choroba ta charakteryzuje się nieprawidłowością w
przekazywaniu i przetwarzaniu informacji w
mózgu.
Czyli zaburzeniami: integracji informacji i wrażeń
zmysłowych, emocjonalnymi, koncentracji,
procesów myślowych.
Jak rozpoznać schizofrenię?
Chorobę charakteryzują:
-objawy wytwórcze i ubytkowe.
Najczęściej spotykane objawy wytwórcze (pozytywne) to:
-halucynacje (omamy),
-urojenia,
-zaburzenia myślenia tzw. formalne.
Najczęściej spotykane objawy negatywne to:
-apatia,
-spłycenie emocjonalne,
-zubożenie treści i form myślenia,
-zmniejszona spontaniczność i zaburzenia komunikacji.
Czynniki ryzyka w schizofrenii
Rodzaj pokrewieństwa
Ryzyko
zachorowania
(%)
Ogólna populacja
0,9
Krewni osób chorych na
schizofrenię
Kuzyni
2,6
Siostrzeńcy i siostrzenice
3,9
Wnukowie
4,3
Bracia i siostry przyrodnie
7,1
Rodzice
9,2
Rodzeństwo
14,2
Bliźnięta dwujajowe
14,5
Bliźnięta dwujajowe tej samej płci
17,6
Dzieci
16,4
F20.0-F20.3
Ogólne kryteria schizofrenii wg ICD-10
co
najmni
ej
przez
1
miesi
ąc
1.Co najmniej jedno z następujących:
echo myśli, nasyłanie i zabieranie myśli
urojenia oddziaływania, wpływu lub owładnięcia
wyraźnie odnoszone do ruchów ciała albo określonych
myśli, działań czy odczuć np. osoba twierdząca, że
zaczerpnęła ze źródła młodości i dzięki temu stała się
nieśmiertelna; pacjent myśli, że prezenter w TV
kieruje swoje wypowiedzi do niego i prowadzi z nim
rozmowę
głosy omamowe komentujące na bieżąco zachowania
pacjenta, głosy omamowe pochodzące z jakieś części
ciała
utrwalone urojenia innego rodzaju, których treść jest
niedostosowana kulturowo
F20.0-F20.3
Ogólne kryteria schizofrenii wg
ICD-10
(Pużyński, Wciórka 1999)
co
najmni
ej
przez
1
miesi
ąc
lub co najmniej dwa z następujących
utrwalone omamy z zakresu
jakiegokolwiek zmysłu, jeżeli występują
każdego dnia w ciągu co najmniej jednego
miesiąca i towarzysza mu urojenia np.
pacjent czuje jak Batman daje mu uściski
albo zapach trucizny w powietrzu
rozprzestrzeniony przez jego szefa w biurze
neologizmy, przerwy lub wstawki w toku
myślenia, prowadzące do rozkojarzenia lub
niedostosowania wypowiedzi
zachowania katatoniczne: pobudzenie,
zastyganie, giętkość woskowa, negatywizm,
mutyzm i osłupienie
objawy negatywne (apatia, zubożenie wyp.,
splątanie)-należy wykluczyć depresje, lub
negatywne działanie neuroleptyków)
Przykłady zaburzeń mowy w
schizofrenii:
„Wykolejenie”- polega na przeskakiwaniu z jednego tematu na
zupełnie inny (np. w reakcji na pytanie ''Jak się miewasz?''
schizofrenik może odpowiedzieć: "Dziś autobus się nie spóźnił.
Wydaje mi się, że kierowca myślał o filmie w czasie naszej
podróży.”
„Sałatka słowna”- mowa jest silnie zaburzona, zupełnie
niespójna (np. "Zwykle muszę wyjść, kiedy inni wychodzą bez
wątpienia wysiadają z łódki. Jeśli zatoną wraz z nią, przepadnie
obiad, a wtedy, może, jak wolisz, spadnie drugi but").
„Luźne skojarzenia”- bardziej subtelne nieprawidłowości
powiązań dokonywanych w wypowiedziach pacjentów. (np. na
pytanie " Czy będziesz dziś wieczorem w teatrze?", pewien
schizofrenik odpowiedział: "Tak pójdę do teatru, ale nie do
teatru absurdu, jest on zbyt głupi. I ja chyba też jestem zbyt
głupi."
F30-39 Zaburzenia nastroju
(afektywne)
Zaburzenia afektywne dwubiegunowe/
Choroba afektywna dwubiegunowa
(CHAD)
(http://stopdepresji.pl/chorobaaf)
rozpowszechnienie- bez względu na rasę i
płeć choruje na nią na świecie ponad 1%
populacji
około 15% osób cierpiących na to
zaburzenie podejmuje próbę samobójczą
w zaburzeniach afektywnych głównym
objawem są skrajne wahania nastroju
Obraz kliniczny
Osoby cierpiące na zaburzenie afektywne
dwubiegunowe doświadczają
naprzemiennych epizodów skrajnych
wahań nastroju: manii i depresji, które
przedzielone są okresami dobrego
normalnego funkcjonowania
http://stopdepresji.pl/chorobaaf)
F30.0 Epizod maniakalny
Przez co najmniej 4 kolejne dni
podwyższony nastrój
Wyst. Co najmniej 3 z
następujących objawów:
Wzmożona aktywność lub
niepokój fizyczny
Wzmożona rozmowność
Odwracalność uwagi, trudności
w koncentracji
Zmniejszona potrzeba snu
Zwiększona energia seksualna
Lekkomyślne wydatkowanie
Wzmożona łatwość kontaktów z
innymi
Przynajmniej 1 tydz.- dominacja nastroju
wzmożonego, ekspansywnego,
drażliwego
Wyst. Co najmniej 3 z następujących
objawów:
Wzmożona aktywność lub niepokój
fizyczny
Wzmożona rozmowność, potrzeba
mówienia
Gonitwa myśli
Utrata zahamowań społecznych
Zmniejszona potrzeba snu
Wzmożona samoocena
Stałe zmiany aktywności
Zachowania lekkomyślne: nierozsądne
wydatki, interesy, jazda itp.
F30.0 Hipomania
F30.1 Mania
F32 Epizod depresyjny
Epizod depresji łagodny
Epizod depresji umiarkowany
Epizod depresji ciężki, bez objawów psychotycznych
Epizod ciężkiej depresji z objawami psychotycznymi
czas trwania- co najmniej 2 tyg.
przyczyny epizodu nie wiążą się z używaniem substancji
psychoaktywnych lub zaburzeniem organicznym
Zaburzenia afektywne jednobiegunowe
(
CHAJ)
Depresja
według doniesień Światowej Organizacji
Zdrowia –problemem zdrowotnym na świecie
0,9-17,1 osób na 100 może przeżyć epizod
ciężkiej depresji w ciągu całego życia!
=> filmik „I have a black dog”
(http://www.psychologia.edu.pl)
Depresja- objawy ogóle
Obniżony nastrój przez co najmniej 2 tyg.
Wcześniejsze zwykle 2 godziny poranne
budzenie się
Utrata zainteresowań
Brak reakcji emocjonalnych wobec wydarzeń
Spadek masy ciała
Spadek libido
Poczucie winy
Zmniejszona zdolność myślenia, skupienia się
(niezdecydowanie, wahanie się)
Depresja- objawy ogóle
objawem depresji może być nie tylko
obniżenie nastroju, ale:
brak odczuwania przyjemności ze
zdarzeń, które kiedyś je wywoływały
(tzw. anhedonia)
problemy z podejmowaniem decyzji
(tzw. abulia)
Pamiętaj: możemy wyróżnić o wiele
więcej zaburzeń psychicznych niż te
zaprezentowane przykłady wybranych
chorób.
DLACZEGO POWSTAŁA
PSYCHIATRIA ŚRODOWISKOWA?
PRZEMOC W SZPITALU
Od strony pacjentów jak i personelu;
stosowanie przymusu bezpośredniego (w
niektórych stanach jedyna szansa podania
leku)
HOSPITALIZM
Długotrwałe przebywanie w szpitalu (leczenie
psychoz średnio trwa 6 tyg. a jedyną rzeczą
prywatną pacjenta jest niejednokrotnie
piżama)
Przez długotrwałe leczenie zanikają potrzeby
pacjentów (duchowe, kulturowe i inne)
SZPITALE IZOLATORY
Do lat 50-tych nie było leku leczącego
choroby psychiczne, dlatego szpitale były
miejscem izolacji a pracowali u nich
więźniowie lub inne osoby wykluczone
społecznie.
Pierwszy lek Fenactil został zastosowany
w latach pięćdziesiątych.
MODELE OPIEKI
PSYCHIATRYCZNEJ
„Nic tak nie podnosi na duchu, jak niespodziewane
słowa wsparcia płynące z ust osoby, której byśmy o to
nie podejrzewali”
Psychiatria środowiskowa:
To nie tylko leczenie, to kompleksowa opieka w
obszarze życia społecznego i zawodowego, szeroko
rozumiana edukacja zdrowotna, społeczna i aktywizacja
zawodowa.
Odbywa się w miejscu zamieszkania pacjenta, PZP,
wizyty domowe, hostele, mieszkania chronione.
Na bazie tej myśli powstały Środowiskowe Domy
Samopomocy, Kluby Pacjenta, agencje zatrudnienia itp.
Celem działalności psychiatrii
środowiskowej jest:
Nauka samodzielnego postępowania we własnym
leczeniu farmakologicznym- świadomość choroby,
znajomość objawów chorobowych, regularne
konsultacje psychiatryczne, REGULARNE
PRZYJMOWANIER LEKÓW!!!
Do działań terapeutycznych włączona jest rodzina
Celem podrzędnym jest praca w kierunku
psychoprofilaktyki społecznej oraz propagowanie
postawy tolerancyjnej wobec chorych psychicznie
i ich rodzin- walka ze stereotypami, zapobieganie
wykluczeniu społecznemu
Rola psychologa w leczeniu
zaburzeń psychicznych
Rehabilitacja deficytów
neuropsychologicznych
Zmniejszenie znaczenia czynników
psychologicznych dla nawrotu,
zaostrzenia objawów
psychopatologicznych
Psychoterapia indywidualna, grupowa,
rodzinna, trening umiejętności
społecznych
http://pedagogika-
psychologia.blog.pl/tag/terapia
Leczenie psychologiczne
Zasady ogólne
(Rabe-Jabłońska 2013)
Dopasowanie do indywidualnych potrzeb i
możliwości (zasoby i deficyty)
Wspieranie zamiast chronienia
Uwzględnianie objawów choroby psychicznej bez
nadmiernego koncentrowania się na nich
Traktowanie choroby psychicznej jako jednej z
cech, która nie definiuje całego człowieka
W leczeniu zaburzeń psychotycznych niezbędna
jest współpraca z rodziną!
Psychoedukacja
-czynnik niezbędny w leczeniu
Obejmuje pacjenta jak i jego rodzinę
Forma
- nie jest wykładem, ale dialogiem
pomiędzy terapeutą, pacjentem i jego
rodziną, w którym wymieniają między
sobą informacje w chorobie
CEL
- polepszenie funkcjonowania
psychospołecznego chorego i jego
rodziny
Sieć oparcia społecznego
dla osób chorych psychicznie-
instytucje
