Reprezentacje

 

umysłowe u 

osób dwujęzycznych.

Allan Paivio University of Western 

Ontario, Kanada

tłum. Jacek Suchecki

       Wally Lambert- zdolności funkcjonalne.
     Zasadnicze pytanie w kategorii reprezentacji:   
      
          “Jak to się dzieje, że osoby dwujęzyczne są 

w stanie wyłączyć jeden zintegrowany system 
językowy, kiedy funkcjonują w drugim, by po 
chwili, jeśli wymaga tego sytuacja, zaktywować 
ten uprzednio nieużywany system, odstawiając 
na bok system czynny uprzednio?” 

Pierwszy okres badań.

 

 

Kontekst uczenia się języka 

a rozróżnienia dwujęzyczności złożonej i 

współrzędnej.

      

 

 Hipoteza Uriela Weinreicha oraz Susan Ervin i 

Charles Osgood: na podstawie stopnia 
identyczności/odmienności znaczeń 
odpowiedników tłumaczeniowych w dwu językach 
osoby dwujęzyczne można podzielić na dwa typy:



złożony, czyli mieszany (compound) 



współrzędny, czyli czysty (coordinate)

Wyniki:

    

dwa języki mogą funkcjonować 

niezależnie u dwujęzycznych 

współrzędnych niż u mieszanych, a 

różnice te zależą od 

podobieństw/różnic w kontekście 

przyswajania.

Drugi  okres

. 

Pamięciowy system 

przechowywania                                     

informacji u osób dwujęzycznych.



  

  Paul Kolers-hipoteza odrębnych magazynów. 

      Dwujęzyczna pamięć repezentowana jest w dwóch funkcjonalnie 

niezależnych systemach przechowywania danych i ich odszukiwania, 
które wchodzą w interakcje jedynie poprzez procesy tłumaczenia



    

Robert K.Young i J.Saegert, a także Colin M. MacLeod 

oraz Lambert 

i jego współpracownicy

 przeprowadzali 

eksperymenty nad transferem w kontekście dwujęzyczności na 
korzyść wspólnego magazynu pamięci dwujęzycznej. Rezultat 
kłopotliwy dla teorii przechowywania pamięciowego, ponieważ 
wspiera on równocześnie model odrębnych magazynów i model 

wspólnego magazynu

. 

Okres trzec

i. 

Ogólne teorie reprezentacji 

językowej w                                 

zastosowaniu do dwujęzyczności. 

             

Model podwójnego kodowania w dwujęzyczności  

                               

(Paivio i Desrochers,1980).



Założenie istnienia bezpośrednich połączeń między L1 i L2,  a 
także systemu wyobrażeń niewerbalnych, który może 
funkcjonować jako system pojęciowy wspólny dla obu języków.



Założenia strukturalne wymagające równoległego zestawu 
założeń odnoszących się do przetwarzania: 

A) Przetwarzanie odniesieniowe- aktywacja połączeń między 

powiązanymi odniesieniowo imagenami i logogenami.

B) Przetwarzanie asocjacyjne- aktywacja połączeń skojarzeniowych 

między logogenami.

Rycina

          

 Schematyczne przedstawienie 

dwujęzycznej wersji podwójnego 

kodowania, ukazujące werbalne 

systemy symboliczne (V1 I V2), 

odpowiadające dwóm językom osoby 

dwujęzycznej (L1 I L2) oraz 

niewerbalny system wyobrażeń (I), 

razem z ich funkconalnymi 

wzajemnymi powiązaniami.

 

 

Połączenia V1-V2

Logogeny

słów

konkretnych

Logogeny

słów

abstrak-

cyjnych

Logogeny

słów

konkretnych

Logogeny

słów

abstrak-

cyjnych

Imageny

odnie-

sieniowe

Imageny

„bezimenne“

Po

łac

ze

nia

 I-V

2

Połą

czen

ia V

1-I

Analiza sensoryczna

Systemy

wyjścia V1

Systemy

wyjścia V2

Niewerbalne systemy wyjścia

Systém wyobrażeń

Systém V1

Systém V2

Bodźce L1

Bodźce L2

Bodźce niewerbalne

S

ie

ć 

sk

o

ja

rz

e

n

io

w

a

V

1

S

ie

ć 

sk

o

ja

rz

e

n

io

w

a

V

2

                     Inne typy teorii

              

Cała wiedza-czy to o świecie pozajęzykowym, czy o 

jednym lub wielu językach-reprezentowana jest we 

wspólnej, pozamodalnej (amodal), abstrakcyjnej formie, 

a nie w formie specyficznej dla jakiejś modalności, 

zakładanej w teorii podwójnego kodowania. Ta wspólna 

forma reprezentacji określana jest mianem sądów 

(propositions) lub struktur ideacyjnych (propositional 

structures), lecz niekiedy zwana jest po prostu 

systemem semantyczno-abstrakcyjnym lub 

pojęciowym). Ta klasa teorii zakłada abstrakcyjny i 

pozamodalny charakter jednostek i struktur we 

wspólnym systemie. 

           Eksperymenty Paivia i Lamberta 



kodowania słów na różne sposoby przed 

wykonaniem testu przypominania. Układ wyników 

był następujący: od najniższego poziomu 

przypominania w warunkach przepisywania, 

poprzez tłumaczenie, do najwyższego poziomu 

przy kodowaniu werbalne-niewerbalne. Zgodnie z 

założeniem podwójnego kodowania werbalne i 

niewerbalne składniki pamięci epizodycznej są 

niezależne, a składnik niewerbalny 

(wyobrażeniowy) jest silniejszy mnemonicznie od 

werbalnego.