PODSTAWOWE ZABIEGI REANIMACYJNE BLS

PODSTAWOWE ZABIEGI

REANIMACYJNE

BLS

MGR MARIOLETTA BORKOWSKA

POJĘCIA

OREŚLENIA TE W ODNIESIENIU DO NAZWY PODJĘTYCH CZYNNOŚCI

RATUNKOWYCH SĄ SYNONIMAMI

ZAŚ W ODNIŚIENIU DO SKUTKÓW CZYNNOŚCI RATUNKOWYCH:

Resuscytacja (ożywianie) jest zespołem zabiegów

lekarskich, których zadaniem lub skutkiem jest
przywrócenie podstawowych objawów życia, tj., co
najmniej krążenia krwi lub krążenia krwi i oddychania.

Reanimacja jest zespołem czynności, które doprowadziły

nie tylko do przywrócenia krążenia krwi i oddychania,
ale także do powrotu czynności ośrodkowego układu
nerwowego łącznie z powrotem świadomości.

Resuscytacja ma na celu przerwanie

procesu umierania

PROCES UMIERANIA –

ZESPÓŁ ZABURZEŃ OGÓLNOUSTROJOWYCH

PROWADZĄCYCH

DO ŚMIERCI USTROJU.

OBEJMUJE OKRESY:
 AGONI –

ZANIKU CZYNNOŚCI ŻYCIOWYCH

 ŚMIERCI KLINICZNEJ –

BRAKU KLINICZNYCH OZNAK ŻYCIA

W KONSEKWENCJI DOPROWADZA DO

ŚMIERCI BIOLOGICZNEJ



w okresie zaniku czynności – zapobieganie

niewydolności lub zatrzymaniu oddechu i
krążenia



w okresie śmierci klinicznej – zastąpienie

krążenia i oddechu (utrzymać odpowiednią
wentylację i krążenie krwi dopóki:

nie zostaną wdrożone zaawansowane zabiegi

reanimacyjne -ALS

nie będą dostępne środki pozwalające usunąć

przyczynę zatrzymania oddechu i/lub krążenia)

CELE

Podmiotem obowiązkowych

działań
  resuscytacyjnych jest umierający
człowiek
     potencjalnie zdolny do życia u
którego
  proces umierania rozpoczął się od
jednego
      z układów bezpośrednio
decydujących
                             o życiu.

WSKAZANIA

PODJĘCIE CZYNNOŚCI

•

w razie stwierdzenia:
• braku oddechu lub oddechu patologicznego,
• braku tętna na dużych tętnicach (szyjnej,
udowej, ramiennej)

•

poniżej 60 ud/min.u dziecka i niemowlęcia

Optymalny czas podjęcia BLS do 3-4 min.

od zatrzymania krążenia

ZAPAMIĘTAJ!!!

PO OK. 4,5 MIN DOCHODZI DO
POWSTANIA NIEODWRACALNYCH
ZMIAN W CENTRALNYM UKŁADZIE
NERWOWYM.

SPRAWNE ROZPOCZĘCIE CZYNNOŚCI
RESUSCYTACYJNYCH PRZED UPŁYWEM
TEGO CZASU DAJE SZANSĘ PEŁNEJ
REANIMACJI CHOREGO.

WYJĄTKI

OCHRONNIE NA ORGANIZM DZIAŁAJĄ



 HIPOTERMIA ( UTONIĘCIE, ZAMARZNIĘCIE)



 LEKI ( DEPRESYJNIE NA OUN TJ. BARBITURANY)



 ALKOHOL ETYLOWY ?!

Ocena znamion, takich jak:

-sinica

-szerokość źrenic i ich reakcja na światło

-oziębienie dystalnych części ciała,

-obecność lub brak odruchu rzęsowego lub

rogówkowego,

jest opóźnianiem wdrożenia czynności
resuscytacyjnych.

BRAK WSKAZAŃ DO RESUSCYTACJI

A –pewne objawy śmierci

B –śmierć w wyniku nieodwracalnej

choroby

C –rozległość obrażeń lub ich

charakter ją uniemożliwia

D –zagrożenie życia ratownika

Wynik resuscytacji

Zależy od:



Stanu zdrowia i jego potencjalnej
zdolności do życia



Czasu



Kompetencji ratującego



Fizjologicznych uwarunkowań

PRZEDŁUŻONA RESUSCYTACJA



HIPOTERMIA



ZATOR TĘTNICY PŁUCNEJ



ZATRUCA

RESUSCYTACJA KRĄŻENIOWO-ODDECHOWA (CARDIO-
PULMONARY RESUSCITATION - CPR)

Schemat postępowania resuscytacyjnego wg Safara

Został opracowany w 1981r. przez Petera Safara i
propagowany jako instrukcja ze względu na swą wartość
praktyczną, przejrzystość oraz łatwość zapamiętania
kolejnych czynności w resuscytacji krążeniowo-
oddechowo-mózgowej.

OBEJMUJE:

I. Podstawowe zabiegi podtrzymywania życia (Basic Life Support
— BLS)
obejmują A, B, C

II. Zaawansowane czynności podtrzymywania życia (Advanced
Cardiac Life Support — ACLS) obejmują D, E, F,

III. Rozstrzygające czynności przedłużania życia obejmują G, H, I.

BLS

Są to czynności nie wymagające jakichkolwiek

przyrządów i obejmują swym zakresem



Wstępną ocenę stanu chorego

A –uzyskanie i utrzymanie drożności dróg

oddechowych

B –kontrola oddechu i oddychanie

C –kontrola tętna i PMS

D –defibrylacja AED !?

W POSTĘPOWANIU RESUSCYTACYJNYM ZASTOSOWANO

PODZIAŁ ZE WZGLĘDU NA WIEK POSZKODOWANYCH:

DOROSŁY – TO OSOBA OD 8 ROKU ŻYCIA

DZIECKO – OSOBA MIĘDZY (od) 1- WSZYM A (do) 8 ROKIEM

ŻYCIA

NIEMOWLĘ – DO 1- WSZEGO ROKU ŻYCIA

Dla fachowych ratowników wyróżniamy jeszcze w czasie 1

roku życia

NOWORODKA – od urodzenia do ukończenia 1m-ca życia

A - AIRWAY CONTROL – KONTROLA DRÓG ODDECHOWYCH

 SPRAWDZENIE PRZYTOMNOŚCI – POTRZĄSNĄĆ ZA BARKI,

GŁOŚNO

POWIEDZIEĆ

A – REAGUJE (ODPOWIE, PORUSZY SIĘ) – POZYCJA ZASTANA,
SPRAWDZIĆ

STAN (PARAMETRY -SĄ) I WEZWAĆ POMOC - CALL FIRST –
NAJPIERW

ZAWOŁAJ –WYSŁAĆ KOGOŚ; JAK SAM –ZOSTAWIĆ
POSZKODOWANEGO

I IŚĆPO POMOC; REGULARNIE OCENIAĆ PARAMETRY

B – NIE REAGUJE –WEZWAĆ POMOC - CALL FIRST – NAJPIERW
ZAWOŁAJ –

WYSŁAĆ KOGOŚ;

JEŚLI JEST SAM –

• GDY NIE MOŻNA OCENIĆ PARAMETRÓW –UŁOŻENIE NA
PLECACH!!!?

• UDROŻNIENIE DRÓG ODDECHOWYCH:

- SKONTROLUJ ZAWARTOŚĆ JAMY USTNEJ – WYMIATANIE NA
ŚLEPO

- ZASTOSUJ RĘKOCZYN – (ESMARCHA)
• ODGIĘCIE GŁOWY KU TYŁOWI Z UNIESIENIEM ŻUCHWY
( CZĘŚCIĄ

PRZODUJĄCĄ JEST ŻUCHWA)

• WYSUNIĘCIE ŻUCHWY KU PRZODOWI Z RÓWNOCZESNYM JEJ

UNIESIENIEM

B – BREATHING SUPPORT – PODTRZYMANIE ODDYCHANIA

SPRAWDZENIE ODDECHU – TRZY ZMYSŁY – 10 SEK.

b 1 – JEŚLI ODDYCHA –SPRAWDZENIE TĘTNA I JEŚLI OBECNE –
POZYCJA

BOCZNA USTALONA WYSŁAĆ KOGOŚ PO POMOC; JAK SAM –
ZOSTAWIĆ

POSZKODOWANEGO I IŚĆPO POMOC; REGULARNIE OCENIAĆ

PARAMETRY

b 2 – JEŚLI NIE ODDYCHA –WYSŁAĆ KOGOŚ; JAK SAM – ZOSTAWIĆ

POSZKODOWANEGO I IŚĆPO POMOC; ODWRÓCIĆ NA
PLECY(JEŚLI

JESZCZE NIE JEST, A PO POWROCIE

WYKONANIE WSTĘPNYCH WDECHÓW

CZAS WDECHU – 2 SEK.!!!

POJEMNOŚĆ – 10 ML/KG/M.C. – 700-1000 ML.!!!
NABRAĆ

GŁĘBOKO POWIETRZA PRZED WTKONANIEM
WDECHÓW

DWA WDECHY - ZALECA SIĘ - MANEWR SELLICKA

SKUTECZNE NIE SKUTECZNE

PRZECHODZISZ DO PKT. C PRÓBA DO, 5 JEŚLI NIE
TO

ALGORYTM DO
ZADŁAWIENIA

- METODY – USTA –USTA,

USTA – NOS,

USTA – STOMIA.

C – CIRCULATION SUPPORT – PODTRZYMANIE KRĄŻENIA

 SPRAWDZENIE TĘTNA- DUŻE TĘTNICE TYLKO

OZNAKI KRĄŻENIA

I OZNAKI KRĄŻENIA

RATOWNIK LAIK

- CZAS – 10 SEK.

 UDERZENIE PRZEDSERCOWE – TYLKO RATOWNIK, JEŚLI BYŁ

ŚWIADKIEM

UTRATY PRZYTOMNOŚCI I W JEGO OBECNOŚCI DOSZŁO DO
ZATRZYMANIA

KRĄŻENIA!!! CHORY MONITOROWANY– UDERZENIE Z 30-40 CM W
ŚRODKOWĄ

CZĘŚĆ MOSTKA – JEDNORAZOWO!!! (MASZ -30sek.)

ZEWNĘTRZNY MASAŻ SERCA

- POSZKODOWANY NA TWARDYM PODŁOŻU

- WYZNACZENIE MIEJSCA UCISKU – 2 PALCE PO ŁUKU ŻEBROWYM AŻ
DO

KĄTA ŻEBROWEGO;

ŚRODKOWY NAD WYROSTKIEM MIECZYKOWATYM, WSKAZUJĄCY NA

RĘKOJEŚCI, DRUGA DŁOŃ ZA PALCEM WSKAZUJĄCYM I NA NIEJ DRUGA
RĘKA

– SPLECIONE PALCE

- PRAWIDŁOWA POZYCJA CIAŁA – KLĘK, RĘCE PROSTE W ŁOKCIACH,

PRACUJE GÓRNA CZĘŚĆ TUŁOWIA ZNAJDUJĄCA SIĘ NAD KLATKĄ
PIERSIOWĄ

POSZKODOWANEGO I TWORZY KĄT PROSTY

- GŁĘBOKOŚĆ UCIŚNIĘĆ – 1/3 KLATKI ( 4,5-5,5)

- CZĘSTOŚĆ (SZYBKOŚĆ) –15 UCIŚNIĘĆ / 100 /MIN.

- KOMPRESJA = DEKOMPRESJA

PMS

TEORIA „POMPY SERCOWEJ”

ZAKŁADA ONA, ŻE ŚCISKANIE SERCA POMIĘDZY
MOSTKIEM,

A KRĘGOSŁUPEM ZWIĘKSZA CIŚNIENIE W KOMORACH
SERCA

PROWADZĄC JEDNOCZEŚNIE DO ZAMKNIĘCIA
ZASTAWEK

MIĘDZY KOMORAMI A PRZEDSIONKAMI. WZROST
CIŚNIENIA

PRZEMIESZCZA KREW DO AORTY I TĘTNICY PŁUCNEJ

TEORIA „POMPY PIERSIOWEJ”

ZAKŁADA ONA, ŻE USISKANIE KL. PIERSIOWEJ
PROWADZI

DO WZROSTU CIŚNIENIA W JEJ WNĘTRZU,
PRZENOSZONEGO

NA NACZYNIA KRWIONOŚNE , RÓŻNICA CIŚNIEŃ JAKA

POWSTAJE PODCZAS UCIŚNIĘCIA I ZWOLNIENIA
NACISKU

POWODUJE ZASYSANIE KRWI DO SERCA, A NASTĘPNIE
JEGO

OPRÓŻNIANIE

POWIKŁANIA PMS

-ZŁAMANIA ŻEBER
-ZAMANIE MOSTKA
-ODERWANIE ŻEBER OD MOSTKA
-ODMA OPŁUCNOWA
-KRWIAK OPŁUCNEJ
-STŁUCZENIE PŁUCA
-USZKODZENIE SERCA
-PĘKNIĘCIE WATROBY
-PĘKNIĘCIE ŚLEDZIONY
-ZATORY TŁUSZCZOWE