Platformy 

wiertnicze

   

Wzrastające zapotrzebowanie na ropę 

naftową i gaz ziemny powoduje wzrost 

zainteresowania zasobami tych surowców 

znajdujących się pod dnem morskim oraz 

zapotrzebowanie ich wydobycia. Na szelfach 

kontynentalnych, na dnie mórz i oceanów 

prowadzi się eksploatację ropy i gazu, która 

zapewnia dziś około 30% światowej produkcji. 

Największe złoża znajdują się w rejonie 

Zatoki Perskiej, u wybrzeży Wenezueli, Zatoki 

Cooka koło Alaski, wysp Indonezji i Malezji 

oraz w dnie Morza Północnego i Kaspijskiego 

Światowe rozlokowanie systemów 

głębokowodnych

Stosowane systemy 

głębokowodne

Rodzaje platform 

wiertniczych

Stałe, usadowione na dnie

Skrzynkowe, 

zakotwiczone

Wypornościowe, 

zakotwiczone

Pływające platformy 

produkcyjne

WIERCENIA 

PODWODNYE

Historia wierceń

• Chińczycy w 320 roku p.n.e. rozpoczęli 

wiercenia w poszukiwaniu ropy 

• W czasach nowożytnych pierwszy udany 

odwiert w poszukiwaniu ropy wykonał w 

Pensylwanii, w 1859 roku, Edwin Drake 

• Konstrukcje prototypów platform z drewna 

istniały już w 1900 roku, a stacjonarnych 

platform morskich już w 1934 roku 

• Pierwsze pływające platformy wiertnicze 

pojawiły się po 1950 roku 

Rodzaje wierceń

• Wiercenia pionowe

• Wiercenia kierunkowe

Wiercenia kierunkowe

• W przypadku wierceń 

poszukiwawczych 
odwierca się tylko 
otwory pionowe 

• Przy wierceniach 

eksploatacyjnych 
prowadzi się również 
wiercenia otworów 
kierunkowych 

1 – przegubowy przewód 
wiertniczy, 2 – świder, 3 – klin 
odchylający, 4 – prowadnik, 5 – 
urządzenie przegubowe, 6 – rury 
płuczkowe 

Otwór wielodenny 

    W celu zwiększenia 

wydajności otworu i 
polepszenia wykorzystania 
złoża stosuje się wiercenia 
otworów wielodennych. 
Otwór wielodenny składa 
się z otworu głównego, 
pionowego i kilku lub 
kilkunastu kierunkowych 
otworów bocznych. Tworzy 
to siatkę otworów 
rozgałęzionych 

Rozmieszczenie wylotu otworu podczas 

wierceń

 

a) na lądzie, b) z mola, c) z platformy samopodnośnej, d) z platformy 

stacjonarnej, e) ze statku wiertniczego, f) z platformy 

półzanurzeniowej; 1 – głowica przeciwwybuchowa, 2 – głowica 

otworowa. 

    

W przypadku platform 

stacjonarnych, samopodnośnych i 

zanurzeniowych oś wieży 

wiertniczej jest nieruchoma 

względem otworu. W przypadku 

wierceń z jednostek pływających, 

położenie wieży względem otworu 

ulega zmianie wskutek kołysania i 

nurzania 

• Zawieszenie i uszczelnienie kolumn rur 

okładzinowych - Głowica otworowa 

• Zabezpiecza przed wydostaniem się 

płynu z otworu - Blok głowic 
przeciwwybuchowych 

Uzbrojenie to zespół urządzeń 

służących do kontroli i sterowania 

otworem. Spełnia on dwa zadania: 

Sposób wiercenia

   Wiercenie odbywa się za pomocą 

przewodu wiertniczego 
zakończonego świdrem (wiertłem). 
Przewód stanowi zespół połączonych 
ze sobą rur, wewnątrz których 
przepływa płuczka. 

Świder gryzowy 

• Podstawowym narzędziem 

wiertniczym w wierceniach 

morskich jest świder gryzowy z 

uzębieniem w postaci słupków z 

węglika wolframu. Jest on 

uszczelniony łożyskiem 

ślizgowym stale smarowanym. 

Ubytek smaru jest na bieżąco 

uzupełniany. Świdry używane do 

wierceń są zazwyczaj 

trójgryzowe Świder składa się z 

łap zakończonych czopami. Na 

czopach spoczywają stożkowe 

rolki obracające się na łożyskach. 

Rolki te nazywa się gryzami i są 

one częścią robocza świdra. 

Schemat przepływu płuczki 

wiertniczej 

    Na zewnętrznej 

stronie gryzu znajdują 
się zęby, a na łapach 
kanały do przepływu 
płuczki wiertniczej, 
zakończone dyszami 

Przesyłanie ropy naftowej 

na ląd

   Zbiornikowce dowozowe – 

najmniej opłacalne, stosowane 
gdy budowa rurociągów jest 
nieekonomiczna lub niemożliwa;

   Podwodne rurociągi – 

najefektywniejszy sposób 
przesyłu ropy i gazu nawet na 
znaczne odległości.