background image

KLUCZ DO ZROZUMIENIA 'NOWEJ ERY' 

L'Osservatore Romano 3/1999 

Kto próbuje przyjrze

ć

 si

ę

 bli

Ŝ

ej ró

Ŝ

nym formom kultury, religijno

ś

ci, technik terapeutycznych i twórczo

ś

ci 

artystycznej, odwołuj

ą

cym si

ę

 do symbolu „Nowej Ery” lub „Ery Wodnika", i stara si

ę

 dostrzec w nich jakie

ś

 

wspólne elementy, mo

Ŝ

e dozna

ć

 uczucia zagubienia, jak gdyby wchodził do labiryntu. Nie maj

ą

 one 

Ŝ

adnej 

struktury jednocz

ą

cej ani wspólnego 

ź

ródła inspiracji, a mimo to wydaj

ą

 si

ę

 w jaki

ś

 sposób spokrewnione 

i posługuj

ą

 si

ę

 wspólnymi 

ś

rodkami propagandy, poł

ą

czonymi w rozbudowan

ą

 „sie

ć

” o zasi

ę

gu planetarnym. 

Jako punkt wyj

ś

cia mo

Ŝ

emy przyj

ąć

 definicj

ę

, wedle której „Nowa Era” (po angielsku New Age) to pewien 

nurt kulturowy, zakorzeniony w XIX-wiecznym ezoteryzmie zachodnim i rozpowszechniony w drugiej połowie 
XX w., odwołuj

ą

cy si

ę

 do astralnego mitu Wodnika. Jak pisze Jean Yernette, idea centralna polega na tym, 

i

Ŝ

 u progu roku 2000 ludzko

ść

 wkracza w now

ą

 er

ę

 - er

ę

 nowej 

ś

wiadomo

ś

ci duchowej, ogarniaj

ą

cej cał

ą

 

planet

ę

, er

ę

 harmonii i 

ś

wiatło

ś

ci. Niektórzy twierdz

ą

Ŝ

e zbli

Ŝ

a si

ę

 drugie przyj

ś

cie Chrystusa, którego 

energie ju

Ŝ

 rzekomo działaj

ą

 w

ś

ród nas, ujawniaj

ą

c si

ę

 w ró

Ŝ

nych formach poszukiwa

ń

 duchowych 

i w licznych ruchach religijnych (J. Vernette, Le Nouvel Age, Téqui, Paris 1990, s. 7). 

Korzenie 

Okre

ś

lenia „Nowa Era” i „Era Wodnika” zrodziły si

ę

 na przełomie XIX i XX wieku w 

ś

rodowiskach 

europejskich i ameryka

ń

skich praktykuj

ą

cych ezoteryzm, które posługiwały si

ę

 naukowymi kategoriami 

ewolucjonizmu do opisu psychologicznej i duchowej historii ludzko

ś

ci oraz głosiły, 

Ŝ

e nale

Ŝ

y oczekiwa

ć

 

jakiej

ś

 radykalnej przemiany. Oczekiwanie to uzasadniano tak

Ŝ

e spekulacjami astrologicznymi. 

Jedn

ą

 z podstawowych publikacji jest ksi

ąŜ

ka L'Ere du Verseau, wydana w 1937 r. przez francuskiego 

ezoteryst

ę

 Paula Le Coura. Opieraj

ą

c si

ę

 na staro

Ŝ

ytnych teoriach astrologicznych, wedle których sło

ń

ce 

zmienia znak zodiaku mniej wi

ę

cej co 2169 lat, Le Cour twierdził, 

Ŝ

e zbli

Ŝ

a si

ę

 ku ko

ń

cowi Era Ryb, 

rozpocz

ę

ta 21 marca pierwszego roku ery chrze

ś

cija

ń

skiej, i sło

ń

ce wejdzie wkrótce w znak Wodnika. Co 

wi

ę

cej, podczas gdy era Ryb była okresem wielkiej n

ę

dzy i niezliczonych wojen, era Wodnika b

ę

dzie czasem 

obfito

ś

ci, czego symbolem jest wła

ś

nie mityczna posta

ć

 Wodnika - młodego Ganimedesa, który wylewa 

z dzbana strumie

ń

 wody. 

Aby zrozumie

ć

 nurt kulturowy ukształtowany nieco pó

ź

niej, w latach 1960-1980, trzeba zatem przyjrze

ć

 si

ę

 

jego pierwotnej matrycy, któr

ą

 znajdujemy w tradycji ezoteryczno-teozoficznej, rozpowszechnionej 

w europejskich 

ś

rodowiskach intelektualnych w XVIII i XIX w., a zwłaszcza w kr

ę

gach kulturowych 

zwi

ą

zanych z masoneri

ą

, spirytyzmem, okultyzmem i teozofi

ą

. Kr

ę

gi te ł

ą

czyła pewna forma kultury 

ezoterycznej, w której mo

Ŝ

na wyró

Ŝ

ni

ć

 (według francuskiego badacza Antoine'a Faivre'a, Access to Western 

Esotericism, Sunny Press, Albany 1994, s. 10-15) nast

ę

puj

ą

ce elementy: 

   

 

mi

ę

dzy wszech

ś

wiatem widzialnym a niewidzialnym istnieje cały szereg powi

ą

za

ń

, analogii, 

wzajemnych wpływów mi

ę

dzy mikrokosmosem a makrokosmosem, mi

ę

dzy metalami a planetami 

i z kolei mi

ę

dzy tymi ostatnimi a ró

Ŝ

nymi cz

ęś

ciami ludzkiego ciała, mi

ę

dzy kosmosem, który 

widzimy, a niewidzialnymi sferami rzeczywisto

ś

ci;    

 

natura jest 

Ŝ

yw

ą

 istot

ą

, sprz

ęŜ

on

ą

 wi

ę

ziami sympatii i antypatii, o

Ŝ

ywian

ą

 przez ukryt

ą

 

ś

wiatło

ść

 

i płomie

ń

, które człowiek stara si

ę

 kontrolowa

ć

;    

 

dzi

ę

ki wyobra

ź

ni, która jest organem ducha, człowiek mo

Ŝ

e nawi

ą

za

ć

 kontakt ze 

ś

wiatem wy

Ŝ

szym 

lub ni

Ŝ

szym, w czym pomagaj

ą

 mu po

ś

rednicy (aniołowie, duchy, demony) lub odpowiednie rytuały; 

   

 

człowiek mo

Ŝ

e wej

ść

 na drog

ę

 duchowej przemiany, która wprowadzi go w tajemnice kosmosu, 

Boga i własnej istoty i pozwoli mu osi

ą

gn

ąć

 gnosis - wy

Ŝ

sz

ą

 wiedz

ę

, która jest to

Ŝ

sama ze 

zbawieniem;    

 

poszukuje si

ę

 tradycji filozoficznej (filozofia ponadczasowa) i religijnej (teologia pierwotna) 

wcze

ś

niejszej i doskonalszej od wszystkich ludzkich tradycji filozoficznych i religijnych - „tajemnej 

doktryny", stanowi

ą

cej klucz do wszystkich tradycji „egzoterycznych", to znaczy powszechnie 

dost

ę

pnych;    

 

ezoteryczna wiedza jest przekazywana przez mistrza uczniowi w procesie stopniowej inicjacji.  

background image

Według  holenderskiego  badacza Hanegraaffa ezoteryzm XIX-wieczny jest „ze

ś

wiecczony": poł

ą

czył on 

ezoteryzm tradycyjny (przejawiaj

ą

cy si

ę

 w alchemii, magii, astrologii), który podkre

ś

lał znaczenie osobistego 

do

ś

wiadczenia religijnego i poszukiwał jednolitej wizji wszech

ś

wiata, z pewnymi elementami kultury 

nowo

Ŝ

ytnej: naukowym poszukiwaniem praw przyczynowo

ś

ci, ewolucjonizmem, now

ą

 psychologi

ą

, studium 

religii (W. J. Hanegraaff, New Age Religion and Western Culture. Esotericism In the Mirror of Secular 
Thought
, Brill, Leiden-New York-Kóln 1996, s. 411-524). 

To poł

ą

czenie jest wyra

ź

nie widoczne zwłaszcza w dziełach Madame Blavatsky, „medium” pochodzenia 

rosyjskiego, która wraz z ameryka

ń

skim spirytyst

ą

 Henrym Olcottem zało

Ŝ

yła Towarzystwo Teozoficzne 

(Nowy Jork, 1875 r.), próbuj

ą

c poł

ą

czy

ć

 w ramach ewolucjonistycznego spirytyzmu tradycje Wschodu 

i Zachodu. Cel Towarzystwa Teozoficznego był trojaki: 

   

1.  stworzy

ć

 zal

ąŜ

ek braterstwa wszystkich ludzi bez wzgl

ę

du na ró

Ŝ

nice rasy, wyznania, pochodzenia 

społecznego czy koloru skóry (odrzucaj

ą

c tradycyjne chrze

ś

cija

ń

stwo jako sekciarskie 

i nietolerancyjne);    

2.  rozwija

ć

 porównawcze studium religii, filozofii i nauki, aby dotrze

ć

 do „tradycji pierwotnej";    

3.  bada

ć

 nieznane dot

ą

d prawa natury i ukryte moce człowieka.  

W swoich dziełach Madame Bla-vatsky wyst

ę

puje jako rzeczniczka emancypacji kobiet, atakuj

ą

wszechwładz

ę

 „Boga-m

ęŜ

czyzny", wyznawanego przez 

Ŝ

ydów, chrze

ś

cijan i muzułmanów. Proponuje 

powrót do religii hinduistycznej z jej kultem bogini-matki i praktyk

ą

 cnót kobiecych. Ten feministyczny nurt 

działalno

ś

ci Towarzystwa Teozoficznego b

ę

dzie rozwijany pod przewodnictwem Annie Besant, która nale

Ŝ

do awangardy ruchu feministycznego. 

Niektóre ugrupowania, które wyłoniły si

ę

 z Towarzystwa Teozoficznego, poł

ą

czyły ezoteryzm 

z chrze

ś

cija

ń

stwem, id

ą

c szlakiem przetartym ju

Ŝ

 w XVIII w. przez Emanuela Swedenborga. Nale

Ŝ

y do nich 

Liberalny Ko

ś

ciół Katolicki C. W. Leadbeatera i J. l. Wedgwooda, Szkoła Tajemna Alice Bailey i Antropozofia 

Rudolfa Steinera. 

Powstanie ruchu kulturowego 

Jako masowy ruch kulturowy „Nowa Era” zyskała realny kształt mniej wi

ę

cej w latach 1960-1980 w dwóch 

ś

rodowiskach inspirowanych przez Towarzystwo Teozoficzne: w utopijnej wspólnocie w Findhorn (Szkocja) 

oraz w Instytucie Rozwoju Potencjału Ludzkiego w Esalen w Kalifornii. 

Zgodnie z tym, co powiedzieli

ś

my wcze

ś

niej, ruch ten przyj

ą

ł za swój symbol astralny mit Wodnika. Jak 

wyja

ś

nia Massimo lntrovigne (Mille e non più di mille. Millenarismo e nuove religioni alle soglie del Duemila

Gribaudi, Milano 1995, s. 206), mit ten, znany pocz

ą

tkowo tylko w kr

ę

gach astrologicznych, w latach 

sze

ść

dziesi

ą

tych stał si

ę

 popularny w Stanach Zjednoczonych w 

ś

rodowiskach kontrkultury młodzie

Ŝ

owej, 

za

ś

 młodzie

Ŝ

 na całym 

ś

wiecie poznała go w 1968 r. dzi

ę

ki musicalowi Ha/r, który głosił pochwał

ę

 Ery 

Wodnika. Był to okres studenckiej rewolty, obiecuj

ą

cej radykalne przemiany. Po nieuniknionych 

rozczarowaniach wielu młodych zwróciło si

ę

 ku wschodniemu mistycyzmowi i okultyzmowi, niektórzy za

ś

 

szukali w narkotykach „krótszej drogi” do całkowicie odmiennego 

ś

wiata. 

W 1980 r. ameryka

ń

ska dziennikarka Marilyn Ferguson, która prowadziła badania nad ruchem „potencjału 

ludzkiego", przyczyniła si

ę

 do rozpowszechnienia tego sposobu my

ś

lenia poza 

ś

rodowiskami kontrkultury 

młodzie

Ŝ

owej, publikuj

ą

c ksi

ąŜ

k

ę

 The Aquarian Conspiracy. Personal and Social Transformation in the 

1980's. Zasadnicza teza tej ksi

ąŜ

ki głosi, 

Ŝ

e ludzko

ść

 stoi na progu wielkiej przemiany, cichej rewolucji, jaka 

dokonuje si

ę

 za spraw

ą

 coraz wi

ę

kszej liczby ludzi, którzy dzi

ę

ki osobistej przemianie przyczyniaj

ą

 si

ę

 

do stworzenia nowej cywilizacji. Autorka analizuje ró

Ŝ

ne obszary kultury - psychologi

ę

, religi

ę

, wychowanie, 

prac

ę

, medycyn

ę

, polityk

ę

 - by wskaza

ć

 w nich znaki zapowiadaj

ą

ce i urzeczywistniaj

ą

ce t

ę

 przemian

ę

Stara si

ę

 te

Ŝ

 przekona

ć

 o istnieniu „konspiracji” (w etymologicznym sensie „wspólnego oddychania"), 

do której mo

Ŝ

e nale

Ŝ

e

ć

 ka

Ŝ

dy, kto pragnie rozpowszechnia

ć

 - w ł

ą

czno

ś

ci z innymi - ten nowy „paradygmat", 

now

ą

 wizj

ę

 rzeczywisto

ś

ci. Ferguson nie przywi

ą

zuje wi

ę

kszego znaczenia do mitu Wodnika: jest to tylko 

symbol - twierdzi - który zapo

Ŝ

yczono z masowej kultury ameryka

ń

skiej, aby wyrazi

ć

 oczekiwanie na now

ą

 

er

ę

background image

Rozwój masowy 

Idee te rozpowszechniły si

ę

 bardzo szybko, tak

Ŝ

e na skal

ę

 mi

ę

dzynarodow

ą

. Według ameryka

ń

skiego 

specjalisty Gordona Meltona (New Age Encyclopedia, Gale Research Inc., Detroit 1990, s. XXVI), gdy 
w Stanach Zjednoczonych pojawiła si

ę

 idea Nowej Ery Wodnika, społeczno

ść

 „okultystyczno-metafizyczna", 

zło

Ŝ

ona z setek grup magiczno-ezoterycznych, przyj

ę

ła t

ę

 now

ą

 perspektyw

ę

 z entuzjazmem. Poparcie ze 

strony ugrupowa

ń

 spirytystycznych, teozoficznych itp. wyja

ś

nia, dlaczego nowy paradygmat rozpowszechnił 

si

ę

 tak szybko. Nie brak te

Ŝ

 oznak zainteresowania 

ś

wiata maso

ń

skiego, zwłaszcza jego 

ś

rodowisk 

okultystycznych, które d

ąŜą

 do rozwoju ukrytych mocy ludzkiego umysłu lub samego człowieka, aby mógł on 

osi

ą

gn

ąć

 pełni

ę

 doskonało

ś

ci. 

Innym czynnikiem sprzyjaj

ą

cym temu procesowi - wedle cytowanego autora - było powstanie 

ś

wiatowych 

„sieci” ł

ą

cz

ą

cych grupy zainteresowane „globaln

ą

 przemian

ą

” (finansowane przez mecenasów 

ś

wiata 

ezoterycznego). Zrodziło si

ę

 w ten sposób poczucie wspólnoty mi

ę

dzy „prorokami” a małymi ugrupowaniami 

i ukształtował si

ę

 obraz ruchu zataczaj

ą

cego coraz szersze kr

ę

gi, zdolnego oddziaływa

ć

 na całe 

społecze

ń

stwo, tak

Ŝ

e poza 

ś

cisłym 

ś

rodowiskiem wyznawców. Ten sposób porozumiewania si

ę

 umo

Ŝ

liwił 

dialog mi

ę

dzy zwolennikami ruchu a innymi osobami i ugrupowaniami na płaszczy

ź

nie jednego lub kilku 

ideałów Nowej Ery (pokój, ekologia, feminizm, medycyna naturalna, mistyka mi

ę

dzyreligijna) (tam

Ŝ

e, s. 316). 

Pr

ę

dko te

Ŝ

 zainteresowały si

ę

 zjawiskiem 

ś

rodowiska biznesu i 

ś

rodki przekazu. 

Porównuj

ą

c ogólne zarysy nurtu kulturowego, ukształtowanego w latach 1960-1980, z my

ś

l

ą

 Towarzystwa 

Teozoficznego, francuska badaczka Francoise Champion wskazuje na nast

ę

puj

ą

ce ró

Ŝ

nice: oczekiwanie na 

nowe czasy, zwi

ą

zane z Er

ą

 Wodnika; d

ąŜ

enie nie tylko do doskonało

ś

ci osobistej, ale i do przemiany 

społecznej; synkretyzm, który nie ogranicza si

ę

 ju

Ŝ

 do kultury wschodniej i ezoteryzmu zachodniego, 

ale nawi

ą

zuje do wszystkich tradycji religijnych i ezoterycznych oraz do teorii i spekulacji w sferze 

psychologii, nauk przyrodniczych, medycyny alternatywnej, rzeczywisto

ś

ci paranormalnej; zatarcie granic 

mi

ę

dzy sfer

ą

 religijn

ą

 a niereligijn

ą

; tendencja „demokratyczna", której towarzyszy odrzucenie „mistrzów” 

i tworzenie bardziej elastycznych form ł

ą

czno

ś

ci, takich jak wspomniane wy

Ŝ

ej „sieci” ("networks") (Le 

Nouvel-Age: recomposition ou decomposition de la tradition „theo-spiritualiste"?, „Politica Hermetica", n. 
7/1993, s. 118). 

Czy mo

Ŝ

na powiedzie

ć

Ŝ

e ruch Nowej Ery jest wci

ąŜ

 

Ŝ

ywy i rozwija si

ę

 tak

Ŝ

e w ostatnich latach XX w.? 

Wydaje si

ę

Ŝ

e na kontynencie ameryka

ń

skim - według niektórych tamtejszych ekspertów - stracił ju

Ŝ

 cz

ęść

 

swego uroku, natomiast w innych regionach nadal si

ę

 rozwija. Słuszniejsze jednak wydaje si

ę

 stwierdzenie, 

Ŝ

e Nowa Era zbladła nieco jako mit i jako utopia ł

ą

cz

ą

ca ludzi, natomiast rozwija si

ę

 nurt ezoteryczny przez 

ni

ą

 spopularyzowany i o

Ŝ

ywiony, i to zarówno na płaszczy

ź

nie kulturowej, jak i komercyjnej. Niektórzy ju

Ŝ

 

dzi

ś

 próbuj

ą

 przeciwdziała

ć

 kryzysowi „New Age” tworz

ą

c nowy termin: „The Next Age” ("Nast

ę

pna Era")... 

Centralne idee „New Age" 

Pod sztandarem „New Age” wyst

ę

puje wiele bardzo ró

Ŝ

nych ruchów, niełatwo jest zatem okre

ś

li

ć

 

ś

ci

ś

le jego 

doktryn

ę

. Poniewa

Ŝ

 jednak maj

ą

 one wspólne podło

Ŝ

e kulturowe, znajdujemy w nich pewne idee centralne, 

które uznali

ś

my za typowe dla my

ś

li ezoterycznej: 

   

 

kosmos jest postrzegany jako organiczna cało

ść

;    

 

o

Ŝ

ywia go Energia, która jest uto

Ŝ

samiana z boskim Duchem;    

 

wyznawcy „New Age” wierz

ą

 w po

ś

rednictwo ró

Ŝ

nych istot duchowych;    

 

wierz

ą

 w przechodzenie ludzi do wy

Ŝ

szych, niewidzialnych sfer oraz w mo

Ŝ

liwo

ść

 kontrolowania 

swojego 

Ŝ

ycia po 

ś

mierci;    

 

wierz

ą

 w istnienie „Odwiecznej m

ą

dro

ś

ci", starszej i doskonalszej ni

Ŝ

 wszystkie religie i kultury;    

 

kieruj

ą

 si

ę

 nauczaniem o

ś

wieconych mistrzów...  

Bardziej szczegółowo mo

Ŝ

emy opisa

ć

 doktryn

ę

 „New Age", omawiaj

ą

c jej aspekt naukowy i psychologiczny, 

jej stosunek do religii lub duchowo

ś

ci, wreszcie jej wizj

ę

 człowieka i społecze

ń

stwa. 

background image

a) Aspekt naukowy 

Jak pisze Piersandro Vanzan (Contestualizzazione socioculturale e discernimento teologico-pastorale del 
„New Age", w: E. Fizzotti [red.], La dolce seduzione dell'Acquario, Las, Roma 1996, s. 87-88), „New Age” 
zainspirował si

ę

 zmian

ą

 „paradygmatu", jaka dokonała si

ę

 we współczesnej nauce. Fizyka mianowicie 

odeszła od modelu „mechanicystycznego", zwi

ą

zanego z klasyczn

ą

 fizyk

ą

 newtonowsk

ą

 - opisuj

ą

c

ą

 

wszech

ś

wiat jako ogromn

ą

 maszyn

ę

, której elementy oddziałuj

ą

 na siebie nawzajem, przez co zachowuj

ą

 

stan równowagi i utrzymuj

ą

 

ś

wiat w ruchu - i przyj

ę

ła model „holistyczny” (cało

ś

ciowy), wypracowany przez 

nowoczesn

ą

 fizyk

ę

 atomow

ą

 i subatomow

ą

, według którego materia nie składa si

ę

 z cz

ą

steczek, ale z fal 

i energii.  

Tak wi

ę

c wedle „New Age” 

ś

wiat to „ocean energii", który nie jest postrzegany w sposób mechanicystyczny, 

ale jako cało

ść

, jako totalna sie

ć

 powi

ą

za

ń

. Wszech

ś

wiat (Bóg-człowiek-kosmos) jest organizmem 

zespolonym, 

Ŝ

yj

ą

cym, zło

Ŝ

onym z ciała i duszy (energia uto

Ŝ

samia si

ę

 z duchem). Im gł

ę

biej schodzi si

ę

 

w poszukiwaniu wspólnego korzenia, tym bardziej wszystko si

ę

 jednoczy i upraszcza. Bóg i 

ś

wiat, duch 

i materia, dusza i ciało, inteligencja i uczucia, niebo i ziemia to ogromna wibracja energii, w której wszystko 
jest poł

ą

czone. 

b) Aspekt psychologiczny 

W d

ąŜ

eniu do rozszerzenia 

ś

wiadomo

ś

ci stosuje si

ę

 techniki psychologii transpersonalnej i próbuje si

ę

 

wywoła

ć

 do

ś

wiadczenia „mistyczne". Na przykład przez praktyk

ę

 jogi i zenu, medytacji transcendentalnej 

i buddyzmu tantrycznego d

ąŜ

y si

ę

 do do

ś

wiadczenia samorealizacji czy o

ś

wiecenia. Szuka si

ę

 tak

Ŝ

do

ś

wiadcze

ń

 ekstremalnych (peak experiences) przez powtórne prze

Ŝ

ycie procesu narodzin (rebirth), 

docieranie do granicy 

ś

mierci, stymulacje elektryczne (biofeedback), a tak

Ŝ

e przez taniec czy narkotyki. 

Wszystko to, co mo

Ŝ

e wywoła

ć

 „zmienione stany 

ś

wiadomo

ś

ci", jest uwa

Ŝ

ane za przydatne jako droga 

do duchowego do

ś

wiadczenia jedno

ś

ci, czyli o

ś

wiecenia. 

Szczególn

ą

 praktyk

ą

 jest channeling: skoro wszyscy ludzie s

ą

 cz

ęś

ci

ą

 jednego Umysłu, mog

ą

 działa

ć

 jako 

„kanały” prowadz

ą

ce do innych istot wy

Ŝ

szych: ka

Ŝ

da cz

ęść

 jedynej Istoty mo

Ŝ

e uzyska

ć

 dost

ę

p do reszty 

swojego Ja. 

c) Jaki jest stosunek „New Age” do religii? 

Cho

ć

 niektórzy przedstawiciele „New Age", jak na przykład Alice Bailey, widz

ą

 w nim pocz

ą

tek nowej religii 

ś

wiatowej, inni raczej niech

ę

tnie przedstawiaj

ą

 go jako „religi

ę

", gdy

Ŝ

 ten termin zbyt mocno kojarzy im si

ę

 

z instytucj

ą

 i dogmatami. Dla tych ostatnich „New Age” to zasadniczo pewna „nowa duchowo

ść

". „Nowa", 

chocia

Ŝ

 wiele jej idei zostało zaczerpni

ę

tych ze staro

Ŝ

ytnych religii i kultur: jej nowo

ść

 polega raczej na 

ś

wiadomym poszukiwaniu wizji alternatywnej w stosunku do religii 

Ŝ

ydowsko-chrze

ś

cija

ń

skiej 

oraz do inspirowanej przez ni

ą

 kultury zachodniej. Ta duchowo

ść

 pojmowana jest jako wewn

ę

trzne 

do

ś

wiadczenie harmonii i jedno

ść

 z cał

ą

 rzeczywisto

ś

ci

ą

, które uzdrawia człowieka z wszelkiego poczucia 

niedoskonało

ś

ci czy ograniczono

ś

ci. Człowiek odkrywa, 

Ŝ

e jest gł

ę

boko zwi

ą

zany z uniwersaln

ą

 Moc

ą

 

czy Energi

ą

, która jest 

ś

wi

ę

ta i stanowi 

ź

ródło wszelkiego 

Ŝ

ycia. To odkrycie otwiera mu drog

ę

 

do doskonało

ś

ci, dzi

ę

ki czemu człowiek mo

Ŝ

e uporz

ą

dkowa

ć

 swoje 

Ŝ

ycie osobiste i relacje ze 

ś

wiatem, 

znale

źć

 swoje miejsce w powszechnym „stawaniu si

ę

” i przyczynia

ć

 si

ę

 jako współstwórca do nowego 

stworzenia. 

Prowadzi to - jak pisze abp Carlo Maccari (La „mistica cosmica” del New Age, w: „Religioni e sètte nel 
mondo", n. 2/1996, s. 16-36) - do mistyki kosmicznej, opartej na 

ś

wiadomo

ś

ci, 

Ŝ

e wszech

ś

wiat jest 

przenikni

ę

ty dynamicznymi energiami. Energia kosmiczna-wibracja-

ś

wiatło

ść

-Bóg-miło

ść

 - a tak

Ŝ

e wy

Ŝ

sze 

Ja - to przejawy tej samej rzeczywisto

ś

ci, która jest zarazem pierwotnym 

ź

ródłem i obecno

ś

ci

ą

 immanentn

ą

 

w ka

Ŝ

dej istocie. 

W opisie tej duchowo

ś

ci mo

Ŝ

na by wyró

Ŝ

ni

ć

 aspekt metafizyczny i psychologiczny. Pierwszy wywodzi si

ę

 

z korzeni ezoteryczno-teozoficznych i jawi si

ę

 jako nowa forma gnozy. Dost

ę

p do rzeczywisto

ś

ci boskiej 

uzyskuje si

ę

 przez poznanie ukrytych tajemnic; jak pisze Jean Vernette (L'avventura spirituale dei figli 

dell'Acquario, w: „Religioni e sètte nel mondo", n. 2/1996, s. 42-43), jest to poszukiwanie „Rzeczywisto

ś

ci 

przesłoni

ę

tej przez pozory, Pocz

ą

tku ukrytego w czasie, Transcendencji poza przemijaniem, Tradycji 

pierwotnej pod warstw

ą

 tradycji dora

ź

nych, Innego przesłoni

ę

tego przez ‚ja', iskry kosmicznego Bóstwa poza 

wcielon

ą

 jednostk

ą

". Duchowo

ść

 ezoteryczna - dodaje ten sam autor - jest „poszukiwaniem Bytu, które 

przekracza podziały mi

ę

dzy bytami, jest jakby t

ę

sknot

ą

 za utracon

ą

 Jedno

ś

ci

ą

". 

background image

Aspekt psychologiczny powstał ze skrzy

Ŝ

owania kultury ezoterycznej z poszukiwaniami psychologicznymi. 

Na tej płaszczy

ź

nie „New Age” staje si

ę

 do

ś

wiadczeniem psychiczno-duchowej przemiany osobistej 

(porównywanej do do

ś

wiadczenia religijnego). Według niektórych ta przemiana ma posta

ć

 gł

ę

bokiego 

do

ś

wiadczenia mistycznego, osi

ą

gni

ę

tego w nast

ę

pstwie osobistego kryzysu i długiego poszukiwania 

duchowego. Według innych przemiana dokonuje si

ę

 dzi

ę

ki zastosowaniu technik medytacyjnych 

lub terapeutycznych, albo te

Ŝ

 dzi

ę

ki do

ś

wiadczeniom paranormalnym, które pozwalaj

ą

 intuicyjnie dostrzec 

jedno

ść

 rzeczywisto

ś

ci. 

d) Jaka jest jego wizja człowieka? 

Podło

Ŝ

em tego nurtu kulturowego jest zatem d

ąŜ

enie do doskonało

ś

ci i wywy

Ŝ

szenia człowieka. Przychodzi 

tu na my

ś

l „nadczłowiek” zapowiadany przez Nietzschego pod koniec XIX w. Według tego filozofa, który 

zarzucał chrze

ś

cija

ń

stwu, 

Ŝ

e nie dopu

ś

ciło do objawienia si

ę

 prawdziwej wielko

ś

ci człowieka, doskonało

ść

 

człowieka polega na doprowadzeniu do pełni własnego „ja", zgodnie z systemem warto

ś

ci, który on sam 

sobie stwarza i realizuje dzi

ę

ki własnej „woli mocy": jest to zatem „ja", które tworzy samo siebie. 

W wielu formach „New Age” znale

źć

 mo

Ŝ

na analogiczne przekonania. Według niektórych wizjonerów - jak 

pisze Claude Labrecque (Une religion américaine. Pistes de discernement chrétien sur les courants 
populaires du „Nouvel-Age", Médiaspaul, Montreal 1994, s. 13) - ró

Ŝ

nice mi

ę

dzy człowiekiem obecnym 

a tym, który zdoła w pełni zrealizowa

ć

 swój potencjał fizyczny i psychiczny, b

ę

d

ą

 wi

ę

ksze ni

Ŝ

 obecne ró

Ŝ

nice 

mi

ę

dzy człowiekiem a zwierz

ę

tami człekokształtnymi. Postuluje si

ę

 zatem eksploracj

ę

 wszelkich dróg, które 

pozwalaj

ą

 człowiekowi przekracza

ć

 samego siebie. 

Mo

Ŝ

na by tu wprowadzi

ć

 rozró

Ŝ

nienie mi

ę

dzy drog

ą

 ezoteryczn

ą

 - o której ju

Ŝ

 mówili

ś

my i która jest 

zasadniczo d

ąŜ

eniem do wiedzy - a drog

ą

 magiczn

ą

, czyli okultystyczn

ą

, która jest przede wszystkim 

d

ąŜ

eniem do władzy: człowiek czuje si

ę

 tu niczym demiurg zdolny kontrolowa

ć

 

ś

wiat wy

Ŝ

szych mocy 

i uzyskiwa

ć

 dobra, których pragnie. Jednak

Ŝ

e te dwa d

ąŜ

enia - do wiedzy i do władzy - cz

ę

sto s

ą

 ze sob

ą

 

powi

ą

zane jako teoria i praktyka, przez co wiele grup ma jednocze

ś

nie charakter ezoteryczny 

i okultystyczny. 

Istot

ę

 okultyzmu stanowi wola mocy pobudzana przez marzenie o bosko

ś

ci. Celem wielu technik 

rozszerzania 

ś

wiadomo

ś

ci - ujawnianym dopiero po długim procesie inicjacji - jest objawienie człowiekowi, 

Ŝ

e posiada bosk

ą

 moc, któr

ą

 powinien wykorzystywa

ć

, aby przygotowa

ć

 drog

ę

 dla Ery O

ś

wiecenia. 

O jakim o

ś

wieceniu tu mowa? Nie chcemy formułowa

ć

 uogólnie

ń

 dotycz

ą

cych całego „New Age", nie 

mo

Ŝ

emy jednak pomin

ąć

 spekulacji przedstawicieli tego nurtu (takich jak Alice Bailey, David Spangler, 

Benjamin Creme) na temat Lucyfera jako postaci wprowadzaj

ą

cej w „now

ą

 er

ę

” (niektóre teksty 

wymienionych autorów s

ą

 cytowane w dokumencie Komisji Teologicznej Episkopatu Irlandii A New Age of 

the Spirit? A Catholic Response to the New Age Phenomenon (Veritas, Dublin 1994, 33-37). Dokument 
wskazuje te

Ŝ

Ŝ

ź

ródłem tych idei jest „tajemna doktryna” Madame Blavatsky. Potrzebne s

ą

 pogł

ę

bione 

badania, aby stwierdzi

ć

, w jakiej mierze te spekulacje inspiruj

ą

 zorganizowane ruchy satanistyczne 

lub pewne formy kultury, szerzone zwłaszcza w 

ś

rodowiskach młodzie

Ŝ

owych. 

e) Jak

ą

 przemian

ę

 społeczn

ą

 proponuje? 

Zastanawiaj

ą

c si

ę

 nad społecznymi skutkami kultury ezoterycznej upowszechnianej przez „New Age", 

dostrzegamy, 

Ŝ

e mit nadczłowieka tak

Ŝ

e dzisiaj jest inspiracj

ą

 dla prawicowych i ultraprawicowych ruchów 

politycznych i ugrupowa

ń

 alternatywnych. Ale jest te

Ŝ

 obecny w sferze nauki, na przykład w eksperymentach 

w dziedzinie in

Ŝ

ynierii genetycznej, które czasem zdaj

ą

 si

ę

 kierowa

ć

 d

ąŜ

eniem - 

Ŝ

ywym w 

ś

rodowiskach 

okultystycznych - do ponownego stworzenia człowieka przez dekodyfikacj

ę

 i modyfikacje naturalnych praw 

płodno

ś

ci, aby przekroczy

ć

 granice 

ś

mierci. 

Pod tym samym sztandarem „New Age” znale

źć

 mo

Ŝ

na tak

Ŝ

e nurty diametralnie przeciwne (na przykład 

ruch ekologiczno-feministyczny), szerz

ą

ce si

ę

 raczej w 

ś

rodowiskach lewicowych i rozpowszechniane przez 

mi

ę

dzynarodowe „sieci", które stawiaj

ą

 sobie za cel edukacje „globaln

ą

” i zrównowa

Ŝ

ony rozwój ziemi. Mimo 

ogromnej ró

Ŝ

norodno

ś

ci odcieni, ich wspólnym motywem wydaje si

ę

 poszukiwanie dróg alternatywnych, 

nawet za cen

ę

 globalnego przewrotu społecznego, co uwa

Ŝ

a si

ę

 za nieodzowny warunek nadej

ś

cia nowej 

ery. 

background image

Jakie s

ą

 zasadnicze ró

Ŝ

nice mi

ę

dzy wiar

ą

 chrze

ś

cija

ń

sk

ą

 a „New Age"? 

1. Przede wszystkim my wierzymy w Boga Stwórc

ę

. Boga, który stwarza w sposób wolny, z miło

ś

ci, i który 

stwarza człowieka wolnego. Bóg nie jest to

Ŝ

samy ze 

ś

wiatem (panteizm) ani te

Ŝ

 

ś

wiat nie wyłonił si

ę

 z Boga 

przez emanacj

ę

. Dla chrze

ś

cijanina równie fałszywe jest stwierdzenie, 

Ŝ

e Bóg jest to

Ŝ

samy z człowiekiem. 

To prawda, 

Ŝ

e mieszka w człowieku, ale zarazem jest jego Stwórc

ą

, Panem i Zbawicielem. Z miło

ś

ci 

nawi

ą

zał z nim dialog. Ta odr

ę

bno

ść

 chroni osobow

ą

 godno

ść

 i wolno

ść

 człowieka. 

2. Z takim Bogiem nawi

ą

zujemy dialog przez modlitw

ę

. Modlitwa nie jest odkryciem gł

ę

bszego „ja", 

ale oznacza spotkanie dwóch osób: jest dobrowolnym aktem uwielbienia, dzi

ę

kczynienia, pro

ś

by. Jest 

dostosowaniem si

ę

 do woli Ojca. 

3. Potrzebujemy odkupienia przez Chrystusa, poniewa

Ŝ

 jeste

ś

my grzeszni. W wizji chrze

ś

cija

ń

skiej człowiek 

jest zasadniczo dobry, alezraniony przez grzech pierworodny. Ani 

Ŝ

adna technika wyzwalaj

ą

ca, ani wysiłek 

koncentracji, ani syntonia milionów umysłów nie mo

Ŝ

e zbawi

ć

 człowieka. Naszym jedynym zbawieniem jest 

Chrystus, Wcielony Syn Bo

Ŝ

y, który „wkroczył” w dzieje, aby nas zbawi

ć

4. Cierpienie i 

ś

mier

ć

 maj

ą

 sens. Wyznawcy „New Age” nie akceptuj

ą

 cierpienia i 

ś

mierci. 

Ź

ródłem 

odkupienia s

ą

 dla nich techniki rozszerzania 

ś

wiadomo

ś

ci i odrodzenia, podró

Ŝ

e do bram 

ś

mierci, a tak

Ŝ

wszelkie metody, które pozwalaj

ą

 si

ę

 odpr

ęŜ

y

ć

, aby pomno

Ŝ

y

ć

 

Ŝ

ywotne energie. Natomiast dla chrze

ś

cijan 

cierpienie prze

Ŝ

ywane w jedno

ś

ci z ukrzy

Ŝ

owanym Jezusem, który na krzy

Ŝ

u objawił sw

ą

 miło

ść

 do ludzi, 

jest 

ź

ródłem zbawienia. Tak

Ŝ

ś

mier

ć

 jest wydarzeniem jedynym w 

Ŝ

yciu człowieka: nie jest przej

ś

ciem 

do nowego wcielenia, po którym nast

ą

pi

ą

 inne, ale nieuniknionym etapem na drodze do 

Ŝ

ycia wiecznego. 

5. Nowy 

ś

wiat powstaje dzi

ę

ki dziełom wzajemnej miło

ś

ci. „New Age", głosi, 

Ŝ

e odmieni 

ś

wiat. W ulotce 

hinduskiego ruchu „Brahma Kumaris” czytamy: „Wiemy, 

Ŝ

e ma si

ę

 co

ś

 wydarzy

ć

. (...) Mo

Ŝ

ecie wywoła

ć

 

to wydarzenie, ł

ą

cz

ą

c si

ę

 w jednym momencie z milionami innych ludzi, zgromadzonych jak gdyby w nowej 

wspólnocie 

ś

wi

ę

tych, która ma tak wielk

ą

 moc i zdolno

ść

 twórcz

ą

Ŝ

e jest zdolna odwróci

ć

 

ś

wiat na wła

ś

ciw

ą

 

stron

ę

". Ale czy wystarczy sama my

ś

l, aby zmieni

ć

 

ś

wiat? Jezus Chrystus ukazał nam drog

ę

 daleko 

trudniejsz

ą

, ale i bardziej porywaj

ą

c

ą

: drog

ę

 wzajemnej miło

ś

ci, która wyra

Ŝ

a si

ę

 w konkretnym działaniu 

i tworzy 

Ŝ

ywe wspólnoty buduj

ą

ce nowy 

ś

wiat. 

Wielu ludzi potrzebuje dzi

ś

 wierzy

ć

 w nadej

ś

cie „nowej ery” ludzko

ś

ci. Poszukuj

ą

 szerszej wizji, która 

uzasadni tak

Ŝ

e ró

Ŝ

norodno

ść

 religii i kultur; poszukuj

ą

 globalnej duchowo

ś

ci, zdolnej wskaza

ć

 drog

ę

, która 

zaspokaja pragnienie jedno

ś

ci z Bogiem, z cał

ą

 ludzko

ś

ci

ą

, z kosmosem; poci

ą

ga ich program kulturowy 

i polityczny, zapowiadaj

ą

cy całkowit

ą

 odnow

ę

 społecze

ń

stwa. Unikaj

ą

ś

lepych zaułków, w które wprowadza 

ci

ąŜ

enie do wszechmocy, trzeba przemy

ś

le

ć

 w nowych kategoriach chrze

ś

cija

ń

sk

ą

 wizj

ę

 człowieka 

i społecze

ń

stwa. 

Teresa Osório Goncalves 
Pracownik Papieskiej Rady 

ds. Dialogu Mi

ę

dzyreligijnego