Świat duchów

Obserwując współczesną kulturę,  można dostrzec dwie silne tendencje. Jedna z nich to nacisk

na konsumpcję, na  używanie rzeczy materialnych, redukowanie całej rzeczywistości do tego,

co jest  doświadczalne empirycznie i brak zainteresowania światem duchowym. Druga – to 

rozwój różnych form duchowości, często pseudoduchowości, w których człowiek  szuka

odpowiedzi na swoje odwieczne pytania o to, kim jest, dokąd zmierza, co  jest po śmierci. Te

pytania są ważne szczególnie dla ludzi  młodych.

  

      

  

W ostatnich czasach można zauważyć wzrost zainteresowania tematyką  duchów, aniołów,

działaniem szatana i innych demonów. Popularny ruch New Age  zasypuje rynek literaturą

o istotach duchowych, o możliwości nawiązywania z nimi  kontaktu, czerpania od nich energii,

uzyskania uzdrowienia, bądź oświecenia.  Gubią się nie tylko młodzi, ale także dorośli ludzie. K

ościół  natomiast uczy, że życie człowieka jest od początku aż do śmierci otoczone  opieką

i wstawiennictwem aniołów. Towarzyszą nam i pomagają w drodze do domu  Ojca (KKK

328-336). Z nauczania Kościoła wiadomo też o upadku aniołów, o buncie  przeciw Bogu i ich

decyzji, by niszczyć dzieło Boże, a zwłaszcza człowieka,  stworzonego na obraz i podobieństwo

Boga (KKK 391-395). Z tego też powodu warto  zastanowić się nad światem aniołów i nad tym,

jak o nim opowiadać, jak go  przekazywać w procesie wychowania. Bo skoro anioły są z nami,

żyją pośród nas  i mają wpływ na życie człowieka, to od umiejętności otwierania się lub

zamykania  na ich obecność zależy szczęście tu na ziemi i w niebie. 

  

 

  

Świat dobrych aniołów 

  

Wiara w istnienie aniołów przypomina o Bożej interwencji w dzieje  człowieka, dokonującej się

poprzez anioły, a w życiu osobistym szczególnie przez  Anioła Stróża. Aniołowie otrzymali

misję, by prowadzić człowieka, ochraniać,  upominać, pomagać w nawracaniu się, wspierać

w wykonywaniu powierzonych zadań,  bronić w momentach niebezpieczeństw i pokus. „W

obawie, by grzeszni ludzie nie  pozostali bez kierownictwa i bez przewodnika, niczym

bezrozumne stada, Bóg  zesłał im opiekunów sprawujących nad nimi pieczę, świętych aniołów,

niczym  przywódców stada i pasterzy. A nad wszystkimi postawił Jednorodzonego Syna” 

(Euzebiusz z Cezarei).

 1 / 7

Świat duchów

  

 

  

Pierwszą posługą Anioła Stróża jest usuwanie wszystkiego, co może  zaszkodzić zdrowiu

i zagrozić życiu powierzonego mu człowieka. Znamy z życia  księdza Bosko pomoc Anioła

Stróża, jakiej mu udzielał, zsyłając psa Grigio.  Pojawiał się on wtedy, gdy księdzu Bosko

zagrażało poważne niebezpieczeństwo.  Warto też wspomnieć o wydarzeniu z życia św.

Dominika Savio. Kiedy Dominik był  małym chłopcem, matka uczyła go: „Pamiętaj, Dominiku, że

zawsze obok ciebie jest  twój Anioł Stróż. Nie obrażaj go nigdy żadnym grzechem i wezwij,

jeżeli będziesz  potrzebował pomocy”. Pewnego dnia młodsza siostra Dominika, Rajmunda,

wpadła do  stawu. Dominik bez zastanowienia wskoczył do wody i wyciągnął dziewczynkę na 

brzeg. Zbiegli się ludzie. Ktoś zapytał: „Jak tego dokonałeś, skoro jesteś taki  mały?” Dominik

odpowiedział: „Jedną ręką trzymałem Rajmundę, a drugą podałem  mojemu Aniołowi Stróżowi”.

  

 

  

Posługą Anioła Stróża jest także uświadamianie człowiekowi  szatańskich pułapek. Gdy go

wzywamy, uczy rozpoznawania pokus, przez które  szatan chce odwieść od modlitwy, od

pogłębiania więzi z Bogiem, od pełnienia  woli Bożej. Pomocą daną od Boga w walce

z szatanem jest wstawiennictwo  Archanioła Michała, którego Kościół otacza szczególną czcią

i wierzy w moc jego  modlitwy. Warto uczyć wychowanków codziennego odmawiania modlitwy

do niego. Do  niedawna odmawiano ją na zakończenie każdej mszy św.

  

 

  

 

  

Najważniejszą jednak posługą Anioła  Stróża jest oświecanie, pouczanie i zachęcanie do

godnego życia. Anioł może  pogłębiać pobożność, jeżeli go o to poprosić, prowadzić

w modlitwie, a zwłaszcza  podtrzymywać w człowieku pamięć o obecności Boga. Anioł zanosi

modlitwy do Boga  i wstawiając się za człowiekiem, przyczynia się do jego zbawienia. Może 

podpowiedzieć postanowienie poprawy, pomóc wypełnić jakiś dobry zamiar, który  pozostaje

niezrealizowany. Prócz zsyłania pomocy duchowej, Anioł Stróż może  wspierać także

 2 / 7

Świat duchów

w drobnych potrzebach zwyczajnego życia: w znalezieniu zagubionej  rzeczy, w pamiętaniu

o jakiejś sprawie lub w byciu  punktualnym. 

  

 

  

Można również kontaktować się z Aniołami Stróżami swoich bliskich,  prosząc zwłaszcza o ich

nawrócenie. Gdy istnieje jakaś trudność w relacji  z drugą osobą, można „wysłać” swojego

Anioła do Anioła Stróża tej osoby, by się  ze sobą „dogadali” i pomogli we wzajemnym

przebaczeniu i pojednaniu. Św. ojciec  Pio zachęcał, by posyłać swojego Anioła, jeżeli nie

można osobiście poprosić go  o pomoc: „Kiedy potrzebujecie mojej modlitwy, zwróćcie się za

pośrednictwem  swoich Aniołów Stróżów do mojego Anioła Stróża”. Nieraz zdarzało się, że o.

Pio  korzystał z pomocy swojego Anioła Stróża, tak jak my korzystamy z telefonu lub  Internetu. 

  

 

  

Wprawdzie Anioł Stróż z polecenia Bożego zawsze jest gotów nieść  wszelkiego rodzaju

pomoc, prawdą jest również, że kto prosi, ten otrzymuje.  Częste zwracanie się do Anioła,

częsta do niego modlitwa, niejako podwaja jego  czujność i dobroć dla nas. Kto częściej się

modli, ten więcej otrzymuje  dobrodziejstw z jego ręki. Kościół poleca uciekanie się pod opiekę

Anioła Stróża  w częstej modlitwie, np. poprzez wezwanie „Aniele Boży Stróżu mój…”. Modlitwa

ta  odpowiada pięknym słowom św. Bazylego: „Każdy wierny posiada przy sobie anioła  jako

opiekuna i pasterza, który prowadzi go do życia”.

  

 

  

Świat złych  aniołów

  

Kościół naucza, że obok świata dobrych aniołów istnieje też  szatan, czyli diabeł i inne demony,

które są upadłymi aniołami. W sposób wolny  odrzucili służbę Bogu i sprzeciwili się Jego

zamysłowi. Ich wybór jest  ostateczny. Usiłują oni przyłączyć człowieka do swego buntu przeciw

 Bogu.

 3 / 7

Świat duchów

  

 

  

Jedną z największych zwycięstw szatana w dzisiejszych czasach jest  to, że wielu ludzi

zupełnie zapomniało o jego obecności, o jego planie  niszczenia Bożego dzieła stworzenia,

o jego taktyce wobec człowieka. Od zawsze  Kościół nauczał o walce duchowej, jaką każdy

wierzący ma prowadzić z szatanem,  o tym jak groźny jest to przeciwnik i jak się przed nim

bronić. Wspomnijmy znów  księdza Bosko. W jego życiu miały miejsce przeróżne ataki diabła,

który nękając  go, chciał zniszczyć misję wychowania młodych. Ksiądz Bosko wiedział, że jego 

zadaniem jest bronić młodych przed szatanem i jego działaniem. Mówił: „Będę  odpoczywał,

kiedy diabeł przestanie szkodzić”. Tak jak dobre anioły, tak  i szatan i jego demony krążą wokół

nas „szukając, kogo by tu pożreć” (1 P 5, 8).  Jako kapłan pełniący posługę egzorcysty nieraz

niestety przekonałem się, że  ludzie wchodzą w zniewolenie duchowe, nawet w opętanie, przez

własną naiwność,  nieświadomość zagrożenia, ciekawość przyszłości, brak rozeznania, co

Bogu miłe,  a co nie.

  

 

  

Zadaniem każdego wychowawcy, który kocha swego wychowanka, jest  zapobieganie złu, jakie

może go spotkać. Dlatego w systemie prewencyjnym  konieczne jest poznanie sposobów

działania szatana i dróg wejścia w zniewolenie,  a nawet opętanie. Niestety, te zniewolenia

coraz częściej dotykają młodych  ludzi. 

  

 

  

Można rozróżnić kilka rodzajów działania demonicznego, od kuszenia  po opętania:

  

1) Pokusa – jest to podnieta do złego. Szatan namawia, aby nie  spełnić jakiegoś dobra, albo by

uczynić coś złego. Nakłania zwłaszcza do  grzechów śmiertelnych.

  

2) Zniewolenie, dręczenie – najczęstszą przyczyną są popełnione  grzechy otwierające na

 4 / 7

Świat duchów

wtargnięcie szatana (wejście w świat magii, satanizmu,  okultyzmu). Występują tu stany

różnego stopnia depresji w postaci przygnębienia,  długotrwałej rozpaczy, myśli samobójcze,

stany lękowe, stany agresji bez  wyraźnej przyczyny, nieustanne skrupuły moralne. Szatan

może powodować także  różne niedomagania i choroby cielesne. 

  

3) Opresje – to różne formy zewnętrznego nękania przez szatana za  pomocą wzroku (zjawy,

różne postacie, potwory), za pomocą słuchu (wrzaski,  krzyki, stukania), za pomocą dotyku

(razy, rany, rzucanie  człowiekiem).

  

4) Nękania i szkody zewnętrzne – tzw. „nawiedzone” domy, w których  wyczuwa się czyjąś

niewidzialną obecność wywołującą hałasy, (dziwne kroki,  otwierające się i zamykające drzwi).

Szatan potrafi psuć urządzenia techniczne,  powoduje niekiedy wielkie szkody i straty

ekonomiczne (np. niespodziewana utrata  pracy i niemożność jej zdobycia, bankructwo

doprowadzające do rozpaczy  i niekiedy samobójstwa).

  

5) Opętanie – polega na stałym lub przerywanym zamieszkiwaniu  demona w ciele człowieka

i szkodliwym działaniu na niego od wewnątrz.  Najczęściej szatan stara się ukrywać swoją

obecność w człowieku. Wobec świętości  diabeł manifestuje swoją obecność poprzez

agresywne gesty, wulgarność,  obrazoburstwo. Opętanie może wystąpić m.in. wskutek paktu

szatańskiego, poprzez  trwanie w grzechu, wskutek przekleństw i uroków itd.

  

 

  

Przyczynami ingerencji demonicznych w człowieka mogą  być:

  

● Trwanie w grzechach ciężkich, zatajenie na spowiedzi grzechów  ciężkich.

  

● Świadome odrzucenie Boga, wyrzeczenie się wiary.

  

● Wywoływanie duchów, wróżenie lub chodzenie do wróżki, układanie  kart np. tarota,

 5 / 7

Świat duchów

praktykowanie różdżkarstwa, korzystanie z usług  bioenergoterapeuty, leczenie energią, kontakt

ze świeckim egzorcystą  itp.

  

● Udział w grupach satanistycznych, przyzywanie szatana,  podpisanie cyrografu, słuchanie

muzyki satanistycznej, granie w gry demoniczne,  czytanie „Biblii Szatana”, noszenie symboli

satanistycznych.

  

● Noszenie amuletów, talizmanów, np. pierścienia  Atlantów.

  

● Rzucanie przekleństw czy uroków, uprawianie czarów, wzywanie  diabła, by komuś

zaszkodzić.

  

 

  

Rola  wychowawcy

  

W wychowaniu jednym z najważniejszych zadań jest promowanie dobra,  zachęcanie dzieci

i młodzieży, by szukali głębokiej, żywej więzi z Bogiem, który  jest źródłem dobra i wolności.

Dlatego trzeba uczyć wychowanków i stwarzać im  warunki, by skutecznie chronili się przed

zniewoleniem poprzez modlitwę osobistą  i rodzinną, odmawianie różańca czy Koronki do

Miłosierdzia Bożego, modlitwę do  Anioła Stróża, przystępowanie do sakramentów świętych:

spowiedź i częsta komunia  św., czytanie Słowa Bożego, życie zgodnie z Ewangelią,

przynależność do  wspólnoty modlitewnej.

  

 

  

Wychowanie – to ciągła troska o rozwój dziecka. Wychowanek  potrzebuje towarzysza, który

poprowadzi przez życie. Oprócz ziemskich „aniołów”  w postaci rodziców, nauczycieli,

wychowawców, przyjaciół, dobry Bóg dał, jak  biblijnemu Tobiaszowi, niebiańskich towarzyszy.

Anioły – to dar miłości Boga,  dany, by dzięki jego pomocy mądrze i wytrwale podążać ku

 6 / 7

Świat duchów

szczęściu tu na ziemi i  w niebie. Uczmy wychowanków częstego wzywania opieki Anioła

Stróża i sami to  również czyńmy. Ale uczmy ich też czujności i sami bądźmy czujni. Strzeżmy 

wychowanków przed wchodzeniem w sfery działania diabelskiego i jego propozycji,  sami także

„unikajmy wszelkich rzeczy, które mają pozór zła” (1 Tes 5, 21-22),  przestrzegajmy

wychowanków przed fascynacją literaturą New Age i zgubnymi  praktykami. 

Nie wstydźmy się  jasno i odważnie reagować na coraz powszechniejsze w naszej kulturze

formy  magii, okultyzmu, satanizmu, wszelkie formy bałwochwalstwa i braku zaufania  Bogu:

„Głoś naukę, nastawaj w porę, nie w porę, w razie potrzeby wykaż błąd,  poucz, podnieś na

duchu z całą cierpliwością, ilekroć nauczasz” (2 Tm  4,2).

 7 / 7