1
Model odpowiedzi i schemat oceniania arkusza I
Zadania zamknięte:
Zadania otwarte:
Punktacja
Numer
zadania
Proponowane rozwiązanie
cząstkowa
za całe
zadanie
i
S
równonoc jesienna
równonoc wiosenna
1 p. – rysunek
8. Prawa Keplera
Tor Ziemi jest elipsą. Skoro od wiosny do jesieni
Ziemia przebywa dłuższą drogę niż od jesieni do
wiosny, to znaczy, że w drugim przypadku znajduje się
bliżej Słońca.
1 p. – odpowiedź
na pytanie
2
Guma, pleksiglas, ołów, aluminium, miedź
1 p. –
uporządkowanie
l
x
E
p
0
Al
⋅
=
i
S
F
p
Al
=
E
E
F
F
Pb
Al
Pb
Al
=
1 p. – zapisanie
równania
wyrażającego
prawo Hooke’a
9. Prawo Hooke`a
36
E
E
F
F
Al
Pb
Al
Pb
=
⋅
=
N
1 p. – obliczenie
siły
3
Ferromagnetyki to materiały ulegające
namagnesowaniu w zewnętrznym polu magnetycznym.
Gdy przez zwojnicę płynie prąd, rdzeń z
ferromagnetyka magnesuje się, zwiększając całkowite
pole magnetyczne.
1 p. – odpowiedź
na pierwsze pytanie
10. Magnetyki
Należy używać materiałów magnesujących się
nietrwale, aby po wyłączeniu prądu całkowite pole
magnetyczne było równe zeru.
1 p. – odpowiedź
na drugie pytanie i
jej uzasadnienie
2
a) Wychylenia kładki były bardzo duże, mogło dojść do
złamania deski.
1 p. – odpowiedź
na pytanie
11. Drgania
b) Jest to zjawisko rezonansu mechanicznego. Polega
ono na tym, że dla częstotliwości siły wymuszającej
równej częstotliwości drgań własnych amplituda drgań
rośnie do ∞.
1 p. – odpowiedź
na pytanie
2
Numer
zadania
1 2 3 4 5 6 7
Prawidłowa
odpowiedź
C B D C A B B
Liczba punktów
1 1 1 1 1 1 1
2
lub
1 p. – wykres
12. Wahad
ło
Działają siły: ciężkości (grawitacji) i sprężystości nici.
Pod działaniem siły wypadkowej F
h
wahadło wykonuje
drgania harmoniczne.
lub
: Siła ciężkości rozkłada się na siłę napinającą nić
wahadła, równoważoną przez siłę sprężystości nici,
oraz na siłę harmoniczną F
h
, powodującą ruch wahadła.
1 p. – opis sił
działających na
kulkę wahadła
2
p
h
=
λ
mv
h
=
λ
1 p. – napisanie
równania de
Broglie’a
c
v
1
m
m
2
2
0
−
=
1 p. – podstawienie
wzoru
relatywistycznego
13. Fale materii
vc
m
v
c
h
0
2
2
−
=
λ
]
m
[
10
2
,
3
v
m
h
8
,
0
12
0
−
⋅
=
=
λ
1 p. – obliczenie
długości fali
3
14. Bracia
a)
1 p. –
wyskalowanie osi;
1 p. – poprawny
wykres
przynajmniej dla
jednego brata
4
h
n
n
F
s
g
m
F
h
F
h
n
n
F
s
g
m
F
h
F = F
s
0
5
10
15
20
25
30
0
5
10
15
20
25
t, h
v, km/h
3
b)
]
h
[
4
,
0
v
s
t
t
s
v
1
1
1
1
=
=
⇒
=
]
h
[
25
,
0
v
s
t
t
2
0
2
=
+
=
Drugi brat był wcześniej.
1 p. – poprawne
obliczenie
przynajmniej
jednego czasu
c)
=
=
−
h
km
8
25
,
0
2
v
1 p. – obliczenie
prędkości średniej
m
1
a = N
1
m
2
a = N
2
– N
1
1 p. – zapisanie
równań ruchu
15. Sanki
m
1
a = 30 [N] i m
2
a = 20 [N]
2
3
m
m
2
1
=
⇒
1 p. – wyznaczenie
stosunku mas
2
a)
A
1
A
B
F
2
B
1
F
1
1 p. – otrzymanie
obrazu pozornego
w soczewce
b) określenie: obraz pozorny, powiększony,
nieodwrócony
1 p. –określenie
obrazu
c)
x
f
xf
y
y
1
x
1
f
1
−
=
⇒
−
=
y = 1,2 [m]
1 p. – równanie
soczewki;
1 p. – obliczenie y
16. Soczewka
d)
3
4
,
0
2
,
1
x
y
p
=
=
=
1 p. – obliczenie
powiększenia
5
2 p. – po 1 p. za
każdy rysunek toru
17. Ruch w polu
F
q
–
v
v
+
F
e
E
γ
e
–
m
2 p. – po 1 p. za
zaznaczenie każdej
z sił
4
a)
Po
218
84
→ α
4
2
+
Pb
214
82
→ β
−
0
1
+
Bi
214
83
→
β
−
0
1
+
Po
214
84
→ α
4
2
+
Pb
210
82
1 p. – rozpad α
1 p. – rozpad β
1 p. – określenie
końcowego izotopu
18
.
Prom
ien
iotwór-
czo
ść
b) 64000 : 2000 = 32 = 2
5
5 okresów połowicznego rozpadu w czasie 15 min.
Czas połowicznego rozpadu: 15 : 5 = 3 [min]
1 p. – obliczenie
czasu połowiczne-
go rozpadu
4
4
a)
p + b: 29; 32; 35; 39; 44; 50; 59; 70; 88; 100
1 p. – dodanie w
tabeli policzonej
sumy p + b;
1 p. – wyskalowanie
osi;
1 p – narysowanie
wykresu
19. Do
świadczenie Boy
le`a
b) Przy stałej temperaturze iloczyn ciśnienia i objętości
jest stały.
lub:
Ciśnienie gazu jest odwrotnie proporcjonalne do
objętości.
1 p. –
sformułowanie
prawa
4
Np.:
ν
1
= 7·10
14
Hz; U
h1
= 1 V
ν
2
= 12,5·10
14
Hz; U
h2
= 0,6 V
hν
1
= hν
01
+ eU
h1
⇒ h =
ν
−
ν
01
1
1
h
eU
= 6,4·10
–34
J·s
lub
stwierdzenie, że stała Plancka równa jest tangensowi kąta
nachylenia prostych na wykresie
1 p. – odczytanie
wartości ν
1
, ν
2
, U
h1
,
U
h2
z wykresu;
1 p. – zapisanie i
przekształcenie
wzoru Einsteina–
Millikana;
1 p. – obliczenie
stałej Plancka
20. Fotokomórka
W = hν
01
Np. dla cezu:
ν
01
= 4,5·10
14
Hz
W = hν
01
≅ 3·10
–19
J = 2 eV
1 p – zapisanie
wzoru na pracę
wyjścia;
1 p. – obliczenie
dowolnej pracy
wyjścia;
1 p. – podanie
wyniku w J i eV
6
0
1 0
2 0
3 0
4 0
5 0
6 0
7 0
8 0
9 0
1 0 0
1 1 0
0
5
1 0
1 5
2 0
2 5
3 0
3 5
4 0
4 5
5 0
5 5
V
p