background image

 

Miody: 
Produkty  pszczele  od  wieków  wykorzystywane  są  w  leczeniu  chorób.  Najbardziej 
popularnym jest oczywiście miód, stosowany jako lek już przez starożytnych Egipcjan. 
 
Wartościowe  składniki  miodu  to  przede  wszystkim  cukry  proste  -  łatwo  przyswajalne  przez 
organizm,  kwasy  organiczne,  mikroelementy  i  enzymy.  O  kolorze  miodu  decydują  barwniki 
roślinne  oraz  składniki  mineralne,  takie  jak  żelazo,  fosfor,  magnez.  Warto  pamiętać,  że 
krystalizacja  to  nie  wada.  Im  więcej  glukozy  jest  w  miodzie,  tym  proces  ten  następuje 
szybciej  (np.  miód  rzepakowy),  im  więcej  fruktozy,  tym  dłużej  miód  pozostaje  w  stanie 
płynnym (np. miód akacjowy). 
 
Płynne złoto na zdrowie 
Miód  ma  walory  odżywcze  i  lecznicze.  Jest  łatwo  przyswajalny  przez  organizm.  Enzymy 
nadają  temu  produktowi  cechy  leku  -  aktywują  reakcje  biochemiczne  w  organizmie,  wiążą 
toksyny.  Żelazo  zawarte  w  miodzie  jest  prawie  całkowicie  przyswajalne  przez  organizm 
człowieka. Zawartość inhibiny i rutyny sprawia, że ma on wyraźne działanie bakteriobójcze. 
Warto  pamiętać,  że  stałe  spożywanie  miodu  przez  dzieci  przyczynia  się  do  szybkiego 
przyrostu ciała, wzmożonego  rozwoju umysłowego i zwiększonej odporności na choroby. U 
osób  dorosłych  wyczerpanych  pracą,  miód  powoduje  szybką  regenerację  organizmu.  Jest 
jedynym  w  swoim  rodzaju  środkiem  odżywczym  dla  serca,  a  także  lekiem  przy 
niedomaganiach tego organu. 
 
Ogromne zalety miodu 

 

Działa  dodatnio  na  przewód  pokarmowy,  ponieważ  zwiększa  wydzielanie  enzymów 
przez gruczoły ślinowe. Reguluje pracę wątroby i nerek. 

 

Przy  kaszlu  działa  jako  środek  łagodzący  i  wykrztuśny.  Stosowany  jest  przy 
schorzeniach gardła, astmie, przewlekłym bronchicie. 

 

Działa regenerująco w przypadkach apatii bądź wyczerpania psychicznego. 

 
Jaki miód na schorzenia? 

 

akacjowy  -  zalecany  diabetykom,  przy  przeziębieniach  i  trudnościach  trawiennych 
oraz schorzenia nerek i przewodu moczowego. 

 

lipowy - działa antyseptycznie i uspokajająco. Dla wzmocnienia jego działania podaje 
się go w herbacie z kwiatu lipowego. Stosowany w chorobach gorączkowych, kaszlu, 
zapaleniu  oskrzeli.  Skuteczny  przy  leczeniu  przeziębień,  w  stanach  niepokoju  i 
bezsenności. 

 

gryczany - przy leczeniu nieżytów górnych dróg oddechowych. Sprzyja tworzeniu się 
kostnicy  po  złamaniach.  Pomocny  w  stanach  wyczerpania  nerwowego,  a  także  przy 
miażdżycy, nadciśnieniu, zapaleniu nerek przy grypach gorączkowych. Zawiera dużo 
biopierwiastków. 

 

spadziowy  -  zawiera  dużo  białka,  a  tym  samym  ma  większe  wartości  odżywcze  i 
lecznicze  od  miodów  nektarowych.  Stosowany  przy  anemiach  i  zaburzeniach 
przemiany materii. Ze spadzi iglastej leczy nieżyt górnych dróg oddechowych. 

 

rzepakowy  -  stosowany  głównie  przy  schorzeniach  płucnych  i  sercowych.  Poza  tym 
przy zaparciach, przy schorzeniach wątroby, nerek i przewodu moczowego. 

 

wrzosowy - znajduje zastosowanie w leczeniu prostaty. 

 

wielokwiatowy  -  stosowany  przy  różnego  rodzaju  alergiach  i  katarze  siennym.  Jak 
każdy miód ma właściwości lecznicze serca i przy chorobach przeziębieniowych. 

 
 

background image

 

Spróbuj wielu smaków 
 
Jaśniejsze miody zazwyczaj są słodsze. Dlatego najczęściej warto dodawać je do deserów czy 
napojów.  Miody  o  ciemnej  barwie  zazwyczaj  mają  bardzo  wyrazisty  i  konkretny  smak. 
Ś

wietnie komponują się z marynatami mięsnymi czy sosami. Nadają charakterystyczny smak 

także pieczywu np. domowej roboty chlebom. 
Właściwie każda odmiana miodu ma inny smak. Najczęściej bardzo się od siebie różnią: 

 

gryczany - ostry, 

 

wielokwiatowy - łagodny, 

 

rzepakowy - bardzo słodki, 

 

wrzosowy - gorzkawy, 

 

koniczynowy - lekko kwaskowaty.