Metoda punktowa N. Wolańskiego 

 
 

I.

 

Oglądanie  osobnika  w  płaszczyźnie  czołowej  z  przodu  i  z  tylu  (pozwala  wykryć  drobne 

asymetrie będące wynikiem zaburzeń statyki ciała). 

 

II.

 

Ocena punktowa poszczególnych segmentów ciała. 

1.

 

Ustawienie głowy i szyi: 

0 – nos nie wystaje przed rękojeść mostka, 

1 – twarz nie wystaje przed rękojeść mostka, 

2 – twarz wystaje przed rękojeść mostka. 

2.

 

Ustawienie barków: 

0 – szczyt barków znajduje się w tylnej części szyi, 

1 – szczyt barków znajduje się na tle przedniej części szyi, 

2 – szczyt barków znajduje się przed konturem szyi. 

3.

 

Ustawienie i kształt klatki piersiowej: 

0 – klatka piersiowa dobrze wysklepiona, 

1 – klatka piersiowa nieco spłaszczona, 

2 – klatka piersiowa płaska. 

4.

 

Ustawienie łopatek: 

0 – łopatki tworzą jednolitą płaszczyznę z powierzchnią pleców, 

1 – łopatki odstają na nie więcej niż szerokość jednego palca badanego, 

2 – łopatki odstają na więcej niż szerokość jednego palca badanego. 

5.

 

Ustawienie brzucha: 

0 – brzuch płaski, 

1 – brzuch uwypuklony, nie wystający przed linię klatki piersiowej, 

2 – brzuch wystający przed linię klatki piersiowej lub obwisły. 

6.

 

Krzywizny boczne kręgosłupa: 

0 – brak skrzywień bocznych, 

1 – linia wyrostków kolczystych odchyla się od pionu do 2 cm, 

2 – linia wyrostków kolczystych odchyla się od pionu o więcej niż 2 cm. 

7.

 

Ustawienie kolan: 

0 – kolana i pięty przylegają do siebie jednocześnie (kończyny proste), 

1 – kolana lub pięty nie przylegają do siebie na odległość ponad jednego palca osoby 

badanej, 

2 – kolana lub pięty nie przylegają do siebie na odległość większą niż trzy palce osoby 

badanej. 

8.

 

Wysklepienie stopy: 

0 – dobrze wysklepiona, 

1 – spłaszczona, 

2 – płaska. 

 
 
Moja postawa ciała: ………..pkt  
 
Kategoria postawy ciała: 
 

0–4 

bardzo dobra 

5–8 

dobra 

9–12 

zła 

13–16 

bardzo zła 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 

 

Metody sferosomatyczne – Posturometr 

 

Sferosomatyczne  metody  oceny  postawy  ciała  umożliwiają  głębszą  analizę  tego 

zagadnienia. W ciągu ostatniego półwiecza powstało wiele technik służących przestrzennym 

badaniom ciała człowieka. 

Posturometr  S  jest  najnowszym  urządzeniem  służącym  do  badania  postawy  ciała.  Jest  to 

urządzenie  nieinwazyjne,  charakteryzujące  się  dużym  zakresem  pomiarowym,  dużą 

dokładnością i możliwością lokalizacji wszystkich punktów pomiarowych na ciele człowieka. 

Dzięki  temu  może  być  wykorzystywany  nie  tylko  do  diagnozy  wad  postawy,  ale  także  do 

kontroli  procesu  korekcji,  wyników  zabiegów  chirurgicznych,  czy  śledzenia  zmian 

rozwojowych. Składa się z dwóch sprzężonych ze sobą układów: 

♦

 

mechanicznego,  służącego  do  wskazania  wodzikiem  pomiarowym  położenia 

mierzonych punktów; 

♦

 

elektronicznego, obliczającego położenie wodzika w przestrzeni trójwymiarowej.  

 

 Schemat posturometru# 

 

Posturometr podłączony  jest poprzez interfejs do komputera, dzięki czemu pomiary są na 

bieżąco  rejestrowane,  analizowane  i  archiwizowane.  Pomiar  można  wykonać  przy  pomocy 

linii  ciągłej,  łamanej  lub  punktowo,  a  ruch  wodzika  przekazywany  jest  za  pośrednictwem 

przetworników  optoelektronicznych  do  układu  interfejsu,  a  następnie  do  komputera.  Badany 

może  w  każdej  chwili  otrzymać  wynik  pomiaru  w  postaci  opisu  i  rysunku.  Celem 

zminimalizowania  błędów  pomiarowych  należy  przed  pomiarem  sprawdzić  ustawienie 

posturometru  względem  pionu,  ustawienie  badanego  względem  układu  współrzędnych  i 

dokładnie wyznaczyć dermatografem mierzone punkty.