Dieta cukrzycowa 

Wymaga  dyscypliny,  konsekwencji  oraz  zmiany  dotychczasowych  nawyków 
żywieniowych.  Nie  musi  jednak  być  monotonna  i  pozbawiona  smakołyków. 

Uwierz nam - 

nowe menu będzie smaczne i polubi je także twoja rodzina.  

Wszelkie  ścisłe  zalecenia  dietetyczne  zawsze  zależeć   będą  od  towarzyszących 
cukrzycy chorób oraz stopnia otyłości. Pamiętaj też koniecznie, że każda dieta musi 
pokryć  zapotrzebowanie  organizmu  na  energię  i  składniki  odżywcze,  witaminy  oraz 

sole  mineralne.  Najpierw  jednak  musisz  zrzuci

ć zbędne kilogramy.  Jeśli cierpisz na 

znaczną otyłość, w pierwszej fazie leczenia  posiłki nie mogą mieć więcej niż 1000 -
1200 kcal. Po uzyskaniu satysfakcjonującej wagi ich kaloryczność może wzrosnąć do 

1600 -1800 kcal.  
Mówi  się,  że  cukrzyca  typu  II  jest  chorobą  cywilizacyjną.  To  znaczy,  że  oprócz 
predyspozycji  genetycznych  sprzyjają  jej  złe  nawyki  żywieniowe,  brak  ruchu  i 
nerwowy  tryb  życia.  W  wieku  dojrzałym   cukrzyca  nie  zawsze  jest  związana  z 

brakiem  insuliny  

hormonu  niezbędnego  do  zaopatrywania  komórek  w  glukozę.  Z 

czasem tracą one zdolność reagowania  na insulinę i nie wychwytują  krążącego we 
krwi cukru. "Przecukrzona" krew podstępnie niszczy nerki, serce, wątrobę, naczynia 
krwionośne,  a  nawet  system  nerwowy.  Na  szczęście,  dzięki  zmianie  trybu  życia  i 
diety, z cukrzycą można skutecznie walczyć.   

Lepszy złożony niż prosty  

Mowa oczywiście o cukrach. Proste podnoszą gwałtownie poziom glukozy we krwi, a 
złożone  uwalniają  ją  stopniowo.  Dlatego  musisz  nie  tylko  liczyć  kalorie,  ale  też  tak 
planować  posiłki,  by  nie  przekraczać  zalecanej  dawki  węglowodanów  i  zwracać 
uwagę na ich rodzaj. Unikaj cukrów prostych, czyli na przykład fruktozy, znajdujących 
się  we  wszystkich  produktach,  które  mają  w  składzie  cukier,  a  także  w  słodkich 
owocach (zwłaszcza suszonych). Do słodzenia napojów używaj wyłącznie słodzików. 
Źródłem  "dobrych"  dla  twojego  organizmu  cukrów  złożonych  jest  skrobia  zawarta 
m.in. w ziarnach zbóż, warzywach i mało słodkich owocach. Bez ograniczeń możesz 
umieszczać  w  diecie  zielone  i  czerwone  warzywa  niskowęglowodanowe:  kapustę, 
kalafior, ogórki, szpinak, sałatę, pomidory, rzodkiewki i paprykę.   

Nie za dużo, nie za mało  

Przyjmuje się, że dopuszczalny poziom węglowodanów w diecie cukrzyka powinien 
wahać się  w granicach 140  -  400 g na dobę.  Im osoba młodsza i bardziej aktywna 
fizycznie,  tym  granica  ta  jest  wyższa.  Nie  możesz  jednak  jeść  zbyt  małej  ilości 

węglowodanów.  Organizm  w  odruchu  samoobrony  sam  zacznie  wytwarzać  je  z 
białek i tłuszczu.  Przy okazji,  niestety,  produkuje  też związki ketonowe,  które mogą 
doprowadzić do śpiączki. Dzieje się tak czasem po wstrzyknięciu przez chorego zbyt 
dużej  dawki  insuliny,  co  powoduje  gwałtowny  spadek  poziomu  glukozy  we  krwi.  Z 
tego  powodu  zaleca  się,  by  chorzy  insulinozależni  mieli  zawsze  przy  sobie  coś 
słodkiego, czym będą mogli wyrównać niedobór cukru.    

Tłuszcze pod kontrolą  

W dobrze zbilansowanej diecie dla każdego z nas tłuszcze nie powinny przekraczać 

20  - 

30  proc.  wartości  kalorycznej  pożywienia.  W  menu  diabetyków  szczególne 

znaczenie  ma  jakość  tłuszczu;  zwierzęce  zawierają  cholesterol  i  kwasy  nasycone, 
przyczyniające  się  do  rozwoju  miażdżycy  -   schorzenia,  na  które  cykrzycy  są 
szczególnie narażeni. Dlatego smalec, słoninę i masło z diety trzeba wyeliminować. 
Podobnie jak wszystkie ciasta z kremami i tłuste lody.   

Białko tak, ale chude  

Od  tego,  ile  jesz  tłuszczów,  zależy  ilość  zjadanego  mięsa.  Tylko  białko  zwierzęce 

zawiera kom

plet aminokwasów niezbędnych do jego przyswojenia. W pożywieniu nie 

powinno zabraknąć też białka roślinnego (nie więcej niż 140 g dziennie). Jeśli masz 
chore nerki, musi go być mniej od podanej tu wartości, ale o ograniczeniu decyduje 
wyłącznie  lekarz.  Wybieraj  chude  gatunki  mięs  i  wędlin,  ryby,  mleko  (tylko 
odtłuszczone), serki  raczej białe niż żółte i nie przesadzaj z liczbą zjadanych jajek.  

   

Z kalkulatorem w ręku   

Dieta  cukrzycowa  pokrywa  się  z  zaleceniami  zdrowego  żywienia.  Wymaga  tylko 
większej  dyscypliny,  bo  konsekwencje  jej  nieprzestrzegania  są  poważniejsze  niż  w 
przypadku  ludzi  zdrowych.  Uwierz  nam,  to  może  być  kuchnia  dla  całej  rodziny. 
Musisz  tylko  pamiętać,  by  jeść  pięć  razy  dziennie  i  w  każdym  posiłku  zachować 
podobną  zawartość  węglowodanów.   W  planowaniu  menu  pomogą  ci  stosowane  w 
książkach  kucharskich  dla  diabetyków  tabele  wymienników,  czyli  produktów 
mających  tą  samą  zawartość  węglowodanów,  białek  i  tłuszczów.  W  przypadku 
mięsa,  ryb  i  zielonych  warzyw  liczymy  tylko  wartość  kaloryczną  (nie  mają 
węglowodanów).