background image

Żywienie kliniczne 

07.03.2011r  

 

 

 

semestr VI 

Niedokrwistośd 

Niedokrwistośd  czyli  anemia  diagnozowana,  jest  w  przypadku  stwierdzenia  niższych  niż  wskazuje 
norma wartości hemoglobiny i erytrocytów oraz objawów, jakie im towarzyszą.  Wyróżnia się niemal 
100  odmiennych  typów  niedokrwistości.  W  związku  ze  zróżnicowanymi  przyczynami  wystąpienia 
choroby,  dzieli  się  ją  jednak  na  trzy  główne  grupy:  niedokrwistośd  pokrwotoczna  (spowodowana 
utratą  krwi),  niedokrwistośd  wynikająca  ze  zmniejszonego  wytwarzania  krwinek  czerwonych  i 
zaburzeo  wytwarzania  hemoglobiny,  niedokrwistośd  spowodowana  skróconym  czasem  życia 
czerwonych krwinek. 

Przyczyny - Niedokrwistośd pokrwotoczna, jak sama nazwa wskazuje, spowodowana jest utratą krwi. 
Wśród przyczyn różnorodnych typów niedokrwistości znajdują się: deficyt witamin (szczególnie B12 i 
kwasu  foliowego)  i  żelaza,  uwarunkowania  genetyczne,  uboczne  efekty  działania  leków,  przebyte 
choroby i urazy. 
Ze  statystyk  wynika,  że  największe  prawdopodobieostwo  wystąpienia  niedokrwistości  występuje  u 

osób,  które  chorują  na:  przewlekłą  niewydolnośd  nerek,  cukrzycę,  chorobę  nowotworową,  choroby 

serca, artretyzm, chorobę zapalną jelit, są zakażone wirusem HIV. 

Niedokrwistośd nierzadko towarzyszy chorobom nowotworowym. U chorych na raka często występuje 
także  skrócenie  czasu  życia  erytrocytów,  niedobór  czynników  krwiotwórczych,  rozwojowi  anemii 
sprzyja ponadto chemioterapia i radioterapia. 

Niedokrwistośd  z  niedoborów  żelaza  -  jest  to  najbardziej  powszechne  i  najczęściej  występujące 
schorzenie hematologiczne na świecie. O niedokrwistości mówimy wtedy kiedy wartośd hemoglobiny 
obniży się poniżej 12,0 g% u kobiet 14,0 g% u mężczyzn. 

Częstośd  występowania  niedokrwistości  wynosi  1-10%  w  krajach  biednych  nawet  do  60%. 
Niedokrwistośd może ujawnid się w każdym wieku u niemowląt, dzieci, dorosłych i w wieku starczym. 

Erytrocyty  to  najliczniejsze  komórki  krwi,  które  krążą  w  naczyniach  krwionośnych  dostarczając  tlen 
każdej komórce. W warunkach prawidłowych w organizmie człowieka codziennie powstaje 2,5 x1011 
krwinek czerwonych z których każda żyje około 120 dni. Krwinki czerwone powstają w szpiku kostnym 
przede wszystkim w żebrach, kręgosłupie, miednicy, łopatkach, obojczykach. W sytuacjach, w których 
następuje  nadmierna  utrata  krwinek  czerwonych  np.  krwawienie  produkcja  tych  krwinek  może 
wzrosnąd 6-8 razy. W procesie powstawania krwinki niezbędne jest żelazo, gdyż jest ono składnikiem 
budowy  hemoglobiny-  białka  wypełniającego  krwinkę  czerwoną,  które  bierze  udział  w  transporcie 
tlenu do komórek i dwutlenku węgla z tkanek do płuc. 

W  organizmie  człowieka  znajduje  się  około  5-6  g  żelaza,  które  związane  jest  z  różnymi  białkami.  W 
krwi  żelazo  krąży  związane  z  białkiem  o  nazwie  transferyna,  w  krwince  czerwonej  jest  składnikiem 
hemoglobiny, nadmiar żelaza jest zmagazynowany w postaci ferrytyny, hemosyderyny. 

Ferrytyny  –  białka  będącego  podstawowym  magazynem  rozpuszczalnego  żelaza  w  komórkach  (wykazuje 

swoistośd narządową, dzięki czemu uczestniczy w mechanizmie magazynowania, jak i uwalniania żelaza). Jest to 

sferyczna cząsteczka zbudowana z 24 podjednostek polipeptydowych, w której wnętrzu występuje około 2000 

atomów żelaza w postaci ufosforylowanego związku hydroksy – żelazowego 

Hemosyderyna  –  białka  należącego  do  metaloprotein,  trwale  połączonego  i  magazynującego  żelazo; 
prawdopodobnie  jest  produktem  częściowej  degradacji  ferrytyny.  Występuje  w  wątrobie,  śledzionie  i  szpiku 
ssaków; powstaje z rozpadłych erytrocytów. 

Transferyny  –  (B-globuliny  osocza  m.in.  laktoferyna,  laktotransferyna  z  mleka,  łez  soku  trzustkowego  i 

leukocytów) Laktoferyna ma m.in. wpływ na supresję produkcji przeciwciał, agregację neurocytów. Chroni ona 

także  środowisko  oczu,  mleko,  płyny  jelitowe  oraz  nasienie  przed  rozwojem  flory  bakteryjnej  (posiada  wyższe 

powinowactwo  do  żelaza  niż  transferryna,  dlatego  przejmuje  funkcje  bakteriostatyczną  w  czasie  infekcji). 

Uwalniana  jest  w  czasie  zakwaszenia  organizmu,  np.  podczas  stanów  zapalnych  lub  w  ketozie  (gdy  jest  ona 

długotrwała,  laktoferyna  może  wiązad  żelazo  z  puli  pośredniej,  przez  co  może  dojśd  do  nadmiernego 

zmagazynowania żelaza- jest on wtedy obecny w dużych ilościach we włosach). 

Przyswajanie żelaza zależy od ilości tego składnika w organizmie. Im większe rezerwy są w organizmie 

tym mniejsze przyswajanie. Lepiej przyswajalne jest żleazo hemowe – z produktów zwierzęcych, np. z 

background image

Żywienie kliniczne 

07.03.2011r  

 

 

 

semestr VI 

cielęciny, wieprzowiny, drobiu w ilości około 22%. 

Wchłanianie żelaza niehemowego z produktów roślinnych jest małe, np. ze szpinaku wchłania się go 

ok. 2%, z ryżu 1%. 

Korzystne działanie mają: 
• 

kwasy:  askorbinowy,  winowy,  cytrynowy,  zawarte  w  owocach  i  warzywach; owoce  bogate 

są również w fruktozę i sorbitol – związki zwiększające wchłanianie żelaza 
• 

Białko mięsa, drobiu, ryby bogate w aminokwasy, lizynę, cysteinę, histydynę, oraz w żelazo 

hemowe 
• 

Przyswajanie żelaza ułatwia cukier mleczny – laktoza 

Wchłanianie żelaza niehemowego zmniejszają: 
• 

Fityniany zawarte w produktach zbożowych z pełnego przemiału 

• 

Fosforany  występujące  w  dużych  ilościach  w  żółtku  jaja  i  mleku,  żółtko  jaja  zawiera  dużo 

żelaza (7,2mg/100g produktu), lecz jest ono słabo przyswajalne 
• 

Kwas szczawiowy znajdujący się w większych ilościach w szpinaku, szczawiu i rabarbarze 

• 

Kazeina mleka krowiego 

• 

Nadmiar błonnika pokarmowego w diecie 

Przyczyny niedoborów żelaza - Przyczyn zmniejszone ilości żelaza w organiźmie może byd kilka.

 

Utrata krwi i przewlekłe krwawienie: 
• 

nadmierne krwawienie miesięczne, poronienie 

• 

krwawienie  z  przewodu  pokarmowego  -  choroba  wrzodowa,  żylaki  przełyku,  pasożyty 

jelitowe,  nowotwory,  żylaki  odbytu,  polipy,  przewlekłe  przyjmowanie  niesterydowych  leków 

przeciwzapalnych np. polopiryna, aspiryna 
• 

krwawienia przewlekłe z dróg moczowych, nerek, nosa 

• 

krwawienia z powodu skaz krwotocznych 

• 

nadmierne wykorzystywanie krwiodawców 

• 

samookaleczenia 

Zwiększone zapotrzebowanie na żelazo: 
• 

ciąża 

• 

liczne porody 

• 

okres laktacji 

• 

okres szybkiego wzrostu (pokwitanie, dojrzewanie) 

Nieprawidłowe wchłanianie żelaza zawartego w pożywieniu: 
• 

stany po wycięciu żołądka 

• 

przewlekła biegunka 

• 

zespoły złego wchłaniania 

Niedostateczne dostarczanie żelaza z pokarmem: 
• 

dieta uboga w żelazo (wegaoska, makrobiotyczna) 

• 

zaburzenia łaknienia 

Obawy  niedokrwistości  z  niedoborów  żelaza  -  Niedokrwistośd  z  niedoboru  żelaza  ma  przewlekły 

przebieg,  a  pierwsze  objawy  pojawiają  się  wtedy,  gdy  zapasy  tego  pierwiastka  zostaną  całkowicie 

wyczerpane włącznie z żelazem zawartym w ferrytynie. Przy ujemnym bilansie żelaza jego zapasy w 

organizmie  zawartego  w  ferrytynie  i  hemosyderynie  mogą  wystarczyd  nawet  na  kilka  miesięcy  a 

nawet kilka lat. W tym okresie można mówid o utajonym niedoborze żelaza, które można stwierdzid 

wyłącznie  na  podstawie  badao  hematologicznych.  Po  całkowitym  wyczerpaniu  się  zapasów  żelaza  i 

utrzymującym się braku jego dowozu w pożywieniu ujawnia się niedokrwistośd. 

Rozwój  dolegliwości  niedokrwistości  jest  wynikiem  zmniejszenia  dostępności  tlenu  do  tkanek  i 

background image

Żywienie kliniczne 

07.03.2011r  

 

 

 

semestr VI 

narządów i rozwoju zmian adaptacyjnych a ich nasilenie zależy od wieku pacjenta i obecności innych 

chorób np. serca, nerek, wątroby i czasu trwania niedoboru żelaza. 

Główne dolegliwości niedoboru żelaza to: 
• 

postępujące osłabienie 

• 

łatwe męczenie 

• 

dusznośd występująca przy wysiłku 

• 

nagłe przyśpieszenia pracy serca 

• 

zaburzenia koncentracji 

• 

bóle głowy 

• 

zaburzenia snu 

• 

biegunki 

• 

ból języka i jamy ustnej 

• 

trudności w połykaniu 

• 

odbijania, wzdęcia 

• 

bladośd powłok skórny, błon śluzowych i spojówek 

• 

owrzodzenia w kącikach ust 

• 

przedwczesne  wypadanie  włosów,  które  siwieją,  są  cienkie  i  łamliwe  -  łamliwa,  krucha  z 

poprzecznymi i podłużnymi bruzdami płytka paznokci, często o kształcie łyżeczkowatym 

Niedobór  żelaza  wpływa  niekorzystnie  na  śluzówkę  przewodu  pokarmowego  utrudniając  połykanie. 

Często u osób cierpiących na chorobę wieocową, zaburzenia rytmu dołączenie się niedokrwistości z 

niedoboru żelaza może bardzo spowodowad wystąpienie bólu wieocowego do niewydolności krążenia 

włącznie. 

U  małych  dzieci  i  dojrzewającej  młodzieży  niedobór  żelaza  może  zakłócid  proces  prawidłowego 
rozwoju. 

Rozpoznanie  -  Podstawowym  badaniem  wykonywanym  w  celu  rozpoznania  niedokrwistości  jest 

morfologia  krwi  obwodowej,  która  zawiera  informacje  na  temat  podstawowych  składników  krwi 

(krwinek  czerwonych,  płytkowych  i  białych,  wartości  hemoglobiny,  hematokrytu.  Jeśli  objętośd 

krwinki  i  stężenie  hemoglobiny  w  krwince  będzie  za  małe  w  stosunku  do  normy  to  można 

podejrzewad, że niedokrwistośd mikrocytarna i niedobarwliwa ma związek z niedoborem żelaza. Aby 

ocenid  stan  gospodarki  żelazem  należy  wykonad  oznaczenie  poziomu  żelaza  w  surowicy,  poziom 

transferyny i ferrytyny. 

Czasami  w  celu  rozpoznania  niedokrwistości  i  jej  przyczyny  wykonad  trzeba  biopsję  cienkoigłową 

szpiku, która ujawnia bardzo charakterystyczne cechy, które pojawiają się w czasie produkcji krwinek 

czerwonych w szpiku, kiedy brakuje żelaza. 

W  związku  z  faktem  iż,  niedokrwistośd  z  niedoboru  żelaza  jest  związana  z  krwawieniem  w  czasie 
diagnostyki  należy  poszukiwad  ewentualnego  źródło  krwawienia.  Badany  jest  przewód  pokarmowy, 
układ oddechowy, układ moczowy czy rozrodczy. W późniejszym etapie należy przeanalizowad sposób 
odżywiania chorego. 

Leczenie - Główną metodą leczenia niedokrwistości z niedoboru żelaza jest leczenie przyczynowe. 

Zasadniczym  sposobem  leczenia  tego  typu  niedokrwistości  jest  przyjmowanie  preparatów  żelaza 

doustnie, dożylnie lub domięśniowo. Najlepszym i najbezpieczniejszym sposobem jest przyjmowanie 

żelaza dwuwartościowego w postaci tabletek. Najczęściej stosuje się 100-200 mg żelaza na dobę. 

W ciągu kolejnych tygodni powinna następowad poprawa wskaźników morfologii . Leczenie żelazem 

musi trwad ok. 3-6 miesięcy w celu uzupełnienia zapasów tego pierwiastka w organiźmie, a po około 2 

tygodniach  od  rozpoczęcia  leczenia  żelazem  należy  wykonad  kontrolną  morfologię  z  ilością 

retikulocytów, których liczba powinna wzrosnąd. 

Przyjmowaniu preparatów żelaza może czasem towarzyszyd zespół objawów gastrycznych takich jak: 

bóle brzucha, biegunka, ciemne stolce, nudności, niekiedy okresowe przyspieszenie pracy serca. 

Dolegliwości  te  trwają  zwykle  krótko  i  nie  ma  potrzeby  odstawiania  leku.  Przyjmowanie  żelaza  w 

background image

Żywienie kliniczne 

07.03.2011r  

 

 

 

semestr VI 

postaci dożylnej najczęściej odbywa się w szpitalu, ze względu na możliwośd wystąpienia objawów ze 
strony układu krążenia. 

Żelaza drogą domięśniowa nie należy podawad ze względu na możliwośd przebarwieo skóry i rozwoju 

owrzodzenia w miejscu wkłucia i dużą bolesnośd 

Niedokrwistośd z  niedoboru witaminy B12  -  jest to częste schorzenie hematologiczne powodujące 

zaburzenie syntezy DNA i upośledzenie dojrzewania jąder komórkowych. 

Niedokrwistośd  z  niedoboru  witaminy  B12  występuje  najczęściej  u  osób  pochodzących  z  północnej 
Europy, najczęściej po 40 roku życia. Kobiety chorują częściej niż mężczyźni. 

Niedobór witaminy B12 powoduje rozwój niedokrwistośd makrocytarnej z obecnością dużych krwinek 

we  krwi  obwodowej.  Witamina  B12  odgrywa  ważną  rolę  w  licznych  procesach  metabolicznych 

przebiegających w komórkach szybko dzielących się takich jak komórki krwi tkanka nerwowa (mózg, 

rdzeo kręgowy, nerwy obwodowe), układ pokarmowy od języka aż po jelito grube, skóra. 

Źródłem  witaminy  B12  niezbędnego  składnika  pożywienia,  są  przede  wszystkim  białka  zwierzęce 

(czerwone mięso, drób, ryby, jaja, nabiał). 

Największe  zapasy  witaminy  magazynuje  wątroba  i  wystarczają  one  na  kilka  lat.  Witamina  B12 
wchłaniana jest w przewodzie pokarmowym, w koocowym odcinku jelita cienkiego przy współudziale 
tzw.  czynnika  wewnętrznego  Castla, który  produkowany  jest  w  żołądku  przez  komórki okładzinowe. 
Jego brak uniemożliwia dostanie się witaminy B12 do krwi. 

Przyczyny - Najczęstszą przyczyną niedokrwistości z niedoboru witaminy B12 jest: 
• 

niedobór witaminy B12 w codziennym pożywieniu (dieta wegetariaoska) 

• 

niedobór  czynnika  wewnętrznego  Castla:-  stan  po  resekcji  żołądka-  choroby  Addisona  -

Biermera  (niedokrwistośd  złośliwa)  w  przebiegu  której  powstają  przeciwciała  przeciwko  komórkom 

okładzinowym  oraz  przeciw  czynnikowi  wewnętrznemu  z  zanikowym  autoimmunologicznym 

nieżytem żołądka typu A i bezkwaśnością 
• 

schorzenie jelit z zespołem złego wchłaniania 

• 

zwiększenie zużycia witaminy w przebiegu zakażeo tasiemcem bruzdogłowym szerokim 

• 

nadmierny rozwój bakterii np w zespole ślepej pętli 

Wszystkie  przyczyny  prowadzą  do  rozwoju  niedokrwistości  makrocytarnej  z  powodu  niedoboru 

witaminy B12, która jednak następuje dopiero po kilku latach od chwili braku witaminy w pożywieniu 

ze względu na wieloletnie jej zapasy w organizmie 

Objawy  -  Brak  witaminy  B12  w  organizmie  powoduje  rozwój  zmian  chorobowych  w  różnych 

narządach okładu pokarmowego, krwiotwórczego i nerwowego: 
• 

przedwczesne siwienie 

• 

bladośd skóry o odcieniu zółtocytrynowym z ogniskami odbarwieo (białe plamy) 

• 

zmiany zapalno -zanikowe błony śluzowej języka, przełyku, żołądka i jelit 

• 

gładki, lśniący język jakby pomalowany lakierem bezbarwnym 

• 

bolesne owrzodzenia w kącikach ust 

• 

pieczenie i palenie języka 

• 

biegunki, wzdęcia 

• 

wstręt do mięsa i potraw smażonych. 

Wobec  długiego  czasu  rozwoju  niedokrwistości,  organizm  przez  wiele  miesięcy  adaptuje  się  do 

obniżonej liczby krwinek i niskiej hemoglobiny we krwi i mimo niskich parametrów morfologicznych, 

pacjent  przez długi czas nie  odczuwa żadnych dolegliwości. W późniejszym okresie trwania choroby 

pojawia się: 
• 

Dusznośd 

• 

Kołatanie serca 

• 

Zawroty głowy 

• 

Szum w uszach 

background image

Żywienie kliniczne 

07.03.2011r  

 

 

 

semestr VI 

W początkowym okresie uszkodzenia układu nerwowego dochodzi do rozwoju zmian neurologicznych 

polegają  na  wystąpieniu  przykrych  drętwieo,  pieczenia  oraz  osłabienia  mięśni  w  zakresie  kooczyn 

dolnych.  Często  dochodzi  się  do  rozwoju  zaburzeo  pamięci,  drażliwośd,  chwiejnośd  emocjonalną. 

Rzadziej dochodzi do rozwoju psychoz i ciężkich depresji. 

Niekiedy pierwszymi oznakami niedoboru witaminy B12 mogą byd objawy neurologiczne wynikają z 

demielinizacji nerwów rdzenia kręgowego oraz kory mózgowej. Do najczęstszych objawów należą: 
• 

neuropatia obwodowa 

• 

podostre  zwyrodnienie  sznurów  rdzenia  kręgowego  (zwyrodnienie  tylnych  i  bocznych 

sznurów rdzenia kręgowego) 
• 

ogniskowa demielinizacja istoty białej mózgu 

Rozpoznanie  -  W  celu  rozpoznania  niedokrwistości  z  niedoboru  witaminy  B12  wykonuje  się 
morfologię krwi w której stwierdza się dużą krwinkę czerwoną, nadmiernie wybarwienie krwinki. Do 
potwierdzenia rozpoznania niezbędne  jest wykonanie biopsji szpiku kostnego, czyli pobranie próbki. 
Wykonuje  się  ją  po  to,  żeby  wykluczyd  inne  przyczyny  niedokrwistości  i  nieprawidłowości  krwinek 
czerwonych.  Dodatkowo  niski  poziom  witaminy  B12  z  zaburzeniem  jej  wchłaniania  oraz  z 
towarzyszącymi  czasem  innymi  zaburzeniami  tj.  podwyższoną  bilirubiną  we  krwi,  obniżoną  liczbą 
płytek i krwinek białych pozwala na ustalenie rozpoznania. 

Leczenie  -  O  ile  to  możliwe  należy  stosowad  leczenie  przyczynowe.  Jeśli  leczenie  przyczynowe  nie 
przyniesie  spodziewanych  efektów  stosuje  się  podawanie  witaminy  B12  drogą  wstrzyknięd 
domięśniowych. Poprawa morfologii wraz z rozpoczęciem leczenia następuje w ciągu kilkunastu dni. 
W  ciągu  24-48  godzin  następuje  poprawa  samopoczucia  poprawie  ulega  sprawnośd  intelektualna, 
obserwuje  się  tym  większy  wzrost  odsetka  retikulocytów,  im  większa  była  niedokrwistośd.  Jeżeli 
przyczyna niedoboru jest nie usuwalna, leczenie powinno byd prowadzone do kooca życia. 

Poprawa w zakresie układu neurologicznego (zaburzenia chodu, bardzo utrudniające codzienne życie 

drętwienia kooczyn) niestety następuje bardzo powoli a niekiedy nawet poprawa nie następuje wcale. 

W  przebiegu  przewlekłego  zapalenia  żołądka  typu  A  zaleca  się  wykonanie  gastroskopii  w  związku  z 
podwyższonym ryzykiem rozwoju raka żołądka. 

Produkty zalecane: 
• 

Mięso i jego przetwory, podroby (np. wątroba, nerki, serce), drób, ryby, żółtka jaj – bogate 

w witaminę B12 
• 

Warzywa  strączkowe,  warzywa  zielone,  suszone  owoce,  płatki  owsiane,  nasiona  dyni, 

pełnoziarniste pieczywo, gruboziarniste kasze (np. pęczak), makarony razowe – najlepsze źródło żelaza 
• 

Brokuły,  papryka,  natka  pietruszki,  buraki,  kalafior  pomidory,  ziemniaki,  truskawki, 

szczypiorek, czarne porzeczki, dzika róża – dobre źródło witaminy C 
• 

Migdały, orzechy, ziarna słonecznika, olej rzepakowy i słonecznikowy – bogate w witaminę E 

• 

Chrzan, miód – sporo miedzi i kobaltu, niezbędne do wytwarzania erytrocytów 

Jeżeli przyczyną niedokrwistości są schorzenia przewodu pokarmowego połączone z biegunką, trzeba 

ograniczyd surowe warzywa i owoce. Zamiast nich zaleca się soki owocowo - warzywne. 

Przy niedokrwistości powinno się ograniczyd spożycie mleka i jego przetworów. Zawierają mało żelaza, 
a sporo wapnia obniżającego przyswajanie żelaza nawet o 75%. Tak samo działa picie kawy i herbaty, 
zwłaszcza w czasie posiłków. 

Powinno  się  również  zrezygnowad  z  pieczywa  pszennego,  cukru  i  słodyczy.  Nie  dostarczają  cennych 
witamin i minerałów. 

Bogate  w  żelazo  są  także  niektóre  zioła,  np.  lubczyk,  bylica,  mięta,  kozieradka,  tymianek,  hyzop, 

koniczyna, majeranek czy też pokrzywa, która doskonale leczy anemię. 

 

 

 

background image

Żywienie kliniczne 

07.03.2011r  

 

 

 

semestr VI