background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

Dyplomacja gospodarcza-   

istota i podstawy 

I. Gospodarcze podłoże nowoczesnej dyplomacji  

II. Dyplomacja gospodarcza i interes narodowy  

III.Handlowa i gospodarcza dyplomacja państwa 

IV. Nowe podmioty nowoczesnej dyplomacji  

V. Organizacja dyplomacji gospodarczej 

VI. Ograniczanie roli ministerstw spraw zagranicznych 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

I. Gospodarcze podłoże  

nowoczesnej dyplomacji 

1. Gruntowne zmiany, jakie zaszły w ostatnich 

dziesięcioleciach, przetworzyły cały zakres materiału, z jakim 

dyplomacja do niedawna miała do czynienia. Podłożem 

dyplomacji stała się gospodarka światowa, a postępowanie w 

stosunkach międzynarodowych zawisło od interesów 

gospodarczych. 

2. Za moment, w którym sprawy gospodarcze stały się 

przedmiotem zabiegów dyplomatycznych uważany jest 

rok 1453. Centrum rozwoju dyplomacji przeniosło się wówczas 

do Wenecji, Florencji, Mediolanu, a pierwszoplanowym celem 

działania dyplomatów było zawieranie umów gospodarczych. 

 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

I. Gospodarcze podłoże nowoczesnej 

dyplomacji 

3.

Punktem przełomowym był okres 1890-1900: USA 

pierwszy raz angażują się w sprawy poza kontynentem 

(dostęp handlowy do rynku chińskiego). Od tej pory 

większość konfliktów i traktatów miała podłoże gospodarcze  

(spór wokół kolei Ceptown-Kair, konflikt marokański 1904-

1905, wojna rosyjsko-japońska 1904-1905). 

4.

Druga połowa XX wieku: to rozwój globalnych 

związków gospodarczo-politycznych (likwidacja systemu 

kolonialnego, powstanie nowych suwerennych państw). 

 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

I. Gospodarcze podłoże nowoczesnej 

dyplomacji 

5.

Proces ekonomizacji polityki zagranicznej i 

dyplomacji: 

Ogromna większość spraw, którymi zajmuje się 

obecnie dyplomacja światowa dotyczy stosunków i 

interesów gospodarczych 

Decyzje o nawiązaniu stosunków gospodarczych z 

zagranicą w większym stopniu zależą od 

przedsiębiorstw, korporacji, organizacji (nie od 

organów władzy). 

Rola państwa nie słabnie, ale ulega 

przewartościowaniu. 

 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

II. Nowe podmioty nowoczesnej dyplomacji 

1.

Państwowość w dobie globalizacji : 

Umniejszenie roli państwa w tworzeniu dobrobytu     – 

posiadanie terytorium przestało być podstawą dobrobytu 

Globalizacja i rozwój ponadnarodowych procesów 

gospodarczych 

Apaństwowość rynku finansowego 

Rozwój technologii informacyjnej (informacja niematerialnym 

źródłem bogactwa) 

Ewolucja państwa: od modelu opiekuńczego do modelu 

konkurencyjnego 

Państwo nie jest już absolutnym źródłem władzy. 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

II. Nowe podmioty nowoczesnej dyplomacji 

2.

Podmioty regionalne 

Wzrost znaczenia i autonomii władz regionalnych 

Regiony organizują się w grupy wpływu ponad granicami 
państw, stając się nowymi uczestnikami gry dyplomatycznej 

Niektóre amerykańskie stany i regiony otworzyły własne 
ministerstwa spraw  zagranicznych, które utrzymują kontakty z 
innymi krajami, często z pominięciem Waszyngtonu. 
 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

II. Nowe podmioty nowoczesnej dyplomacji 

3.

Gracze ponadnarodowi nowymi uczestnikami 
dyplomacji:
  

Wśród nich największą rolę odgrywa UE jako autonomiczny 
podmiot globalnej dyplomacji w ramach I filaru (polityka 
handlowa, makroekonomiczna, ochrona środowiska) 

Dysponując korpusem dyplomatycznym, UE zyskała odrębny 
międzynarodowy status prawny 

 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

II. Nowe podmioty nowoczesnej dyplomacji 

4.

Aktorzy ponadpaństwowi :  

To firmy i organizacje pozarządowe 

Dyplomacja na styku państwo-firma 

Dyplomacja między przedsiębiorstwami 

Uczestnictwo organizacji pozarządowych w dyplomacji nie jest 
równomierne 

Duża rola NGO w sprawach dot. ochrony środowiska i pokoju 
(tam gdzie państwa chcą uniknąć oficjalnej interwencji. 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

II. Nowe podmioty nowoczesnej dyplomacji 

5.

Zwiększona autonomia organizacji 

międzynarodowych: 

Dążenie ONZ do osiągnięcia autonomii dyplomatycznej 
(Boutros Ghali, Kofi Annan) 

Bliska współpraca ONZ z organizacjami międzynarodowymi i 
prywatnymi przedsiębiorstwami 

Tworzenie związków partnerskich w obszarach, z których 
wycofało się państwo. 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

10 

II. Nowe podmioty nowoczesnej dyplomacji 

6.

Dyplomacja międzynarodowych organizacji 

pozarządowych i transnarodowych korporacji: 

Międzynarodowe organizacje pozarządowe i transnarodowe 
korporacje występujące współcześnie obok państw w roli 
równorzędnych aktorów międzynarodowej sceny gospodarczej 
reprezentują odmienne, często rozbieżne interesy 

Wykształciły one różne środki i narzędzia dyplomatyczne do 
osiągnięcia założonych przez siebie celów gospodarczych. 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

11 

III. Handlowa i gospodarcza dyplomacja 

państwa 

1.

Pojęcie dyplomacji gospodarczej  

DYPLOMACJA GOSPODARCZA 

(economic diplomacy) -  

dyplomacja prowadzona przez MSZ i inne resorty 

odpowiedzialne za międzynarodową politykę ekonomiczną. 

Związana z realizacją takich założeń polityki ekonomicznej, jak 

np. działalność przedstawicielstw i delegacji państwowych przy 

międzynarodowych organizacjach, np. WTO, OECD, UE 

(G.Berridge i A.  James). 

Dyplomacja gospodarcza jest wiecznie jedną i tą samą – 

umiejętnością postępowania z ludźmi, zmieniają się natomiast 

jej podłoża: zmienia się rzecz sama, z jaką się ma do czynienia, 

odmienne są wciąż metody jej działania (Michał Skolnicki) 

 

 

 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

12 

III. Handlowa i gospodarcza dyplomacja 

państwa 

1.

Pojęcie dyplomacji gospodarczej  (c.d.) 

Dyplomację gospodarczą należy definiować, jako realizację 

działań zmierzających do podniesienia pozycji międzynarodowej 

państwa poprzez szeroko rozumianą promocję: 

interesów gospodarczych kraju jako całości (m.in. poprzez 

negocjację i podpisywanie porozumień i umów handlowych, 

członkostwo międzynarodowych i regionalnych organizacjach 

gospodarczych, itp.) oraz  

partykularnych interesów poszczególnych jego podmiotów 

(poszukiwanie partnerów zagranicznych dla firm krajowych, 

promocja narodowych eksporterów i przyciąganie zagranicznych 

inwestycji)  

przez przedstawicieli państwa - profesjonalnych dyplomatów 

gospodarczych (E. Molendowski, W. Polan). 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

13 

III. Handlowa i gospodarcza dyplomacja 

państwa 

1.

Pojęcie dyplomacji gospodarczej  (c.d.) 

Dyplomaci gospodarczy: 

monitorują politykę ekonomiczną w innych krajach  

składają raporty na temat polityki ekonomicznej krajów 

urzędowania 

doradzają w zakresie kształtowania polityki gospodarczej 

swojego rządu. 

 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

14 

III. Handlowa i gospodarcza dyplomacja 

państwa 

2.

DYPLOMACJA HANDLOWA (Commercial diplomacy) - 

 

Działalność misji dyplomatycznych i innych 

wyspecjalizowanych agend rządowych, wspierająca krajowy sektor 
biznesu i  finansów w ich dążeniu do sukcesu rynkowego oraz wzrostu 
krajowego dochodu narodowego i lepszej pozycji konkurencyjnej kraju 
(van  Bergijk). 

Dyplomacja handlowa to także: 

  promocja handlu 

  

wspieranie napływu BIZ  

  

informowanie o możliwościach eksportowych i inwestycjach za 

granicą 

  organizowanie misji handlowych oraz imprez targowo- 

wystawienniczych. 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

15 

III. Handlowa i gospodarcza dyplomacja 

państwa 

3.

Stereotypy związane z pojęciem „dyplomacja gospodarcza ”: 

dyplomacja jest działalnością zarezerwowaną tylko dla 

dyplomatów, tzn. dla ludzi zatrudnionych w ministerstwach spraw 

zagranicznych; 

dyplomacja równa się nieformalnym negocjacjom i dobrowolnej 

współpracy, ale w żadnym wypadku nie opiera się na systemie 

zasad i zobowiązań prawnych; 

dyplomacja jest narzędziem słabym, mało precyzyjnym i 

nieskutecznym, w którym koncyliacja prowadzi jedynie do mało  

stabilnych kompromisów; 

jest działalnością elitarną, zarezerwowaną wyłącznie dla wąskiej 

grupy uprzywilejowanych przedstawicieli establishmentu i 

arystokracji; 

jest to działalność mało transparentna. 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

16 

Różnica pomiędzy dyplomacją handlową  

a gospodarczą 

Główny cele dyplomatów gospodarczych:  

wywieranie wpływu na międzynarodową politykę ekonomiczną 

poprzez koordynację działalności ministerstw,  

kształtowanie negocjacji,  

manipulowanie współudziałem pozapaństwowych podmiotów 

sceny międzynarodowej w realizacji obranej przez siebie 
strategii.  

Główne zadania dyplomatów handlowych: 

Otwieranie zagranicznych rynków dla krajowych przedsiębiorstw 

Współudział w realizacji rządowych programów rozwoju gosp. 

Promocja i informowanie o możliwościach rozwoju współpracy 
gosp. 

Wspieranie napływu BIZ  

Interwencje na szczeblu administracji rządowej w interesie 
krajowych firm i instytucji 

 

 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

17 

Dyplomacja gospodarcza 

Korzysta z  nieformalnych negocjacji i kooperacji, tzw. miękki 
typ regulacji (np. kodeksy dobrych praktyk oraz z kreowania i 

wdrażania obligatoryjnych reguł i reżimów prawnych. 
 

D.G. to aktywny składnik zintegrowanej działalności 

dyplomatycznej, w której zacierają się linie podziału między 

sferami funkcjonalnymi (np.. Sferą konsularną, kultury i 
handlu) 

 

Dyplomata gospodarczy musi być  

     

po trosze ekonomistą, handlowcem,  

    prawnikiem, analitykiem, negocjatorem  
    oraz politykiem.  

 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

18 

Funkcje i role dyplomatyczne                                 

w przedsiębiorstwach międzynarodowych 

Zadaniem osób pełniących dyplomatyczne funkcje w 
międzynarodowych korporacjach jest 
zagwarantowanie stałości i strukturalnej spójności 
wewnątrzorganizacyjnej sieci powiązań między 
centralą a zagranicznymi filiami przedsiębiorstwa. 

 

W tym wypadku wyróżnia się dwa typy dyplomacji: 
dyplomację korporacyjną i dyplomację biznesową 
 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

19 

Dyplomacja korporacyjna 

Dyplomacja korporacyjna obejmuje dwie organizacyjne role, 

które uważa się za bezwzględnie ważne dla zapewnienia 

efektywnej koordynacji działalności przedsiębiorstwa (G. 

Hofstede): 

dyrektora jednostki biznesowej na szczeblu krajowym 

– 

umiejętność funkcjonowania w kulturze jednostki biznesowej i 
korporacyjnej 

korporacyjnych dyplomatów – tubylców i obcokrajowców znających 

i rozumiejących kulturę firmy; odgrywających rolę łączników między 
dyrektorami korporacji 

 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

20 

Dyplomacja biznesowa 

Dyplomacja biznesowa przyznaje otoczeniu 

zewnętrznemu kluczową rolę, gdyż lokalne 

społeczności, wywierając ciągły nacisk na zachowanie 

korporacji, ograniczają swobodę jej działalności. 

Z jednej strony celem zabiegów dyplomatycznych są 

społeczności i grupy konsumenckie na poziomie 
lokalnym, z drugiej 

– społeczność międzynarodowa. 

Społeczni uczestnicy stosunków dyplomatycznych są 

znacznie bardziej rozdrobnieni i niejednorodni niż 

państwa czy inne korporacje transnarodowe. 
 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

21 

Działalność dyplomatyczna międzynarodowych 

organizacji pozarządowych 

Zorientowane ekonomicznie organizacje pozarządowe 

skupiają działalność na takich obszarach jak polityka 
ekonomiczna, wzrost gospodarczy czy globalna 
praktyka biznesowa. 

 

Wyróżnia się dyplomację krajowych oraz dyplomację 

transnarodowych pozarządowych organizacji 
gospodarczych 
 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

22 

Działalność dyplomatyczna międzynarodowych 

organizacji pozarządowych 

Dyplomacja krajowych organizacji pozarządowych ma na celu 

reprezentowanie interesów społeczeństwa wobec     

profesjonalnego otoczenia gospodarczego. Zajmują się nią 

różnorodne organizacje społeczne, na przykład chroniące        

interesy konsumentów lub koncentrujące się na ochronie 

środowiska naturalnego. 

 

Dyplomacja transnarodowych organizacji pozarządowych jest 

narzędziem pozwalającym na zarządzanie akcjami lobbingowymi 
na poziomie globalnym. Dyplomaci Transnarodowych NGO (T-

NGO) operują w skali międzynarodowej, są członkami 

pozarządowych instytucji o światowym zasięgu jak Amnesty 
International, Greenpeace. T-

NGO mając ogromny potencjał 

finansowy i społeczny biorą udział w rozwiązywaniu 

najważniejszych problemów globalnych. 
 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

23 

Organizacja dyplomacji gospodarczej 

Współcześnie każde państwo opracowuje własny system 

organizacji dyplomacji gospodarczej, w tym zakres 

kompetencji poszczególnych instytucji. 
 

Kształt tego systemu zależy przede wszystkim od:  

ustroju politycznego,  

ogólnych założeń polityki zagranicznej,  

oraz stopnia rozwoju gospodarczego. 
 

Instytucje uczestniczące w dyplomacji gospodarczej: 

władze i urzędy państwowe; 

służby zagraniczne (pion dyplomatyczno – polityczny, pion 

ekonomiczno – handlowy, pion konsularny); 

organizacje samorządu gospodarczego. 

 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

24 

Organizacja dyplomacji gospodarczej 

Struktury organizacyjne służby dyplomatyczno – 

konsularnej są zróżnicowane w poszczególnych krajach. 
 

Obecnie w służbie zagranicznej państw  występują: 

Odrębne placówki dyplomatyczno – konsularne i 

odrębne placówki handlowe (np. Wielkiej Brytanii), 

Placówki, w których występują dwa piony: 

dyplomatyczno – konsularny i ekonomiczno – handlowy 

(np. w Japonii). 
 

Wybór formy organizacyjnej zależy od charakteru            

i stopnia rozwoju stosunków, danego kraju z państwem 

przyjmującym. 
 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

25 

Organizacja dyplomacji gospodarczej 

Podstawowe funkcje pionu ekonomiczno – handlowego: 

reprezentowanie interesów państwa wysyłającego          

w kraju urzędowania w zakresie współpracy 

gospodarczej   i wymiany handlowej, 

badanie sytuacji ekonomicznej kraju pobytu i 

składanie sprawozdań z tego zakresu kompetentnym 

organom swojego kraju, 

współdziałanie w przygotowaniu umów i porozumień       

o współpracy gospodarczej i naukowo – technicznej, 

propagowanie interesów gospodarczych własnego 

kraju, 

wystawianie i wizowanie dokumentów, 

opiniowanie transakcji handlowych. 

 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

26 

3. Organizacje samorządu gospodarczego 

Najbardziej typowymi organizacjami wspomagania 

działalności handlu zagranicznego są izby 

gospodarcze (przemysłowo – handlowe, handlowe 

itp.) 

Przeważnie są tworzone jako instytucje samorządu 

gospodarczego które: 

reprezentują interesy swoich członków, 

wykonują funkcje administracji państwowej (nadzór 

ministerstw ds. gospodarki) 

Krajowe izby gospodarcze prowadzą często własne 

placówki zagraniczne zlokalizowane przy placówkach 

dyplomatyczno – konsularnych lub handlowych. 

Ich zadaniem jest analiza miejscowego rynku oraz 

podtrzymywanie i zacieśnianie kontaktów 

gospodarczych. 

 

Organizacja dyplomacji gospodarczej 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

27 

Organizacja dyplomacji gospodarczej 

Obowiązkiem izb jest reprezentowanie interesów ich 

członków. Do ich zadań należy: 

konsultowanie na życzenie władz form polityki 

gospodarczej, 

zbieranie przepisów prawnych i zarządzeń państw 

obcych, udostępnianie ich zainteresowanym i 

publikowanie w formie biuletynów, informatorów itp., 

zbieranie informacji o rynkach geograficznych i 

towarowych oraz prowadzenie odpowiedniej 

dokumentacji, 

badanie koniunktury  na rynkach zagranicznych, 

rejestrację zwyczajów i uzansów handlowych wraz z 

ich ogłaszaniem i zaleceniem do stosowania. 

 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

28 

Organizacja dyplomacji gospodarczej 

Często również państwo zleca izbom czynności o 

charakterze administracyjnym tj.: 

wystawianie dokumentów i zaświadczeń, 

potwierdzanie dokumentów handlowych, 

rejestracja znaków towarowych i wzorów 

użytkowych, 

ustanawianie rzeczoznawców orzekających o 

jakości towarów, prawidłowości wykonania 

świadczeń umownych itp. 
 

 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

29 

Organizacja dyplomacji gospodarczej 

W celu rozwijania współpracy gospodarczej i wymiany 

kraje tworzą: 

zagraniczne izby handlowe (zakładane przez 

prywatnych przedsiębiorców zainteresowanych 

prowadzeniem wymiany z danym krajem), 

izby handlowe bilateralne (zakładane wspólnie 

przez podmioty gospodarcze 2 krajów, zazwyczaj 

tworzone na zasadach wzajemności).  

W Polsce: 

Krajowa Izba Gospodarcza (KIG) 

Polska Izba Handlu Zagranicznego (PIHZ) 

W niektórych krajach powoływane są także samorządowe 

organizacje importerów i eksporterów mające formę 

zrzeszeń prowadzących zagraniczną działalność 

handlową. 

 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

30 

Ograniczanie roli Ministerstw Spraw 

Zagranicznych 

Malejąca rola MSZ jako głównego kanału kontaktów z innymi 

państwami, widoczne jest to w Unii Europejskiej.   

Podejmowanie decyzji w Europie ma duże następstwa 

wewnętrzne.  

Rezultaty: 

Wzrost roli głów państwa na scenie dyplomatycznej 

Premierzy obejmują rolę koordynatorów decyzji 

podejmowanych przez międzynarodowe gremia 

Wpływ MSZ maleje o tyle ile wzrasta autonomia innych 
ministerstw resortowych. 

W UE maleje rola Rady ds. Ogólnych, złożonej z szefów MSZ.  

Rośnie znaczenie Rady Europejskiej (głowy państw i szefów 

rządów). 
 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

31 

Ograniczanie roli Ministerstw Spraw 

Zagranicznych 

W odpowiedzi na utratę wpływów MSZ: 

Poprawiają koordynacje, aby nie oddawać 
międzynarodowych dossier innym ministerstwom. 

Pragnął utrzymać funkcję koordynatora w sprawach 
europejskich 

Kładą nacisk na sprawność zarządzania  

Deklarują przykładanie dużej uwagi do funkcji 
konsularnej 
 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

32 

Ograniczanie roli Ministerstw Spraw 

Zagranicznych 

Obecnie inne departamenty rozwijają własne 

oficjalne kontakty międzynarodowe 

Zwiększona autonomia dyplomatów 

     

(instrukcje rządowe są ograniczane). 

Restrykcje budżetowe i cięcia kadrowe w MSZ.  

Szersze wykorzystanie personelu lokalnego (np. do 
prowadzenia spraw poufnych). 

Zarzuty braku efektywności MSZ i ograniczeń 

wynikających z instytucjonalnej organizacji 

działań.  

 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

33 

Ograniczanie roli Ministerstw Spraw 

Zagranicznych 

Globalizacja wywiera silny wpływ na 

organizacyjny i koncepcyjny model urzędu ds. 

zagranicznych. 

Możliwość reorganizacji MSZ w przyszłości w związku 
ze spadkiem ich znaczenia (Zastąpienie MSZ 
mniejszym, koordynacyjnym biurem spraw 
zagranicznych, pozwalając na rozwój fachowych 
kompetencji w ramach ministerstw sektorowych, o 
działalności nieograniczonej przez sformalizowane 
procedury).  

 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

34 

Dyplomacja gospodarcza i interes narodowy 

 Jednym z podstawowych narzędzi, pozwalających na 

budowanie silnej pozycji państwa w świecie, jest 

dyplomacja gospodarcza, która angażuje we wspólne 

działania służby zagraniczne administracji państwowej oraz 

środowisko biznesu. 

 

Przykład USA: 

Od ponad 50 lat, niezależnie od politycznych i 

gospodarczych cykli, amerykańska polityka i dyplomacja 

dążą do intensyfikacji międzynarodowego handlu i 

wzrostu poziomu inwestycji. 

Globalny rozwój gospodarczy zależy od sukcesu działań 

podejmowanych w tym zakresie. 

Motorem napędowym wzrostu jest handel.  

 

background image

Prof. UEK  E. Molendowski 

35 

Dyplomacja gospodarcza i interes narodowy 

 Bezpieczeństwo i dobrobyt to dwa podstawowe cele    

    polityki zagranicznej większości państw 

 

 Szczególne miejsce zajmują w dyplomacji  

    Stanów Zjednoczonych 

 

 Stosunki polityczne wykazują tendencję  

    do błyskawicznych zwrotów, relacje  

    biznesowe wydają się stabilniejsze 

 

 Kiedy dobra i usługi przekraczają  

    granice, nie czynią tego armie”.