background image

Farmakodynamika

Czyli jak zapewnić lekom właściwą dystrybucję i "przeżycie"

Losy jednej pigułki:

musi być rozpuszczalna w wodzie

musi przeżyć kontakt z kwasem solnym w żołądku, zostać wchłonięta 
w jelitach i dostać się do krwioobiegu

musi być odporna na enzymy w wątrobie

oraz na enzymy zawarte we krwi

lek lipofilowy  może być zatrzymany w tkance tłuszczowej

anionowy  może być związany przez białka osocza krwi

kationowy  może być związany przez kwasy nukleinowe

musi uniknąć wydalenia przez nerki lub przewodem żółciowym

jeśli celem leku jest CUN musi pokonać barierę krew-mózg

jeśli działa na enzym musi przejść przez błonę komórkową

Czynniki wpływające na dotarcie leku do celu

stabilność chemiczna

leki z labilnymi chemicznie grupami: 

penicyliny - pierścień 

β

-laktamowy wrażliwy na hydrolizę; 

leki cholinergiczne - grupa estrowa wrażliwa na hydrolizę;

 zastrzyki albo zabezpieczenia labilnych grup

stabilność metaboliczna

reakcje fazy I

niespecyficzne enzymy (głównie w wątrobie) dodają polarne grupy 
(utlenianie) lub "demaskują" ukryte grupy polarne (demetylacja). 
Bardziej polarne substancje są skuteczniej wydalane w nerkach.

Reduktazy redukują -NO

2

, -N=N-  i  >C=O.

Esterazy hydrolizują estry i amidy.

background image

reakcje fazy II

reakcje   sprzęgania   polarnych   grup   prowadzące   do   jeszcze 
większej polarności

Fenole, alkohole i aminy tworzą O- lub N-glikozyd kwasu glukuronowego

background image

Fenole,   związki   epoksydowe   i   halogenkowe   tworzą   pochodne   kwasu 
merkapturowego. Niektóre steroidy reagują z siarczanami.

Równowaga hydrofobowo-hydrofilowa

- Dostatecznie   hydrofobowy   aby   pokonać   błonę   komórkową   a 

jednocześnie nie być wchłonięty przez komórki tłuszczowe. 

-

Gazy   znieczulające   czy   dożylne   środki   znieczulające   są   zbyt 
hydrofobowe    precyzyjne   dawkowanie   aby   nie   przekroczyć 
nasycenia w komórkach tłuszczowych.

-

Najbardziej efektywne leki:  6 < pK

a

 < 8

Sulfonamidy - całkowicie zjonizowane, nie przenikają przez ścianki 
jelita, używane przy infekcjach żołądkowo-jelitowych.

Dawkowanie

-

aby zapewnić w miarę stałe stężenie leku we krwi (problem np. 
podawanie insuliny). 

- różnice   w   metabolizmie:   waga   (tkanka   tłuszczowa),   wiek,   płeć, 

rasa, dieta, środowisko, wysokość npm., pora dnia.

background image

Interakcje z innymi lekami

- niektóre   leki   przeciwcukrzycowe   są   wiązane   przez   osocze   i 

nieaktywne - aspiryna uwalnia je - groźba przedawkowania.

- leki przeciwzakrzepowe i aspiryna
- lek   przeciwdepresyjny,   fenelzyna, 

inhibituje   metabolizm   amin   i   nie 
powinna być brana np. z amfetaminami 
(przedawkowanie)   oraz   bogatym   w 
aminy jedzeniem (sery, wino).

Projektowanie leków pod kątem farmakodynamiki

wymiana podstawników

aby zmienić pK

a

 i własności hydrofobowe. QSAR

modyfikacje steryczno-elektronowe

aby zwiększyć stabilność chemiczną i metaboliczną

hydroliza estru w prokainie (lokalny śr. znieczulający) ogranicza czas jej 
życia. Hydroliza amidu wolniejsza a grupy metylowe orto osłaniają grupę 
karbonylową przed atakiem enzymów.
Penicylina  metycylina

blokery metaboliczne

aby zatrzymać metabolizm leku
np.   octan   megestrolu   (doustny   śr.   antykoncepcyjny)   jest   utleniany 
przy   pozycji   6   i   z   polarną   grupą   usuwany   z   organizmu.   Grupa 
metylowa zabezpiecza to miejsce i wydłuża aktywność leku.

background image

usuwanie grup podatnych na metabolizm

utlenianie   Ph-CH

3

,   C-hydroksylacja,   N-   i   S-oksydacja,   O-   i   S-

dealkilacja,  deaminacja

zastąpienie Me przez Cl:

nie można wymieniać ważnych grup funkcyjnych:

zmodyfikowana   grupa   -OH   nie   jest   rozpoznawana   przez   enzym 

metaboliczny ale wciąż akceptowalna przez receptor.

background image

Proleki

Substancje nieaktywne, metabolizowane do postaci aktywnej 

Aby poprawić przenikalność przez błony

-COOH   może   być   istotna   dla   oddziaływań   z   receptorem   ale 
uniemożliwia   przejście   przez   błony    zabezp.   grupa   esterowa 
(pivampicylina - prolek ampicyliny)

N-demetylacja to powszechna metaboliczna reakcja 
w   wątrobie    I-   i   II-rz.   aminy   można   metylować 
zwiększając możliwość przejścia przez błony biol.

Prolek dopaminy - levodopa (choroba Parkinsona - 
niedomiar   dopaminy)   wykorzystuje   mechanizm 
przenoszenia   aminokwasów   przez   barierę   krew-
mózg:

Można w ten sposób także dostarczać zmodyfikowane aminokwasy 
czy   zasady   nukleinowe   (pochodna   uracylu   wiążąca   kowalencyjnie 
obie nici DNA).

background image

Proleki c.d.

Aby wydłużyć aktywność

6-merkaptopuryna (osłabia odpowiedź immunologiczną) jest zbyt szybko 
eliminowana z organizmu. Azatiopryna jest przekształcana chemicznie 
(bez   pośrednictwa   enzymów).   Stopień   przemiany   można   zwiększać 
poprzez grupy funkcyjne wyciągające elektrony (-NO

2

).

Walium i librium - środki uspakajające.

Lek   przeciwmalaryczny.   Aby   zapewnić   długotrwałe   podtrzymywanie 
stężenia leku w organizmie można dodać dużą grupę lipofilową. Wtedy 
większość   leku   będzie   składowana   w   tkance   tłuszczowej   i 
systematycznie uwalniana do krwioobiegu. 

background image

Proleki c.d.

Aby zamaskować efekty uboczne i toksyczność

Kwas   salicylowy   jako   lek   przeciwbólowy. 
Grupa   estrowa   zapobiega   krwawieniu 
żołądka.

Aldehyd propiolowy (w terapii choroby alkoholowej) zbyt toksyczny aby 
podawać bezpośrednio (drażniący). Pargylen jest przekształcany w ten 
lek w wątrobie. 

Cyklofosfamid   (przeciwnowotworowy)   nietoksyczny.   W   komórkach 
nowotworowych   są   duże   ilości   enzymu   fosforamidazy   co   zapewnia 
selektywność, choć niezbyt wysoką.

Grupy bioizosteryczne

Grupy   chemiczne   mogące   zastępować   inne   grupy   bez   zmiany 
aktywności   biologicznej;   np.   zastąpienie   wiązania   peptydowego 
(łatwość hydrolizy) przez wiązanie podwójne. Grupy bioizosteryczne 
są specyficzne dla danego leku i białka z którym oddziałuje. 

Synergizm (współdziałanie leków)

Jeden   z   leków   "ochrania"   drugi.   Zwykle   drugi   lek   jest   antagonistą 
enzymu który metabolizuje pierwszy lek.
Kwas klawulanowy inhibituje 

β

-laktamazę i chroni penicyliny.

background image

W chorobie Parkinsona potrzebne są duże dawki 3-8 g dziennie L-dopy 
co   prowadzi   do   nudności   i   wymiotów.   Carbidopa   inhibituje 
dekarboksylazę   tak   że   więcej   L-dopa   może   przekroczyć   barierę   kew-
mózg  (dopamina nie potrafi). Sama carbidopa posiada grupy polarne i 
nie przeszkadza rozpadowi L-dopa w CUN.

Adrenalina   jest   używana   razem   z   prokainą   (wstrzykiwany   śr. 
znieczulający)   i   zwężając   naczynia   krwionośne   w   pobliżu   miejsca 
wstrzyknięcia zapobiega szybkiemu "wymyciu" prokainy przez krew.

Leki typu "szukaj i zniszcz"

Chemoterapia   nowotworów   -   transport   leku 
bezpośrednio   do   nowotworu.   Mało   selektywny 
uracyl   mustard   (wykorzystuje   szybszy   podział 
komórek rakowych  i większe zapotrzebowanie na 
zasady   nukleinowe)   można   dołączyć   do 
przeciwciała które rozpoznaje komórki rakowe.

Leki samoniszczące się

Przy   lekach   opierających   się   metabolizmowi   i   bardzo   wolno 
wydalanych z organizmu. Atrakurium (blokuje nerwy mięśniowe).

Dostarczanie leków

Minipompy (insulina) czułe na poziom glukozy we krwi.
Polimer kwaso-odporny pokrywający pigułki.
Liposomy wypełnione lekiem - ciągły wypływ leku na zewnątrz.