ocena ryzyka_P6

Promotor 6/04

www.elamed.com.pl/promotor

Metoda oceny ryzyka

Oceny ryzyka zawodowego dokonano w sposób zgodny z Polską

Normą PN-N-18002/2000. W normie tej szacowanie ryzyka odbywa
się w skali trójstopniowej – R[1(M), 2(S),3(D)] – zgodnie z tabelą I.

W zależności od wielkości oszacowanego ryzyka, pracodawca powi-

nien podjąć odpowiednie środki proﬁlaktyczne, tym bardziej zdecydo-
wane, im większe zagrożenie występuje na danym stanowisku pracy.

Zadania pracownika administracyjno-biurowego zmieniają się

w zależności od specyﬁki zakładu pracy i od konkretnych zadań
na określonym stanowisku. Przedstawioną tutaj ocenę należy więc
traktować jako przykładową.

Charakterystyka stanowiska pracy

Pracownik administracyjno-biurowy:

– zajmuje się sprawami wyposażenia przedsiębiorstwa w sprzęt

i materiały eksploatacyjne,

– utrzymuje kontakt z urzędami, gdy zachodzi potrzeba, również

osobisty,

– w załatwianiu powierzonych mu spraw korzysta z samochodu

służbowego lub środków komunikacji miejskiej,

– przygotowuje oferty handlowe, wystawia faktury, utrzymuje

kontakt z klientami, uczestniczy w przetargach,

– zajmuje się sprawami pracowniczymi,
– w pomieszczeniu biurowym pracuje kilka osób. Przychodzą

tutaj często pracownicy zakładu oraz klienci. W szafkach, na
półkach znajdują się dokumenty. Pracownicy korzystają z zain-
stalowanych w pokoju biurowym komputerów, telefonów, faksu,
drukarki laserowej i kserokopiarki.



Ocena ryzyka

zawodowego

Pracownik administracyjno-biurowy

Stopień

prawdopodobieństwa (P)

Ciężkość następstw (C)

1. Mała (M) 2. Średnia (S) 3. Duża (D)

1. Mało prawdopodobne (M)

Małe (1)

Średnie (2)

2. Prawdopodobne (S)

Małe (1)

Średnie (2)

Duże (3)

3. Wysoce prawdopodobne (D)

Średnie (2)

Duże (3)

Tabela I. Szacowanie ryzyka w skali trójstopniowej

Ryszard Bryła

www.elamed.com.pl/promotor

Więcej w serwisie

t. R. Br

yła

Promotor 6/04

www.elamed.com.pl/promotor

Karta oceny ryzyka zawodowego na stanowisku pracownika administracyjno-biurowego

Lp.

Zagrożenie

Źródło zagrożenia

Możliwe

skutki

zagrożenia

Przed oceną

Środki proﬁlaktyczne

Po realizacji

zadań

Uwagi

o realizacji

zadań

Cię
żk

ość (C)

awdopod. (P)

yzyk

o (R)

Cię
żk

ość (C)

awdopod. (P)

yzyk

o (R)

Upadek na tym

samym poziomie.

Śliskie lub nierówne

podłogi wewnątrz lub po-

wierzchnie na zewnątrz

budynku.

Potłuczenia,

złamania

kończyn, urazy

wewnętrzne,

wstrząśnienie

mózgu.

Utrzymywanie porządku w pomiesz-

czeniu i na drogach komunikacji we-

wnętrznej. Stosowanie odpowiedniego

obuwia. Zachowanie szczególnej

ostrożności.

Upadek na niższy

poziom.

Przemieszczanie się po

schodach. Korzystanie

z drabiny przy wyszuki-

waniu dokumentów na

górnych półkach szaf.

Złamania

kończyn,

uszkodzenia

kręgosłupa,

potłuczenia,

urazy.

Stosowanie przez pracownika odpo-

wiedniego obuwia. Zachowanie ostroż-

ności przy wchodzeniu i schodzeniu ze

schodów. Korzystanie ze sprawnych

drabin, przy jednoczesnej asekuracji

innego pracownika.

Uderzenie

o nieruchome

przedmioty.

Zatarasowane przejścia,

źle ustawione stoły

i sprzęt, itp.

Potłuczenia.

Dbanie o porządek. Właściwa orga-

nizacja poszczególnych stanowisk

w pomieszczeniu.

Przeciążenie

narządu ruchu

(układu mięśnio-

wo-kostnego)

wskutek wymuszo-

nej pozycji ciała.

Długotrwała praca przy

komputerze.

Bóle mięśnio-

we. Zwyrodnie-

nia kręgosłupa

i stawów.

Stosowanie przerw w pracy. Okresowa

zmiana rodzaju zajęć. Ergonomiczne

stanowisko pracy, zgodne z przepi-

sami.

Przeciążenie

narządu wzroku.

Zbyt intensywna praca

przy komputerze. Złe

oświetlenie.

Osłabienie

wzroku,

bóle oczu,

łzawienie.

Przestrzeganie instrukcji stanowi-

skowej dotyczącej m.in. ustawienia

monitora, właściwego oświetlenia itd.

Stosowanie przerw w pracy. Czasowa

zmiana rodzaju zajęć.

Porażenie prądem

elektrycznym.

Przetarte przewody

zasilające urządzenia

elektryczne. Przebicie

elektryczne do obudowy

urządzenia.

Śmierć.

Bieżąca kontrola stanu izolacji prze-

wodów. Stosowanie właściwej ochrony

przeciwporażeniowej w zakładzie (m.in.

wyłączników różnicowo-prądowych).

Okresowa kontrola instalacji elektrycz-

nej. Przestrzeganie przepisów dotyczą-

cych obsługi urządzeń elektrycznych.

Pożar.

Duże ilości dokumen-

tów. Zwarcie instalacji

elektrycznej. Nieostrożne

obchodzenie się z otwar-

tym ogniem.

Śmierć.

Poparzenia.

Przestrzeganie instrukcji ppoż.

Właściwe zabezpieczenie pomiesz-

czeń w sprzęt przeciwpożarowy

– zgodnie z przepisami.

Hałas.

Urządzenia zainstalo-

wane w biurze. Odgłosy

dochodzące z zewnątrz.

Napięcie ner-

wowe. Zmęcze-

nie psychiczne.

Uszczerbek

słuchu.

Dążenie do tego, by nie kumulowała się

praca wszystkich „głośnych” urządzeń.

Ograniczenie hałasu, gdy to koniecz-

ne, dochodzącego z ulicy. Dbanie o to,

by natężenie hałasu w środowisku

pracy biurowej było zgodne z normami

– 55 dB.

Stres.

Obawa przed niezado-

woleniem kierownictwa

zakładu i zwolnieniem

z pracy. Negocjacje

i utarczki z klientami.

Trudne rozmowy

z urzędnikami.

Nerwice,

bezsenność,

choroby serca

i układu pokar-

mowego.

Zapewnienie przez kierownictwo

właściwej atmosfery w pracy. Częste,

życzliwe rozmowy pomiędzy przełożo-

nymi i podwładnymi. Wyjazdy integra-

cyjne. Zapewnienie przerw w pracy

i właściwego wypoczynku, zgodnie

z Kp. (dobowego oraz tygodniowego).

Wypadek komuni-

kacyjny.

Podróż służbowa

samochodem. Podróż

środkami komunikacji

miejskiej. Przechodzenie

przez jezdnię.

Śmierć, kalec-

two, urazy.

Przestrzeganie przepisów o ruchu

drogowym. Zachowanie szczególnej

ostrożności. Zachowanie ograniczone-

go zaufania do innych użytkowników

drogi.

Choroby.

Kontakty służbowe z wie-

loma osobami. Narażenie

na zmienne warunki

atmosferyczne.

Choroby ukła-

du oddechowe-

go, przeziębie-

nia.

Poddawanie się szczepieniom ochron-

nym. Przestrzeganie badań proﬁlak-

tycznych. Stosowanie ubioru odpowied-

niego do warunków pogodowych.

Niewłaściwe wa-

runki mikroklima-

tyczne

Temperatura w pomiesz-

czeniu przekracza zakres

ustalony dla komfortu

cieplnego. Nieodpowied-

nia wilgotność. Zła wenty-

lacja lub klimatyzacja.

Przeziębienia

lub przegrza-

nia. Choroby

układu odde-

chowego.

Dostosowanie mikroklimatu do

subiektywnego odczucia komfortu

cieplnego, zależnego nie tylko od

temperatury i wilgotności, ale i od spo-

sobu ubierania się i cech osobowych

pracowników.