background image

1

Promieniowanie elektromagnetyczne 

(fala elektromagnetyczna)

Cd

Przypomnienie

Dualizm korpuskularno-falowy – cecha obiektów kwantowych (np. 
fotonów, czy elektronów) polegaj

ą

ca na przejawianiu, w zale

Ŝ

no

ś

ci 

od sytuacji, wła

ś

ciwo

ś

ci falowych (dyfrakcja, interferencja) lub 

korpuskularnych (dobrze okre

ś

lona lokalizacja, p

ę

d). 

Więcej na http://open.agh.edu.pl/mod/resource/view.php?id=497

Promieniowanie elektromagnetyczne 

(fala elektromagnetyczna)

jest to rozchodz

ą

ce si

ę

w przestrzeni zaburzenie pola 

elektromagnetycznego. Zaburzenie to ma charakter fali 
poprzecznej, w której składowa elektryczna i magnetyczna 
s

ą

prostopadłe do siebie, a obie s

ą

prostopadłe do 

kierunku rozchodzenia si

ę

promieniowania. Oba pola 

indukuj

ą

si

ę

wzajemnie – zmieniaj

ą

ce si

ę

pole elektryczne 

wytwarza zmienne pole magnetyczne, a zmieniaj

ą

ce si

ę

pole magnetyczne wytwarzazmienne pole elektryczne. 

Ź

ródłem pola EM jest przyspieszaj

ą

cy lub hamuj

ą

cy 

ładunek elektryczny. Najcz

ęś

ciej 

ź

ródłem tego 

promieniowania jest ładunek wykonuj

ą

cy drgania.

l=c/n , gdzie l długość fali, c prędkość fali, a n częstotliwość

Czym większa jest częstotliwość to długość fali jest mniejsza

Promieniowanie elektromagnetyczne, cho

ć

jest fal

ą

jak wynika z równa

ń

Maxwella, jest równocze

ś

nie 

strumieniem kwantów – fotonów.
Im mniejsza długo

ść

fali, tym bardziej ujawnia si

ę

cz

ą

steczkowa natura promieniowania 

elektromagnetycznego.

http://www.walter-fendt.de/ph14pl/emwave_pl.htm

background image

2

Własno

ś

ci promieniowania

• Promieniowanie elektromagnetyczne rozchodz

ą

c si

ę

objawia 

swe własno

ś

ci falowe zachowuj

ą

c si

ę

jak ka

Ŝ

da fala, ulega 

interferencji, dyfrakcji, spełnia prawo odbicia i załamania.

• Rozchodzenie si

ę

fali w o

ś

rodkach silnie zale

Ŝ

y od o

ś

rodków 

oraz cz

ę

stotliwo

ś

ci fali. Fala rozchodz

ą

c si

ę

w o

ś

rodku 

pobudza do drga

ń

cz

ą

steczki, atomy i elektrony zawarte w 

o

ś

rodku, które s

ą ź

ródłami fal wtórnych, zmieniaj

ą

c tym samym 

warunki rozchodzenia si

ę

fali w stosunku do pró

Ŝ

ni.

• Powstawanie i pochłanianie promieniowania 

elektromagnetycznego wi

ąŜ

e si

ę

ze zmian

ą

ruchu ładunku 

elektrycznego.

• Własno

ś

ci promieniowania elektromagnetycznego silnie zale

Ŝą

od długo

ś

ci fali (cz

ę

stotliwo

ś

ci promieniowania) i dlatego 

dokonano podziału promieniowania elektromagnetycznego ze 
wzgl

ę

du na jego cz

ę

stotliwo

ść

.

Granice poszczególnych zakresów promieniowania 
elektromagnetycznego są umowne i nieostre. Dlatego 
promieniowanie o tej samej długości może być nazywane 
falą radiową lub mikrofalą - w zależności od 
zastosowania. Graniczne promieniowanie gamma i 
promieniowanie rentgenowskie rozróżnia się z kolei ze 
względu na źródło tego promieniowania. Najdokładniej 
określone są granice dla światła widzialnego. Są one 
zdeterminowane fizjologią ludzkiego oka.

* Fale radiowe - ze wzgl

ę

du na długo

ść

fali (czy te

Ŝ

cz

ę

stotliwo

ść

) rozró

Ŝ

nia si

ę

:

* fale radiowe ultrakrótkie - o długo

ś

ciach fal od 1 do 10 

metrów (te s

ą

głównie stosowane w telewizji i radiofonii)

* fale radiowe - o długo

ś

ciach fal od 10 do nawet 2000 

metrów. Mo

Ŝ

na je dodatkowo podzieli

ć

na fale krótkie 

(10 - 75 metrów), 

ś

rednie (200 - 600 metrów) i długie 

(1000 - 2000 metrów).

Natomiast fale, których długo

ść

jest wi

ę

ksza od 2000 

metrów nie maj

ą Ŝ

adnego zastosowania.

Bior

ą

c pod uwag

ę ś

rodowisko rozchodzenia si

ę

fali dzieli 

si

ę

je na :

•fale przyziemne
•fale troposferyczne
•fale jonosferyczne
•fale w Kosmosie

background image

3

2- Fale długie łatwo ulegają ugięciu czyli dyfrakcji i mogą stanowić falę długą przyziemną
3 – bądź odbijają się od warstwy D i w ogóle nie są pochłaniane przez jonosferę. Dlatego mają
najdalszy zasięg niezależnie od pory dnia i roku. 
4- Fale średnie odbijające się od warstwy E, mają o wiele większy zasięg w nocy, gdyż wtedy 
zanika warstwa D, przez którą są pochłaniane. 
1 - Fale krótkie natomiast na Ziemi tworzą fala krótką falę przyziemną i odbijają się od warstw 
F1 i F2 (5) oraz od powierzchni Ziemi i dzięki temu są słyszalne na bardzo dużym obszarze,
6 – fale ultrakrótkie i mikrofale  nie ulegają odbiciu od jonosfery i uciekają w przestrzeń
kosmiczną.

DOLNA JONOSFERA I JEJ 4 WARSTWY
D (60-90 km), E (około 120 km), 
F1 (180-240 km) i F2 (220-300 km)

* Mikrofale - s

ą

to fale o długo

ś

ciach fal od 1 milimetra do 

1  metra. 

Ź

ródłem  takiego  promieniowania  mog

ą

by

ć

obwody  z  pr

ą

dem  o  wysokiej  cz

ę

stotliwo

ś

ci.  W  sposób 

celowy  mikrofale  wytwarzane  s

ą

przez  klistrony, 

magnetrony i inne obwody półprzewodnikowe

W  oparciu  o  mikrofale  działaj

ą

radary  i  kuchenki 

mikrofalowe.
Pole  mikrofalowe  mo

Ŝ

e  w  niekorzystny  sposób 

oddziaływa

ć

n  organizmy 

Ŝ

ywe.  Przede  wszystkim 

obserwuje  si

ę

podwy

Ŝ

szenie  temperatury  ciała,  ogólne 

zm

ę

czenie, bóle głowy , zaburzenia pami

ę

ci i apati

ę

. Do 

takiej  sytuacji  mo

Ŝ

e  doj

ść

gdy 

ś

rednia  g

ę

sto

ść

strumienia  mocy  stacjonarnej  mikrofal  przekroczy 
warto

ść

0,1 W/m . Warto

ść

ta uwa

Ŝ

ana jest za graniczn

ą

dla strefy bezpiecze

ń

stwa.

Podczerwie

ń

to promieniowanie o długo

ś

ciach fali 

od 760 nanometrów do 2000 mikrometrów. Dalszy 
podział dzieli promieniowanie podczerwone na: 

podczerwie

ń

blisk

ą

ś

rednia podczerwie

ń

dalek

ą

podczerwie

ń

. Promieniowanie to jest emitowane 

przez wszystkie rozgrzane obiekty oraz przez 
lampy wyładowcze. Promieniowanie podczerwone 
jest odbierane przez narz

ą

dy zmysłów jako ciepło. 

Fale z zakresu podczerwieni wykorzystywane s

ą

wielu gał

ę

ziach nauki i przemysłu m.in. w analizach 

chemicznych. Promieniowanie podczerwone 
emitowane przez ciała jest podstawa działalno

ś

ci 

noktowizorów.

Ciała  w  temperaturze  pokojowej  wysyłają fale  o 
długości  19  mm.  Ciała  o  temperaturze  do  około 
400°C  wysyłają praktycznie  tylko  podczerwień. 
Promieniowanie 

podczerwone 

jest 

silnie 

pochłaniane  przez  niektóre  składniki  atmosfery 
np.  parę wodną i  dwutlenek  węgla.  Długości  od 
14  mm  do  1500  mm  atmosfera  ogóle  nie 
przepuszcza  i  dzięki  temu  stanowi  swojego 
rodzaju płaszcz ochronny Ziemi, zabezpieczający 
planetę przed zbytnim ochłodzeniem. 

background image

4

Ś

wiatło widzialne - obejmuje zakres fal o 

długo

ś

ciach  od  380  do  780  nanometrów. 

Promieniowanie  to  wywołuje  w  ludzkim 
oku  wra

Ŝ

enie  widzenia.  W  zakresie  tym 

wyró

Ŝ

nia  si

ę

długo

ś

ci  fal  odpowiadaj

ą

ce 

poszczególnym  barwom  od  czerwieni 
przez 

pomara

ń

czowy, 

Ŝ

ółty, 

zielony, 

niebieski  a

Ŝ

do  fioletowego.  Dlatego 

czasem  obszar  ten  nazywa  si

ę

obszarem 

t

ę

czy.

A pszczoły "widzą" promieniowanie nadfioletowe

background image

5

* Ultrafiolet - należą tu fale o długościach od 390 do 10 
nm. Przedział ten dodatkowo dzieli się na ultrafiolet 
bliski - czyli do około 190 nm i ultrafiolet daleki, który 
obejmuj krótsze fale.

Promieniowanie nadfioletowe ma silne działanie fotochemiczne. 
Przy długości fali poniżej 300 nm wywołuje już jonizację i jest 
zabójcze dla organizmów żywych, wywołuje lub przyspiesza szereg 
reakcji chemicznych. Przed promieniowaniem nadfioletowym 
chroni nas warstwa ozonowa, pochłaniająca promieniowanie 
ultrafioletowe o długości fali poniżej 290 nm, a także powietrze, 
które pochłania całkowicie promieniowanie nadfioletowe w 
zakresie ultrafioletu dalekiego. 

background image

6

Promieniowanie rentgenowskie  
obejmuje fale o długo

ś

ciach z 

przedziału od 10 nm do 0.001 nm. 
Przedział ten dodatkowo dzieli si

ę

na promieniowanie rentgenowskie 
mi

ę

kkie , czyli to o dłu

Ŝ

szych 

falach oraz promieniowanie 
rentgenowskie twarde, o mniejszej 
długo

ś

ci fali. Promieniowanie 

twarde cechuje si

ę

wi

ę

ksz

ą

przenikliwo

ś

ci

ą

.

Promieniowanie gamma - obejmuje 
promieniowani elektromagnetyczne o 
długościach mniejszych od 0.1 nm. Źródłem 
tego promieniowania są wzbudzone atomy.

Źródła promieniowania gamma:
Reakcja rozpadu - jądra atomowe izotopów 
promieniotwórczych ulegają rozpadowi, co powoduje emisję
fotonu gamma. 
Reakcja syntezy - dwa jądra atomowe zderzają się tworząc 
nowe jądro i emitując foton gamma. 
Anihilacja - zderzenie cząstki i antycząstki, np elektronu i 
pozytonu powoduje anihilację obu tych cząstek i emisję
dwóch fotonów gamma.
Kosmos (minimalne)

Promienie  gamma  mog

ą

słu

Ŝ

y

ć

do  sterylizacji sprz

ę

tu

medycznego, jak równie

Ŝ

produktów spo

Ŝ

ywczych. W 

medycynie u

Ŝ

ywa  si

ę

ich  w  radioterapii (tzw.  bomba 

kobaltowa)  do  leczenia  raka,  oraz  w  diagnostyce  np. 
pozytonowa 

emisyjna 

tomografia 

komputerowa

Ponadto  promieniowanie  gamma  ma  zastosowanie  w 
przemy

ś

le  oraz  nauce,  np.  pomiar  grubo

ś

ci  gor

ą

cych 

blach stalowychpomiar grubo

ś

ci papieru, wysoko

ś

ci 

ciekłego  szkła  w  wannach  hutniczych,  w  geologii 
otworowej  (poszukiwania  ropy  i  gazu  ziemnego),  w 
badaniach  procesów  przemysłowych  (np.  przeróbki 
rudy miedzi
). 

background image

7

Do powierzchni Ziemi dociera tylko światło widzialne z niewielkim marginesem promieniowania 
nadfioletowego i podczerwonego oraz fale radiowe. Ponieważ odbiornik fal powinien mieć rozmiary 
tego samego rzędu, co długość fali, ze zrozumiałych względów nie możemy być wyposażeni w 
detektor fal radiowych. Nic dziwnego, że w toku ewolucji wykształciły się oczy odbierające ten 
właśnie zakres. W pozostałych zakresach na powierzchni Ziemi panuje bowiem ciemność. 

Krzywe spektralne i wykorzystanie w 
praktyce

to, jaka cz

ęść

promieniowania ulega odbiciu, jaka 

absorpcji, a jaka transmisji zale

Ŝ

y od wła

ś

ciwo

ś

ci obiektu 

i długo

ś

ci fali promieniowania. Charakterystyka 

współczynnika odbicia w zale

Ŝ

no

ś

ci od długo

ś

ci fali 

stanowi tzw. krzyw

ą

spektraln

ą

.

http://home.agh.edu.pl/~awrobel

background image

8

Oko jako spektrofotometr

Źródło :www.atm.edu.pl

Każdy przedmiot w otaczającym nas świecie w charakterystyczny dla siebie 
sposób oddziałuje z promieniowaniem elektromagnetycznym. Oznacza to, że w 
specyficzny sposób pochłania, rozprasza, odbija lub przepuszcza to 
promieniowanie elektromagnetyczne. Można więc każdy z tych przedmiotów 
opisać w sposób graficzny odpowiednim widmem spektralnym, które jest 
wyjątkową cechą, podobnie jak linie papilarne u człowieka. Jako przykład warto 
tutaj przedstawić widma odbiciowe czerwonego jabłka

Źródło :www.atm.edu.pl

Oko jako spektrometr

Różne źródła światła

Źródło :www.atm.edu.pl

Zakres przydatno

ś

ci (spektrometr)

http://home.agh.edu.pl/~awrobel

background image

9

spektrometr

http://home.agh.edu.pl/~awrobel

http://rst.gsfc.nasa.gov/Sect13/Sect13_4.html

Różnice krzywej spektralnej gleby spowodowane różnym stopniem jej uwilgocenia

http://home.agh.edu.pl/~awrobel

Obraz taki możemy nazwać obrazem wielospektralnym. 

Nazwa ta oznacza, i składa się on z wielu obrazów 

składowych zarejestrowanych w różnych fragmentach 

spektrum elektromagnetycznego.

background image

10

Przekształcenia zwane indeksami wegetacji. 

Opierają się one na wielkości odbicia spektralnego w kanałach czerwonym i 

podczerwonym. W tych dwóch kanałach następuje szczególne oddziaływanie 

pomiędzy wegetacją a promieniowaniem elektromagnetycznym.

Odbicie w kanale czerwonym jest niskie ze względu na absorpcję

promieniowania w cząsteczkach chlorofilu. W kanale podczerwonym 

natomiast warto współczynnika odbicia jest wysoka, ze wzglądu na strukturę

liści.

Jednym z najczęściej stosowanych indeksów wegetacji jest NDVI 
(Normalized Difference Vegetation Index – Znormalizowany Rónicowy
Indeks Wegetacji). 
Posiada on następującą postać:
NDVI = (NIR-RED)/(NIR+RED), 
gdzie
NIR – kanał podczerwony,
RED – kanał czerwony.

http://rst.gsfc.nasa.gov/Sect3/Sect3_2.html

www.fas.org

background image

11