background image

 

 

Strona 1 

 

PJWSTK KLJ II rok studia zaoczne 

Iwona Kordzińska-Nawrocka 

PJWSTK         Iwona Kordzińska-Nawrocka   

Kultura literacka w Japonii  część I 

Egzamin w formie pisemnej - tematy na egzamin   

1. 

Podział na epoki historyczno-literackie 

2. 

Główne rodzaje i gatunki japońskiej literatury oralnej 

3. 

Cechy charakterystyczne literatury japońskiej 

4. 

Najstarsze formy japońskiej poezji na przykładzie Manyōshū- struktura, typy wierszy 

i główni poeci  
5. 

Najstarsze formy prozy  Kojiki i  Fudoki (fragmenty tekstów literackich) 

6. 

Antologia Kokinshū –struktura, najważniejsi poeci  

7. 

Opowieści dworskie monogatari – charakterystyka gatunku 

8. 

Taketori monogatari, Ise monogatari (teksty literackie) –opis dzieł 

9. 

Genji monogatari, Murasaki Shikibu  - opis dzieła (fragmenty przekładów, II księga) 

10. 

Eseistyka  zuihitsu jako gatunek na przykładzie  Makura no sōshi Sei Shōnagon 

(fragmenty) 
11. 

Kategorie estetyczne makotomono no aware,  okashimiyabiyūgen,  - przykłady 

występowania 
12. 

Formy pamiętnikarskie Tosa nikkiKagerō nikkiIzumi Shikibu nikki (fragmenty) 

13. 

Eseje średniowieczne TsurezuregusaHōjōki,  

14. 

Pamiętnik Abutsu Utatane no ki (fragmenty)   

15. 

Antologia Shinkokinshū –struktura, najważniejsi poeci  

16. 

Opowieści wojenne gunki monogatari na przykładzie Heike monogatari – 

charakterystyka gatunku  
17. 

Powieść nowożytna ukiyozōshi- charakterystyka gatunku  

18. 

Ihara Saikaku – sylwetka twórcza  

19. 

Utwory kōshokumono Ihary Saikaku –charakterystyka, tematyka 

20. 

Utwory chōninmono Ihary Saikaku – charakterystyka, tematyka  

 
Znajomość przetłumaczonych fragmentów dzieł literackich 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

 

 

Strona 2 

 

PJWSTK KLJ II rok studia zaoczne 

Iwona Kordzińska-Nawrocka 

 

 

 

 

 

 

Iwona Kordzińska-Nawrocka 

Kultura literacka Japonii     wykład 1 

  

 Wprowadzenie  do literatury japońskiej,  okres Nara  dn………… 

 
Bibliografia: 

1.  Mikołaj Melanowicz, Literatura japońska od połowy VI do XIX w, t. I, PWN, 

Warszawa 1994 

2.  Wiesław Kotański, Dziesięć tysięcy liści, PWN, Warszawa 1961 
3.  Estetyka Japońska, red. Krystyna Wilkoszewska, t. I i II, Universitas, Kraków 2001, 

2005 

4.  Dziesięć wieków Genji monogatari w kulturze Japonii, red. Iwona Kordzińska-

Nawrocka, WUW, Warszawa 2009   

5.  Iwona Kordzińska-Nawrocka, Japońska miłość dworska, TRIO, Warszawa 2005 
6.  Iwona Kordzińska-Nawrocka, Ulotny świat ukiyo-obraz kultury mieszczańskiej w 

twórczości Ihary Saikaku, WUW 2010 
  
I. Literatura japońska - podstawowe informacje:  
1. 

Obszar rozwoju: Archipelag Wysp Japońskich 

2. 

Okres rozwoju: od VI wieku literatura oralna i pisana w języku japońskim, 

VI-XII w. literatura  pisana w języku chińskim, XII-XIX klasyczny język japoński 
3. 

Pierwsze dzieła: Kojiki  (Kojiki, czyli księga dawnych wydarzeń, 712r. pol. 

wyd. 1986), Nihongi (Kronika japońska 720r), Manyōshū (Dziesięć tysięcy liści, 781 
r.)    
II. Cechy szczególne literatury japońskiej: 
1. 

dominacja krótkiej formy przede wszystkim w liryce 

2. 

emocjonalizm, przewaga liryki nad epiką 

3. 

synkretyzm różnych gatunków literackich      

 
III.  Epoki historyczno-literackie: 

 

Definicja:  (Mikołaj Melanowicz, Literatura japońska, tom I) „ etap procesu 

literackiego wyróżniający się charakterem kierunków, konwencji, gatunków 
estetycznych, koncepcji oraz gustów literackich i artystycznych, dających się 
zamknąć przybliżonymi datami w chronologii dziejów literatury narodowej”  

 

Historię literatury japońskiej można podzielić na następujące okresy:  

Podział ze względu na schemat historyczno-polityczny uwzględniający ośrodki 
władzy: 

Yamato i Nara VI-VIII w. 

Heian IX-XII w. 

Kamakura-Muromachi XIII-XVI w. 

Edo  XVII-XIX w. 

Okres tokijski od XIX w. 

Podział historyczny: 

1.  Starożytność kodai do XII w. 
2.  Średniowiecze chūsei do XVI w. 
3.  Nowożytność kinsei do II połowy XIX w. 
4.  Współczesność: wcześniejsza kindai do II wojny światowej, późna  gendai  po II 

wojnie światowej     
 
Podział uwzględniający publiczność literacką, czyli głównych twórców i odbiorców: 

background image

 

 

Strona 3 

 

PJWSTK KLJ II rok studia zaoczne 

Iwona Kordzińska-Nawrocka 

1.  Dworska  do XII w. 
2.  Samurajska  do XVI w 
3.  Mieszczańska do 1868 r. 
4.  Ogólnonarodowa od końca XIX w.  

Literatura okresu Nara  

Nara  -

  okres  stabilizacji  po  wiekach  walk  i  przeprowadzek;    708  r.  cesarzowa 

Gemmei  wydaje rozkaz budowy stolicy w Narze (Heijō) 
1. 

Regularne  kontakty  z  kontynentem,  Chinami;  największy  okres  wpływów 

chińskiej  kultury  –  sinizacja  życia  codziennego;  chiński-  językiem  oficjalnym 
(dokumenty, listy urzędowe, kroniki, oficjalne pamiętniki) 
2. 

Twórczość literacka uprawiano w języku chińskim i japońskim  

Formy literatury oralnej  
1. 

Norito  -  rytualne  teksty  religijne,  modlitwy,  zaklęcia,  rytmiczne,  

przekazywane  ustnie;  Shinwa    -  opowieści  o  bóstwach  ,  Densetsu    -  legendy  o 
herosach, Setsuwa – anegdoty, krótkie historie 
2. 

Waka  –  poezja  japońska,  Frazy  pięcio  lub  siedmio-sylabowe,  Chōka  długa 

pieśń:  powtarzany  układ  5  -7  zakończony  wersem  7  sylabowym  ;  Tanka  –  krótka 
pieśń 5-7 5-7-7  
3. 

Kayō  –  pieśni,  ballady;  tematyka:  pieśni  miejskie,  wiejskie,  pracy,  zabawy, 

biesiadne,  miłosne,  religijne    nurt  katarimono-    rzeczy  opowiadane  przekazywane 
ustnie, przeznaczone do śpiewu lub recytacji pieśni;  Saibara – „muzyka zachęcająca 
konie do wyruszenia w drogę”  czyli muzyka poganiaczy koni  
Kojiki, czyli księga dawnych wydarzeń, 712  
1. 

Najstarsze  zachowane  dzieło;  opracowane  przez    Ō    no    Yasumaro  i  jego 

zespół  na polecenie cesarzowej Gemmei  
2. 

Zgodnie ze wstępem- cesarz Temmu (673-686) polecił Hieda no Are nauczyć 

się  na  pamięć  genealogii  rodu  cesarskiego  i  innych  starych  opowieści  ; 
usystematyzowany  zbiór  mitów,  legend,  pieśni  genealogii  do  okresu  cesarzowej 
Suiko (VI w.) 
Nihongi (Kronika japońska), 720 r.  
Fudoki
    opracowywane  w  urzędach  prowincjonalnych  na  rozkaz  cesarski,  wiersze, 
legendy, baśnie;  najstarsze Izumo fudoki  733 r. zachowane w całości, Tango fudoki
opowieść o Urashima  Tarō,  Opowieść Hagoromo (Szata z piór) 
     Man’yōshū (Dziesięć tysięcy liści, 781) 
1. 

Pierwsza  antologia  poezji;    składa  się  z  20  ksiąg,  zawiera  260  chōka,  4200 

tanka 
2. 

Ōtomo  Yakamochi  (716-785)  główny  kompilator;  tematyka  różnorodna  –

przyroda i jej piękno, miłość, wierność, śmierć, praca, podróże 
3. 

Trzy  typy  wierszy:  banka-  elegie,    sōmon  –pieśni  miłosne,  zōka  –  pieśni 

różne,  azumauta –pieśni ze wschodnich prowincji ; utwory anonimowe,  
4. 

makoto-  realizm,  prawda,  odwzorowywanie  własnych  uczuć  i  doświadczeń, 

realizm ujęcia   
Reprezentuje cztery pokolenia poetów: 
1. 

Okres literatury ustnej Yamato : cesarz Yūryaku (V w.), Nukada Ōkimi (VII 

w.) 
2. 

Okres dojrzewania formy poetyckiej koniec Yamato-  Kakinomoto Hitomaro 

(VII w.) 
3. 

Poeci z okresu Nara-  Yamabe Akahito (724-749), Ōtomo Tabito (665-731)  

4. 

Dojrzałość sztuki poetyckiej koniec Nara- Ōtomo Yakamochi  

 

 

 

 

 

 

 

 

background image

 

 

Strona 4 

 

PJWSTK KLJ II rok studia zaoczne 

Iwona Kordzińska-Nawrocka 

Iwona Kordzińska-Nawrocka 

Kultura literacka Japonii    wykład 2 

Literatura okresu Heian – Kokinshū  i opowieści dworskie    dn…………….

 

Okres Heian VIII-XII w.

 

1. 

Jeden z najdłuższych w historii, 400 lat względnego spokoju 

2. 

Początek: 794 rok cesarz Kammu przenosi stolicę do Heiankyō  

3. 

Koniec:  1192  rok  Minamoto  Yoritomo  po  zwycięskiej  bitwie  pod  Dannoura 

nad rodem Taira otrzymuje tytuł shoguna  
4. 

Dominująca  pozycja  arystokracji  dworskiej  w  życiu  politycznym  i 

kulturalnym; supremacja rodu Fujiwara  
5. 

Rozwój  wysoko  rozwiniętej  kultury  dworskiej  miyabi    (miya-  stolica; 

przeciwieństwo inakahina -prowincja) 
6. 

izolacjonizm  kulturowy  894  r.  wstrzymano  poselstwo  do  Chin  karabunka 

(kultura chińska) – yamato bunka (kultura narodowa)   
 
Kokinshū
,  Kokinwakashū  „Zbiór  japońskich  pieśni  dawnych  i  dzisiejszych”,  905  -
antologia z rozkazu cesarskiego chokusenshū; cesarz Daigo ; poezja od IX w. do X w. 
 
1. 

Redaktorzy: Ki no Tsurayuki (872-945), Ki no Tomonori (?-907), Ōshikōchi  

Mitsune (daty nieznane), Mibu Tadamine (?850-?920) 
2. 

Poeci Rokkasen (Sześciu mistrzów poezji): mnich Henjō (816-890), Ariwara 

Narihira  (825-880),    Fun’ya  (Bun’ya)  Yasuhide,  mnich  Kisen,  Ono  no  Komachi  IX 
w.,  Ōtomo Kuronushi  
3. 

Kompozycja dzieła: 1111 wierszy (chōka – 5, tanka – 1102),  20 ksiąg: I-VI 

cztery  pory  roku,  wiosna  (I-II),  lato  (III),  jesień  (IV-V),  zima  (VI);  VII-X  wiersze 
okolicznościowe z okazji urodzin, rozstania, podróży; XI-XV wiersze miłosne; XVI-
XX wiersze różne  
 
List i poezja 
1. 

List  jako  forma  zalotów,  wyznanie  prawdziwych  i  skrywanych  emocji;  w 

początkowym stadium uczuć - list jako forma autoprezentacji 
2. 

informuje  o:  gustach,    upodobaniach,  pozycji  i    majątku,  wykształceniu 

nadawcy  
3. 

Wiersz:  częste  odwołania  do  znanego  wiersza;  o  elokwencji  świadczyła  nie 

tyle  inwencja  i  oryginalność  poetycka,  ile  umiejętność  posługiwania  się  znanymi 
motywami 
 
 
Źródła inspiracji
:  przyroda i jej przemiany, obrazy (keibutsu) czterech pór roku   1
Wiosna-  ume,  sakura,  ryczące  jelenie  ;  2.  Lato-  świetliki,  cykady,  tachibana;  3. 
Jesień- klony momiji, opadające liście, kiku, tsuki, dzikie gęsi; 4. Zima- śnieg  
                                               
 
Opowieści dworskie  ōchō monogatari  
powstanie-  początek  X  wieku,    gatunek  rozwijał  się  przez  blisko  600  lat;    czasy 
rozkwitu  przypadają  na  epokę  Heian;    największe  dzieło  tego  gatunku  Genji 
monogatari (Opowieść o księciu Genjim) 
 

background image

 

 

Strona 5 

 

PJWSTK KLJ II rok studia zaoczne 

Iwona Kordzińska-Nawrocka 

w okresie Kamakura i Muromachi  - gatunek opowieści dworskich rozwijał się nadal  
w postaci epigońskich utworów; w toku historycznej ewolucji tego gatunku  powstało 
bardzo wiele utworów;   do naszych czasów przetrwało zaledwie kilkanaście  
1. 

Etymologia i semantyka terminu  ōchō  monogatari  

złożeniem  dwóch wyrazów: 
Ōchō - oznacza dynastię, dwór cesarski, systemu polityczno-prawny –przodująca rola  
arystokracji  dworskiej    odrębne  odmiany  gatunkowe:  rekishi  monogatari-kroniki 
historyczne, setsuwa monogatari -  opowieści anegdotyczne oraz gunki monogatari-
eposy wojenne  
Słowo mono -szeroki zakres semantyczny:  rzecz materialna postrzegana wizualnie, -
rzecz  niematerialna  odczuwana  empirycznie,  istota  ludzka  lub  zwierzę,  miejsce,  cel 
do którego się zmierza, zazwyczaj miejsce święte-świątynia  
2. 

 Rola opowieści dworskich 

doskonałe  narzędzie  dydaktyczne  dla  młodych  kobiet;  ulubiona  forma  rozrywki  i 
spędzania  wolnego  czasu  ;  postacie  występujące  w  utworach,  zdarzenie  z  ich  życia 
problemy  i  historie  miłosne  stawały  się  tematem  rozmów,  a  młode  kobiety  często 
utożsamiały się z bohaterami  
3. 

Kompozycja monogatari  

proza narracyjna o niejednolitej formie; obecność estetyki miyabi – „wyrafinowana 
elegancja  dworska”;  synkretyzm  rodzajowy  -  mieszanie  cech  rodzajowych  epiki  i 
liryki;  dwa  podstawowe  typy:    tsukuri    monogatari  -  powieść  fikcyjna  i  uta 
monogatari 
(opowieści do pieśni) odmiana powieści  poetyckiej  
Tematyka  jednorodna  -  prywatne  życie  przedstawicieli  arystokracji  dworskiej, 
bogate  i  skomplikowane  związki  miłosne;  Irogonomi  bungaku,  czyli    literatura 
miłosna; irogonomi  „wysublimowane pożądanie” złożenie: Iro – pochodzi  od słów 
irose  ,  irone      ukochana,  kobieta;  konomi  -  wskazuje  na  uwielbienie,  upodobanie, 
zainteresowanie 
4. 

Taketori monogatari (Opowieść o zbieraczu bambusów, X w.)  

autor  anonimowy;  najstarsza  opowieść  dworska;  opowieść  ramowa  w  losy  głównej 
bohaterki  wplecione  historie  jej  pięciu  zalotników;  bohaterka  księżniczka  Kaguya, 
istota przybyła z księżyca, odbywa karę na Ziemi; Opisana jako henge – obca, dziwna      
5. 

Ise monogatari (Opowieści z Ise, X w.) 

Zbiór 125  opowieści –przedstawione historie łączy postać głównego bohatera poety i  
amanta  Ariwary  Narihiry;    określany  jako  mukashi  otoko  arikeri    (był  sobie  kiedyś 
pewien mężczyzna) 
Punktem centralnym każdej części jest poemat  Narihiry  wokół, którego osnuta jest 
historyjka miłosna 
Całe życie  głównego bohatera  - pierwsza opowieść po rytuale  gempuku  (ceremonia 
dojrzałości), ostatnia wycofanie z życia  
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

background image

 

 

Strona 6 

 

PJWSTK KLJ II rok studia zaoczne 

Iwona Kordzińska-Nawrocka 

   

 

 

 

 

      Iwona Kordzińska-Nawrocka 

Kultura literacka Japonii   wykład 3 
Genji monogatari
, Murasaki Shikibu     dn…………….……….. 

I. 

Murasaki Shikibu (978-1014 lub 1025, 1031) 

wywodzi  się  z  warstwy  zuryō  -  arystokracji  prowincjonalnej;  ojciec    Fujiwara 
Tametoki ; pełnił różne funkcje urzędnicze, gubernator prowincji  Echizen i Echigo, 
poeta,  znawca  klasyki  chińskiej;  brat  Fujiwara  Nobunori,  starannie  wykształcony, 
znał  zarówno  klasykę  chińską  jak  i  japońską;    mąż  Fujiwara  Nobutaka  małżeństwo 
okazuje się szczęśliwe, ale nie trwa długo, mąż umiera podczas epidemii 
przyjęta na dwór cesarzowej Shōshi, żony cesarza Ichijō; po śmierci cesarza wraz z 
cesarzową przenosi się do jej rezydencji nad jeziorem Biwa 
Umiera prawdopodobnie pomiędzy 1025-1031 rokiem. 
II. 

Genji monogatari, 1008  

pierwsza psychologiczna powieść w literaturze światowej, pierwsza miłosna powieść 
w literaturze japońskiej 
doczekała się wielu tłumaczeń na języki europejskie i kilka na współczesny japoński 
przedstawia obraz społeczeństwa arystokratycznego na przełomie w X i XI wieku 
III. 

 Kompozycja i struktura   

Akcja: brak jednolitej formy, rozbudowany świat zdarzeń powieściowych, 
liczne wątki epizodyczne, postać tytułowego bohatera jako element jednoczący 
Epizodyczność bamensei i nowelistyczność tanpensei  
Przestrzeń:  środowisko  przestrzenne  ograniczone  do  stolicy-  dwór  cesarski,  
rezydencja księcia Genji, wyjątki: Kitayama,  wybrzeże Suma, Uji ostatnie dziesięć 
ksiąg 
Czas:  bliżej  nieokreślona  przeszłość,  układ  chronologiczny,  czas  poszczególnych 
wydarzeń przyjmuje cykl naturalny związany z upływem dni i nocy, miesięcy i pór 
roku 
Bohater:  liniowy  sposób  konstrukcji;  akcja  koncentruje  się  wokół  głównej  postaci 
księcia Genji;   postaci uboczne i  epizodyczne związane z postacią centralną  -każda 
posiada własną linię rozwoju 
Światopogląd  powieści:    koncepcje  o  podłożu  buddyjskim,  koncepcje  o  podłożu 
konfucjańskim, koncepcje o podłożu estetycznym 
1. 

Koncepcje buddyjskie: ilustracja filozofii karmy, której podporządkowany jest 

temat, struktura powieści 
Epilog  I  części  –cierpienie  księcia  to  kara  za  przewinienia  w  młodości  i  związek  z 
Fujitsubo;    mujōkan  poczucie  efemeryczności  i  niestałości  bytu-  utwór  ukazuje 
niestałość  bytu;      ostatnia  księga  Yume  no  ukihashi  (ulotny  most  snów)    życie 
porównane do ulotnego mostu 
2. 

Konfucjanizm oddziaływał w dziedzinie stosunków rodzinnych 

ideologia sanjū „trzech podległości”;  androcentryczny porządek społeczny traktujący 
męski  punkt  widzenia  jako  normę  ogólnospołeczną  -pozycja  i  kariera  kobiety  była 
uzależniona  od  pozycji,  jaką  posiadał  jej  ojciec  bądź  mąż  (ushiromi  –szarej 
eminencji);    konwencja  językowa  -nazywanie  kobiet  od  imion,  tytułów  lub  funkcji 
zawodowych ich ojców i mężów 
3. 

koncepcje  estetyczne-  mono  no  aware  (patos  rzeczy)  i  aware  (emocjonalna 

wrażliwość) wzbudza: 
 obcowanie z tworami natury;  dziełami sztuki;  widok  pięknych ludzi; piękne formy, 
przedmioty; podniosłe zdarzenia z życia publicznego i prywatnego  

 

background image

 

 

Strona 7 

 

PJWSTK KLJ II rok studia zaoczne 

Iwona Kordzińska-Nawrocka 

 

 

 

 

 

Iwona Kordzińska-Nawrocka 

Kultura literacka Japonii   wykład 4 
Literatura eseistyczna zuihitsu
  i pamiętnikarska nikki dn……… 

 

I Zuihitsu 
Sei Shōnagon  (dakładne daty życia nieznane, XI w.)  

 

Pochodzi  z  warstwy  zuryō;  ojciec  Kiyohara  Motosuke    -  służył  na  dworze 

cesarza Murakami, jeden z kompilatorów antologii Gosenwakashū; poeta i uczony 

 

982 wychodzi za mąż;  Tachibana Norimitsu –opisany   jako silny i odważny 

 

Rodzi syna Norinagę; rozstaje się z mężem  

 

Służba na dworze Teishi- małżonki cesarz Ichijō , córki Fujiwary Michitaki 

 

Wychodzi powtórnie za mąż Fujiwara Muneyo (mąż ma 70 lat); Sei ma 35 lat 

 

Ostanie lata życia nieznane 

I. 

Makura no sōshi (Zapiski spod wezgłowia, Notatki spod poduszki) 

 

Zbiór krótkich esejów, wspomnień, uwag i luźnych zapisków 

 

Kompozycja:  Ruijū  wyliczenia, enumeracje;  Nikki pamiętnik, wspomnienia 

(np. opis dworu Teishi, samej cesarzowej, dworu  cesarza Murakami – ideał); Zuisō 
fragmenty z opisami natury, własnych uczuć i przemyśleń, wspomnienia o Fujiwarze 
Yukinari i Fujiwarze Tadanobu  
II. 

Kategoria estetyczno-literacka okashi 

 

Dzisiaj  okashii - interesujący, zabawny, ciekawy 

 

Motoori  Norinaga-  teoria  dotycząca  etymologii  słowa:    w  okresie  Heian  - 

wyraża podziw dla zjawisk i rzeczy; w okresie Edo  - satyrę i ironię 

 

Znaczenie: 

1. 

Wygodny, przyjemny – wiadomość, list 

2. 

Interesujący, ciekawy – dzieło malarskie, przedmioty, wiersze, muzyka, meble 

3. 

Piękny, fascynujący, pociągający- wygląd ludzi, widoki 

4. 

Miły, sympatyczny- dzieci, młodzi ludzie 

5. 

Wytworny,  elegancki  –  charakter,  cechy  osobowościowe,  usposobienie, 

zachowanie  
okashi  w  Makura  no  sōshi:  Stan  emocjonalny  będący  reakcją  na  zewnętrzne 
atrybuty  świata    kładzie  nacisk  na  opisanie  odczuć  i  jednocześnie  świata 
zewnętrznego, wskazuje na piękno otaczającej rzeczywistości  

 

 II Nikki  -pamiętniki 

Pisane  kaną,  tematyka  prywatna,  osobista,    narracja  często  w  trzeciej  osobie; 
przepojone liryką  
 
1.  Tosa Nikki ( Pamiętnik z Tosy), około 935 rok- Ki no Tsurayuki 

 

Pierwszy pamiętnik prywatny; autor mężczyzna pisze jako kobieta 

 

930-934 przebywał w Tosa (Sikoku) jako gubernator 

 

Opis podróży powrotnej do stolicy ; trwała 55 dni, podróż morska 

 
2. Kagerō nikki
 (Pamiętnik ulotnych chwil), Michitsuna no Haha 

 

Pisarka  Matka  Michitsuny  (935-995);  warstwa  zuryō;  ojciec  Fujiwara 

Tomoyasu 
 

954 r. 19 lat poślubia Fujiwarę Kaneie, jako żona poboczna; ma z nim syna 

Michitsunę 
 

Trzy księgi opisują 19 lat małżeństwa z Kaneie 

background image

 

 

Strona 8 

 

PJWSTK KLJ II rok studia zaoczne 

Iwona Kordzińska-Nawrocka 

I  księga:  okres  954-968  ;poznanie  Kaneie,    jego  zaloty;  oświadczyny;  małżeństwo; 
narodziny syna   nowa kochanka w   życiu Kaneie; samotność i cierpienie 
II księga: okres 969-972, osłabieniu ulegają relacje z mężem; autorka szuka oparcia 
w  religii  ;pielgrzymki  do  świątyń;    opisy  piękna  przyrody;  przemyślenia  na  temat 
własnego losu i przeznaczenia 
III księga:  okres 972-974; obiektywnie podchodzi i ocenia małżeństwo; koncentruje 
się na wychowania syna 
 
3. Izumi Shikibu nikki
 (Pamiętnik Izumi Shikibu), Izumi Shikibu  

 

Izumi Shikibu (976-?)- córka Ōe Masamune (Ród Ōe – uczeni zajmujący się 

chińską  klasyką);  996  r.  ślub  z  Tachibana  Michisada,  córka  Koshikibu;    999  r. 
towarzyszy  mężowi  do  Izumi;  kochanka,  rozpad  małżeństwa;  1000  r.  powraca  do 
Kioto;  1001  poznaje  księcia  Tametaka;  1002  rozwód  z  mężem;  1002  umiera 
Tametaka; 1003 brat książę Atsumichi posyła posłańca z listem , początek burzliwego 
romansu,  przeprowadzka  do  rezydencji  księcia;  1004  wspólny  wyjazd  do  świątyni 
Kamo,  w  czasie  święto  Aoi;  1005  rodzi  syna  księcia;  1007  książę  umiera,  Shikibu 
wraca do domu;  
 

Pamiętnik:    odtwarza  14  miesięcy  romansu  z  księciem  Atsumichi;    zaloty; 

nawiązanie znajomości; przeprowadzka do domu księcia;  związek wywołał skandal; 
różnica  w  pozycjach  społecznych;  Książę  Atsumichi  (Sochi  no  miya)-  syn  cesarza 
Reizei, matka – córka Kaneie 
 

Izumi określana mianem ukareme   kobiety frywolnej (Fujiwara Michinaga) 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

background image

 

 

Strona 9 

 

PJWSTK KLJ II rok studia zaoczne 

Iwona Kordzińska-Nawrocka 

 

Iwona Kordzińska-Nawrocka 

Kultura literacka Japonii  wykład 5 
Opowieści wojenne gunki monogatari
   dn……………… 

 
Japońskie średniowiecze chūsei
 

 

Kamakura (1192-1333)siogunat rodu Minamoto w mieście Kamakura 

 

Muromachi  (1336-1598)  siogunat  rodu  Siogunat  rodu  Ashikaga  w  dzielnicy 

Muromachi w Kioto;  Azuchi (1573-1582) Oda Nobunaga , Momoyama (1582-1598) 
Toyotomi Hideyoshi 

 

 

Literatura średniowieczna 

 

Nowy  gatunek  epiki  gunki  monogatari  ;  rekishi  monogatari  kroniki 

historyczne  Mizukagami  ,  Masukagami;  Otogizōshi  (zeszyty  do  rozrywki)  bajki  i 
opowieści 

mityczne 

Inja 

bungaku 

literatura 

mnichów 

–eremitów;  

Shinkokinwakashū  -  Nowa  antologia  poezji  dawnej  i  współczesnej;    Renga  pieśń 
wiązana ; Teatr nō  
 
 Gunki monogatari- opowieści wojenne 

 

Opowieści  anonimowe;  opowiadacze  kataribe,  wędrowni  mnisi  biwabōshi  ; 

prosty, mówiony język, akompaniament instrumentu biwa  

 

Opowiadali historię powstania świątyń i inne historyczne wydarzenia 

Cechy gatunkowe 

 

Temat-  opis  bitew  i  wojny;  kompozycja  –  rozwijająca  się  zdarzenia  i  fabuła 

się  komplikuje,  pojawiają  się  nowe  wątki  uboczne;  Czas  przeszły;  Język  japoński, 
potoczny  i  elegancka  chińszczyzna;  Brak  bohatera  głównego,  bohater  zbiorowy; 
Narrator obiektywny, zewnętrzny 

 

 

1. 

Heike monogatari- Opowieść o rodzie Taira 

 

Pierwsza część: 6 ksiąg wzrost potęgi Tairów i Taira Kiyomori ; Druga część  

7  i  8    księga  Tairowie  opuszczają  stolice,  opis  czynów  Kiso  Yoshinaka  wielkiego 
wojownika, jego śmierć; Trzecia część  9-12 księga  wyparcie Tairów i zniszczenie 
ich pod Dannoura, Minamoto  Yoshitsune  
 
2. 

Hōgen monogatari- opowieści ery Hōgen 

 

1156-1159  opowieść o walce o władzę wokół tronu cesarskiego  

 

I część Konflikt pomiędzy pretendentem Sutoku i Goshirakawą  

 

II część walka stronnictw rody Fujiwara, Minamoto i Taira  

 

III część Yoshitomo zwycięża, klęska cesarza Sutoku i banicja. 

 

 

3. 

Taiheiki Kronika wielkiego pokoju 1371; 

 50  lat  historii;  Od  1318  wstąpienie  na  tron  cesarza  Godaigo;  do  panowania  cesarza 
Gomurakami 1367; poczatek plany Godaigo obalenia władzy Takatoki Hōjō  ; czyny 
zwolenników  cesarza  księcia  Norinagi,  Nitty  Yoshisady,  Kusunoki  Masashige  ; 
obalenia regenta w Kamakurze 

4. 

Yoshitsuneki  (Gikeiki)  Życie  najsłynniejszego  rycerza  Yoshitsune  ;  

formie luźnych anegdot setsuwa  

background image

 

 

Strona 
10
 

 

PJWSTK KLJ II rok studia zaoczne 

Iwona Kordzińska-Nawrocka 

 

 

 

 

 

       Iwona Kordzińska-Nawrocka 

 
Kultura literacka Japonii   wykład 6 
Zuihitsu
 i pamiętniki średniowieczne   dn……………… 
 

I. 

Kamo Chōmei  1155-1216 

 wybitny poeta, pisarz i krytyk literacki;  prawdziwe imię Nagaakira ;syn Nagatsugu - 
wpływowego  kapłana  świątyni  Shimogamo  jinja;  po  śmierci  ojca  stracił  szansę  na 
karierę; kariera jako poeta nadworny - brał udział w utaawase; związał się ze szkołą 
Rokujō  -założyciel Shōmyō  - polemizował z poetą Fujiwara Shunzei ; 1201 członek 
Wakadokoro  Urząd Poezji  przy cesarzu Gotoba ; 1211 udał się do Kamakury uczyć 
sioguna  Minamoto  Sanetomo  (drugi  syn  Yoritomo)  poezji;  zrezygnował  z  kariery 
urzędniczej,  został  mnichem-eremitą;  zaszył  się  w  Ōhara  koło  góry  Hiei  ;  później 
Hino na pd Kioto  
Dzieła:  Iseki   Zapiski z Ise, 1186 opis podróży ;  Hōjōki Zapiski z pustelni, 1212;  
Hasshinshū    Zbiór  opowieści  o  przebudzeniu  wiary  –  buddyjskie  setsuwa  ,  1214-
1215 (Historie mnichów buddyjskich i hijiri świętych mędrców);  Kamo Chōmei shū 
Antologia poezji  
Hōjōki  -  gatunek  zuihitsu  1280;    utwór  składa  się  z  pięciu  części  tematycznych:  O 
ulotności ludzkiego życia mujō; Katastrofy i żywioły: pożar, taifun, głód, trzęsienie 
ziemi,  decyzja o życiu w pustelni; Opis dnia codziennego w pustelni;   
  
II. 

Kenkō Hoshi (Yoshida  Kenkō, Yoshida Kaneyoshi),  (1283-1352) 

Poeta,  eseista;  urodzony  w  rodzinie  związanej  ze  świątynią  Yoshida  jinja;    Urabe 
Kaneaki  –ojciec,  urzędnik  piątej  rangi,  Jibushō  (MSW);  Kaneaki  służył  cesarzowi 
Gouda (1274-1287), cesarzowi Gonijō (1301-1308); Kenkō był nauczycielem księcia 
Kuniharu  (przyszłego  cesarza  Gonijō);  uczył  jego  matkę  Motoko  córkę  Horikawy 
Tomonori wpływowy arystokrata 
Dzieła: Tsurezuregusa  Szkice z wolnych chwil,  Zapiski dla rozrywki ,1330-1331; 
Kenkō Hōshi shū antologia poezji;   Tsurezuregusa-  zuihitsu ; wstęp i 243 szkice;  
Każdy  szkic  ma  odrębną  kompozycję;    tematycznie  niezależne;    Język  japoński  i 
wstawki  w  kambun  ;    najstarszy  odpis  1431  rok  pióra  Shōtetsu;   mujō  –nietrwałość 
świata;  Kompozycja:  setsuwa  anegdoty,  przypowieści  buddyjskie;  wyliczanki, 
enumeracje;  shinzen kanshō- wychwalanie piękna natury;  nikki 

– 

wspomnienia; 

Danseironjoseiron  uwagi  na temat mężczyzn i  kobiet; Jinseiron,  sekairon  poglądy 
na życie i  świat (wychowanie, wykształcenie, relacje męsko damskie, kultura picia, 
uczucia ) 
 
III. 

Abutsu ni (1208-1283)  

imię  klasztorne;    poetka,  pisarka;    córka  Taira  Norishige,  wychowana  na  dworze; 
druga  żona  Fujiwary  Tameie  ;    miała  z  nim  dwóch  synów  Tamesuke  i  Tamemori;  
1275  po  śmierci  męża  zostaje  mniszką;  spór  o  spadek  po  mężu  pomiędzy  Tameuji 
synem  z  pierwszego  małżeństwa  a  Tamesuke  ;    Abutsu  jedzie  do  Kamakury,  aby 
uzyskać rozwiązanie problemu; podróż rozpoczyna się w 1277  
Dzieła:  Izayoi nikki Dziennik 16. nocy , 1280; trzy części tematyczne: I część opis 
sporu  o  majątek  po  mężu,  posiadłość  oraz  manuskrypty  Fujiwary  Teiki;  II  część 
notatki z podróży;  III część pobyt w Kamakura, kończy utwór chōka  
Utatane  no  ki  Zapiski  z  drzemki  -  opis  przeżyć  z  młodości;  służyła  na  dworze 
księżniczki Anka mon’in ; poznała pewnego arystokratę, swoją pierwszą miłość; opis 

background image

 

 

Strona 
11
 

 

PJWSTK KLJ II rok studia zaoczne 

Iwona Kordzińska-Nawrocka 

uczuć  i  relacji  ;  forma  noweli;  brak  typowej  kompozycji  charakterystycznej  dla 
pamiętnika ; nie ma dat, nazwisk, faktów; nie przestrzegany porządek chronologiczny  

 

Poezja średniowieczna 
IV Shinkokin wakashū
  (Zbiór pieśni dawnych i dzisiejszych) 1205 r. na rozkaz 
cesarza Gotobain ; zawiera 2000 wierszy zebranych w 20 księgach ; wstęp kanajo; 
Posłowie manajo ; Kompilatorzy: Minamoto Michitomo, Fujiwara Ariie, Fujiwara 
Teika, Fujiwara Ietaka, Fujiwara Masatsune, Jakuren ; poezja  dawnych poetówi 
ManyoshūKokinshū i poetów kompilatorów i im współczesnych.  

Tematyka:  Cztery  pory  roku:  Wiosna  1,2  ;  Lato  3  ;  Jesień  4,5  ;  Zima;  Wiersze 
urodzinowe  Ga;  Wiersze  o  rozstaniach;  Wiersze  miłosne  5  ksiąg;  Różne  wiersze  3 
księgi; Jinji wiersze shintoistyczne ; Shakkyō wiersze buddyjskie ; Dominuje tanka ; 
Kakekotoba 
słowa o podwójnych znaczeniu matsunakuaki  Honkadori  lub hikiuta  
zapożyczenia  z  innych  wierszy  lub  prozy  ;  Honka-  oryginalny  wiersz  tori 
zapożyczenie;  poezja  i  proza  najczęściej  z  Kokinshū,  Ise  monogatari  i  Genji 
monogatari;  Daiei
    -wiersze  na  określony  temat  najczęściej  pochodzą  z  utaawase  ; 
Hyakushu  
zwyczaj  komponowania  100  poematów;  Poezja  dworska,  elegancka; 
Furuki kotoba kokoro atarashi - Stare słowa, nowe uczucia 

Wartości  estetyczne:  Yūgen  ukryta  głębia  ;  Ushin  z  sercem,  wrażliwość,  pełnia 
uczuć ; Wabi-skromność ubóstwo ; Yūgen - pochodzenie chińskie - buddyjska głębia; 
Okres Heian - Kokinshū (Manajo) delikatna głębia’ Fujiwara Shunzei Koraifūteishō-
porównianie  do  aware  i  en-  pojawia  się  pojęcie  yōsei  połączenie  serca  i  poetyckiej 
formy, dalekie, zamglone piękno; Fujiwara Teika Maigetsushō  styl wiersza yūgentai 
; Kamo Chōmei Mumyōshō głębia nie wyrażona słowami;  
Ushin  Okres  Heain-    elegancja;  Fujiwara  Teika  -  ushintai  rodzaj  wiersza;  Renga    -
mushin-ushin  

Poeci:    Fujiwara  Teika,  Sadaie  1162-1241    Poeta,  krytyk  literacki  ,  syn  Fujiwary 
Shunzei;  Matka  Kaga,  dama  dworu  małżonki  cesarza  Toby;  Wychowywał  się  na 
dworze;  Służył  w  rezydencji  kanclerza  Kujō  Kanezane  ;  Wziął  udział  w  utaawase 
związał się z cesarzem Gotoba ; Kariera dworska  -poeta, krytyk literacki, nauczyciel; 
Dzieła:  Ogura  Hyakunin  isshu  (Sto  wierszy  stu  poetów),  Kindaishūka  (Wybitne 
wiersze  współczesne)  1209,  Meigetsuki  (Zapiski  przy  jasnym  księżycu)  1235 
pamiętnik w języku chińskim;  
Saigyō  1118-1190Wywodził  się  z  warstwy  samurajów,  Prawdziwe  imię  Satō 
Norikiyo;  Pełnił  funkcje  w  gwardii  cesarskiej;  20  rok    życia  zostaje  mnichem    imię 
Saigyō;  Podróżował  po  kraju,  mieszkał  w  świątyniach    góra  Kōya;  znał  Fujiwarę 
Shunzei, Jakurena; Brał udział w utaawase, uczył sztuki poetyckiej 
Fujiwara  Toshinari,  Shunzei    (1114-1204)  -Poeta,  krytyk  literacki,  syn  poety 
Fujiwary Toshitady ;  Przyjaciel Saigyō; Redaktor Senzaishū (Zbiór tysiąca lat) 1188 
na  rozkaz  Goshirakawy  ;  Udział  w  utaawase;  1197  na  prośbę  księżniczki  Shikishi  
napisał podręcznik Korai Fūteishō ; Tematyka mujō przemijanie, upływ czasu  
Fujiwara  Karyū  1158-1237;    Uczeń  Fujiwary  Shunzei;  Redaktor  Shinkokinshū; 
Służył  cesarzowi  Gotoba  ;  Pod  koniec  życia  zostaje  mnichem;  Elegancki  styl, 
romantyczne podejście  
Jakuren 1193-1202 -Fujiwara Sadanaga, adoptowany syn Shunzei; Służył na dworze 
Goshirakawy  ;  jako  mnich  podróżował  do  Izumo,  na  górę  Kōya,  Kamakury; 
Zamieszkał w Sagano  

background image

 

 

Strona 
12
 

 

PJWSTK KLJ II rok studia zaoczne 

Iwona Kordzińska-Nawrocka 

Shokushi  /  Shikishi  naishinnō    (1149-1201);  Córka  cesarza  Goshirakawy  (1155-
1158);  Kapłanka  świątyni  Kamo;  Mniszka;  Uczył  ją  Fujiwara  Shunzei;  Poezja 
miłosna pełna pasji; Bogaty świat aluzji 

Ogura  hyakunin  isshu  Zbiór  z  Ogura,  po  jednym  wierszu  stu  poetów,    1235  r. 
kompilator  Fujiwara  Teika;    Ogura  nazwa  górskiej  willi  ;Jeden  wiersz  1000 
najwybitniejszych  poetów;  Najstarszy  wiersz  cesarza  Tenchi  (626-671);  Antologia 
stała się podręcznikiem nauki poezji, kaligrafii; Gra towarzyska utakaruta  

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

 

 

Strona 
13
 

 

PJWSTK KLJ II rok studia zaoczne 

Iwona Kordzińska-Nawrocka 

Iwona Kordzińska-Nawrocka 

 
Kultura literacka Japonii   wykład 8 

 

 Ihara Saikaku i powieść nowożytna  dn………. 

 

I. 

Epoka Edo 1603-1868 

          Epoka  Tokugawa,    nowożytność  kinsei;  Dwa  podokresy:    kultura  Genroku  
1688-1704    Osaka, Kioto;   Kultura Kasei      1804-1830 Edo  

II. 

     Ihara Saikaku   1642-1693 

1. 

Życiorys: 

 urodził  się  w  Osace  w  1642  roku,  pochodził  z  rodziny  kupieckiej,  prawdziwe  imię 
Hirayama Tōgo, życie owiane tajemnicą; jako dziecko kupca musiał zacząć edukację 
w  wieku  7,  8  lat;    w  wieku  10  lat  zaczął  pracować  w  rodzinnej  firmie,  aby  później 
móc  ją  odziedziczyć;  w  wieku  15,  16  lat  przeszedł  prawdopodobnie  ceremonię 
gempuku; zaczął pisać wiersze haikai;ożenił się wieku 20, 21 lat , ale szybko stracił 
żonę;  pisarz  został  sam  z  trójką  dzieci,  z  których  jedno  było  niewidome;  przekazał 
swój  biznes  uczniowi  i  sam  wybrał  życie  podróżnika;  1675  r.  Haikai  dokugin 
ichinichi senku
 (Tysiąc strof haikai skomponowanych w jeden dzień) 

2. 

Podział utworów Saikaku 

     ze względu na treść i poruszane tematy: 

 

kōshoku mono - utwory o miłości 

 

buke mono - utwory dotyczące samurajów 

 

chōnin mono - opowieści o mieszczanach 

 

zatsuwa mono - utwory o różnorodnej tematyce 

 

osobne miejsce zajmuje grupa utworów wydanych po śmierci pisarza.  

 

3. 

Najważniejsze powieści  

        1682 rok, kiedy Saikaku ma 41 lat, powstaje pierwsza powieść Kōshoku ichidai          
otoko 
(Życie miłosne mężczyzny) 
1684  Kōshoku  gonin  onna  (Pięć  kobiet  i  ich  życie  uczuciowe),  Kōshoku  ichidai 
onna 
   (Żywot kobiety swawolnej) 
1688  Nippon eitaigura (Wieczysty skarbiec japoński) 
1692 Seken munesan’yō (Świat obrachunków) 
Tworzy przez 11 lat, do śmierci w 1693 roku,   pozostawił w sumie  26 dzieł 
po śmierci jego uczeń  Hōjō Dansui zebrał i opublikował nie wydane wcześniej dzieła 

4. 

Gatunek ukiyozōshi - opowieści ulotnego świata 

Utwory o charakterze nowelistycznym tanpen  

Kontynuacja tradycji literatury eseistycznej, anegdotycznej setsuwa  
Budowa:    maegaki  wstęp  -  wprowadzenie  odpowiedniego  nastroju,  odniesienia 
dotyczą świata przyrody; rozwinięcie tematu; zakończenie stanowiące podsumowanie 
czas    powieści  zdarzenia  z  przeszłości,  ale  narracja  prowadzona  jest  w  czasie 
teraźniejszym  
narrator przedstawia historię słuchaczom  

background image

 

 

Strona 
14
 

 

PJWSTK KLJ II rok studia zaoczne 

Iwona Kordzińska-Nawrocka 

Brak  opisów  skomplikowanych  uczuć,  wahań  czy  rozterek  bohaterów,  nie  są  to 
powieści psychologiczne 

 

5. 

Kōshoku dawniej irogonomi  

radość wypływająca z przyjemności życia, jedzenia, uprawiania muzyki, sztuki, dnia 
codziennego;  przyjemności  miłosne  głównie  seksualne;  rodzaj  sztuki  i  kultury 
seksualnej; odpowiednia atmosfera, nastrój,  wzajemne zaufanie i pociąg  

 

6. 

Kōshoku ichidai otoko (Życie miłosne mężczyzny)-prozatorski debiut 

Utwór  -8  ksiąg  i  54  rozdziały;    ilustrowany    przez  pisarza;  nowy  bohater  literacki  
daijin  -  bogaty,  wykształcony  młodzieniec;    Yonosuke-  Światowiec;  poświęca  się 
shikidō, czyli drodze miłości 

 

7. 

Kōshoku ichidai onna ( Żywot kobiety swawolnej) 

   6  ksiąg  po  sześć  rozdziałów;  przedstawia  historię  życia  i  miłości  tytułowej 
bohaterki;  forma monologu będącego zarazem spowiedzią  kobiety; u kresu swojego 
życia  jako  mniszka  mieszkająca  w  samotni  opowiada  dwóm  młodym  mężczyznom 
swoje życie i miłosne przygody; słowo spowiedź  wskazuje na wiarę, iż spowiedź w 
obliczu bóstw przyniesie zbawienie i ukojenie 

 

8. 

Kōshoku gonin onna (Życie miłosne pięciu kobiet) 

historia  pięciu  miłosnych  związków;  tytuł  nawiązuje  do  goningumi  (związek  pięciu 
rodzin)  najmniejsza  jednostka  społeczna  w  Edo;  bohaterki  to  nie  kurtyzany,  tylko 
mieszczki - trzy córki i dwie żony; historie oparte są na wydarzeniach autentycznych, 
które  Saikaku  odpowiednio  dostosował  do  swojej  powieści;  ilustracje  przygotował 
Yoshida Hanbei; Kompozycja: każda nowela ma formę zbliżoną do sztuki nō, -wstęp, 
trzy rozdziały i zakończenia- pięć części.  

 

Onatsu - historia oparta na Onatsu Seijūrō monogatari (Opowieść o Onatsu i 

Seijurō) głośny, skandaliczny związek  Onatsu i Seijūrō z Himeji  

 

Osen  oparta  na  Taruya  Osen  monogatari  (Opowieść  o  Osen  -  żonie 

producenta  beczek)  -  miłość  kobiety  zamężnej  Osen  do  Kikuya  Chōzaemona, 
służącego pracującego w zakładzie jej męża 

 

Osan  -    historia  Koyomiya  Osan  monogatari  (Opowieść  o  Osan    -  żony 

wytwórcy  kalendarzy)  -  związek  skazanych  na  karę  śmierci  za  cudzołóstwo  Osan  i 
Moemona  

 

Oshichi  -    historia  Yaoya  Oshichi  monogatari  (Opowieść  o  Oshichi,  córce 

własciciela  sklepu  z  warzywami)    -  nieszczęśliwa  miłość  Oshichi  do  Kichisaburō, 
praktykanta w sklepie ojca 

background image

 

 

Strona 
15
 

 

PJWSTK KLJ II rok studia zaoczne 

Iwona Kordzińska-Nawrocka 

 

Oman  -  Oman  Gengobei  monogatari  (Opowieść  o  Oman  i  Gengobeiu) 

przedstawia  skomplikowany  związek  Oman  i  Gengobeia,    Kobiecie  udało  się 
odciągnąć ukochanego mężczyznę od miłości homoseksualnej 
 

9. 

Nippon eitaigura (Wieczysty skarbiec japoński), 1688 

 30 opowiadań; każde rozpoczyna się od pouczenia, recepty na życie; kodeks kupca- 
pieniądze, pracowitość, uczciwość; 

 

10. 

Sekenmunesan’yō (Obrachunki człowieka poczciwego), 1691 

   5  ksiąg  5  rozdziałów;    akcja  umiejscowiona  pod  koniec  roku;    zwyczaj  spłacania 
wszystkich długów; etyka mieszczańska, pieniądze; życie warstw najniższych  

 

11. 

Podsumowanie-  elementy wyróżniające prozę Saikaku: 

 

nowelistyczna forma nawiązującą do tradycji literatury setsuwa  

 

tematyka - pomijając bukemono i zatsuwamono, przedstawia życie codzienne, 

pragnienia i uczucia mieszczan 

 

sfera zjawisk, która wiąże się z pojęciem ukiyo – ulotnego świata.   

 

indywidualny styl pisarza 

            Saikaku  korzysta  ze  skarbca  japońskiej  literatury  klasycznej  zachowuje 
aktualność i „nowoczesność” w warstwie tematycznej i językowej  swoich dzieł 
powieści należą do nurtu obyczajowych.