background image

Regulacja rozpływu powietrza 

w sieci wentylacyjnej 

Aerologia Górnicza 

background image

Regulacja rozpływu powietrza w 

sieci wentylacyjnej

• Regulacja rozpływu powietrza w sieci wentylacyjnej 

polega na uzyskaniu żądanych ilości powietrza w 

oddziałach wydobywczych a w szczególności w 

wyrobiskach ścianowych. 

• Dysponując schematem kanonicznym z naniesionymi 

kierunkami rozpływu powietrza, ilościami powietrza oraz 

oporami bocznic obliczamy spadki naporu na drogach 

niezależnych, spiętrzenie wentylatorów głównych, 

parametry regulatory rozpływu powietrza w zależności 

od przyjętej metody regulacji (tamy regulacyjne –

regulacja dodatnia lub wentylatory pomocnicze –

regulacja ujemna). 

background image

Regulacja rozpływu powietrza 

w sieci wentylacyjnej

• Spadek naporu na drodze niezależnej obliczamy wg zależności, 

N/m

2

:

• gdzie:
• R

wi

– opór danej bocznicy należącej do drogi niezależnej, kg/m

7

• V

i

– ilość powietrza w danej bocznicy należącej do drogi 

niezależnej, m

3

/s, 

±∆

p

r

– strata ciśnienia przyjmowana w zależności od metody 

regulacji, Pa. 

r

k

n

i

wi

ci

p

V

R

p

±

=

=1

2

background image

Regulacja rozpływu powietrza w 

sieci wentylacyjnej

• W kopalnianej sieci wentylacyjnej wyróżnia się pewną liczbą

oddziałów wydobywczych nazywany z punktu widzenia wentylacji 

rejonami wentylacyjnymi, które są przewietrzane niezależnymi 

prądami powietrza. Prąd niezależny odgałęzia się od grupowego 

prądu powietrza wlotowego i po przewietrzaniu wyrobisk łączy się

z zużytym prądem powietrza wylotowego. 

• Ilość dróg niezależnych (N) dla których będzie przeprowadzana 

regulacja powietrza obliczamy z zależności: 

gdzie:
• - ilość bocznic w sieci wentylacyjnej, 
• - ilość węzłów w sieci wentylacyjnej. 
Przy obliczeniu ilości dróg niezależnych należy zmniejszyć ich ilość o 

ilość bocznic tzw. ośluzowanych, gdzie zachodzą planowane 

ucieczki powietrza. 

1

+

=

W

B

N

background image

Regulacja sieci wentylacyjnej  

Przykład 
1.

∆p

c1

= 2510+804,3* r

1

2. 

∆p

c ,2

= 2542+1366* r

2

3. 

∆p

c 3

= 2807+1264,5* r

3

4. 

∆p

c 4

= 2622+643,1* r

4

5. 

∆p

c 5

=2654+562,2*r

5

Największa strata naporu występuje na drodze 3, 

więc przyjmujemy 

∆p

r3

= 0, r

3

=0,

a dla pozostałych tam obliczmy ich opór:

r

1

= 0,3693[N*s

2

/m

8

]

r

2

= 0,1930[N*s

2

/m

8

]

r

= 0,2877[N*s

2

/m

8

]

r

5

= 0,2721[N*s

2

/m

8

]

background image

Dobór regulatorów rozpływu 

powietrza 

Regulację dodatnią rozpływu powietrza dokonuje się poprzez 

zabudowę na wlocie do oddziału wydobywczego tamy regulacyjnej. 
Spadek naporu na regulatorze obliczany wg zależności: 

gdzie:

p

w

- spiętrzenie wentylatora głównego, Pa,

p

ci

- spadek naporu na liczonej drodze niezależnej, Pa.

• Opór tamy regulacyjnej przy regulacji dodatniej obliczamy z 

zależności: 

gdzie:
• V

tr

- strumień powietrza płynącego wyrobiskiem, w którym 

zabudowano tamę regulacyjna, m

3

/min.

ci

w

r

p

p

p

=

2

tr

r

tr

V

p

R

=

background image

Dobór regulatorów rozpływu 

powietrza

• Dysponując oporem tamy regulacyjnej, wyznaczamy powierzchnię

okna regulacyjnego A

o

, korzystając ze wzoru, m

2

:

gdzie:
• A

i

- przekrój wyrobiska, w którym zabudowano tamę regulacyjne, m

2

.

Obliczenia zestawić w tabeli. 

73

,

1

1

1

tr

i

o

R

A

A

+

=


Document Outline