pedagogika, POLITOLOGIA PRACA SOCJALNA


Ad.1.

Przedmiotem badań pedagogiki jest proces wychowania w różnych jego postaciach i formach. Proces celowo organizowanego wychowania dotyczy przede wszystkim dzieci i młodzieży, stąd wychowanie ich jest głównym zadaniem pedagogiki. Celowo organizowane wychowanie obejmuje także niektóre grupy ludzi dorosłych, tj. ANDRAGOGIKA - pedagogika ludzi dorosłych lub ich oświata i GERONTOLOGIA - pedagogika ludzi starszych.

Współczesny rozwój sił twórczych nauki, techniki, organizacji pracy wymaga od pedagogiki objęcia swoim zakresem całokształtu spraw związanych z wychowaniem człowieka.

Przedmiotem badań pedagogiki są nie tylko wpływy wychowawcze organizowane świadomie i celowo ale również wpływy niezamierzone i żywiołowe. Mówimy wtedy o procesie socjalizacji. Do zadań i zainteresowań pedagogiki należy także zjawisko funkcjonowania systemu szkolno - oświatowego.

Ad.2.

DIAGNOSTYCZNA (rozpoznawanie) - polega na gromadzeniu wiedzy o tym, co było lub co jest w obiektywnej rzeczywistości, polega na stwierdzeniu jej obiektywnego stanu.

PROGNOSTYCZNA - polega na określeniu na podstawie poznanych zjawisk przyszłego kierunku ich rozwoju.

INSTRUMENTALNO-TECHNICZNA - polega na dostarczaniu wiedzy o tym jak realizować zamierzone cele.

HUMANISTYCZNA - umożliwia zaspokojenie potrzeb człowieka w dziedzinie jego dążeń do poznania obiektywnej rzeczywistości.

NAUKI WSPÓŁPRACUJĄCE Z PEDAGOGIKĄ:

NAUKI PRZYRODNICZE - dyscypliny zajmujące się badaniem biologicznego aspektu rozwoju człowieka i badaniem biologicznych uwarunkowań procesów wychowania; do tej grupy nauk należą nauki medyczne tj. biomedyczne podstawy rozwoju i wychowania.

NAUKI PSYCHOLOGICZNE - psychologia ogólna i rozwojowa, zajmująca się badaniem funkcjonowania psychiki a zwłaszcza jej indywidualnego rozwoju.

NAUKI WYCHOWAWCZE - bada psychiczne uwarunkowania i skutki oddziaływań wychowawczych.

NAUKI SOCJOLOGICZNE - socjologia wychowania, pracy, zawodowa, kultury.

NAUKI EKONOMICZNE

NAUKI FILOZOFICZNE - etyka jako podstawowa nauka do podejmowania zagadnień z zakresu wychowania moralnego; estetyka - analizuje oddziaływanie sztuki na człowieka

Ad.3

1.

Wychowanie - to całość zamierzonych oddziaływań środowiska społecznego, przyrodniczego na jednostkę, trwające całe życie. W zakres pojęcia wchodzi: wychowanie naturalne pod wpływem środowiska w którym jednostka funkcjonuje - rodzina, kontakty społeczne, obyczaje, religia

wychowanie instytucjonalne - celowe, planowe oddziaływanie instytucji wychowujących takich jak: przedszkola, szkoły, internaty, domy dziecka

samowychowanie

Oddziaływanie to ma wpływ na stosunek jednostki do otaczającego świata, kształtowanie się systemu wartości, norm, celu życia.

W pedagogice istnieją definicje, które kładą nacisk na celowe dokonywanie zmian w osobowości człowieka pod wpływem czynników zewnętrznych. Jednostka stanowi w nich przedmiot oddziaływań.

Druga grupa definicji mówi o wychowaniu indywidualnym, czyli wspomaganiu rozwoju jednostki poprzez pobudzanie do działania, ale pośrednio, wpływając nie na wychowanka lecz na warunki w których działa.

Wychowanie przekazuje jednostkom dziedzictwo kulturowe, wzory zachowań - utrzymuje ciągłość kulturową społeczeństw, a jednocześnie przygotowuje do uczestnictwa i przekształcania rzeczywistości społecznej.

2. Nauczanie - działalność nauczyciela, o charakterze planowej, celowej pracy, ukierunkowanej na wyposażenie uczniów w wiadomości, umiejętności i nawyki oraz rozwijanie ich zdolności. Nauczanie związane jest z uczeniem się, obydwa pojęcia tworzą wspólnie pojęcie kształcenia.

Nauczanie jest przedmiotem badań dydaktyki

Ad.4

Zarówno proces nauczania, jak i proces wychowania są przez nauczyciela organizowane w sposób zamierzony i celowy. Są ze sobą powiązane, ale każdy z nich rządzi się własną specyfiką, która stanowi o ich skuteczności6. Z tego wynika, że nie każdy nauczyciel, który dobrze uczy, jednocześnie dobrze wychowuje. Nauczanie wychowujące polega bowiem na świadomym realizowaniu obu celów, a nie na traktowaniu wychowania jako skutku ubocznego nauczania7. Nauczając, rozwijamy u ucznia dyspozycje instrumentalne - przekazujemy to, co ma wiedzieć, umieć i rozumieć. Natomiast dzięki wychowaniu kształtujmy dyspozycje kierunkowe, dające podstawę do wyboru celów i zasad działania8. Samo przekazywanie wiedzy nie zapobiegnie irracjonalnym zachowaniom, które obserwujemy nawet u niezwykle zdolnych uczniów.



Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
PEDAGOGIKA - Osobowość jest strukturą całościową cech psychicznych, POLITOLOGIA PRACA SOCJALNA
Europejska Wspólnota Obronna, POLITOLOGIA PRACA SOCJALNA
Dziennik Ustaw nr 53 z 2008 poz. 323, POLITOLOGIA PRACA SOCJALNA
Uwagi - pedagogika specjalna, Praca socjalna, Pedagogika, specjalna
pedagogizm i pedagogika, studia - praca socjalna, pedagogika
Pedagogika społeczna i praca socjalna
TEST PG 6 lutego 2009 PIŁA, POLITOLOGIA PRACA SOCJALNA
Geneza I Wojny Światowej i jej przebieg, POLITOLOGIA PRACA SOCJALNA
Proces legislacyjny druk, POLITOLOGIA PRACA SOCJALNA
Pedagogika technologiczna, PRACA SOCJALNA
Klasyfikacja metodycznego działania(1), POLITOLOGIA PRACA SOCJALNA
Problemy energetyki światowej, POLITOLOGIA PRACA SOCJALNA
pedagogika społeczna praca socjalna
Dziennik Ustaw z 2008 r, POLITOLOGIA PRACA SOCJALNA
PRYWATYZACJA, POLITOLOGIA PRACA SOCJALNA
ZSRR w czasach Stalina, POLITOLOGIA PRACA SOCJALNA
sciaga na Stasiaka, POLITOLOGIA PRACA SOCJALNA
Pedagogika montesorrii, PRACA SOCJALNA
zagadnienia zakrzewski, POLITOLOGIA PRACA SOCJALNA

więcej podobnych podstron