ON WCIĄŻ JEST Z NAMI, Katecheza, Jan Paweł II


ON WCIĄŻ JEST Z NAMI

Scenariusz poświęcony Słudze Bożemu Janowi Pawłowi II

Śpiew: Wiele jest serc

Wciąż jest wiele serc czekających na Radosną Nowinę, jak kiedyś, jak zawsze... Dziś, kiedy nasz wielki Rodak patrzy na nas z nieba, jeszcze bardziej pragniemy słowa Jego wypełniać, jeszcze bardziej pragniemy czcić Go i naśladować. Chcemy - głosić Ewangelię Chrystusa, by choć trochę przemieniać oblicze naszej ziemi. Wiemy, że On tego od nas oczekuje to do nas przecież mówił:

„Promieniujcie pięknem Chrystusa! Otwierając się na tchnienie Ducha, staniecie się nieustraszonymi apostołami, zdolnymi szerzyć wokół siebie płomień miłości i blask prawdy”.

(z Orędzia na XVIII Światowy Dzień Młodzieży)

„Oddajcie wasze talenty i wasz młodzieńczy zapał na służbę głoszenia Dobrej Nowiny. Bądźcie pełnymi entuzjazmu przyjaciółmi Jezusa, ukazującymi Pana tym, którzy pragną Go ujrzeć, przede wszystkim tym, którzy są najdalej od Niego. (...)

Poczujcie się odpowiedzialni za ewangelizację waszych przyjaciół

i wszystkich waszych rówieśników”.

(z Orędzia na XIX Światowy Dzień Młodzieży)

Te i inne Jego słowa są zawsze aktualne, a wierząc w świętych obcowanie nie wątpimy, że nasz ukochany Papież jest z nami i zawsze będzie nas wspierał w wielkim dziele budowania cywilizacji miłości.

On wciąż jest z nami

Z nieba spogląda

I modli się z wysoka

On - Papież Polak

Syn naszej ziemi

On - skała i opoka

Nauka Jego ciągle żywa

Blask prawdy ją rozpromienia

On - darem Bożym

Co wciąż prowadzi

Swój Kościół do zbawienia

Chociaż dla Niego

Wieczna Światłość

Nam - ziemskie bytowanie

On nie przeminął

I w naszych sercach

Na zawsze pozostanie

(Alina Paul)

Na zawsze pozostanie pamięć Jego nauki, Jego przykład, Jego miłość. Dziś, kiedy obchodzimy kolejny Dzień Papieski, chcemy szczególnie dziękować Bogu za ten niezwykły dar Papieża Polaka.

Powracamy więc z ogromną wdzięcznością do tamtego bardzo ważnego wydarzenia, które miało miejsce

16 października 1978 roku.

Nad Watykanem uniósł się biały dym.

Zadrżały ze szczęścia serca Polaków: Karol Wojtyła został Papieżem!

W Krakowie rozdzwonił się dzwon Zygmunta.

Jakże radosna dla Polski wybiła godzina,

Wybrany na tron apostolski kardynał Wojtyła.

Radosna wieść, niby strzałą, ponad światem bieży,

Wszyscy sobie powtarzają: Polak jest papieżem.

Dzwony się rozkołysały radosnym rozgłosem,

Zygmuntowski dzwon prastary, brzmi potężnym głosem:

Polak, Polak na stolicy Piotrowej zasiądzie,

Namiestnikiem Chrystusowym wreszcie Polak będzie.

On Piasta rodu potomek, Mieszków, Jagiellonów,

Przez kajdany i niewolę szedł do tego tronu.

Każda grudka jego ziemi przesiąknięta łzami,

Ludzkich istnień spalonymi żyzna popiołami.

To ta męczeńska kraina, która krwią spływała,

Na papieża swego syna z trudem wychowała.

<Pójdź za mną>, Pan powiedział swe odwieczne słowo,

Tobie Ja powierzam słynną łódź Piotrową.

A gdy bezbożnictwa fale w łódź uderzą Twoją,

Nie lękaj się, płyń wytrwale, jam jest wśród burz z Tobą.

Bo na Piotrowej opoce Kościół mój wzniesiony,

Pokona szatańskie moce, on niezwyciężony.

I już brzmi pieśń podniebna

Radośnie przed światem

Chrystus Wodzem, Chrystus Królem,

Chrystus Władcą naszym.

(J. Hałaczkiewicz, Papież)

Śpiew: Barka

Ten Papież, który przybył z dalekiego kraju staje się Ojcem wszystkich. Dla wszystkich ma dobre słowo i uśmiech. Pielgrzymuje do najdalszych stron świata. Odbywa ponad sto podróży apostolskich. Spotyka się z wiernymi na mrozie, w deszczu i podczas tropikalnych upałów. W czasie pielgrzymek przy Piotrze naszych czasów gromadziły się miliony ludzi na Eucharystii, na spontanicznych spotkaniach, wreszcie - na nabożeństwach ekumenicznych. Tak było wszędzie, nawet w najdalszych zakątkach globu, nawet tam, gdzie katolicy wcale nie stanowili większości.

Jan Paweł niezmiennie i stanowczo przypominał, że nie może istnieć państwo bez wolności, umacniał braci w wierze i przywracał nadzieję.

W swoim orędziu na światowy dzień pokoju, mówił:

„Pokój jest dobrem, które należy wprowadzać poprzez dobro: jest on dobrem dla poszczególnych osób, dla rodzin, dla narodów świata i dla całej ludzkości; jest zatem dobrem, którego należy strzec i które należy rozwijać wybierając i czyniąc dobro”.

(z Orędzia na światowy dzień pokoju, 01.01. 2005)

Pragnieniem Jego serca było, abyśmy wszyscy czyniąc dobro uwierzyli w Chrystusową miłość i jak jedna Rodzina wspólnie uwielbiali Boga Ojca.

Śpiew: Ty wyzwoliłeś nas Panie

Podróżując po świecie, Jan Paweł II najchętniej powracał do Ojczyzny. Podczas swojego pontyfikatu odwiedził nas osiem razy. Umacniał i pocieszał, jednoczył nas na modlitwie i zachęcał do pracy nad sobą. Był w tak wielu miastach. Najczęściej odwiedzał: Warszawę, Kraków, Częstochowę i Wadowice.

Anielskie skrzydła

niosą bolesne stopy

i przybył -

Sobą

ubogacił

przestrzeń Ojczyzny

i Rodaków rozmiłowanych

w mądrości słów

natchnionych

Bogiem

Jan Paweł II - dar nieba i ziemi

nieprzebrane

źródło Miłości

w Chrystusie

(L. Szubel, Dar nieba i ziemi)

Zawsze czekaliśmy na Niego z sercami radosnymi i mocnymi nadzieją. Wsłuchiwaliśmy się w Jego słowa:

Kiedy wędruję po polskiej ziemi, od Bałtyku, przez Wielkopolskę, Mazowsze, Warmię i Mazury, kolejne ziemie wschodnie od Białostockiej aż do Zamojskiej, i kontempluję piękno tej ojczystej ziemi, uprzytamniam sobie ten szczególny wymiar zbawczej misji Syna Bożego. Tu z wyjątkową mocą zdaje się przemawiać błękit nieba, zieleń lasów i pól, srebro jezior i rzek.

Tu śpiew ptaków brzmi szczególnie znajomo, po polsku. (...)

Piękno tej ziemi skłania mnie do wołania o jej zachowanie dla przyszłych pokoleń. Jeśli kochacie tę ojczystą ziemię, niech to wołanie nie pozostanie bez odpowiedzi! (...)

W rodzinie i w szkole nie może zabraknąć wychowania do szacunku dla życia, dla dobra i piękna. Wszyscy ludzie dobrej woli winni współdziałać w tym wielkim dziele (...)

(z homilii Jana Pawła II, wypowiedzianego podczas liturgii Słowa w Zamościu)

Jan Paweł II - Papież, Maryjnego zawierzenia, był również Papieżem krzyża.

Od najmłodszych lat doświadczał różnego rodzaju cierpienia. Śmierć matki, brata, ojca. Wszystko to wpływało na duchowy rozwój młodego czlowieka. Bóg obdarowując Go cierpieniem, przygotowywał Go do ciężaru, jaki dźwigał będąc Pasterzem Chrystusowego Kościoła.

Wtedy też, już na początku pontyfikatu, spotyka Go, ogromne cierpienie, nie tylko fizyczne, ale również duchowe.

Był dzień 13 maja 1981 roku kiedy dokonano zamachu na życie Ojca Świętego.

Jednak już pięć dni po zamachu, w niedzielę, na placu św. Piotra rozległ się głos Jana Pawła II nagrany na taśmie magnetofonowej w klinice Gemelli:

modlę się za brata, który mnie zranił, a któremu szczerze przebaczyłem, zjednoczony z Chrystusem Kapłanem - Ofiarą, składam moje cierpienie w ofierze za Kościół i świat”.

W czasie każdej podróży apostolskiej Jan Paweł II spotykał się z chorymi, cierpiącymi, O nich mówił:

„ludzie chorzy i starzy, upośledzeni i potrzebujący opieki pokazują nam w sposób szczególny, jak bardzo zdani jesteśmy na siebie nawzajem i jak głęboko związani. Musimy pochylić czoła przed tymi braćmi czy siostrami, którzy są właśnie słabi i bezradni, pozbawieni czegoś, co jest nam dane, czym cieszymy się każdego dnia”.

Śpiew: Zbawienie przyszło przez krzyż

Wszyscy widzieliśmy, jak bardzo cierpiał fizycznie w ostatnich latach swojego życia. On sam się swojej słabości nie wstydził, nie ukrywał się przed światem. Pokazywał nam, że taka jest kolej rzeczy, że trzeba umieć nieść krzyż. Potrzeba uczyć się przyjmować krzyż i ten krzyż przyjęty z miłością staje się siłą czlowieka.

Jan Paweł II dał nam wszystkim przykład pięknego życia i pięknego umierania. Czas Jego odejścia do domu Ojca stał się czasem modlitwy i wielu nawróceń, i chociaż płakaliśmy po Jego śmierci, a żałobne dzwony napełniły nas ogromnym smutkiem. To przecież wciąż mamy świadomość, że On zostawił nam wszystko co najważniejsze. Zdążył życiem i słowem dać przykład świętości.

Wszystko zdążyłeś

Powiedzieć

Ukazać

Przybliżyć

Blask Prawdy

Niosłeś

Tajemnicę Eucharystii

Dawałeś

Komunię z Bogiem

Głosiłeś przykładem

Teraz Tobie

Światło Wieczności

A nam

Chleb Życia

Na drogę do domu Ojca

(A. Paul, Zdążyłeś)

Za tak wiele dobra, które od Niego otrzymaliśmy trzeba być wdzięcznym. Piękną formą wdzięczności jest modlitwa. Dlatego nasze spotkanie zakończmy modlitwą o szybką beatyfikację Jana Pawła II.

„Boże w Trójcy Świętej Jedyny, Ty w swojej niewypowiedzianej dobroci powołujesz ciągle nowych apostołów, aby przybliżali światu Twoją Miłość. Bądź uwielbiony za to, że dałeś nam opatrznościowego Pasterza - Ojca Świętego Jana Pawła II.

Boże, źródło wszelkiej świętości, spraw prosimy Cię, aby Kościół zaliczył Go do grona swoich świętych.

Wejrzyj na Jego heroiczną wiarę, całkowite oddanie się Tobie. Pomnij, jak bardzo miłował Kościół Twojego Syna, jak wiernie kochał każdego czlowieka, broniąc jego godności i praw, przebaczając wrogom, zło dobrem zwyciężając.

Otocz chwałą wiernego sługę Twojego Jana Pawła II, który wszystko postawił na Maryję i Jej zawierzył bez granic, u Niej szukając pomocy. Ojcze nieskończenie dobry, uczyń Go orędownikiem naszych spraw przed Tobą. Amen”.

4



Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
ON WCIĄZ JEST Z NAMI -scenariusz ku czci JPII, KATECHEZA, Jan Paweł II(2)
Jak LOLEK został Papieżem, Katecheza, Jan Paweł II
Lolek, Katecheza, Jan Paweł II
PAPIEŻ MŁODZIEŻY, Katecheza, Jan Paweł II
Program na Dzień Papieski, Katecheza, Jan Paweł II
Pieśń o Bogu ukrytym, KATECHEZA, Jan Paweł II(2)
przedstawienie sylwetki JP2, KATECHEZA, Jan Paweł II(2)
montazpatron, KATECHEZA, Jan Paweł II(2)
BLASK ŚWIĘTOŚCI, Katecheza, Jan Paweł II
NIE LĘKAJCIE SIĘ, Katecheza, Jan Paweł II
Pan wezwał go do siebie-scenariusz o JPII, Katecheza, Jan Paweł II
Pamiętamy-scenariusz na Dzień Papieski, Katecheza, Jan Paweł II
SANTO SUBITO-scenariusz, Katecheza, Jan Paweł II
TOTUS TUUS, Katecheza, Jan Paweł II
DROGA DO ŚWIATŁOŚCI, Katecheza, Jan Paweł II
MIŁOŚĆ mi wszystko wyjaśniła, Katecheza, Jan Paweł II
JPII, KATECHEZA, Jan Paweł II(2)
NIE LĘKAJCIE SIĘ-scenariusz o Papieżu, Katecheza, Jan Paweł II

więcej podobnych podstron