STRUKTURA ELEKTRONOWA PIERWIASTKÓW - DEFINICJE

I Postulat Bohra: Energia elektronów w atomie jest scisle okreslona. Elektron w atomie przyjmuje jedna z kilku mozliwych, scisle okreslonych stalych wartosci. Zmiany energii nastepuja porcjami (kwantami) mvr=nh/2p

II Postulat Bohra: Elektron w stanie stacjonarnym nie promieniuje i nie traci energii dopiero przejscie z jednego stanu do drugiego jest zwiazane z emisja lub absorbcja kwantu energii równego róznicy energii miedzy oboma stanami. E2-E1=h*g(czestotliwosc wysylanego promieniowania); E=-(2*p2me4)/(n2h2)

Zakaz Pauliego: W atomie danego pierwiastka nie moga wystepowac chmury elektronowe o identycznej energii, czyli okreslone tymi samymi liczbami kwantowymi. Co najmniej 1 z liczb musi byc rózna.

Regula Hunda: Elektrony w atomie tak sie rozkladaja na poszczególnych orbitalach, zeby ilosc elektronów niesparowanych byla mozliwie jak najwieksza.

Zasada Heisenberga (nieoznaczonosci): Nie mozna dokladnie okreslic ani predkosci, ani polozenia elektronu w danej chwili, lecz jedynie prawdopodobienstwo znalezienia elektronu w danym obszarze.

Obszar w atomie, w którym prawdopodobienstwo zanalezienie elektronu jest najwieksze nazywamy obszarem orbitalnym (orbitalem atomowym).

Hipoteza De Broglie'a o podwójnej naturze (dualitycznym charakterze) elektronów - elektron jest jednoczesnie fala i czastka - stad charakter falowo-korpuskularny.

n - liczba kwantowa glówna Od niej zalezy (kwantuje) promien. Liczba kwantowa kwantuje stan energetyczny elektronu (okresla jego energie) zwiazana z odlegloscia od jadra. Przyjmuje wartosci liczb N od 1 do +A. Jesli watrosc n = X, to elektrony sa na X. poziomie energetycznym.

l - orbitalna liczba kwantowa okreslajaca stan energetyczny chmury elektronowej zwiazany z ksztaltem tej chmury. Ksztalt orbitalu okresla powierzchnia ograniczjaca obszar duzego prawdopodobienstwa znalezienia elektronu, czyli tzw. powierzchnia graniczna. l przyjmuje wartosci liczb N od 0 do n-1. L=0 - orbital S w ksztalcie sfery, najwieksze prawdopodobienstwo tuz pod powierzchnia. L=1 - P ósemka obrócona wokól wlasnej osi. L=2 - D podwójna ósemka.

m - liczba kwantowa magnetyczna okreslajaca stan energetyczny chmury elektronowej zwiazany z polozeniem tej chmury w polu magnetycznym atomu. -lLmLl

s - liczba kwantowa spinowa okreslajaca stan energetyczny chmury elektronowej zwiazany z ruchem wlasnym chmury elektronowej, tzw. "spinem" albo "kretem" . s=+0.5 - elektron niesparowany, s=-0.5 - elektron sparowany - UMOWNE. Wartosc najwyzszej liczby kwantowej glównej (n) okreslajacej stan chmury energetycznej w danym atomie zgadza sie z numrem okresu, w którym ten pierwiastek znajduje sie w ukladzie okresowym.

Numer grupy w której dany pierwiastek znajduje sie w ukladzie okresowym zgadza sie z suma elektronów na orbitalach S i P poczawszy od orbitalu S o najwyzszej liczbie kwantowej glównej.

Elektrony sparowane - jezeli na jednym orbitalu znajduja sie dwa elektrony o dwóch róznych spinach. Elektron niesparowany - pojedynczy.

Pierwiastek nalezy do bloku X poniewaz swój ostani elektron umieszcza na orbitalu X