1. Synteza strukturalna i geometryczna mechanizmu
1.1. Budowa łańcucha kinematycznego - schemat ideowy
Symboliczny zapis struktury i parametrów projektowanego mechanizmu przedstawia tabela:
Zakres danych |
Parametry mechanizmu |
1. Struktura mechanizmu |
|
2. Parametry kinematyczne członu napędzającego |
(φ1,ω1,0) |
3. Masy i momenty bezwładności członów (mi, JSi) |
(0,0) ; (m2, JS2) ; (0,0) |
4. Obciążenie uogólnionymi siłami zewnętrznymi (Pi lub Mi) |
(0,0); (0, M2) ; (0,0) |
5. Uogólniona siła równoważąca do wyznaczenia (PR1 lub MR1) |
MR1 |
Na podstawie symbolicznego zapisu struktury i parametrów łańcucha kinematycznego budujemy jego schemat ideowy (rys.1).

B
ω1 A
C
D
E
F
Rys. 1. Schemat ideowy łańcucha kinematycznego mechanizmu
1.2. Ruchliwość i klasa mechanizmu
Ruchliwość mechanizmu
![]()
liczba członów n = 3; liczba par kinematycznych klasy 4, p4 = 0;
liczba par kinematycznych klasy piątej p5 = 4; (0,1) (1,2) (2,3) (3,0)
![]()
Klasa mechanizmu

Po odłączeniu członu napędzającego 1, pozostałe człony 2 i 3 tworzą grupę strukturalną.
Człon napędzający Grupa strukturalna
Rys. 2. Ruchliwość i klasa mechanizmu
Badamy ruchliwość grupy strukturalnej po połączeniu jej członów ruchomych z podstawą: n = 2; p5 = 3: (0,2), (2,3), (3,0)
![]()
Grupa strukturalna (2,3) jest grupą klasy 2 postaci 1.
Analizowany mechanizm składa się z członu napędzającego 1 i grupy strukturalnej klasy 2, jest zatem mechanizmem klasy 2.
1.3. Model mechanizmu w programie SAM
Dobór parametrów łańcucha kinematycznego.

B (150, 600)
ω1 A (200, 500)
C (325, 460)
D (500, 320)
E (300, 320)
F (500, 200)
Rys. 3. Model mechanizmu w programie SAM
Obliczenia prowadzimy dla położenia mechanizmu w chwili początkowej.
Do obliczeń kinematycznych przyjęto dane:
![]()
![]()
Wymiary mechanizmu:

2. Analiza kinematyczna mechanizmu
2.1. Analiza kinematyczna mechanizmu metodą grafoanalityczną
W celu rozwiązania zadania metodą grafoanalityczną, mechanizm rysujemy w podziałce kl w zadanym położeniu (rys. 4). Położenie członu napędzającego ![]()
, prędkość członu napędzającego ![]()
.
Podziałka rysunkowa mechanizmu ![]()
ANALIZA PRĘDKOŚCI
Przyjmujemy podziałkę prędkości 
Obliczamy:


B
ω1 A
C
D
E
F
Rys. 4. Łańcuch kinematyczny mechanizmu w zadanym położeniu
w podziałce długości kl

d ![]()
![]()
![]()
![]()
c ![]()
![]()
b
Rys. 5. Plan prędkości mechanizmu
Analizę prędkości przeprowadzimy na podstawie równania:
![]()
![]()
![]()
![]()
Rozwiązujemy wykreślnie równanie prędkości na rysunku 5.
Odczytujemy dane z rysunku i obliczamy rzeczywiste wartości prędkości:


Obliczamy ω2:

Obliczamy prędkość punktu C korzystając z równania:
![]()
![]()

![]()
ANALIZA PRZYSPIESZEŃ
Przyjmujemy podziałkę przyspieszeń 
.
![]()
(ponieważ ![]()
, a co za tym idzie ![]()
)


![]()
![]()
d
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Rys. 6. Plan przyspieszeń mechanizmu
Analizę przyspieszeń przeprowadzimy na podstawie równania:
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Obliczamy:

Odczytujemy dane z rysunku i obliczamy rzeczywiste wartości przyspieszeń:

Obliczamy przyspieszenie punktu C korzystając z równania:
![]()
![]()
![]()



Ostatecznie:

2.2. Analiza kinematyczna mechanizmu metodą analityczną
φ
2
B
l1
φ1
A
l2
l0y
φ0y φ3
E
l0x D
F
Rys. 7. Wielobok wektorowy mechanizmu
Dane:

Obliczyć: ![]()
Mechanizm opisujemy wielobokiem wektorowym (rys. 7)

Mechanizm opisany jest przez n = 5 wektorów. Należy zatem przyjąć do obliczeń 2n - 2 = 8 parametrów mechanizmu.
Po zrzutowaniu na obie osie mamy:

Przekształcamy drugie z równań i obliczamy wartość kąta ![]()
:


W celu wyznaczenia prędkości kątowej ![]()
różniczkujemy po czasie:

Współrzędna wektora promienia wodzącego określająca położenie suwaka wynosi:
![]()
Następnie różniczkując po czasie obliczymy prędkość liniową punktu D:

W celu wyliczenia przyspieszeń ponownie różniczkuję równanie:
![]()
Ponieważ ![]()
, to:
![]()
Obracam układ o kąt ![]()
:


2.3. Wykresy kinematyczne w programie SAM
Wykresy kinematyczne analizowanego mechanizmu przedstawiono na rysunkach:
Rys. 8. Wykresy ![]()
i ![]()
z programu SAM
Rys. 9. Wykresy ![]()
i ![]()
z programu SAM
Rys. 10. Wykresy ![]()
i ![]()
z programu SAM
2.4. Porównanie wyników analizy kinematycznej dla zadanego położenia mechanizmu
Lp. |
Parametr |
SAM |
Metoda Grafoanalityczna |
Metoda Analityczna |
1 |
|
|
|
|
2 |
|
0,898 |
0,870 |
0,857 |
3 |
|
10,634 |
10,907 |
10,893 |
4 |
|
0,702 |
0,671 |
- |
5 |
|
0,526 |
0,500 |
- |
6 |
|
0,376 |
0,354 |
0,360 |
7 |
|
0,376 |
0,354 |
0,360 |
8 |
|
- |
0,167 |
- |
9 |
|
- |
0,390 |
- |
10 |
|
3,863 |
3,900 |
- |
11 |
|
4,669 |
5,167 |
5,107 |
12 |
|
4,669 |
5,167 |
5,107 |
13 |
|
- |
0,339 |
- |
14 |
|
- |
4,889 |
- |
15 |
|
- |
0,145 |
- |
16 |
|
- |
2,095 |
- |
3. Analiza kinetostatyczna mechanizmu
3.1 Obliczenie mas i momentów bezwładności członów

Zgodnie z wymaganiami zadania człon 2 mechanizmu traktujemy jako masowy. Uwzględnimy wpływ siły ciężkości na obciążenie mechanizmu. Zakładamy, że człon 2 wykonany jest ze stali i ma kształt płaskownika o przekroju prostokątnym zgodnie z rysunkiem 11.
a z
b S2 y
x
l
Rys. 11. Schemat konstrukcyjny członu 2
Do obliczeń przyjmujemy:
masa właściwa stali ![]()
a = 25 mm
b = 36,75 mm
l2 = 448,22mm
Obliczamy masę członu:
![]()
Moment bezwładności członu przedstawionego na rysunku 11 względem środka masy obliczamy ze wzoru:
![]()
Jeśli ![]()
to stosujemy wzór przybliżony:
![]()
![]()
3.2. Obliczenie sił ciężkości, sil bezwładności i momentów od sił bezwładności oraz przyjęcie zewnętrznych sił i momentów oporu
Siła ciężkości członu 2:
![]()
Siła bezwładności członu 2:

Moment od sił bezwładności członu 2:

Przyjmujemy siłę zewnętrzną oporu P3 = 10 N oraz zewnętrzny moment oporu M2 = 2Nm.
3.3 Wyznaczenie reakcji w parach kinematycznych oraz siły równoważącej metodą grafoanalityczną.
Analiza sił działających na grupę strukturalną (2,3)
![]()

![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Rys. 12. Grupa strukturalna (2,3) uwolniona od więzów
Zapisujemy wektorowe równania równowagi sił działających na człony 2 i 3:

W członie 3 moment od siły P jest równoważony przez moment utwierdzenia ![]()
, który jest równy:
![]()
Równanie zawiera 3 niewiadome, zatem aby można było je rozwiązać korzystając z wieloboku wektorowego sił, należy wyznaczyć reakcję styczną ![]()
, układając warunek równowagi momentów wszystkich sił działających na człon 2 względem punktu C.

Równanie zawiera teraz tylko dwie niewiadome ![]()
i ![]()
. W celu graficznego rozwiązania równania przyjmujemy podziałkę rysunkową sił ![]()
. Otrzymujemy teraz równanie równowagi w postaci rysunkowej:
![]()
![]()

![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Rys. 13. Plan sił przyłożonych do grupy strukturalnej (2,3)
Na podstawie rysunku odczytujemy:

Analiza sił działających na człon napędzający

![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
Rys. 14. Człon napędzający uwolniony od więzów
Obliczamy reakcję ![]()
:
![]()
Z równania równowagi momentów względem punktu A wyznaczamy moment równoważący ![]()
:

Sprawdzenie rozwiązania metodą mocy chwilowych
Równanie mocy chwilowych dla układu:











