W1

1. Proces wytwarzania produktów polega na właściwym wykorzystaniu:

• rynku,

• materiałów,

• produktów,

• pracowników,

Projektowanie produktu składa się z:

• opracowania koncepcji,

• projektowania materiałowego,

• wytwarzaniu

• projektowania technologicznego,

• Pierwsze stadium projektowania inżynierskiego to:

• badania rynku,

• opracowanie koncepcji,

• projekt ogólny,

• projekt szczegółowy.

• Główne czynniki uwzględniane podczas projektowania inżynierskiego produktu:

• ekologiczne,

• technologiczne,

• funkcjonalne,

• serwisowe.

• Własności materiałów uwzględniane w projektowaniu inżynierskim:

• dostępność w przyrodzie,

• technologiczne,

• fizyczne,

• koszt.

• Do podstawowych czynników decydujących o doborze materiałów zaliczamy:

• własności mechaniczne,

• dostępność w przyrodzie,

• wielkość produkcji,

• względy estetyczne.

• Podstawowym celem nauki o materiałach jest:

• poznawanie przyrody,

• projektowanie materiałowe,

• dobór materiałów,

• wytwarzanie produktów.

• Ekosfera składa się z:

• geosystemu,

• ekologii,

• biosystemu,

• geologii.

• Główne zadania nauki o materiałach i inżynierii materiałowej to:

• poprawa warunków życia ludzi,

• wzrost produkcji,

• poprawa systemu ochrony zdrowia,

• osiąganie zysku.

• Harmoniczna koegzystencja ludzi z ekosferą i minimalizacja degradacji środowiska naturalnego wymaga działań związanych z:

• poszukiwaniem nowych surowców,

• ochroną środowiska,

• zmniejszeniem emisyjności zanieczyszczeń,

• ograniczaniem produkcji.

• Wzrost rocznego zużycia większości materiałów postępuje wg zależności:

• liniowej,

• potęgowej,

• logarytmicznej,

• stałej.

• Zasady postępowania ludzi mające zapobiegać brakom materiałów inżynierskim w przyszłości:

• ograniczenie produkcji,

• stosowanie zamienników,

• recykling materiałów,

• ograniczenie konsumpcji.

W2

1. Materiały o znaczeniu technicznym to:

• pierwiastki,

• naturalne,

• atomy,

• inżynierskie.

• Podstawą klasyfikacji materiałów inżynierskich jest:

• skład chemiczny,

• budowa,

• wiązania miedzy atomami,

• znaczenie techniczne.

• Do metali zaliczamy nw pierwiastki:

• bor,

• siarka,

• cynk,

• chlor.

1. Polimery tworzone są głównie z nw pierwiastków:

• helu,

• berylu,

• azotu,

• węgla.

• Materiały ceramiczne to:

• szkła,

• cermetale,

• węgliki spiekane,

• monomery.

• Materiały kompozytowe składają się z dwóch różnych materiałów inżynierskich stanowiących:

• polimer,

• osnowę,

• stop metalu,

• azotek.

• Z ilu elementów składa się nowoczesny samochód:

• 1 000,

• 5 000,

• 15 000,

• 50 000.

• Z ilu elementów składa się nowoczesny samolot pasażerski:

• 100 000,

• 1 000 000,

• 4 000 000,

• 10 000 000.

1. Mechaniczne własności materiałów uwzględniane w czasie doboru materiałów:

• gęstość,

• moduł sprężystości,

• wskaźnik zużycia,

• wskaźnik zmęczeniowy.

1. W skrócie komputerowy system wspomagania doboru materiałów to:

• CAD,

• CAM,

• CAMS,

• CAMD.

1. Komputerowe wspomaganie doboru materiałów inżynierskich polega na:

• obliczeniach numerycznych,

• selekcji materiałów wg określonych kryteriów,

• przeszukiwaniu baz z danymi o materiałach,

• analizie funkcyjnej.

1. Kolejnym etapem technicznego cyklu trwania zużytych produktów są:

• surowce,

• materiały naturalne,

• odpady,

• materiały podstawowe.

W3

1. Gęstość materiałów zależy przede wszystkim od:

• ciężaru właściwego,

• masy atomów,

• efektywności wypełnienia przestrzeni w kryształach,

• złożoności łańcuchów.

2. Elementami sieci przestrzennej są:

• parametry sieci,

• płaszczyzny sieciowe,

• periody identyczności,

• węzły sieci.

1. Układ krystalograficzny regularny sieci prymitywnej posiada:

• różne parametry sieci, kąty pomiędzy parametrami równe 90⁰ oraz atomy umieszczone w wierzchołkach,

• równe parametry sieci, kąty pomiędzy parametrami równe 90⁰ oraz atomy umieszczone w wierzchołkach,

• równe parametry sieci, kąty pomiędzy parametrami równe 120⁰, atomy umieszczone w wierzchołkach oraz na przekątnych komórki,

• równe parametry sieci, kąty pomiędzy parametrami równe 90⁰,tomy umieszczone w wierzchołkach oraz na przekątnych ścian.

1. Jednoznaczne opisanie elementu sieci dokonuje się przez podanie:

• liczby koordynacyjnej,

• stopnia wypełnienia sieci,

• wskaźnika kierunku,

• wskaźnika płaszczyzny.

1. Oznaczenie A2 w krystalografii metali dotyczy sieci:

• ściennie centrowanej układu regularnego,

• przestrzennie centrowanej układu regularnego,

• heksagonalnej o gęstym upakowaniu,

• heksagonalnej zwartej.

1. Metale w stanie stałym mogą występować jako:

• monokryształy,

• odmiany alotropowe,

• polikryształy,

• cermetale.

1. Polimery w swojej strukturze mogą posiadać obszary:

• krystaliczne,

• monokryształów,

• amorficzne,

• polikryształy.

1. Naprężenie normalne definiowane jest jako iloraz :

• siły do powierzchni elementu,

• siły prostopadłej do powierzchni elementu,

• siły stycznej do powierzchni elementu,

• odkształcenia do powierzchni elementu.

1. Naprężenie styczne definiowane jest jako iloraz :

• siły do powierzchni elementu,

• siły prostopadłej do powierzchni elementu,

• siły równoległej do powierzchni elementu,

• odkształcenia do powierzchni elementu.

1. Reakcją materiału poddanego naprężeniom jest:

• płynięcie,

• odkształcenie,

• pełzanie,

• wydłużenie termiczne.

1. Stałe materiałowe to:

• gęstość,

• moduł Yonga,

• twardość,

• moduł ściśliwości.

1. Prawo Hooke'a dla metali obowiązuje w zakresie odkształceń:

• 1,0,

• 0,0001,

• 0,001,

• 0,1.

W4

1. Materiały kruche po przekroczeniu granicy sprężystości:

• odkształcają się trwale,

• pękają gwałtownie,

• wydłużają się,

• pękają stopniowo.

2. Guma charakteryzuje się:

• asprężystością,

• sprężystością liniową,

• sprężystością nieliniową,

• wydłużeniem równym 0,01.

1. Odkształcenie plastyczne charakteryzuje się:

• odwracalnym powrotem do wymiarów wyjściowych po ustaniu naprężenia,

• nieodwracalnym zmianą wymiarów po ustaniu naprężenia,

• trwałą zmianą kształtu,

• zerwaniem próbki.

1. Maksymalne naprężenie w próbie rozciągania materiału plastycznego występuje w chwili:

• zerwania próbki,

• nagłego pękania,

• początku tworzenia się przewężenia na próbce,

• początku tworzenia się „szyjki” na próbce.

1. Umowna granica plastyczności R _0,1 to:

• wartość naprężenia w momencie osiągnięcia granicy proporcjonalności,

• wartość naprężenia w momencie osiągnięcia granicy sprężystości,

• wartość naprężenia w momencie osiągnięcia odkształcenia 0,001,

• wartość naprężenia w momencie osiągnięcia odkształcenia 0,002.

6. Wytrzymałość na rozerwanie R_m to:

• wartość naprężenia w momencie osiągnięcia granicy proporcjonalności,

• wartość naprężenia w momencie osiągnięcia granicy sprężystości,

• wartość naprężenia w momencie tworzenia się „szyjki”,

• wartość naprężenia w momencie zerwania się próbki .

7. Naprężenia zginające s_x to iloraz:

• siły normalnej do powierzchni,

• momentu gnącego do powierzchni,

• momentu gnącego M_x do wskaźnika przekroju W_x,

• momentu gnącego M_x do wskaźnika przekroju Wo.

• Wartość wytrzymałości na skręcanie można obliczyć na podstawie zależności:

• siły rozciągania w funkcji wydłużenia,

• siły w funkcji strzałki ugięcia próbki,

• momentu gnącego w funkcji strzałki ugięcia próbki,

• momentu skręcającego w funkcji kąta skręcenia próbki.

9. Twardość materiałów wyznaczyć można się w czasie prób:

• rozciągania próbki,

• zginania próbki,

• zarysowania próbki,

• skręcania próbki.

10. Wytrzymałość idealnego kryształu metalu jest:

• ok. 100 razy większa od wytrzymałości rzeczywistej,

• ok. 50 razy mniejsza od wytrzymałości rzeczywistej,

• ok. 10 000 razy większa od wytrzymałości rzeczywistej,

• ok. 100 000 razy większa od wytrzymałości rzeczywistej,

11. Rzeczywista wytrzymałość szkła jest:

• równa wytrzymałości teoretycznej,

• ok. 50 razy mniejsza od wytrzymałości teoretycznej,

• ok. 100 razy większa od wytrzymałości teoretycznej,

• ok. 10 razy większa od wytrzymałości rzeczywistej,

12. Budowa krystaliczna metali rzeczywistych posiada liczne wady zwane jako:

• łańcuchy liniowe,

• dyslokacje,

• granice międzyfazowe,

• powierzchniowe,

13. Metale polikrystaliczne ze względu na jednakowe własności w różnych kierunkach zwane są materiałami:

• anizotropowymi,

• quazi-izotropowymi,

• monokryształami,

• wiskerami.

14. Granice w stopach metali polikrystalicznych oddzielają ziarna różniące się:

• orientacją krystaliczną,

• osnową,

• składem chemicznym,

• wzmocnieniem.

W5

1. Nagłe pękanie wystąpić może w wyniku:

• przekroczenia naprężeń krytycznych,

• przekroczenia wytrzymałości materiału R_m,

• wzrostu istniejących pęknięć,

• źle obliczonej konstrukcji na odkształcenia sprężyste i plastyczne.

1. Warunek inicjacji nagłego pękania jest wówczas gdy:

• źle pospawamy konstrukcję,

• przeciążymy konstrukcję statycznie lub dynamicznie,

• współczynnik intensywności naprężeń równy jest krytycznemu współczynnikowi intensywności naprężeń,

• występują pęknięcia lub mikropęknięcia konstrukcji.

1. Krytyczny współczynnik intensywności naprężeń jest kombinacją dwóch stałych materiałowych:

• liczby Poissona,

• modułu Kirchoffa,

• modułu Yonga,

• wiązkości materiału.

4. Duża wartość wiązkości dla danego materiału oznacza że propagacja pęknięć w materiale zachodzi:

• łatwo,

• bardzo szybko,

• trudno,

• wcale.

• Pęknięcia materiałów mogą powstawać i rosnąć z małą szybkością przy obciążeniach mniejszych od krytycznych gdy:

• wiązkość materiału jest mała,

• naprężenia są zmienne w czasie pracy elementu,

• źle obliczono przekroje elementów,

• element pracuje w środowisku korodującym.

6. Zmęczenie materiału związane jest z:

• przekroczeniem naprężeń krytycznych,

• wystąpieniem pęknięć pospawalniczych,

• nagłym pękaniem,

• naprężenia w funkcji czasu są zmienne.

7. Zasada sumowania zniszczeń materiału w czasie jego zmęczenia podana przez Minera dotyczy:

• zniszczenia materiału gdy suma ułamków zużytej żywotności po liczbie cykli w danym zakresie obciążenia osiągnie 10,

• zniszczenia materiału gdy suma ułamków zużytej żywotności po liczbie cykli w danym zakresie obciążenia osiągnie 1,

• zniszczenia materiału gdy suma ułamków zużytej żywotności po liczbie cykli w danym zakresie obciążenia osiągnie 100,

• zniszczenia materiału gdy suma ułamków zużytej żywotności po liczbie cykli w danym zakresie obciążenia osiągnie 0,1

8. Pełzanie materiału jest to proces:

• ciągłego wydłużania pod wpływem naprężeń rozciągających,

• ciągłego powolnego wydłużania pod wpływem naprężeń rozciągających w czasie pracy elementu,

• ciągłego powolnego wydłużania w czasie pracy elementu w podwyższonych temperaturach,,

• ciągłego powolnego wydłużania materiału pod wpływem naprężeń rozciągających w czasie pracy elementu w wysokich temperaturach.

9. Pełzanie materiału zaliczmy do procesu:

• odkształceń sprężysto-plastycznych,

• niskotemperaturowych,

• wysokotemperaturowych,

• odkształceń termoplastycznych.

10. Proces pełzania dla metali przebiega gdy element pracuje w temperaturze równej:

• 0,35 temperatury topnienia,

• 0,2 temperatury topnienia,

• 0,6 temperatury topnienia,

• temperaturze otoczenia.

11. Proces pełzania niektórych polimerów przebiegać może gdy materiał pracuje w zakresie:

• 0,4 temperatury zeszklenia,

• 0,2 temperatury zeszklenia,

• poniżej temperatury otocznia,

• temperaturze otoczenia.

12. Końcowym efektem pełzania materiału jest:

• odkształcenie cieplne elementu,

• pęknięcie materiału,

• dekohezja materiału,

• zmęczenie materiału.

W6

1. Które materiały nie ulegają utlenianiu w atmosferze ziemskiej ?

• krzemiany,

• polimery

• NaCl,

• kompozyty.

1. W reakcji „materiał + tlen + energia” materiał będzie się utleniał gdy:

• freakcja przebiega w atmosferze utleniającej,

• energia reakcji jest ujemna,

• energia reakcji jest dodatnia,

• reakcja przebiega w atmosferze obojętnej.

3. Który materiał najwolniej będzie się utleniał w atmosferze ziemskiej:

• czyste żelazo,

• czyste aluminium,

• żelazo pokryte warstwą tlenków,

• aluminium pokryte warstwa tlenków.

• Które dodatek stopowy najlepiej zwiększa odporność stali na korozję:

• aluminium,

• nikiel,

• miedź,

• chrom.

5. W wyniku utleniania żelaza w wodzie uzyskujemy:

• FeO,

• Fe(OH)₂,

• FeO H₂O,

• FeO₂.

6. Który z metali ma najmniejszą szybkość korozji w czystej wodzie;

• żelazo,

• miedź,

• aluminium,

• cyna.

7. Środki zabezpieczające materiały przed korozją:

• stosowanie inhibitorów,

• powłoki ochronne,

• stopy wielofazowe,

• dodatek do stali 5% chromu.

8. Z jakich materiałów należy wykonywać elementy pracujące w środowisku wody morskiej:

• aluminium,

• stal nierdzewna,

• mosiądz,

• stopy tytanu.

9. Stosowane metody ochrony stalowych rurociągów podziemnych przed korozją:

• protektorowa,

• anodowa,

• przez przyłożenie potencjału,

• ograniczenie oddziaływania środowiska korozyjnego.

10. Który materiał wolno będzie korodował na pokryciach dachowych w typowej atmosferze ziemskiej :

• blacha stalowa ocynkowana,

• blacha stalowa ocynowana,

• blacha z aluminium,

• blacha z miedzi.

11. Który dodatek stopowy zwiększa czas eksploatacji tłumików spawanych wykonanych z wysoko chromowej stali w układach wydechowych samochodów:

• aluminium,

• miedź,

• tytan,

• cynk.

W7

1. W jakich przypadkach tarcie występujące pomiędzy ruchomymi elementami jest niekorzystne:

• jazda na lodzie,

• chodzenie po chodniku,

• mielenie materiału,

• łożysko ślizgowe.

1. W jakich przypadkach tarcie występujące pomiędzy ruchomymi elementami jest korzystne:

• okładziny hamulcowe,

• łożysko toczne,

• szlifowanie materiału,

• lot samolotu.

1. Tarcie występujące pomiędzy stykającymi się materiałami jest zależne od:

• wielkości stykających się powierzchni,

• siły dociskającej materiały,

• rodzaju materiałów,

• chropowatości ich powierzchni.

1. Całkowite zatarcie powierzchni stykających się materiałów wystąpi dla współczynnika tarcia:

• 0,1,

• 1,0,

• 3,0,

• 5,0.

1. Najmniejszy współczynnik tarcia występuje dla:

• smarowania granicznego,

• idealnie czystych metali w próżni,

• smarowania hydrodynamicznego,

• czyste metale w wodzie.

1. Jakie stopy metali wykorzystuje się na pokrycia panwi w łożyskach ślizgowych:

• miedzi,

• ołowiu,

• cynku,

• berylu.

1. Smarownie można zakwalifikować jako:

• proces zanieczyszczania,

• proces nawilżania,

• proces utleniania,

• proces zużycia.

1. Zużycie ścierne występuje gdy w obszarach tarcia występują:

• nierówności powierzchni,

• cienka warstwa miękkiego materiału np. ołowiu,

• luźne cząstki ścierniwa,

• warstwa smaru stałego.

1. Szybkość zużycia ściernego można zmniejszyć przez:

• zastosowanie smarowania,

• zwiększając twardość materiałów,

• zwiększając powierzchnię styku,

• zmniejszając powierzchnię styku.

1. Pisanie kredą po tablicy jest przykładem:

• zrastania tarciowego,

• zużycia adhezyjnego,

• zużycia zmęczeniowego,

• scuffingu.

1. W łożyskach tocznych występuje zużycie:

• adhezyjne,

• scuffing,

• z udziałem utleniania,

• zmęczeniowe.

1. Wykonując panewki łożysk ślizgowych pracujących w silnikach pokrywa się je warstwą miękkiego stopu białego o grubości:

• 1,0 mm,

• 0,1 mm,

• 0,5 mm,

• 0,03 mm.

1. Specjalne gumy stosowane na bieżniki opon charakteryzujące się duża odporności na poślizg na mokrej nawierzchni cechują się:

• małą twardością,

• wysoką stratnością,

• dużą twardością,

• szeroką pętlą histerezy.

W8

1. Stopy metali stosowane są w technice bardziej powszechnie od czystych metali z uwagi na:

• niższą cenę,

• większą dostępność,

• zdolność do recyklingu,

• lepsze własności.

• Stopem nazwać możemy:

• substancję dwuskładnikową ceramik + metal,

• substancję dwuskładnikową polimer + ceramik,

• substancję dwuskładnikową metal + metal,

• substancję dwuskładnikową polimer + kompozyt.

3. W czasie krystaliacji stopów w warunkach normalnych z cieczy mogą powstać:

• roztwory stałe,

• mieszaniny faz,

• monokryształy,

• układ.

4. Żelazo w temperaturach otocznia w warunkach równowagi jest:

• paramagnetyczne,

• ferromagnetyczne,

5. Roztwór stały węgla w żelazie alfa zwany Ferrytem krystalizuje w sieci typu:

• A1,

• A2,

• A3,

• A4.

6. Roztwór stały węgla w żelazie gama zwany Austenitem krystalizuje w sieci typu:

• A1,

• A2,

• A3,

• A4.

7. Stop żelaza z węglem, o stężeniu węgla równym 6,67 % nazywamy:

• perlitem,

• ledeburytem,

• martenzytem,

• cementytem.

8. Początek wydzielania się faz w procesie krzepnięcia nazywamy:

• solidusem,

• eutektyką,

• likwidusem,

• hartowaniem.

9. Koniec krzepnięcia na wykresach równowagi nazywamy:

• bainitem,

• likwidusem,

• eutektyką,

• solidusem.

10. Maksymalne stężenie węgla w stalach może wynosić:

• 0,6 %,

• 1,0 %

• 2,5 %

• 2,0 %.

11. Staliwa od stali różnią się:

• stężeniem węgla,

• dodatkami stopowymi,

• procesem otrzymania gotowego wyrobu,

• twardością.

12. Żeliwa zawierać muszą powyżej 2,0 % węgla i otrzymuje się je w wyniku:

• obróbki plastycznej surówki,

• przetopienia stali w żeliwiaku,

• przetopienia surówki ze stalą w żeliwiaku,

• wyżarzania surówki.

13. Domieszki które szkodliwie wpływają na własności stali to:

• mangan,

• nikiel,

• siarka,

• tlen,

14. Stale węglowe zaliczamy do stali:

• niestopowych,

• nierdzewnych,

• stopowych,

• żarowytrzymałych.

15. Wzrost zawartości węgla w stali powoduje wzrost:

• wydłużenia,

• przewężenia,

• twardości,

• wytrzymałości.

16. Pogorszenie spawalności stali dotyczy:

• o zawartości węgla 0,1 %,

• o zawartości węgla 0,2 %,

• o zawartości węgla 0,3 %,

• o zawartości węgla 0,4 %.

W9

1. Obróbka cieplna metali i ich stopów powoduje zmiany ich struktury w wyniki dzialania:

• temperatury,

• ośrodka i czasu,

• czasu i temperatury,

• temperatury, czasu i ośrodka.

• Rodzaje obróbek cieplnych:

• cieplno-plastyczna,

• plastyczno-magnetyczna,

• zwykła,

• cieplno-skrawająca.

3. Do obróbki cieplnej zwykłej zaliczamy:

• nawęglanie,

• hartowanie,

• azotowanie,

• przesycanie.

4. Hartowanie ma za zadanie zmiany struktury dla uzyskania większej:

• skrawalności,

• plastyczności,

• płynności,

• twardości.

5. Odpuszczanie związane jest ze zmniejszeniem:

• wydłużenia,

• twardości,

• wytrzymałości,

• skrawalności.

6. W czasie chłodzenia austenitu w zależności od szybkości chłodzenia zachodzą przemiany:

• perlityczna,

• bainityczna,

• eutektyczna,

• magnetyczna.

7. Przemiana martenzytyczna zachodzi przy przechłodzeniu austenitu:

• do temperatur otocznia,

• z szybkością większą od krytycznej,

• o ok. 200 ⁰C z szybkością większą od krytycznej,

• o ok. 450 ⁰C z szybkością większą od krytycznej.

8. Przemiana bainityczna zachodzi przy przechłodzeniu austenitu:

• do temperatur otocznia,

• z szybkością większą od krytycznej,

• o ok. 300 ⁰C z szybkością większą od krytycznej,

• o ok. 200 - 450 ⁰C.

9. Przemiana perlityczna za cel uzyskanie struktury:

• drobnych płytek cementytu,

• drobnego ferrytu,

• mieszaniny płytek ferrytu i cementytu,

• mieszaniny eutektoidalnej.

10. Jak nagrzewać duże elementy by uzyskać minimalizację naprężeń cieplnych w całej objętości:

• powolne nagrzewanie wsadu z piecem,

• przyśpieszone nagrzewanie wsadu w piecu nagrzanym do temperatury obróbki cieplnej,

• nagrzewanie wsadu w piecu nagrzanym do temperatury wyższej od temperatury obróbki,

• wygrzewanie wsadu w piecu nagrzanym do temperatury obróbki.

11. Największą szybkość chłodzenia uzyskuje się dla:

• wody z cyrkulacją,

• oleju hartowniczego,

• 15 % wodnego roztworu NaCl,

• emulsji wodno- olejowej zawierającej 10 % oleju.

12. Uzyskanie jednorodnej struktury drobnoziarnistej jest celem wyżarzania:

• ujednorodniającego,

• normalizującego,

• rekrystalizującego,

• odprężającego.

13. Hartowanie bainityczne stosujemy w przeciwieństwie do hartowania martenzytycznego gdy zależy nam na:

• większej twardości,

• większej wytrzymałości,

• większej kruchości,

• większej plastyczności.

14. Jeżeli nam zależy na dużej odporności na ścieranie powierzchni to jaką obróbkę cieplno-chemiczną stosujemy:

• chromowanie,

• niklowanie,

• azotowanie,

• nawęglanie.

15. Jeżeli nam zależy na dużej twardości powierzchni oraz ciągliwości rdzenia to jaką obróbkę cieplno-chemiczną stosujemy:

• aluminiowanie,

• niklowanie,

• azotowanie,

• nawęglanie.

16. Grubość warstwy nawęglanej wynosi zwykle;

• 0,01 do 0,02 mm,

• 0,1 do 0,2 mm,

• 0,5 do 2,0 mm,

• 3,0 do 5,0 mm.

17. Grubość warstwy azotowanej wynosi zwykle;

• 0,02 do 0,025 mm,

• 0,15 do 0,25 mm,

• 0,5 do 2,5 mm,

• 3,5 do 5,5 mm.

W10

1. Do odlewniczych stopów żelaza zaliczamy:

• stal nierdzewną,

• staliwo stopowe,

• stal żarowytrzymałą,

• żeliwo białe.

• Które staliwa można spawać:

• nisko-węglowe,

• średnio-węglowe,

• wysoko-węglowe,

• wysokostopowe.

3. Żeliwo w którym węgiel występuje w postaci grafitu nazywamy:

• białe,

• modyfikowane,

• pstre,

• szare.

4. Które z żeliw ma największą ciągliwość:

• białe,

• modyfikowane,

• pstre,

• szare

5. Ile procent chromu musi zawierać żeliwo odporne na korozję o zawartości węgla ok. 1,0% :

• 5,0 %,

• 10,0 %,

• 15,0 %,

• 25,0 %.

6. Do metali lekkich zaliczamy:

• tytan,

• magnez,

• miedź,

• nikiel.

7. Który z metali nieżelaznych ma największe zastosowanie techniczne:

• miedź,

• cynk,

• ołów,

• aluminium.

8. Podstawowe zalety aluminium to:

• wysoka wytrzymałość,

• duża twardość,

• odporność na korozję,

• wysoka przewodność elektryczna.

9. Do metali ciężkich zaliczamy;

• tytan,

• beryl,

• nikiel,

• miedź,

10. Mosiądz to potoczna nazwa stopu:

• miedzi z niklem,

• miedzi z aluminium,

• miedzi z cyną,

• miedzi z cynkiem.

11. Brąz to potoczna nazwa stopu:

• miedzi z niklem,

• miedzi z aluminium,

• miedzi z cyną,

• miedzi z cynkiem.

12. Dodatek ok. 30 % cynku w mosiądzu zwiększa jego:

• przewodność elektryczną,

• skrawalność,

• wydłużenie,

• wytrzymałość.

13. Spiżem nazywamy tradycyjnie stop:

• miedzi z cynkiem i aluminium,

• miedzi z cyną i niklem,

• miedzi z cyną i cynkiem,

• miedzi z cynkiem i niklem.

14. Na panewki łożysk ślizgowych wykorzystujemy:

• mosiądze wieloskładnikowe,

• brązy cynowe,

• mosiądze wysoko-niklowe,

• brązy cynkowo-ołowiowe.

W11

1. Podział polimerów we względu na własności reologiczne:

• elastomery,

• termoplasty,

• plastomery,

• duroplasty.

2. Plastomery cechują się odkształceniem do:

• 0,1 %,

• 1,0 %,

• 100 %,

• 1000 %.

• Plastomery cechują się odkształceniem:

• 0,1 %,

• 1,0 %,

• 10 %,

• 100 %.

4. Największe zużycie polimerów występuje w grupie:

• duroplastów,

• termoplastów,

• inżynierskich,

• konstrukcyjnych.

5. W budowie chemicznej podstawowej jednostki monomerycznej polimeru uczestniczą pierwiastki:

• bor,

• hel,

• siarka,

• wodór,

6. Które z polimerów dają się łatwo wyciągać w długie wytrzymałe włókna:

• liniowe,

• liniowe z odgałęzieniami,

• nieznacznie usieciowane z wiązaniami poprzecznymi,

• silnie usieciowane.

7. Poniżej temperatury zeszklenia polimery liniowe są:

• plastyczne,

• twarde,

• sprężyste,

• kruche.

8. Do polimerów termoplastycznych zaliczamy:

• PCW,

• PE,

• PUR,

• EP.

9. W niskiej temperaturze termoplasty przy obciążeniu udarowym:

• są mniej ciągliwe,

• wzrasta wydłużenie,

• tworzy się szyjka,

• pękają .

10. Które polimery można kształtować w podwyższonych temperaturach:

• żywice chemoutwardzalne,

• żywice termoutwardzalne,

• usieciowane elastomery ( guma ),

• duroplasty.

11. Które polimery ulegają utwardzaniu w wyniku działania utwardzaczy:

• żywice chemoutwardzalne,

• żywice termoplastyczne,

• termoplasty,

• duroplasty.

12. W niskiej temperaturze polimery termoplastyczne w zakresie sprężystych mają zależność między naprężeniem a odkształceniem:

• nieliniową,

• stałą,

• liniową,

• z pętlą histerezy.

W12

1. Jakie wiązania międzyatomowe występują w grupie materiałów ceramicznych:

• jonowe,

• metaliczne,

• kowalencyjne,

• wtórne.

• Który z typów nie należy do grupy materiałów ceramicznych:

• szkła,

• cermetale,

• poliwęglan,

• grafit.

3. Która z nw grup materiałów ceramicznych ma największe zastosowanie:

• ceramika inżynierska,

• cermetale,

• ceramika porowata,

• szkła i ceramika szklana.

4. Dodanie do szkła oprócz szkłotwórczych składników modyfikujących i pośrednich ma na celu:

• obniżenie temperatury topnienia,

• obniżenie lepkości,

• zwiększenie wytrzymałości,

• zwiększenie twardości.

5. Ceramika inżynierska wytwarzana jest w wyniku spiekania w wysokiej temperaturze:

• kaolinu,

• krzemionki,

• tlenków aluminium,

• węglików krzemu.

6. Cermetale mogą się składać z:

• metalu lub jego stopu,

• szkła sodowego,

• polichlorku winylu,

• węglika uranu.

7. Do grupy materiałów określanych jako ceramika porowata zaliczmy:

• beton,

• porcelit,

• szkło antysolowe,

• szkło ołowiowe.

8. Który z materiałów ceramicznych wymaga wypalenia w najwyższej temperaturze:

• kamionka,

• porcelana,

• porcelit,

• fajans.

9. Który z materiałów ceramicznych cechuje się największą odpornością na ścieranie:

• kamionka,

• terakota,

• fajans,

• porcelit.

10. Pośredni stan struktury szkieł z przewagą bezpostaciowej nad krystaliczna osiągany jest w wyniku:

• zahartowania,

• powstrzymanie krystalizacji,

• odszklenia (dewitryfikacji),

• walcowania jej powierzchni.

11. Który z dodatków wpływa na współczynnik załamania światła w szkle:

• tlenek aluminium,

• węglik krzemu,

• tlenek ołowiu,

• tlenek krzemu.

12. Powolną krystalizację szkieł nazywamy:

• odszklenie,

• wyżarzanie,

• odprężanie,

• dewitryfikacja.

13. Które ze szkieł należy stosować na szyby w budynkach klimatyzowanych:

• ołowiowe,

• antysolowe,

• sodowo-wapienne,

• glinowo-krzemianowe.

14. Ile procent energii słonecznej przechodzi do budynku przez typowe szyby wykonane ze szkła sodowo-wapienne:

• 20 %,

• 40 %,

• 60 %,

• 80 %.

15. Ile procent energii słonecznej przechodzi do budynku przez typowe szyby wykonane ze szkła antysolowego:

• 20 %,

• 40 %,

• 60 %,

• 80 %.