Akademia Górniczo-Hutnicza
im. Stanisława Staszica
30-059 Kraków, Al. Mickiewicza 30
M A P A Z Ł O Ż O W A
I
O B L I C Z E N I E Z A S O B Ó W
Kwoka Andrzej
Wydział Górnictwa i Geoinżynierii
Studia Inżynierskie niestacjonarne
Rok III, Kurs „B”
Rok akademicki 2008/09
Część opisowa
1. Opis tematu T - 5W
Otrzymałem temat T - 5W składający się z mapy powierzchni w skali 1 ÷ 10 000 z naniesionymi kolorem żółtym warstwicami powierzchni (od warstwicy +450 do +405 m n.p.m.), z zaznaczonymi śladami 3 otworów wiertniczych oznaczonymi kolejno numerami od 1 do 3 oraz naniesionym kierunkiem północnym.
Na temacie przedstawiono profile 3 otworów wiertniczych, na których wyróżniono jeden pokład o grubości 3,1 m, zaznaczony kolorem niebieskim (granatowym), drugi pokład o grubości 1,8 m zaznaczony kolorem brązowym.
2. Wyznaczanie elementów zalegania pokładu dwoma metodami (podstawową i sprawdzającą)
a) ustalenie kot powierzchni otworów
Powyższy rys. dotyczy powierzchni terenu z tematu T-5W
K1 = + 416,7 m npm
K2 = + 430 m npm
K3 = + 428,8 m npm
b) ustalenie głębokości poszczególnych otworów (ustalenie głębokości zalegania pokładu od powierzchni)
Z1 = 17,8 m + 348,8 m + 3,1 m = 369,7 m
Z2 = 17,8 m + 395,4 m + 3,1 m = 416,3 m
Z3 = 17,8 m + 455,9 m + 3,1 m = 476,8 m
c) ustalenie kot spągu pokładu w poszczególnych otworach
W1 = K1 - Z1 = 416,7 - 369,7 = + 47 m npm
W2 = K2 - Z2 = 430 - 416,3 = = + 13,7 m npm
W3 = K3 - Z3 = 428,8 - 476,8 = - 48 m ppm
Otwór 1 jest najpłytszy (Wp), otwór 2 jest średniej głębokości (Wśr), natomiast otwór 3 jest najgłębszy (Wg) względem poziomu odniesienia (morza).
d) ustalenie różnicy wysokości pomiędzy spągiem pokładu w poszczególnych otworach
h1 = Wp - Wg= + 47 - (- 48)= 95 m
h2 = Wp - Wśr= + 47 - 13,7= 33,3 m
e) ustalenie odległości pomiędzy otworami (odczytanie z mapy): ustalenie odległości L1 pomiędzy otworem najpłytszym Wp i najgłębszym Wg oraz odległości L2 pomiędzy otworem najpłytszym Wp i średniej głębokości Wśr.
W skali 1 ÷ 10 000 1mm na mapie = 10 000 mm w terenie = 10 m
L1 na mapie = 59 mm, L1 = 590 m
L2 na mapie = 74 mm, L2 = 740 m
f) wyznaczenie elementów zalegania pokładu metodą podstawową i sprawdzającą
Jako metodę podstawową przyjmujemy metodę ctg , natomiast jako metodę sprawdzającą metodę Baumana lub tg.
Metoda ctg, obliczamy
ctg δ1 =L1/ h1 = 590 m / 95 m = 6,21 ctg δ2 =L2/ h2 = 740 m / 33,3 m = 22,22
Metoda tg, obliczamy
tg δ1 =h1/ L1 = 95 m / 590 m = 0,16 tg δ2 =h2/ L2 = 33,3 m / 740 m = 0,045 
Metoda Baumana ma zastosowanie przy kącie nachylenia pokładu wynoszącym powyżej 6°, poniżej należy stosować metodę tg.