1. Przebieg ćwiczenia:

Pierwszą czynnością, z uwagi na dosyć wysoką temperaturę odlewanego metalu było zaopatrzenie osoby obsługującej piec w odzież ochronną. Następnie można było przejść do przygotowania kokili do zalewania. Pierwszym krokiem było oczyszczenie powierzchni kokili z pozostałości starych pokryć ochronnych. Następnie po sprawdzeniu prawidłowego działania mechanizmu kokili, podgrzaniu jej do odpowiedniej temperatury, można było nanieść nowe pokrycie na jej wnętrze, a także na układ wlewowy

i nadlewy. Po sprawdzeniu drożności kanałów odprowadzających oraz zamknięciu kokili, można było przejść do operacji zalewania. Po zalaniu kokili ciekłym metalem (stop aluminium) w temp. około 500^oC i odczekaniu około 4 min można było otworzyć kokilę i usunąć odlew. Następnie można było dany detal odlać jeszcze raz i jeszcze raz…

2. Wykres temperatury kokilarki

Numer odlewu:	I	II	III	IV	V	VI	VII	VIII	IX
Temperatura max.:	84,34	122,27	150,90	180,55	195,59	212,80	221,73	234,41	243,16
Czas (s):	132	280	400	527	655	768	891	1004	1133

Jak łatwo można zauważyć na powyższym wykresie różnica między temperaturą maksymalną do jakiej nagrzewała się kokilarka malała proporcjonalnie do ilości wykonanych odlewów.

Różnica temperatury między odlewami:
Lp.	Numer odlewu:	Numer odlewu:	Różnica między nimi:
1.	I	II	37,93
2.	II	III	28,63
3.	III	IV	29,65
4.	IV	V	15,04
5.	V	VI	17,21
6.	VI	VII	8,93
7.	VII	VIII	12,68
8.	VIII	IX	8,75

Własność ta jest przydatna przy odlewaniu seryjnym, ponieważ niektóre odlewy mają uwarunkowania technologiczne co do temperatury ich odlewania. Dzięki stałej temperaturze kokilarki możemy otrzymać odlewy o takich samych właściwościach.

3. Rysunek poglądowy kokilarki:

4. Rysunek poglądowy odlewanego przedmiotu:

5. Odlewanie kokilowe w porównaniu z odlewaniem do form piaskowych:

Odlewanie kokilowe posiada przede wszystkim szereg zalet, takich jak większa dokładność wymiarowa odlewu, mniejsza chropowatość powierzchni, lepsze właściwości mechaniczne tworzywa metalowego odlewanego w kokili, skrócenie czasu obróbki cieplnej odlewów, wzrost wydajności odlewni, poprawa warunków pracy w odlewni jak i automatyzacja procesu odlewania.

Wady odlewania kokilowego to bezsprzecznie trudność w uzyskaniu cienkościennych odlewów, znaczne naprężenia własne odlewów, niejednorodne właściwości mechaniczne tworzywa w różnych przekrojach odlewu, pracochłonność wykonywania kokili.

W praktyce odlewanie ograniczone jest do odlewów o nieskomplikowanych kształtach, zwartej budowie i grubych ściankach. Olewanie kokilowe opłaca się przy wielkości serii 400-700 sztuk, poniżej tej wartości jest to nieopłacalne.