kikolwiek znajdujący się w odległości kilkudziesięciu metrów przedmiot o kształcie pionowym, np.: drzewo, krawędź domu, słup, wieża, komin.. Proszę teraz zamknąć prawe oko' i jednocześnie otworzyć lewe. Kciuk przeskoczy w prawo o pewną wielkość proporcjonalną do odległości przed­miotu. Czynność tę powtarza się kilkakrotnie, po czym należy zatrzymać wzrok w położeniu wyjściowym, tzn. gdy kciuk przy zamkniętym lewym oku przykrywa wybrany przez nas przedmiot. Teraz należy skoncentro­

0x01 graphic

wać całą uwagę na kciuku i bardzo bardzo powoli otwierać lewe oko nie zamykając prawego. W pewnej chwili strzelec zauważy, że kciuk staje się przezroczysty i że prześwieca przezeń uprzednio zakryty przedmiot. Lewe oko jest częściowo otwarte, i żadnego przeskoku kciuka w prawo nie ma. Tę właśnie sytuację należy wykorzystywać podczas strzelań, bo­wiem patrzenie obydwoma oczami wzmacnia ostrość widzenia obrazu.

Wzrok w tej postawie jest w lepszym położeniu niż w leżącej, ale sta­tyczność broni jest mniejsza. Dlatego radzę wyćwiczyć właściwą postawę według niżej podanych wskazówek.

Linia ramion w stosunku do celu powinna być ustawiona pod kątem 45°.

Ciężar ciała musi spoczywać na prawej pięcie, przy czym wyprostowaną prawą stopę trzeba pochylić pod kątem 10—30° w kierunku celu, aby usta­nowić przeciwwagę dla tułowia. (Obuwie o twardej podeszwie i odpowie­dnio wysoki woreczek zapewni lepszą cyrkulację krwi.) Przez podanie pra­wego kolana do, przodu zwiększa się nacisk na prawą piętę, zmniejszając jednocześnie nacisk na lewą rękę. Prawidłowy stosunek ciężaru ciała ob­ciążającego prawą nogę (piętę) do nacisku na lewą rękę winien kształto­wać się jak 4:1, na korzyść ciężaru ciała spoczywającego na prawej no­dze. Lewą stopę należy ustawić pod kątem 45—60° w stosunku do celu (patrz rys. 36).

Klatka piersiowa jest wklęsła, ramiona opuszczone, plecy zaokrąglone.