I.Aksjomatyka Zermelo- Fraenkela
A.1. (ekstramalności - istnienia) [kiedy zbiory są takie same] ![]()
[(x![]()
X![]()
x![]()
Y) ![]()
X=Y]Zbiory są równe, gdy są takie same.
A.2. (zbioru pustego) Istnieje zbiór, który nie ma żadnych elementów.![]()
![]()
(x![]()
X) Na mocy A.1. istnieje tylko jeden taki zbiór (Ø)
A.3. (aksj. pary) Dla dowolnych zbiorów X,Y istnieje zbiór, którego są one elementami.
![]()
![]()
![]()
![]()
(x![]()
Z![]()
x=X![]()
x=Y) czyli istnieje zbiór dwuelementowy. Jeśli zbiory takie same to zapisujemy Z={X,X}={X} singlenton.
A.4. (sumy) Dla dowolnego zbioru X istnieje zb.S złozony z tych i tylko tych elementów, które są elementami któregoś ze zbiorów należących do X. ![]()
![]()
![]()
(y![]()
S![]()
![]()
(z![]()
X![]()
y![]()
Z)), gdzie S-suma zbiorów należących do X co zapisujemy ![]()
.
Def.1.(doA.5.) A![]()
B![]()
![]()
( x![]()
A![]()
x![]()
B), A jest podzbiorem B.
A.5. (zbioru potęgowego) Dla dowolnego zbioru X istnieje zbiór Y złożony z tych i tylko tych elementów, które są podzbiorami zbioru X. ![]()
![]()
![]()
(z![]()
Y![]()
Z![]()
X); zb. Y jest zbiorem potęgowym zbioru X i ozn. P(X) lub ![]()
; ![]()
(X)=P(X)\ {Ø}.
A.6. (wyróżniania) Dla kazdej formuły teorio-mnogościowej ![]()
i dla każdego zbioru X istnieje zb.Y złozony z tych i tylko tych elementów zb-u X, które spełniają ![]()
.
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
( X![]()
Y![]()
(x![]()
X![]()
![]()
); {x![]()
X![]()
![]()
}-zb.spełniający A.6.
A.7.(a.nieskończoności)Istnieje zb.A tż.: 1) Ø![]()
A; 2) ![]()
(x![]()
A![]()
X![]()
{x}![]()
A) [zb.własności 1)i2) nazywamy nazywamy zbiorem induktywnym.![]()
(Ř![]()
A![]()
![]()
(x![]()
A![]()
X![]()
{x}![]()
A); ![]()
nazywamy następnikiem zb-u X.<Niech F(X)= ![]()
, x![]()
A, F: A![]()
A; F(X)=F(Y); ![]()
=![]()
![]()
X=Y, Ø![]()
, ![]()
.
A.8.(a.zastępowania)Dla każdego zbioru X i dla każdej formuły t-mej jednoznacznej Ø istnieje zbiór będący obrazem zbioru X wyznaczonym przez formułę Ø(x,y); ![]()
![]()
![]()
[Ø(x,y)![]()
Ø(x,z)![]()
y=z] ![]()
![]()
![]()
![]()
[y![]()
Y![]()
![]()
Ø(x,y)].
A.9.(a.regularności) ![]()
X![]()
Ø ![]()
X![]()
Y= Ø w każdym zbiorze niepustym istnieje element c-minimalny ![]()
z![]()
Y; wniosek: 1) nie istnieje x:x![]()
X, 2) dla każdego n![]()
N nie istnieje ciąg ![]()
tż ![]()
, 3) nie istnieje nieskończony ciąg ![]()
: ![]()
, ![]()
.
A.10.(a.wyboru)Dla każdej rodziny zbioru A niepustej i rozłącznej parami ze sobą istnieje zbiór B który ma dokładnie po jednym elemencie z każdego z tych zbiorów; ![]()
{x![]()
Ø![]()
(X![]()
Y=>X![]()
Y= Ø)=>![]()
y ![]()
B![]()
X=>y=x}. Aksjomat ten jest równoważny z tw.Curatowskiego-Zorna i ze stwierdzeniem Zermelo (każdy zb.da się uporządkować). Równoważny jest również nastepującemu tw., które również podawane jest zamiast niego: dla każdej rodziny zbiorów niepustych istnieje fcja wyboru, która każdemu zbiorowi przyporządkowuje jego element. (X,![]()
)uporządkowany=>![]()
x,y![]()
X (x![]()
y![]()
y![]()
x=>x=y), ![]()
x![]()
X(x![]()
x),![]()
x,y,z![]()
X(x![]()
y![]()
y![]()
z=>x![]()
z); ![]()
x,y![]()
X (x![]()
y![]()
y![]()
x-liniowy porządek; (X,![]()
) ![]()
(X,![]()
) są izomorficznie podobne![]()
f:X![]()
Y ; x![]()
y=>f(x) ![]()
f(y).
Def.2. (para uporządkowana) (x,y)={{x},{x,y}}; x-poprzednik, y-nastepnik. Pary są równe, gdy następnik i poprzednik są takie same. (x,y)=(z,w)x=z![]()
y=w
Def.3. (n-tki uporządkowane) Dla dowolnych elem-ów ![]()
{n
2}; (![]()
)=((![]()
),![]()
) gdzie ![]()
-ita współrzędna.
Def.4. (iloczyn kartezj.) Iloczynem kartezjańskim zbiorów A i B jest zbiór wszystkich par (x,y) uporządkowanych dla których x![]()
A i y ![]()
B. (x,y)={{x},{x,y}}; A![]()
B={(x,y):x![]()
A![]()
y![]()
B}.
Def.5. Iloczynem kartezjańskim n-zbiorów ![]()
nazywamy zbiór złożony z tych i tylko tych n-tek uporządkowanych (![]()
), że ![]()
![]()
![]()
. ![]()
={(![]()
):![]()
![]()
![]()
dla i=1,…,n}.
Podzbiory il.kartezjańskich nazywamy relacjami. Relację nazywamy n-elementową jeżeli jest podzbiorem iloczynu kartezjańskiego n-zbiorów.
n=1 to unarna czyli jednoargum., n=2 to binarna czyli dwuargum., ozn. (x,y) ![]()
R, xRy.
Def.6. (dziedzina i przeciwdziedzina rel.2argum.) Jeżeli R jest relacją 2argum.,wtedy dziedziną R jest zb.: Dom(R)={x: ![]()
(x,y) ![]()
R}; Przeciwdziedziną nazywamy zb.:Ran(R)=![]()
={y: ![]()
(x,y) ![]()
R}. Ran i Dom są zbiorami bo zawarte są w ![]()
.
Def.7.(funkcja) 2argum.relację nazywamy funkcją jeżeli ![]()
{xRz![]()
xRy![]()
z=y}-jednoznaczność. Funkcje ozn.f,g,h… dziedzina to zb. argumentów, przeciwdziedzina to zb. wartości.
Def.8.(odwzorowanie”w”)Niech f-funkcja. Jeżeli Dom(f)=X a Ran(f) ![]()
Y to f nazywamy przekształceniem zbioru X w Y. Zb.wszystkich takich odwzorowań oznaczamy przez: ![]()
, jest on zbiorem potęgowym ![]()
więc tez jest zbiorem.
Def.9.(odwz.”na”)Jeżeli Ran(f)=Y to mówimy, że f jest odwz. XnaY. f(x)=f(y)![]()
x=y, x,y![]()
X, f(x)-jedyny element taki, że xff(x), f:X![]()
Y.
Def.10.(ocięcie)Obcieciem fcji f do zbioru Z![]()
X jest fcja g tż: ![]()
f(x)=g(x) i Dom(g)=Z, g=f
z=(x,y) ![]()
f : x![]()
Z}, zapisujemy g![]()
f.
Def.11.(złożenie fcji) Jeżeli f i g są fcjami tż Ran(g) ![]()
Dom(f) wtedy złożeniem fcji f i g jest fcja z dziedziną Dom(f![]()
g) tż (f![]()
g)(x)=f(g(x)), x![]()
Dom(g); f![]()
g={(x,y) : ![]()
y=f(z)}
Def.12.(obraz zb.A dla f)Niech f:X![]()
Y, A![]()
X, obrazem zbioru A względem fcji f (dla f) nazywamy zb. wartości f dla argumentów ![]()
A, ozn. f(A), ![]()
={f(x) : x![]()
A}={y : ![]()
y=f(x)}.
Def.13.(przeciwobraz zb.B dla f) B![]()
Y to przeciwobr.zbioru B wzgl. f nazywamy zb.argumentów dla których wartości ![]()
do B. ![]()
={x![]()
X: f(x) ![]()
B}.
Def.14.Jeżeli f jest wzajemnie jednoznaczna wtedy ![]()
![]()
f(y)=x; f![]()
![]()
={(x,y) ![]()
Y![]()
X(y,x) ![]()
f}.
Def.15. X![]()
![]()
Y={x![]()
X: x![]()
Y}; X\Y={x![]()
X: x ![]()
Y}; ![]()
={t![]()
![]()
: ![]()
(t![]()
Y)}
Def.16.Zbiorem skończonym nazywamy taki zb.ktory ma n elementów, gdzie n jest pewną liczbą N i zb.A jest skopńczony jeżeli dla pewnej liczby naturalnej n element zbioru A można ponumerować liczbami od 0 do n. A={![]()
}, ![]()
.
Def.17.Zbior nazywamy nieskończonym jeżeli nie jest skończony w sposób równoważny. Można zdefiniować jako zbiór równoliczny ze pewnym swoim podzbiorem.
Def.18.Zbiory X,Y nazywamy rownolicznymi (X~Y)jeśli istnieje fcja f wzajemnie jednoznaczna odwzorowująca XnaY. O takich zbiorach mówimy, że mają równe moce ![]()
lub |X|=|Y|. Uwaga1. |X|
|Y| wtedy X~Z, Z![]()
Y dla pewnego z; X|<|Y| wtedy X|
|Y| dla X
Y.
Def.19.Niech Ø(x,y) będzie funkcją t-m. Niech X będzie zbiorem Y={y: ![]()
(x![]()
A![]()
Ø(x,y))}nazywamy obrazem zbioru X wyznaczonym przez fcję Ø(x,y). Zb,X formuła Ø gwarantują istnienie zb. Ø(x,y).
Formułę t-mę nazywamy jednoznaczną wtw: ![]()
![]()
![]()
[Ø(x,y)![]()
Ø(x,z)![]()
y=z].
Def.20.Zbiór uporządkowany (X,
) nazywamy dobrze uporządkowanym jeśli każdy jego element niepusty ma element najmniejszy. Wnioski: Zbiór dobrze uporządkowany jest uporządkowany liniowo. Uwaga: Podobieństwo zachowuje: 1)dobre uporządkowanie, 2)elementy wyróżnione, 3)odcinek końcowy przechodzi na odcinek początkowy. [Y-nazywamy odcinkiem początkowym zbioru (X,
) wtw,gdy Y![]()
X ![]()
(y
x=>y![]()
Y). Uwaga: Dla dowolnego zbioru liniowo-uporządkowanego zbiór pusty i zb.X są odcinkami początkowymi X. Jeśli X jest dobrze uporz.to każdy odcinek początkowy właściwy(różny od X) jest postaci Y=O(x)={y![]()
X: y<x}; y<xy
x![]()
x
y [taki odcinek nazywamy odcinkiem początkowym wyznaczonym przez X].
Def.21.Mówimy, że w zbiorze l-u prawdziwa jest zasada indukcji pozaskończonej jeśli istnieje element najmniejszy ![]()
oraz dowolny podzbiór A![]()
X spełniający warunki ![]()
![]()
A, ![]()
a![]()
A z tego,że wszystkie elementy x![]()
X tż x<a należą do A wynika, że a![]()
A jest równy całemu zb.X. Twierdzenie mówi, że dla każdego zb.dobrze uporządkowanego X prawdziwa jest zasada indukcji.
Def.22.Jeżeli A-dobrze uporz., B![]()
A i zb.B spełnia dla każdego x![]()
A warunek (3) (O(x) ![]()
B=>x![]()
B) to B=A. Mówimy, że f:A![]()
A, gdzie (A,
)jest dobrze uporz., jest rosnąca to x
f(x) [wartość nie jest wcześniejsza niż argument].
Tw.1.Jeżeli zbiory A,B-dobrze uporz.to są albo podobne albo też jeden z nich jest podobny do odcinka początkowego drugiego. Wniosek: Dwa dobre porządki są ze sobą porównywalne.
Żaden zb.dobrze uporz.nie jest izomorficzny ze swoim właściwym odcinkiem początkowym.
Żadne 2 odcinki początkowe nie są ze sobą izomorficzne.
Tw.2.Jeżeli <A,e> i <B,s> są izomorficznymi dobrymi porządkami to izomorfizm między nimi jest jednoznaczny. Jedynym automorfizmem zbiorów dobrze uporz.jest identyczność.
Tw.3.Dla dowolnych pozłącznych dobrych porządków (A, ![]()
), (B, ![]()
) (A![]()
B= Ø) nastepujące zbiory są dobrymi porządkami: 1) (A, ![]()
)![]()
(B, ![]()
)=(A![]()
B![]()
![]()
![]()
![]()
) Na zbiorach A i B porządki są takie jak w zbiorach wyjściowych a każdy element zbioru A jest wcześniejszy jak każdy element zbioru B. 2) (A, ![]()
)![]()
(B, ![]()
)=(A ![]()
B, ![]()
), ![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
(![]()
![]()
![]()
![]()
) [porządek antyleksykonograficzny).
Liczby porządkowe
Def.23.Zb.X nazywamy tranzytowym lub przechodnim jeśli prawdziwe jest zdanie: 1) ![]()
[x![]()
X(![]()
(y![]()
x![]()
X=>y![]()
X)) ,Każdy element tego zbioru jest jego podzbiorem tran (X)-X jest tranzytywny. UWAGA: 1) Ø jest tranzytywny ![]()
Ø (x ![]()
Ø); 2) X jest tranzytywny to s(x)=X![]()
{x} jest tranzytywny.
Tw.5.![]()
(Ord(![]()
)![]()
x,y![]()
(x![]()
yx![]()
y![]()
x=y)). Wniosek:Relacje
i ![]()
pokrywają się na liczbach porządkowych. Tak jak < i ![]()
.
Tw.6.Jeżeli x będzie odcinkiem początkowym liczby porządkowej ![]()
wtedy x=![]()
lub x=![]()
, gdzie ![]()
jest najmniejszym elementem zbioru ![]()
-x.
Tw.7.Dowolne 2 liczby porządkowe są porównywalne. Tzn.że dla dowolnego ![]()
i ![]()
-porządkowych to ![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
=![]()
): ![]()
(Ord(![]()
)![]()
Ord(![]()
)=>![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
=![]()
). Wniosek:1)Jeżeli ![]()
jest liczba porządkową to ![]()
={![]()
:![]()
![]()
![]()
}={![]()
:![]()
<![]()
; 2)Dowolny zbiór przechodni, którego elementami są liczby porządkowe jest liczbą porządkową; 3) ![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
dla dowolnych liczb porządkowych ![]()
,![]()
; 4) ![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
jest odcinkiem początkowym w ![]()
[![]()
![]()
![]()
to ![]()
=![]()
, gdzie O-alfa(![]()
)={![]()
![]()
![]()
:![]()
<![]()
}=![]()
.
Tw.8.Jeżeli ![]()
jest liczbą porządkową to S(![]()
) jest najmniejszą liczbą porządkową większą od niej.
Def.25.Nastepnikiem l.porządkowej ![]()
nazywamy liczbę S(![]()
). Oznaczamy ją również przez ![]()
+1. Liczbę porządkową ![]()
nazywamy następnikiem porządkowym lub następnikiem jeżeli jest nastepnikiem pewnej liczby ![]()
. Wniosek:Następnikami są wszystkie liczby N\{0}. Liczba omega ![]()
nie jest nastepnikiem żadnej liczby bo: n<![]()
![]()
n+1<![]()
[![]()
składa się z Ø, nastepnik zbioru Ø, następnik nastepnika Ø] n<![]()
< ![]()
, ![]()
![]()
![]()
. Niech Ø, S(Ø) S(S(Ø)) -ciąg następników zbioru pustego. Jest to przykład liczby granicznej.
Def.26.Liczbę ![]()
nazywamy l.graniczną jeżeli nie jest liczbą 0 i nie jest następnikiem żadnej liczby porządkowej.
Tw.9.Jeżeli 2 liczby są ze sobą izomorficzne to są równe. 1)Jeżeli x,y są l.porządkowymi i x![]()
y(izomorf.)to x=y. 2)Jeżeli x,y,z są l.porzadkowymi i x![]()
y![]()
y![]()
z![]()
x ![]()
z. 3)Jeżeli C jest niepustym zbiorem liczb porządkowych to: ![]()
( x![]()
y![]()
x=y), a nawias to to samo co x![]()
y, istnieje elem.najmniejszy. Tw.to sugeruje, że zb.wszystkich liczb porządkowych gdyby istniał to byłby liczbą porządkową.
Tw.10.(Anynomia Burali-Forti) Nie istnieje zbiór wszystkich liczb porządkowych tzn.: ![]()
(Ord(x)x![]()
z).
Tw.11.Jesli X jest zbiorem liczb porządkowych to: 1) ![]()
=sup(X)=![]()
jest najmniejszą liczbą porządkową, która jest wieksza lub równa od każdego elementu tego zbiory. Ponadto S(![]()
) jest większa od kazdego elem. z X. 2)Jeżeli X![]()
Ø, to ![]()
=min(X)=![]()
jest najmniejszą l.porządkową z X. wniosek: ad1)jeżeli weźmiemy porządkowy to istnieje liczba początkowa większa od każdego elementu tego zbioru.
Tw.12.Jeżeli (A,R) będzie dobrym porządkiem wyedy istnieje dokładnie jedna liczba porządkowa ![]()
tże (A,R) ![]()
,(![]()
,![]()
).
Tw.13.Niech X![]()
![]()
. Wtedy istnieje dokładnie jedna liczba porządkowa ![]()
![]()
tże (X,
)
(![]()
,
). Wniosek:Jeżeli dwa zbiory A,B są dobrze uporządkowane w tym ![]()
i![]()
odpowiednio A jest podobny do podzbioru ![]()
zbioru ![]()
, to ![]()
![]()
.
Tw.14.(o indukcji pozaskończonej)Niech ![]()
(x) będzie dowolną f-cją, wtedy: ![]()
(![]()
[![]()
(![]()
)![]()
![]()
(![]()
)![]()
![]()
[![]()
]]).
Tw.15.(o rekursji pozaskończonej)Załóżmy, że ![]()
jest formułą taką że ![]()
![]()
(x,y). Wtedy:![]()
(f jest f-cją i Dom(f)= ![]()
![]()
![]()
(![]()
(f![]()
,f(![]()
)))). Wniosek:Rekursja pozaskończona pozwala na tworzenie fcji dowolnych długości porządkowych jeżeli znamy przepis na f(![]()
) ma podstawie wartości f(![]()
)![]()
<![]()
.
Def.27.Ciągiem pozaskończonym typu ![]()
nazywamy funkcję ![]()
, której zbiorem argumentów jest ![]()
. Wartości funkcji nazywamy wyrazami ciągu. Jeżeli wyrazy te są wyrazami porządkowymi i ![]()
.Niech ![]()
-ciąg pozaskończony typu ![]()
![]()
, gdzie ![]()
-liczba porządkowa graniczna, to istnieje taka liczba ![]()
=sup{![]()
(![]()
):![]()
<![]()
}=supA.
Tw.16.(I prawo monotoniczności dla dodawania liczb porządkowych)1) ![]()
<![]()
![]()
![]()
, 2)0<![]()
Suma dwóch licz porządkowych różnych od zera jest zawsze większa od pierwszego składania.
Tw.17.(II prawomonotoniczności dla dodawania liczb porządkowych) 3) ![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
, 4)![]()
![]()
, Suma dwóch liczb porządkowych jest zawsze większa lub równa od drugiego składnika.