Wprowadzenie do kształcenia akademickiego - 15.11.2011

Cechy „diagnozy dla rozwoju”- diagnoza, która ujawnia mocne strony w rozwoju dziecka, to co może ono zrobić z pomocą badającego, określana jest mianem diagnozy pozytywnej, diagnozy ukierunkowanej, proces wspomagania i korygowania rozwoju, a więc diagnozy przyjaznej dziecku.

DIAGNOZA DLA ROZWOJU

1. nieinwazyjna i nie dyskryminująca

• Badanie- w środowisku jak najbardziej zbliżonym do naturalnego za pomocą narzędzi dostosowanych do rodzaju niepełnosprawności

• Ujawnia - optymalny poziom funkcjonowania dziecka w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, gdyż posiada zabawową formę.

• Uwzględnia - ograniczenia w rozumieniu instrukcji werbalnej przez dzieci z upośledzeniem umysłowym. Dlatego też należy zadbać o to aby instrukcja składała się z jednoczłonowych poleceń lub krótkich wyjaśnień wspartych kontekstem sytuacyjnym.

2. ekologiczna - to w jaki sposób dziecko porozumiewa się, bawi i rozwiązuje problemy jest wynikiem wpływów natury biologicznej i warunków społeczno-kulturowych, w których ono żyje. Dlatego też diagnoza winna uwzględnić etiologię zaburzenia lub niepełnosprawności oraz środowiskowy kontekst rozwoju, w tym warunki domowe, strukturę rodziny, jej status socjalno-ekologiczny.

3. Dynamiczna - diagnoza upleciona w proces rehabilitacji jest diagnozą ciągłą, dynamiczną. „Diagnoza dla rozwoju nigdy nie jest ostateczna ale zawsze w drodze”

4. Profilowa - daje możliwość graficznego (wykres) przedstawienia rozwoju poszczególnych zdolności/sprawności

5. Kompleksowa i interdyscyplinarna- dążenia do zgromadzenia jak najpełniejszych danych o różnych zakresach funkcjonowania badanego przez różnych specjalistów, np. informacji o jego stanie zdrowia i umiejętności społecznych, rozwoju intelektualnym i procesach percepcyjnych, sferze emocjonalnej i motywacyjnej, mowie i komunikacji, rozwoju motorycznego

6. Ujawniającą potencjał prognostyczna - uwzględnia potencjał edukacyjny dziecka, może zatem stanowić podstawę programu wspomagającego jego rozwój poznawczy

7. Teoretycznie uzasadniona - oparta jest na modelu teoretycznym, dzięki czemu posiada moc wyjaśniającą.

MODEL” DIAGNOZY DLA ROZWOJU”

• oparty o teorie przyznające rolę środowiska społecznego w rozwoju człowieka (Bandura, Case, Wygotski)

• uwzględniający - zachodzenie interakcji, których wzrasta wraz ze stopniem trudności zadań dla dziecka

• odkrywający - najbliższy potencjał rozwojowy

STREFY ROZWOJOWE, STRATEGIE

Zadanie-pomoc-zadanie

• strefa aktualnego rozwoju (SAR) - zadania wykonane samodzielnie

• strefa najbliższego rozwoju (SNR) - zadania wykonane z pomocą

• strefa oddalonego rozwoju (SOR) - zadania za trudne

STRUKTURA STREF ROZWOJU

(rys.)

WERYFIKACJA MODELU

* cel główny - poznanie w oparciu o stworzony konstrukt teoretyczny aktualnych osiągnięć i najbliższych możliwości rozwojowych dzieci z upośledzeniem umysłowym.

* metoda- eksperyment diagnostyczny

* technika- testowa

* narzędzie - zestaw prób poznawczych- narzędzie własnej konstrukcji sprawdzone pod kątem

Opracowany model diagnozy pozwala przesunąć akcent z ograniczeń na mocne strony i możliwości rozwojowe dzieci z niepełnosprawnością intelektualną.