Pytanie 12. Metodologia diagnozowania społeczności lokalnej.

Diagnoza- rozpoznanie istoty i uwarunkowań założonego stanu rzeczy na podstawie jego cech w oparciu o znajomość ogólnych prawidłowości panujących w danej dziedzinie.

Metodologia diagnozy- to sposób postępowania diagnostycznego na który składają się następujące elementy:

1. Zaplanowanie toku badawczego

2. Określenie przedmiotu badania diagnostycznego

3. Konstruowanie, dobór i zastosowanie metod zbierania i opisu cech badanego przedmiotu

4. Rozumowanie diagnostyczne, wnioski, interpretacja

5. Sprawdzenie diagnozy

6. Czynności prognostyczne

Schemat postępowania diagnostycznego

1.Opis diagnostyczny - dobór zmiennych opisowych odpowiednich dla klienta

- dobór technik badawczych odpowiednich do badanego klienta

- ustalenie źródeł zbierania danych o kliencie

2. Ocena sytuacji klienta ( analiza SWOT)

Przedmiot diagnozowania

1. Diagnoza społeczno - demograficzna 3 aspekty:

a) opis przestrzenny ( wieś miasto dostępność komunikacyjna , wykorzystanie tereny)

b) opis historyczny ( ważne fakty z życia mieszkańców w ich ocenie)

c) opis demograficzny ( liczba mieszkańców, podział wg płci, wieku, liczba małżeństw, urodzeń zgonów..)

2. Diagnoza terenu działania diagnoza kategorii życia społecznego:

- warunki pracy ( zarobki, dojazd do pracy)

- handel ( sieć usług i sklepów, godziny otwarcia)

- sytuacja mieszkaniowa ( liczba mieszkań i ich rodzaj, gęstość zaludnienia)

- instytucje zajmujące się kształceniem ( liczba i rodzaj, jaka jest populacja w wieku szkolnym)

- wypoczynek i kultura( istniejące wyposażenie, liczba osób korzystających z ofert)

- zdrowie i usługi socjalne( wyposażenie sanitarne, dostępność dla ludzi)

- życie polityczne ( czy istnieją organizacje polityczne, stowarzyszenia mieszkańców)

- życie religijne ( liczba miejsc kultu, ich lokalizacja, liczba praktykujących)