ADHD -Wprowadzenie

Nadpobudliwość jako pojęcie funkcjonuje w języku nauczycielskim od wielu lat, ale jeszcze niedawno rozumiane było zupełnie inaczej niż dziś - bardziej intuicyjnie. Określane tak były dzieci bardzo żywe i ruchliwe. Przyczyn szukano w niewłaściwym wychowaniu przez dom, ewentualnie w bliżej nieokreślonych cechach charakteru.

Obecnie z całą pewnością wiadomo, że ADHD ,czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, jest spowodowany zaburzeniami wydzielania neuroprzekaźników - dopaminy i noradrenaliny , odpowiedzialnych za hamowanie i samokontrolę .

Pojęcie hamowania jest związane z wyciszaniem lub wygaszaniem bodźców dopływających do organizmu. Mogą to być bodźce wzrokowe, dotykowe, słuchowe i wiele innych.

Gdy mamy do wykonania pewne zadanie musimy skoncentrować na nim uwagę. Zdolność do koncentracji uwagi to nic innego jak umiejętność rozróżnienia ( przez nasz mózg) bodźców istotnych z punktu widzenia i wzmocnienia ich, oraz wyciszenie lub wygaszenie tych bodźców, które mogłyby zakłócać proces wykonywania zadania.

Z kolei samokontrola to zdolność do odraczania reakcji na docierające bodźce - reakcji ruchowej, werbalnej i emocjonalnej.

Aby wykonać jakieś zadanie, musimy umieć odsunąć w czasie wszystkie reakcje, które mogłyby się pojawić, ale nie są bezpośrednio związane z naszym zadaniem.

Właśnie z hamowaniem i samokontrolą mają ogromne trudności dzieci z ADHD, a przecież nauka w szkole to właśnie wykonywanie zadań.

Dlatego rozpoznanie najczęściej następuje w 7 roku życia .

Zespól nadpobudliwości jest najlepiej widoczny w wieku szkolnym, gdyż zaburzenia uwagi znacząco wpływają na osiągnięcia szkolne i możliwość uzyskania wykształcenia

Dzieci nadpobudliwe psychoruchowo stanowią około 3 - 10% wszystkich dzieci w młodszym wieku szkolnym. Są nazywane „marzycielskie” czy „żywe srebra”.

Nasilenie objawów zmniejsza się z wiekiem i większość dzieci /statystyki mówią o 70%/ wyrasta z ADHD .

Chociaż dzieci z ADHD charakteryzuje co najmniej przeciętny rozwój intelektualny i poziom IQ wyższy od przeciętnego , jednak brak odpowiedniej terapii i opieki może spowodować ze dziecko będzie miało olbrzymie zaległości w nauce ,spowodowane niemożnością koncentracji .

Poważnym problemem jest brak akceptacji ze strony rówieśników. Może to prowadzić do rozwoju depresji ( z tendencjami samobójczymi),

Zespól nadpobudliwości psychoruchowej może występować w 3 formach:

1 .z przewaga zaburzeń koncentracji uwagi - dzieci tzw. marzycielskie, nie mogą się skupić , potrafią pozostać w bezruchu, jeśli wymaga tego sytuacja

2. z przewaga nadpobudliwosci psychoruchowej - dzieci tzw. „żywe srebra”, biegają w kółko bez obiektywnej przyczyny, odpowiednio zmotywowane potrafią się skupić na dłużej; częściej występuje u chłopców;

3. typ mieszany - nasilone objawy nadruchliwosci i zaburzeń koncentracji uwagi; częściej u chłopców.