Wycieczka jest niezbędną formą zapoznawania uczniów klas nauczania zintegrowanego
ze środowiskiem. Nauczyciel powinien sobie uświadomić, że bez wycieczek nie będzie w stanie zrealizować podstawowych celów programu, takich jak:

• zapoznanie z różnorodnością świata roślin i zwierząt, warunkami ich życia, budową i rozwojem,

• zapoznanie z życiem na wsi i w mieście, z dorobkiem najbliższej okolicy,

• kształtowanie więzi emocjonalnych z przyrodą,

• wrażliwość na piękno otaczającej przyrody,

• działania ekologiczne na rzecz środowiska.

Przez wycieczkę rozumie się celowe i zorganizowane wyjście w naturalne środowisko

przyrodnicze lub społeczne.

H. Gutowska: „wycieczka szkolna jest źródłem wrażeń i spostrzeżeń niezbędnych do

pracy umysłowej, tworzenia pojęć, rozwijania mowy, może również dostarczać wzorców

postępowania". Autorka traktuje wycieczkę jako jedną z najlepszych form stwarzających

warunki do przeprowadzenia obserwacji i zetknięcia się uczniów z rzeczywistością.

Wycieczka jest podstawową formą działalności krajoznawczo-turystycznej. Stanowi ona

integralną część procesu dydaktyczno-wychowawczego i powinna być organizowana przez

wszystkie szkoły w ramach zajęć lekcyjnych i pozalekcyjnych.

W obecnej zintegrowanej edukacji wczesnoszkolnej, wycieczki spełniają jedną z podstawowych

form zajęć pozaszkolnych. Dużym walorem wycieczek jest bezpośredni kontakt z przyrodą,
aprzy okazji ciekawa forma wypoczynku.

T. Wróbel: Zadania dydaktyczno-wychowawcze, które mogą być realizowane podczas wycieczek:

• zetknięcie ucznia z faktami przyrodniczymi w warunkach naturalnych w licznych wzajemnych powiązaniach w całej różnorodności i bogactwie okazów,

• wyrabianie w uczniu spostrzegawczości i orientacji w otoczeniu, pogłębianie zainteresowań, pobudzanie inicjatywy i samodzielności,

• kształtowanie uczuć patriotycznych, pogłębianie uczuć estetycznych, wrażliwości na piękno przyrody,

• pogłębianie współżycia i współdziałania wśród uczniów, wyrabianie dyscypliny
  i kształtowania odpowiednich form zachowania się w złożonych sytuacjach życiowych.

Wg M. Dudzikwej 3 etapy dobrze przygotowanej wycieczki::

1 etap - Przygotowanie wycieczki:

• określenie celów wycieczki

• ustalenie miejsca, w którym będziemy prowadzić obserwacje

• wzbudzenie zainteresowania uczniów tematem i wywołanie motywacji poznawczej

• przygotowanie narzędzi i przyborów

• zwrócenie uwagi na bezpieczeństwo, odpowiednie ubranie, obuwie.

2 etap - Przebieg wycieczki:

• wywołanie nastroju zaciekawienia

• nawiązanie do posiadanej wiedzy na dany temat

• doskonalenie obserwacji kierowanej lub samodzielne łączenie obserwacji
  z przyswojeniem nowych pojęć.

3 etap - Wykorzystanie materiału zdobytego na wycieczce :

• analiza danych z obserwacji

• wykorzystanie notatek, szkiców, rysunków

• dyskusja

• praca pisemna na podstawie wiadomości zebranych podczas wycieczki

• wykorzystanie tych wiadomości na dalszych zajęciach.

Wg M. Chymuk ze względu na cel wycieczki dzieli je na :

• wycieczki poznawcze po najbliższej okolicy

• krajoznawcze

• przyrodnicze w naturalnym środowisku

• przyrodnicze w środowisku specjalnym

• obserwowanie zmian w przyrodzie

• poznanie pracy ludzi w różnych zawodach

• wycieczki do konkretnej instytucji

• wycieczki do gospodarstw rolnych

• zapoznanie z kulturą

• zachowanie się na jezdni i skrzyżowaniu ulic

• różne budowy : dom, droga, most, wiadukt, fabryka.

T. Łobożewicz wycieczki szkolne dzieli na :

• wycieczki- lekcje w terenie, gdy uczniowie w ramach zajęć lekcyjnych, udają się
  w najbliższe sąsiedztwo szkoły,

• wycieczki przedmiotowe organizowane przez nauczycieli poszczególnych przedmiotów dla potrzeb dydaktyczno-wychowawczych, wynikających z programu nauczania,

• wycieczki krajoznawcze, organizowane przez nauczycieli poszczególnych przedmiotów dla potrzeb dydaktyczno-wychowawczych; treści poznawcze przeważają w nich nad celami rekreacyjnymi. Są to wycieczki jedno- lub kilkudniowe.

• wycieczki turystyczno-krajoznawcze organizowane przez nauczycieli i wychowawców. Ich głównym celem jest wędrówka, wysiłek fizyczny, rekreacja przy jednoczesnym uwzględnieniu celów poznawczych.

W zależności od celu, zakresu i czasu trwania wycieczki w klasach nauczania zintegrowanego rozróżniamy trzy typy :

• wycieczki bliższe - są to krótkotrwałe lekcje w terenie o wąskim zakresie tematycznym
  w celu obserwacji jednego obiektu lub zjawiska. Do takich wycieczek można zaliczyć tzw. „wypady" wywołane krótkotrwałą sytuacją np. szron, mgła. Pozostałą część zajęć przeznacza się nawspólne z uczniami omawianie spostrzeżeń, ustalanie wniosków.

• wycieczki dalsze są kilkugodzinne. Obejmują szerszy zakres tematyczny. Są trudne
  w sensie organizacyjnym. Wymagają uwzględnienia korelacji przedmiotowej. Podczas takich wycieczek uczniowie zdobywają wiedzę nie tylko poprzez obserwację ale również przez doświadczenie, pracę.

• wycieczki całodzienne polegają na wyprowadzeniu dzieci w naturalne środowisko. Wycieczki te powinny być ujęte w planie wycieczek szkolnych, natomiast wycieczki bliższe i dalsze są umieszczane w rozkładzie materiału z danego przedmiotu.

W klasie pierwszej wycieczki trwają stosunkowo krótko, mają na celu poznanie miejscowości

rodzinnej, a w niej życie i pracę ludzi, rzeźbę terenu, zabudowę, drogi, mosty, ruch drogowy,

zakłady pracy, instytucje, miejsca pamięci narodowej, pomniki przeszłości, szatę roślinną,

zwierzęta w różnych porach roku.

W klasie drugiej organizuje się oprócz wyżej wymienionych wycieczki do sadu, ogrodu,

gospodarstwa rolnego, na łąkę.

W klasie trzeciej przewiduje się dodatkowo wycieczki do lasu, w pole, nad staw, na dworzec kolejowy. Można realizować wycieczki szlakiem stolic Polski i wybrać się do Warszawy, Krakowa lub Gniezna.