Klasyfikacja konstytucji - z uwagi na sposób uchwalenia

konstytucje oktrojowane, czyli nadawane społeczeństwom przez panujących, władców (konstytucja Księstwa Warszawskiego nadana przez Napoleona Bonaparte);

konstytucje obywatelskie, tj. uchwalane przez demokratycznie wyłonione zgromadzenia przedstawicielskie, albo w drodze referendum.

Ze względu na treść dzielimy konstytucje na niepełne (pochodzące z ubiegłego stulecia i zawierające jedynie zasady podziału władzy między głową państwa a parlamentem) i pełne (określają suwerena, podstawy ustroju politycznego i gospodarczego, strukturę i kompetencje organów państwowych, status prawny jednostki oraz tryb zmiany konstytucji - ujmują zatem relacje między organami władzy bardziej szczegółowo, a poza tym kompleksowo opisują kształt ustroju politycznego.

Kolejne kryterium podziału ustaw zasadniczych to kryterium formy.

Wyróżniamy konstytucje pisane i niepisane. Pierwsze obejmują jeden lub kilka aktów prawnych zawierających treści charakterystyczne dla konstytucji i odznaczających się wspomnianymi wyżej formalnymi cechami ustaw zasadniczych. Z kolei kilka lub kilkanaście aktów prawnych (zawierających materię konstytucyjną) o mocy prawnej równej ustawom zwykłym stanowi konstytucję niepisaną (Wielka Brytania).

Ostatnim kryterium podziału konstytucji jest trwałość.

Konstytucje sztywne (zmiany są trudne do przeprowadzenia, bo konstytucja jest zmieniana w szczególnym trybie, np. podejmowaniem decyzji większością kwalifikowaną lub w drodze referendum) i giętkie (łatwiejszy sposób modyfikowania zapisów ustawy zasadniczej - np. zwykłą większością głosów).

Funkcje jakie pełni konstytucja w państwie

• funkcja normatywna;

• funkcja integracyjna;

• funkcja socjalizacyjna.